‫می‌خواستم بهتون اطلاع بدم که من و همسرم ‫تا دو هفتۀ دیگه,,, ymoviz
‫- تو خونۀ کشیش اقامت می‌کنیم, ‫- عه، یه موضوع دیگه, دربارۀ نامه‌های الایزا!
‫احیاناً تو جاش رو میدونی یا نه؟
‫چرا همچین فکری میکنی؟
‫- کتابم داره چاپ میشه! ‫- کتابت داره چاپ میشه!
‫خواهش می‌کنم، اگه هرفرصتی برای فرار پیدا کردی،
‫ردش نکن,
‫کسی آستن، من دقیقاً ‫از همون لحظه‌ای که اولین بار
‫دست‌هامون همدیگه رو لمس کرد، عاشقت شدم,
‫- تو چه جوابی بهش دادی؟ ‫- نمی‌تونم باهاش ازدواج کنم,
‫اگه تو و آقای لیدردیل ‫تصمیم دارید ازدواج کنین,,,
‫- بت بهت کمک کرد، مگه نه؟ ‫- راستش رو بخوای، آره,
‫ازدواج؟ ‫اون هم من با آقای لیدردیل؟
‫اوه، کاساندرا! ‫خواهر اشتباهی رو انتخاب کردی,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫« خانم آستن » ‫« قسمت چهارم »
‫ببین چقدر باشکوهه!
‫- به نظرت اینجا,,, ‫- لطفاً، لطفاً,,,بیا منم ببر!
‫- الان بهتر شد؟ ‫- ممنونم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اینجا خیلی کوچیک‌‌تر از چیزیه که ‫فکرش رو می‌کردم، داندس,
‫می‌ترسم وسایلمون خیلی زیاد باشه,
‫نگرانیت الکیه، عزیز دلم,
‫اگه بوفه رو بذاریم سمت این دیوار، ‫خیلی قشنگ میشه,
‫دقیقاً زیر نقاشیِ پرترۀ پدرِ مرحوم و عزیزم,
‫پس میزِ مجسممون رو کجا بذاریم؟
‫اون پنجره هم ‫خیلی برای فضای این اتاق نامناسبه,
‫باید اعتراف کنم ‫منم همیشه همین فکر رو می‌کردم,
‫چقدر عجیب، ‫آخه قبلاً درباره‌اش حرفی نزده بودی، مامان,
‫- لابد یادت رفته آنا, ‫- نه، مامان,
‫تا جایی که یادم میاد همیشه می‌گفتین ‫خواهرتون، الایزا,,,
‫چقدر خوش شانسه که ‫این اتاقِ زیبا گیرش اومده,
‫مامانِ عزیزم، ساعات خوشی رو ‫کنار این پنجره گذرونده,
‫من اینقدر بچه دارم که ‫وقت نمی‌کنم چندین ساعت یه جا بشینم,
‫ایزابلا، ‫من الان خواهرت، بت رو دیدم,
‫اوه,
‫ببخشید, ‫نمی‌دونستم شماها هم اینجایید,
‫خانم آستن، ‫باعث افتخارمه که مجدداً ملاقاتتون می‌کنم,
‫حضورتون دقیقاً به اندازۀ ‫بودن در کنار خواهر عزیزتون,,,
‫برام با ارزشه,
‫عزیزم، خانم آستن که ‫سعادت داریم الان در کنارشون باشیم
‫خواهر بانوی رمان‌نویس معروف، ‫خانم جین آستن هستن,
‫تصور کن!
‫چه باشکوه!
‫حالا داندس، بیا بریم سراغ پرده‌ها!
‫می‌ترسم پرده‌هامون ‫برای این پنجرۀ نسبتاً بزرگ مناسب نباشه,
‫مامان، بهتره دیگه بریم,
‫خانم بانبری، زنی نیست که بشه منتظرش گذاشت,
‫مطمئنم میشه یه کاریش کرد,
‫باید وسایل رو یکم عوض کنیم, ‫با توجه به سلیقۀ من، زیادی ساده‌ان,
‫وسایلی رو که ‫پر زرق و برق‌تر باشن رو ترجیح میدم,
‫خیلی متاسفم، ایزابلا,
‫من خیلی از وضعیتت خبر نداشتم,
‫اگه باعث شدم فکر کنی که خواهرت بت
‫- با آقای لیدردیل,,, ‫- تو همچین حسی بهم ندادی، کاساندرا,
‫اگر هم اینکار رو کرده بودی، ‫تاثیر خاصی رو چیزی نداشته,
‫درسته,,,
‫ما یه زمانی، یه حسی به هم داشتیم,
‫اون از من خواستگاری کرد ‫و من هم رد کردم,
‫تموم شد و رفت,
‫عه، ایزابلا, ببخشید، ‫ولی باید یه چیزی ازت بپرسم,
‫با میل خودت بهش جواب رد دادی
‫یا کسی ازت خواست که درخواستش رو رد کنی؟
‫پدرم باهاش موافق نبود,
‫فکر می‌کرد آقای لیدردیل ‫از ما پایین‌تره,
‫مادرِ آقای لیدردیل، ‫توی یه خونۀ بزرگ، خدمتکار بود,
‫منظورم رو می‌فهمی؟
‫آره، می‌فهمم,
‫آقای لیدردیل ارث و میراث قابل توجهی ‫که بشه بهش اشاره کرد,
‫اون به افراد فقیر خدمت‌رسانی می‌کنه,
‫مرد خوبیه,
‫آره، من هم این رو می‌دونم,
‫همچنین مرد مغروری هم هست,
‫من درخواست ازدواجش رو رد کردم,
‫و اون دوباره از من خواستگاری نمی‌کنه,
‫از مثالی که برام زدی دلگرم شدم، کاساندرا,
‫بهم نشون دادی که زندگیِ مجردی,,,
‫و خدمت‌رسانی به دیگران ‫چقدر می‌تونه باعث خشنودی بشه,
‫- مگه نه؟ ‫- همینطوره، عزیزم,
‫وظیفمون در مقابل عشق‌ورزی چی میشه پس!
‫خیلی ممنون میشم اگه ‫بری دیدن مری جین
‫و به موضوع محل اقامتمون رسیدگی کنی,
‫بیا تو! ‫بیا تو!
‫پس موضوع حل شد؟
‫من و ایزابلا، همونطور که پدر مرحوم ‫و عزیزمون آرزو داشت، با هم زندگی می‌کنیم,
‫هرچند من ترجیح میدم خونۀ خودم بمونم, ‫اینجا خیالم راحته,
‫- ایزابلا هم نقل مکان می‌کنه میاد اینجا,,, ‫- بدون شک خونۀ شما خیلی جذابه,
‫فقط می‌ترسم برای هردوی شما، ‫جا نداشته باشه,
‫متاسفانه، ‫هیچ‌کدومتون نمی‌تونین توش راحت باشین,
‫هوممم,
‫پس باید بریم سراغ اقامتگاه جدید,
‫هرچند باید حواسمون باشه ‫توی این مسئله,,,
‫کاری به نظر ایزابلا نداشته باشیم,
‫- چون خوب بلده نصیحت کنه, ‫- خب دیگه,
‫ایزابل قضیه‌ی کینتبری رو ‫خیلی به صرفه مدیریت کرد,
‫دلیلش این بود که تو اینجایی!
‫خب، صمیمانه امیدوارم که هردوتون ‫به خوبی و خوشی با هم کنار بیاید,
‫من به معاشرت و هم‌نشینی اهمیتی نمیدم,
‫هدفمون از با هم زندگی کردن، این چیزها نیست,
‫هدفمون اینه، ‫دوباره ایزابلا برنگرده سر کارهایی که,,,
‫باعث ناراحتی پدر عزیزمون شده بود,
‫فکر کنم منظورتون، جریاناتِ آقای لیدردیله!
‫اسم اون مرد رو نیار,
‫لاس زدن‌های اون با خواهرم باعثِ,,,
‫لکه‌دار شدنِ اسم و رسم پدرم شد,
‫من باید سنتش رو ادامه بدم و حفظ کنم,
‫فکر نمی‌کنم بشه اسمش رو لاس زدن گذاشت، ‫مری جین,
‫من معتقدم که رابطشون، عشق و عاشقی بود,
‫مسخره بازی در نیار,
‫ایزابلا بخاطر اینکه اون یارو یکم بهش ‫توجه کرده بود، از خود بی‌خود شده بود,
‫فوراً مقدمات نقل مکان کردن رو فراهم می‌کنم,
‫تمام وسایلم رو باید با خودم بیارم,
‫- همشون؟ ‫- آره، همشون!
‫اون‌ها وسایل باارزشی‌ان ‫که از شوهر مرحومم به جا مونده,
‫اون‌ها رو از هند آورده بود
‫و برام یادآورِ روزهای خیلی خوبیه,
‫باید بگم که,,,
‫اینکار رو فقط بخاطر پدرم دارم انجام میدم, ‫از روی وظیفم نیست!
‫- خانم, ‫- هوم؟
‫داینا، اینطور که معلومه,,,
‫قراره خانم ایزابلا، با خانم مری جین دکستر ‫یکجا مستقر بشن,
‫برای همین دیگه نیازی نیست من اینجا بمونم,
‫به نظر میاد من دیگه زیادی اینجا موندم,
‫فوراً میام وسایلتون رو ‫جمع و جور می‌کنم، خانم,
‫نه، مرسی, ‫خودم وسایلم رو جمع می‌کنم,
‫- چشم خانم، هرطور مایلین, ‫- آره داینا، اینجوری ترجیح میدم,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫الایزا، من و مادرم و جین ‫بابت,,,
‫همدردی صمیمانه‌ات، ازت ممنونیم,
‫مامانمون خیلی جسورانه ‫داره با غم از دست دادن پدرمون کنار میاد،
‫هرچند قابل تحمل نیست,
‫ولی بخوام از جین بگم، ‫انگار داره از من دور میشه,
‫اصلاً نمی‌تونم متقاعدش کنم دست به قلم بشه
‫حتی برای نامه نوشتن,
‫و از این می‌ترسم که دیگه ‫هرگز سراغ نوشتن نره,
‫مامان,
‫وقتشه دربارۀ کارمون یکم حرف بزنیم,
‫درسته,,,
‫کارمون,
‫خواهرت چی پس؟
‫ممنونم که از جات پاشدی، عزیز دلم,
‫قول میدم خیلی طول نکشه,
‫ما دیگه نمی‌تونیم به وجودِ درآمد بابا ‫و مستمریش تکیه کنیم,
‫و همین باعث کمبود توی منابع مالیمون شده,
‫ولی مامان جون باید با خوشحالی اعلام کنم که
‫پسرات به همین دلیل یه اقداماتی کردن,
‫فرانک پیشنهاد داده که ‫در سال بهمون 100 پوند بده,
‫اوه، عجب پسر شریفی!
‫ولی متاسفانه نمی‌تونیم قبول کنیم,
‫اون به زودی قراره ازدواج کنه و ‫نباید پولش رو خرج ما کنه,
‫همین که فهمیدیم بهمون پیشنهاد داده، بسه,
‫اگه پدرتون بود، خیلی بهش افتخار می‌کرد,
‫موافقم مامان,
‫جیمز و ادوارد هم مثل اون ‫سخاوتشون رو بهمون نشون دادن,
‫الان قرار شده جیمز و فرانک ‫هر کدوم 50 پوند بهمون بدن
‫و ادوارد هم 100 پوند بهمون میده,
‫خدا خودش رحم کنه!
‫پسرایی از این بهتر هم مگه وجود داره؟
‫وایسا,
‫ببین درست متوجه شدم که فرانک ‫به عنوان یه ملوان سخت‌کوش,,,
‫که هیچ خونه و زندگی‌ای هم نداره ‫قرار بود بهمون 100 پوند بده
‫بعد ادوارد آستن که صاحب املاک گادمرشام ‫توی کنته هم,,,
‫- همون اندازه پول پیشنهاد داده و نه بیشتر! ‫- آره، جفتشون خیلی سخاوتمندن,
‫ما باید دنبال ‫یه جای کوچیک‌تر و ارزون‌تر باشیم,
‫ولی اگه قرار باشه ‫ایام تابستون بریم دیدن دوست‌ها و خانواده
‫اوضاع خیلی بد پیش نمیره,
‫اینجوری 200 پوند دستمون رو می‌گیره ‫که می‌تونیم,,,
‫- به حاصل پولمون اضافه کنیم,,, ‫- باید بگم من نمی‌تونم پولی کمک کنم,
‫حداقل تا یه مدت نمی‌تونم,
‫خیلی آدم بدبختیم,
‫تو منبع قدرت مایی، کَسی, ‫دقیقاً همونطور که پدرت درباره‌ات فکر می‌کرد,
‫به خوبی می‌تونیم این شرایط رو مدیریت کنیم ‫مطمئنم,
‫چیکار کنم برات؟
‫هیچی,
‫برای کمک به زنی که 30 ساله ‫داره روی زمین زندگی می‌کنه
‫و هیچ چیزی برای عرضه نداره، ‫کاری از کسی بر نمیاد,
‫خیلی از نویسنده‌ها توی یه مقطعی از زمان ‫از خودشون ناامید شدن، جین,
‫تو کتابِ «خانم سوزان» رو ‫به آقای کرازبی فروختی,
‫تونستی 10 پوند ازش به دست بیاری، عزیزم,
‫پول باد‌آورده که نبوده,
‫جفتمون هم خوب می‌دونیم که آقای کرازبی، ‫هیچ‌وقت کتابم رو منتشر نکرد,
‫باید قبول کنم که ‫نمی‌تونم از نوشته‌هام چیزی به دست بیارم,
‫- اوه، جین,,, ‫- خیلی وقت‌ها مراقبم بودی,
‫بهم اجازه دادی تو سرم با خودم خلوت کنم ‫و بابتش ازت ممنونم,
‫فرصت‌های زیادی نصیبم شده بود,
‫ولی از دستشون دادم,
‫بذار بخاطر از دست دادن بابا ‫و از دست دادن فرصت‌هام، غصه بخورم,
‫ایزابلا، اگه اجازه بدی نظر بدم، ‫باید بگم اینجا باغ نداره,
‫به باغ نیاز نداریم,
‫اگه به کارت میاد ‫باید بگم من اصلاً نمیام بیرون,
‫شاید تو نیای بیرون مری جین، ‫ولی من میام,
‫و اگه قراره با هم زندگی کنیم، ‫جفتمون باید از خونه رضایت داشته باشیم,
‫حق با کاساندراست, ‫باید باغ داشته باشه,
‫تو اینجایی تا به من کمک کنی، کاساندرا,
‫پیدا کردن یه خونۀ مقرون به صرفه,,,
‫ما رو به همپشایر برگردوند، الایزا,
‫به نظر میاد شهر ساوت‌همپتون، ‫جای خیلی مناسبیه،
‫و قراره ما حسابی باهاش کنار بیایم,
‫من فقط و فقط نگران جین‌ام,
‫اون خیلی سخت با این تغییرات مواجهه میشه ‫که متاسفانه,,,
‫تغییرات هم همیشه بدون اخطار قبلی ‫یهو سراغ ما میان,
‫می‌ترسم دوباره افسردگی بیاد سراغش,
‫به نظرت خوش‌شانس نیستیم که ‫همچین چیزی، جلوی خونمونه؟
‫چرا، خیلی خوش‌شانسیم,
‫بالاخره یه اقامتگاه بهتر پیدا می‌کنیم، جین,
‫تا چند ماه دیگه ‫وقتی زن داداشمون,,,
‫از بستر زایمانش پا شد ‫می‌تونیم بریم گادمرشام,
‫محوطۀ اونجا کلی بهت روحیه میده,
‫شبیه شخصیت «لیزی بنت» برای من می‌مونی, ‫(قهرمانِ رمان غرور و تعصب نوشته جین آستن)
‫با یه نگاه به یه جای زیبا، ‫همه‌چیز برات تغییر می‌کنه,
‫با مقایسۀ من با «لیزی بنت»، ‫رسماً داری تملق می‌کنی عزیزم,
‫شاید وقتی اونجا بودیم، ‫یه داستان نوشتی!
‫نه,
‫این چیزها دیگه از من گذشته,
‫فکر کنم بتونم از باغ اینجا یه چیزایی بسازم,
‫ولی به نظرت اینجا ‫یکم برای شما دو نفر,,,
‫کوچیک نیست، ایزابلا؟
‫کجا می‌خوای تدریس کنی؟
‫تدریس کنه؟ ‫برای چی باید تدریس کنی؟
‫ایزابلا باید به تدریسش ادامه بده، ‫مری جین,
‫خیلی بده که شاگردانش از داشتنش محروم بشن,
‫حق با توئه، کاساندرا,
‫حداقل، باید اینکار رو بکنم,
‫اگه بعضی از نوشته‌ها رو ‫با صدای بلند بخونم خیلی کمک می‌کنه
‫اینجوری توام می‌تونی تاییدشون کنی,
‫باورم نمیشه که ‫سرهنگ براندون و ماریانا
‫قراره ازدواج کنن,
‫می‌ترسم سرنوشتشون برای تمام دنیا ‫مجهول بمونه,
‫فکر نکنم هیچ‌وقت منتشرش کنم,
‫- کَسی؟ ‫- چی شده مامان؟
‫از طرف آقای هابدیه,
‫اون از کجا می‌دونه، ما کجا زندگی می‌کنیم؟
‫عه,,,
‫من و مادرش از زمانی که توی «سیدموث» بودیم ‫با هم نامه‌نگاری می‌کردیم,
‫وقتی باباتون مُرد، خیلی بهم لطف داشت,
‫مامان!
‫مطمئنین چایی میل ندارید آقای هابدی؟
‫نه ممنونم، خیلی نمی‌تونم بمونم, ‫یه عالمه کار تو شهر دارم,
‫ساوت‌همپتون رو چجوری پیدا کردید؟
‫اینجا خیلی باصفاست,
‫خیلی با دربیشایر فرق داره,
‫یا حتی با سیدموث,
‫وقتی مادرم بهم گفت اینجا ساکن شدی
‫حس کردم نیاز دارم دوباره ببینمت,
‫برای چی؟
‫می‌خواستم شخصاً,,,
‫موقعیتم رو,,,
‫بهت بگم,
‫من دارم ازدواج می‌کنم، خانم آستن,
‫کَسی!
‫پس باید به شما و همسر آیندتون
‫از صمیم قلب تبریک بگم,
‫ممنونم, ‫عه,,,
‫ببخشید، ولی متوجه نشدم ‫این موضوع چه ربطی به من داشت؟
‫- ما یه زمانی با هم دوست بودیم, ‫- آره بودیم، یه مدت کوتاهی!
‫آره، بیشتر از دوست بودیم، ‫اگه درست خاطرم باشه!
‫و من,,, ‫می‌خواستم که,,,
‫خودم شخصاً ببینم، ‫هنوز هم همینطور هستش یا نه!
‫- لطفاً این رو از من نخواه, ‫- برای چی؟
‫برای چی؟
‫چون از چیزی مطمئن نیستی ‫یا چون,,,
‫یه نگاه به اطرافت بنداز، آقای هابدی!
‫اینجا الان جاییه که، خانواد‌ه‌ام ‫زندگی می‌کنن,
‫شرایطمون تغییر کرده, ‫الان بیشتر از هروقت دیگه‌ای بهم نیاز دارن,
‫آره، ولی من می‌تونستم کمکشون کنم, ‫نمی‌تونستم؟
‫تو مهربون‌ترین مردی هستی که دیدم,
‫ولی واقعیت اینه که,,,
‫خواهرم بدون مراقبتِ دائمی من، ‫از این وضعیت نجات پیدا نمی‌کنه,
‫من اینجا در برابرش مسئولم,
‫عه,,, ‫پس نباید دیگه چیزی ازت بپرسم,
‫ممنونم,
‫من هم آرزو می‌کنم جفتتون ‫خوشبخت و شاد باشین,
‫دیشب خبرهای وحشتناکی ‫به دستمون رسید، الایزا,
‫همسرِ برادرمون ادوارد، ‫یعنی الیزابت آستن،
‫سر زایمانش، ‫بخاطر تشنج فوت کرد,
‫گادمرشام توی تاریکی فرو رفته,
‫الان که دارم این رو برات می‌نویسم، ‫کَسی توی راه اونجاست,
‫بچه‌های بیچاره‌شون,,,
‫و ادوارد عزیزمون، ‫غمی که دارن، غیرقابل تصوره,
‫داداش!
‫- چیزی می‌خوای برات بیارم؟ ‫- نه ممنونم,
‫هیچی نمی‌خوام,
‫پس میرم دیدن بچه‌ها,
‫کَسی,
‫من و بچه‌ها خیلی,,,
‫دوست داریم,,,
‫بیای و با ما زندگی کنی,
‫اوه, ادوارد!
‫من عمیقاً برای همتون ناراحتم
‫و هرکاری در توانم باشه براتون می‌کنم ‫ولی,,,
‫من نمی‌تونم باهات زندگی کنم,
‫خونۀ من پیش جین و مامانه, ‫من در مقابلشون مسئولم,
‫البته!
‫درک می‌کنم,
‫- هنوزم برنامه داری هر از گاهی روستای چاوتون رو ببینی؟ ‫- آره,
‫به نظرم برای بچه‌ها خیلی خوبه,
‫و همونطور که مامان همیشه می‌گفت، ‫همپشایر، پادشاه تمام شهرستان‌هاست,
‫پس شاید من یه پیشنهادی داشته باشم,,,
‫که برای همه خوب باشه, ‫تو، بچه‌هات، مامان و جین,
‫خواهش می‌کنم، بگو,
‫اون کلبۀ کوچیک که توی چاوتون بود, ‫همونی که جلوش یه حوض با اردک داره,
‫اون نزدیک یه خونۀ بزرگه، ‫مگه نه؟
‫اگه ما بریم اونجا زندگی کنیم,
‫اون هم وقتی که تو و بچه‌هات ‫توی اون خونه بزرگه زندگی می‌کنین
‫اینجوری می‌تونیم همه‌اش ببینیمتون,
‫فکر خوبیه کَسی,
‫میشه گفت این بهترین راه و چاره
‫برای هممونه,
‫تو چقدر بزرگواری، برادر,
‫خیلی بی‌نقصه,
‫جین,,,
‫اون میز کوچولو اون گوشه,,,
‫منتظر توئه که ازش استفاده کنی,
‫اون دست‌نوشته‌هایی که ‫تمام این مدت با خودت حمل می‌کردی,,,
‫بالاخره می‌تونن خودشون رو نشون بدن,
‫دیگه چی قراره جلوت رو بگیره؟
‫تموم شد!
‫بدترین روزها رو گذروندیم,
‫این خونه خیلی جذابه، ‫مگه نه؟
‫اندازۀ باغ هم خیلی خوبه و میشه درستش کرد,
‫فکر کنم داخل خونه خیلی نور باشه,
‫نیاز به پرده‌های کُلفت داریم,
‫آفتاب به شدت می‌تونه به خود آدم ‫و وسایل آسیب بزنه,
‫مطمئنم خیلی وقته زیر نور آفتاب بوده,
‫مطمئنم پرده‌هامون برای اینجا مشکلی نداره,
‫بعد هم توی همۀ اتاق‌ها به پرده ‫احتیاجی نداریم, مخصوصاً اون اتاق کوچیک,,,
‫که به شدت ‫مناسب تدریس برای دانش‌آموزهای منه,
‫ایزابلا، ‫ما سر این موضوع هنوز به توافق نرسیدیم,
‫نمی‌تونم تصور کنم یه مشت غریبه میان خونمون,
‫اون‌ها غریبه نیستن مری جین، ‫برای من که نیستن!
‫اگه اینطوره، یه قفلِ محکم لازممون میشه,
‫فردا قرارداد و اجاره‌نامۀ اینجا رو ‫امضا می‌کنیم,
‫ایزابلا، مطمئنی که بابت تمام این‌ها
‫راضی و خوشحالی؟
‫همه‌چیز درست میشه کاساندرا,
‫تا وقتی که باغ و تدریسم وسط باشه,,,
‫و تا وقتی که ‫از پنجرۀ خونه‌ام هیچ خونۀ کشیشی نبینم!
‫خانم‌ها!
‫آقای لیدردیل,
‫حالتون چطوره؟ ‫شرط می‌بندم که خوبین,
‫خیلی خوبیم، ممنونم,
‫رفته بودیم یه کلبه ببینیم، ‫مگه نه، ایزابلا؟
‫بله، درسته,
‫برای خودتون، خانم فاول؟
‫بله، برای خودم و خواهرم، ‫خانم مری جین دکستر,
‫صمیمانه امیدوارم، ‫اون مکان براتون مناسب بوده باشه,
‫من هم امیدوارم,
‫اونجا زیباترین کلبۀ موجود بود, ‫مگه نه، ایزابلا؟
‫آره, ‫خیلی خوشگل بود,
‫من هم یه موقعیت جدید برام پیش اومده,
‫بهم پیشنهاد شده توی شالبورن، جراح بشم,
‫تا یک ماه دیگه دارم میرم,
‫براتون آرزوی سلامتی می‌کنم,
‫من هم همینطور,
‫بیا کاساندرا, هنوز کلی کار داریم ‫که باید توی خونۀ کشیش انجام بدیم,
‫خداحافظ، آقای لیدردیل,
‫داینا، من و خواهرم یه خونه پیدا کردیم, ‫به شدت مناسبمونه,
‫یه اتاق هم برای تو داره, ‫پس خیالت از آینده، راحت باشه,
‫فکر نکن بهمون مدیونی,
‫پس اگه به اختمال زیاد، یه آقای جوون,,,
‫کاساندرا، واقعاً دلم می‌خواد که,,,
‫ای کاش الان می‌تونستیم ‫کتاب ترغیب رو تموم کنیم
‫این حسن ختام خوبی برای دیدارمون می‌شد,
‫شدت باد توی بخش بالایی کابین
‫برای خانم‌ها زیاد بود, ‫و آن‌ها موافقت کردن که از پله‌ها پایین بیایند,
‫همه توافق کردن که ‫آرام و با احتیاط,,,
‫از پله‌های هواپیما پایین بیان ‫به جز لوئیزا,
‫اون باید توسط کاپیتان ونت‌ورث ‫از پله‌ها پایین می‌پرید,
‫سختی آسفالت، زیر پاهایش
‫او را در این لحظه مردد کرد,
‫ولی با این حال، او اینکار را کرد,
‫او در سلامت پایین اومد, ‫و بلافاصله دوباره از پله‌ها بالا رفت,
‫تا مجدد از پله‌ها به پایین بپرد,
‫کاپیتان جلویش را گرفت,
‫فکر می‌کرد لرزش‌ها خیلی شدید هستن, ‫ولی حرف‌هایش بی‌فاییده بود,
‫اون لبخندی زد و گفت,,,
‫من می‌خواهم این کار را بکنم!
‫کاپیتان دست‌هایش را دراز کرد,
‫اما لوئیزا خیلی عجله داشت,
‫او بر روی آسفالتِ زیر کابین افتاد,
‫و جانش را از دست داد,
‫کُشتیش؟
‫نه زخمی داشت, ‫نه خون ریزی‌ای,
‫هیچ کبودی هم دیده نمی‌شد,
‫اما چشمانش بسته شده بود ‫و نفس نمی‌کشید,
‫قیافه‌اش شبیه مُرده‌ها شده بود,
‫وحشت به جون تمام افرادی که حضور داشتن ‫افتاده بود,
‫اون مُرده!
‫مری با فریاد میگه,
‫جین چطور تونسته اینکار رو باهاش بکنه؟ ‫یا با ما؟
‫ادامه بده, ‫خواهش می‌کنم,
‫هیچکس نیست به من کمک کند؟ ‫این اولین کلماتی بود که کاپیتان ونت‌ورث,,,
‫با تمام ناامیدی‌اش گفت,,,
‫انگار تمام نیرویش از بین رفته بود,
‫یعنی هیچکس نیست که کمکش کنه؟
‫آن با گریه فریاد زد: ‫دست‌ها و شقیقه‌اش را بمالید,
‫بیاید، بیاید, ‫نمک اینجاست, برش دارید,
‫آره نمک! ‫خودشه، برش دارید!
‫نمک بردارید! ‫نمک بردارید!
‫کاپیتان بنویک اطاعت کرد,
‫کاپیتان ونت‌ورث که از پا در آمده بود ‫و به دیوار تکیه کرده بود
‫با تمام وجودش فریاد زد:
‫وای، خدا جون!
‫مادرش و پدرش!
‫جراح خبر کنین! ‫آن هم گفت: یه جراح خبر کنین! همین الان!
‫جراح,
‫نمی‌تونم,
‫اون افتاد!
‫اوه!
‫- حتماً بیهوش شده, ‫- شایدم خورده زمین,
‫نبضش به سختی می‌زنه, ‫داینا,
‫داینا، دووم بیار, ‫داینا!
‫ایزابلا، می‌ترسم آُسیب جدی‌ای دیده باشه,
‫برو, برو و سریعاً آقای لیدردیل رو بیار, ‫برو ایزابلا,
‫آقای لیدردیل!
‫یه اتفاق وحشتناک افتاده,
‫بدید به من,
‫میتونم بگم جاییش نشکسته,
‫- به مغزش ضربه وارد نشده؟ ‫- تا جایی که میبینم، نه!
‫میشه کیفم رو باز کنی و گیاه درخت فندق ‫و باند رو بدی؟
‫- خانم آستن، یکم آب می‌دید, ‫- بله البته,
‫قراره حسابی بدنش ورم کنه,
‫به نظرت نمک به کارش میاد؟
‫قطعاً,
‫ممنون که اومدید,
‫هروقت ازم بخوای، ‫حتماً میام,
‫بعد از تمام اتفاقاتی که بینمون افتاد,,,
‫اگه نمی‌اومدی، ازت دلخور نمی‌شدم,
‫هیچ‌وقت بیخیال هیچ بیماری نمیشم,
‫یا بیخیال تو,,,
‫خانم ایزابلا!
‫اون بهوش اومد,
‫اون اومدش,
‫اوه,,,
‫داینا، تکون نخور,
‫سرم درد می‌کنه خانم,
‫خیلی بدجور افتادی,
‫خیلی خوش‌شانس بودی,
‫برات چایی درست کردم,
‫- همون سرویس چینی خوباتونه خانم؟ ‫- آره,
‫بالاخره پیداش کردم,
‫انگار هنوز وقت نکرده بودی جمعشون کنی,
‫خانم ایزابلا عاشقشونه, ‫برای همین,,,
‫دوست بهتر از تو پیدا نمیکنه,
‫من رو میگید خانم؟
‫بخاطر تو و شیطنتت
‫خانم ایزابلا و آقای لیدردیل ‫با هم آشتی کردن,
‫اصلاً نمی‌فهمم چی دارید میگید,
‫اتفاقی که افتاد خیلی عجیب بود,
‫ولی مطمئنم توی رمان خواهرم ‫دقیقاً یه همچین اتفاقی افتاده بود,
‫راستش دقیقاً قبل از اینکه تو بیفتی ‫داشتم همین تیکه‌اش رو می‌خوندم,
‫خیلی عجیبه خانم,
‫هوممم,
‫جسارت و زرنگیت رو تحسین می‌کنم,
‫راستش من توی درک کردن اتفاقاتی که,,,
‫دقیقاً زیر گوشم داشت میفتاد، ‫خیلی دیرفهم عمل کردم,
‫ولی در نهایت بهش پی بردید,
‫اون‌ها عاشق هم هستن خانم,
‫همیشه عاشق هم بودن,
‫ولی آقا بخاطر سابقۀ آقای لیدردیل
‫هیچ چیزی از این جریان رو متوجه نمیشه,
‫مامان ایزابلا چیزی از این جریان می‌دونه؟
‫راستش اگه می‌دونستن، محال بود اجازه بدن,
‫وقتی نیاز به دخالتشون بود ‫اصلاً دخالتی نمی‌کردن,
‫حداقل نه مثل ما,
‫این فرقیه که بین من و شما هستش خانم,
‫دخالت کردن‌های من چیز خوبی بود,
‫نمی‌تونم بنویسم,
‫من فقط سربار خانواده‌ام,
‫این چیزیه که با منه,
‫نمی‌تونم از این حس ترسم خلاص بشم,
‫انگار یه هیولا داره تعقیبم می‌کنه,
‫و از این ناامیدم که اون رو همراهم دارم,
‫من دارم از این هوایی که از نوک پا تا سرم ‫و از چپ به راست می‌وزه، لذت می‌برم,
‫بادی که به صورت طولی، ‫عمودی و مورب می‌وزه,,,
‫خوش بحالت مری,
‫والتر اسکات هیچ ربطی به نوشتن رمان نداره
‫مخصوصاً یه رمان خوب!
‫اون به عنوان یه شاعر مشهور هست ‫دیگه نیازی نیست که,,,
‫این بهتره همینجا بمونه,
‫اگه یه راهی برای رهایی من از افسردگی باشه ‫باید پیداش کنم
‫- تمام این داروها و نسخه‌ها,,, ‫- همراهم میاد,
‫من یه رمان فروختم الایزا, ‫مری,
‫این بار مطمئنم که منتشر میشه,
‫در حال حاضر جهان باید ‫من را با عنوان «بانو» بشناسه,
‫خیلی خوبه که همیشه از اینکه ‫یک زن مرموز بودم لذت بردم,
‫الایزای عزیزم ‫خوشحالم که نامه نوشتی,
‫تمایلات تو و الیزابت برای ‫برطرف کردن دوران پوچ من برام بس بود,
‫حتماً خوشحال خواهی شد اگر بشنوی ‫اولین نسخه کتاب «منسفیلد پارک»
‫تماماً فروش رفت,
‫دیگه قرار نیست بابت مشکلات مالی اذیتتون کنم,
‫الایزا، بسیار خوشحالم ‫که از خواندن «اما» لذت بردی،
‫هرچند ورودش به جهان اونطور که امید داشتم،
‫هموار نبود,
‫نشریه‌ی «کوارتلی ریویو» بر این باوره ‫که رمان فاقد رویدادهای پرکششه,
‫چطور جرات کردن؟
‫با عجله به پایان رسوندمش، ‫بخاطر دردی که
‫در پشتم احساس می‌کنم,
‫کَسی میگه حاصل ساعت‌ها نشستن
‫و نوشتن هر روزه‌ست،
‫اما به گمانم چیزی فراتر از این باشه,
‫صادقانه بگم حاضرم از تمام امیدهام ‫به ثروت و موفقیت بگذرم،
‫تا بار دیگه سلامتی‌ام رو به دست بیارم,
‫پزشک‌های بی‌شماری دیدم،
‫اما هیچ‌ کدوم نتونستن ‫علت بیماری‌ام را بفهمن,
‫خیلی‌خب,
‫آره، چیزی نیست,
‫هرچند کَسی پا پس نمی‌کشه,
‫من رو به چلتنهام می‌برد، ‫با این باور که آب‌های اونجا
‫معجزه میکنن,
‫با تمام توان تلاش میکنم خودم رو متقاعد کنم ‫نشونه‌های بیماریم رو به بهبوده,,,
‫اما اینطور نیست، الایزا,
‫این جسم رنجور و لجوج انگار مصممه که فرو بپاشه,
‫اما به‌زودی به کینتبری بر می‌گردم،
‫و همین، کمی روحم رو تسلا می‌بخشه,
‫به نظرت چطوره، الایزا؟
‫خیلی نحیف شده,
‫لکه‌های سیاه روی بازوهاش نگرانم کرده,
‫مطمئنم چیزی نیست، کَسی,
‫پزشکی توی وینچستر هست ‫که فکر می‌کنه بتونه کمک کنه,
‫می‌خوام ببرمش اونجا,
‫- کَسی، من,,, ‫- الایزا؟
‫الایزا، عزیزم، ‫امیدوارم یادت باشه که امشب خونه نیستم,
مهمونی شام توری‌ها در نیوبریه,
‫امروز حال خواهرت چطوره؟
‫همین الان داشتیم می‌گفتیم که,,,
‫- به نظر می‌رسه حالش بهتره, ‫- واقعاً؟
یه غمِ عمیقی تو چهره‌اش می‌بینم,
‫حیف که کتاب‌هاش هیچ ثمره‌ای نداشتن,
‫جین چهار تا رمان منتشر کرده ‫و همگی ستایش شدن,
‫اما سودی براش نداشتن، ‫اون طور که مری میگه,
‫رمان جدیدش رو خوندیم, ‫اسم یه زن بود, گفتی چی بود؟
‫- اِما, ‫- بله,
‫متأسفانه فصل اول رو خوندیم ‫و بعد پریدیم به فصل آخر,
‫من اینکار رو نکردم, ‫تا انتها خوندم و خیلی لذت بردم,
‫شاید رمان تازه‌ی جین به اسم «ترغیب»،
‫بیشتر باب میل شما باشه، فولر,
‫بهترین اثرش میشه,
‫وینچستر شهر زیبایی به نظر می‌رسه,
‫باید سعی کنی استراحت کنی، عزیزم,
‫آدرس پزشک رو دارم, ‫الان میرم اونجا,
‫نه، نمی‌خوامش,
‫قول بهبودی داده, ‫باید همه چی رو امتحان کنیم,
‫کافیه، کَسی, خسته‌ام,
‫می‌خوام برگردم خونه، برم چاوتون,
‫اما خیلی دیر شده، نه؟
‫کَسی,
‫چی شده؟ چی می‌خوای؟
‫کاملاً از پا افتادی,
‫حالم خوبه,
‫ناراحت نشو، اما,,,
‫مری آستن داره میاد,
‫باشه,
‫به‌ محض اینکه تونستم اومدم,
‫من کنارش می‌مونم, ‫تو باید استراحت کنی,
‫برو, اگه تغییری اتفاق افتاد صدات می‌کنم,
‫بی‌درنگ,
‫بدون تو نمی‌رم,
‫مری، بیا کنارم بشین,
‫باشه,
‫هیچ وقت تو ورق ازت نمی‌بردیم,
‫همیشه از ما باهوش‌تر بودی, ‫بیش از اندازه باهوش,
‫و بعد برامون قطعات کوتاه می‌نواختی,
‫تو خیلی چیزها استعداد شگرفی داشتی، جین,
‫و بعد جیمز عزیزم با اشعارش ‫ما را مسحور می‌کرد,
‫آره، همین ‌طور بود,
‫وای، جین,,,
‫چه روزگار خوشی بود,
‫مری رفت؟
‫آره، رفت,
‫دیدن شادی شما دو نفر تأثیرگذار بود,
‫اتفاقات ناگوار معمولاً بهترین ‫جنبه‌های مری رو نشون میدن,
‫چیزی که نگرانش می‌کنه موفقیته,
‫الان بیشتر از گذشته ‫من رو مایه‌ی ترحم می‌دونه,
‫و منی که روزگاری ‫شادترین زن انگلستان بودم،
‫از نظرش فقط یه تراژدی بودم,
‫بقیه هم من رو مثل مری می‌دیدن؟
‫یه موجود غمگین و عبوس؟
مگه ‫مهمه دیگران چی فکر می‌کنن؟
‫مهمه,
‫برای من مهمه,
‫نمی‌خوام دنیا از اندوه‌م باخبر بشه,
‫فقط شادی‌های داستان‌هام رو بدونن,,
‫بگو چه می‌خوای؟
‫جز مرگ هیچی نمی‌خوام,
‫دیگه چیزی باقی نمانده,,,
‫عزیز دلم,,,
‫تا به آرامش برسی,
‫جین آستن,,,
‫تو بهترین,,,
‫وفادارترین،
‫محبوب‌ترین،
‫و بااستعدادترین خواهر بودی,
‫و من، کسی آستن
‫خوشبخت‌ترین خواهر بودم ‫که تونستم تو رو دوست داشته باشم,
‫امیدوارم مزاحمت نشده باشم، عزیزم,
‫خوشحالم که اینطور شاد و مسرور می‌بینمت,
‫فکر می‌کنم آقای لیدردیل,,,؟
‫پیشنهاد ازدواج داده, آره!
‫آره، داد,
‫و من با کمال میل و از صمیم قلب پذیرفتم,
‫ازت ممنونم که اصرار کردی برم دنبالش,
‫از داینا هم ممنونم ‫که این فرصت رو فراهم کرد,
‫و از جین عزیز، برای الهام‌بخشیش,
‫فکر می‌کنم دلیل کافی برای جشن داریم، نه؟
تازه مطمئنم که کشیش جدید ‫و همسرش نیازی به اینا نخواهند داشت,
‫خب,,,
‫دلم براتون تنگ میشه،
‫اما از اینکه دوباره توی تخت خودم می‌خوابم، ‫خوشحالم,
‫منم! کجایید؟
‫خانم، این رو زمین افتاده بود,
‫نمی‌خواستم دست آدم نامناسبی بیفته،
‫گفتم بهتره بدمش به شما,
‫به‌هرحال، من که خوندن بلد نیستم، ‫به دردم نمی‌خوره,
‫مرسی، داینای عزیز,
‫خب، چه حکایتی!
‫بازم قصد سفر کردی ‫بدون اینکه خواهرت،
‫تنها خواهر باقی‌مونده‌ت رو مطلع کنی؟
‫این دیگه چه وضعیه؟ بلند شو فوراً!
‫ایزابلا، چه خوب که برگشتم,
‫- وگرنه تا فردا آماده نمی‌شدیم, ‫- واقعاً لطف بزرگی کردی، خاله مری,
‫راستی مری، درباره‌ی نامه‌های الایزا,,,
‫شاید بتونی تو کمد اتاقش رو بگردی,
‫تنها جاییه که موفق نشدم بگردم,
‫اگه درست خاطرم باشه,,,
‫الایزا، نامه‌های جین رو ‫با روبان آبی بسته بود,
‫باشه, ‫همین حالا میرم,
‫خب، بیا ایزابلا,
‫اون مرد نفرت‌انگیز، داندس، ‫به‌زودی از راه می‌رسه
‫و کاساندرا هم ما رو می‌بخشه
‫که اون رو تنها می‌ذاریم ‫تا منتظر کالسکه‌‌ش بمونه,
‫بخشیدمت,
‫خداحافظ، عزیزم,
‫اقامتم تو این خونه ‫برام خیلی ارزش داشت,
‫دو دست از بهترین ظروف چینی رو با خود ببر,
‫کسی متوجه نمیشه,
‫دیگه بیش از حد شلوغش نکنید,
‫بهترین وداع‌ها همیشه کوتاه‌ترینن,
‫داینا,
‫خانم,
‫مراقب خودتون باشید ‫و تو هوای بارونی بیرون نرید,
‫پس این آخرین باریه ‫که من و تو توی این خونه همدیگه رو می‌بینیم,
‫اینجا سرشار از خاطراتمونه ‫و حالا همه از بین میره,
‫خاطرات تو ذهنمون محفوظ می‌مونه,
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که اونا رو صادقانه،
‫برای آیندگان بازگو کنیم,
‫نه اینکه کسی به سرگذشت ما، زنان، علاقه‌منده!
‫پس خداحافظ,,,
‫خواهرم,
‫برو حیوون!
‫این، آخرین نامه‌ی من خواهد بود,
‫دیگه توان نوشتن ندارم، الایزا،
‫ولی بابت دوستیت ممنونم،
‫و عمری طولانی، همراه با سلامتی ‫و شادی برات آرزو می‌کنم,
‫ازت خواهش میکنم ‫که از کَسِ عزیز و دلبندم مراقبت کنی,
‫حمله‌ی دیگه‌ای از این دردِ غم‌انگیز ‫من رو توی چنگال خودش گرفته،
‫و چنان ناتوانم کرده ‫که دیگه امیدی به بهبودی ندارم,
‫اما نباید برام دلسوزی کنی، ‫چون اگه الان مرگ من رو بطلبه
‫مطمئنم که خوشبخت‌ترین زن دنیا خواهم بود,
‫کلمات در وصف مهربانی خانواده‌ام
‫در این دوران بیماری یاری‌ام نمیکنن,
‫و کاساندرا، همواره
‫مهربان‌ترین،
‫باملاحظه‌ترین خواهر در طول زندگیم بوده,
‫همیشه من رو در پناه خودش گرفته،
‫و می‌دونم که بعد از رفتنم، ‫حافظ میراث من خواهد بود,
‫اما چیزی که بهش بدهکارم,,,
‫جز اشک کاری از دستم بر نمیاد
‫و فقط امیدوارم که زندگیش، ‫بیش از پیش سرشار از برکت باشه,
‫روزهای پیش رو دشوار خواهند بود,
‫ما هرگز تحمل دوری نداشتیم,,,
‫اما حالا که به این جدایی نهایی نزدیک می‌شم,,,
‫به طور خودخواهانه‌ای خوشحالم که سرنوشت،
‫بار این اندوه رو به دوش من نگذاشت,
در اون صورت چطوری دووم میاوردم؟
‫چه زندگی‌ای می‌تونست در انتظارم باشه،
‫اگر اون رو در کنار خودم نداشتم؟
‫با مهر و محبتی بی‌پایان,,,
‫جین,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال