ymoviz
‫هر روز صدای ناز و زیباشون رو می‌شنوم
‫که منو صدا میزنن,
‫بانل!
‫التماس و پافشاری می‌کنن,
‫ولی من جواب نمی‌دم,
‫خوشحالم بابا، دارم خوش می‌گذرونم,
‫پس اونها آشفته و عصبانی میشن,
‫دیگه پچ‌پچ نمی‌کنن، من رو متهم می‌کنن,
‫بله، من عاشق هستم,
‫همون‌جوری که یه زن می‌تونه دوست داشته باشه,
‫آداما؟
‫اگه میخوایم قبل از تاریکی ‫هوا بیل بزنیم، باید بریم,
‫آره، بریم,
‫آداما؟
‫یه قصه برام تعریف کن,
‫خیلی وقت پیش بود،
‫سال‌ها قبل از الان,
‫به قول معروف، بهترین دوران,
‫در آن زمان، کوندا، یکی از اجداد من، زندگی می‌کرد,
‫او یه استعدادی داشت که می‌تونست با پری‌های دریایی حرف بزنه,
‫کوندا همیشه کنار رودخونه بود,
‫اون ماهیگیر خوبی بود,
‫پری‌های دریایی رازهای رودخونه رو بهش یاد داده بودن,
‫هر شب،
‫برای شام ماهی می‌آورد
‫و همه تا دلشون می‌خواست، می‌خوردند,
‫بهترین دوران بود,
‫این‌طور میگن,
‫ولی یه روز
‫یه دختر تو رودخونه غرق شد,
‫همه، پری‌های دریایی رو متهم کردن ‫که اون رو کشوندن زیر آب,
‫پری های دریایی، ‫خشمگین و از همه مهمتر مغرور،
‫اهالی روستا را از ورود به آب‌هایشان منع کردند,
‫نه برای ماهیگیری، نه حتی برای شنا,
‫کوندا خیلی ناراحت بود
‫و احساس می‌کرد که توسط دوستانش بهش خیانت شده,
‫به قول معروف، بدترین زمانه بود,
‫پس، برای خاتمه دادن به این درگیری، کوندا,,,
‫این یه داستان واقعیه؟
‫منظورت چیه؟
‫واقعا اتفاق افتاده؟
‫فکر کنم آره,
‫کی اینو بهت گفته؟
‫استاد ابوضیاء، زمان شاگردی‌ام,
‫و تو اینو باور می کنی؟
‫آره,
‫پری دریایی وجود نداره,
‫بهت گفتم,
‫چی می بینی؟
‫یه ردی از پودر,
‫کلی لکه های طلایی
‫انگار داره ستاره می‌باره,
‫دیگه چی؟
‫دیگه هیچ ستاره‌ای نیست,
‫غیب شدن,
‫مثل آتیش جهنمه,
‫بانل و آداما
‫آداما؟
‫میشه امروز بعد از ظهر زودتر حفاری کنیم؟
‫آره، فکر خوبیه,
‫بانل!
‫- چیه؟ ‫- خاله کارت داره,
‫داریم میاییم,
‫خوشگلی,
‫صبح بخیر,
‫صبح بخیر، مامان,
‫صبح بخیر,
‫خوب خوابیدی؟
‫نه، خیلی گرم بود,
‫امشب پشه‌بندت رو میارم بیرون,
‫- می خواستی ما رو ببینی؟ ‫- امروز لازمت دارم,
‫می‌خوام رخت‌ها رو بشوری,
‫مامان،
‫به کمک بانل برای گله‌ نیاز دارم,
‫و لباسی برای شستن ندارم,
‫ازت میخوام لباس های من رو بشوری,
‫تنها نیستی، آداما, ‫عمر باهات میاد,
‫لباساش رو بشور,
‫زود برمی‌گردم، قول میدم,
‫لباسا رو بشور ‫قبل از اینکه آفتاب خیلی تند بشه,
‫آره، منتظر چی هستی؟
‫نگران نباش، ‫امشب پیشِ آدامایی,
‫آداما!
‫کجا داری میری؟
‫- دلم برات تنگ شده بود, ‫- دل من بیشتر تنگ شده بود,
‫- خیلی وقته منتظری؟ ‫- آره!
‫الان دو ساله که یرو مرده،
‫همسرش، تِنِه و زن دومش، بانل رو بیوه کرد,
‫خدا کارهای خوبش رو قبول کنه,
‫بینتا شوهرش و پسر ‫بزرگش، یرو رو از دست داده,
‫اما به لطف خداوند متعال
‫پسر کوچکترش، آداما، زنده است,
‫یک سال پیش،
‫آداما وظیفه مسلمانی خودش در قبال ‫برادر بزرگترش رو,,,
‫با ازدواج با بانل که خیلی ‫زود بیوه شده بود، ادا کرد,
‫خدا کارهای خوبش رو قبول کنه,
‫از وقتی یرو فوت کرده،
‫و تا وقتی که آداما دوره‌اش رو تموم کرد،
‫جبرئیل، پسر من و پسرعموی آداما،
‫کدخدای موقت روستا بود,
‫آداما!
‫چون پدر و برادرت فوت کردن،
‫تو الان باید وظیفه‌ات رو انجام بدی
‫و کدخدای روستا بشی,
‫اون فقط ۱۹ سالشه,
‫خیلی جوونه,
‫سن مهم نیست, آداما یک مرده,
‫دورهٔ شاگردی او پیش ابو ضیا الان تمام شده,
‫او آماده است,
‫من کدخدا نخواهم شد,
‫نمي‌خوام باشم, جبريل ميتونه ادامه بده,
‫نه,
‫ما باید از اصل و نسب تبعیت کنیم,
‫حالا نوبت توست, چاره‌ای نداری,
‫می‌دونم ولی قبول نمی‌کنم,
‫آداما، تصمیمت رو گرفتی؟
‫آره,
‫انتخابت هر چی که هست،
‫کدخدا بودن تو خونته, نمی‌تونی اینو عوض کنی,
‫حق داشتی که بهشون گفتی,
‫حداقل، مجبور به هيچ كاری نمیشی,
‫تو مردی,
‫بانل،
‫خب، من بهشون گفتم
‫ما مجبور نیستیم دیگه اینجا زندگی کنیم,
‫داریم میریم تو خونه ها؟
‫به محض اینکه از زیر خاک درشون بیاریم، آره,
‫تصور کن, فقط من و تو، توی خونه‌هامون,
‫بانل و آداما,
‫«یِرو صل»
‫وقتی با گاوها میری،
‫جبرئیل رو هم ببر, ‫نمی‌تونه ازشون مراقبت کنه,
‫بانل کمکم می‌کنه,
‫نه، نه بائل,
‫با عمر برو,
‫عمر کُند و تنبله, بانل کارش روان‌تره,
‫اون جای ماری رو تو زمین می‌گیره,
‫بارداری ماری سخته, ‫اون نیاز به استراحت داره,
‫زن کم داریم,
‫زمین باید برای باران آماده باشه,
‫چرا قبول نمی‌کنی کدخدا بشی؟
‫بهت گفتم، نمی‌خوام کدخدا باشم,
‫این که دلیل نمیشه,
‫من بابا نیستم,
‫من یِرو نیستم,
‫یه چیز دیگه می‌خوام,
‫چه چیز دیگه؟
‫من و بانل داریم از اینجا میریم,
‫چطور مگه؟
‫ما خونه‌ی خودمون رو می‌خوایم,
‫با بچه‌هامون، گله گاومون,
‫کجا؟
‫خونه‌های دفن‌شده بیرون روستا,
‫بانل این ایده رو انداخت تو سرت,
‫شروع کردیم به کندن، ‫تا بتونیم اسباب‌کشی کنیم,
‫رسمه که بعد از شاگردی، ‫فقط خودت می‌تونی کدخدا باشی,
‫تصمیمو گرفتم، مامان,
‫- کجا داری میری؟ ‫- از این طرف,
‫باید چاه رو می‌بستن,
‫اگه بسته بودن،
‫يرو نمى افتاد و نمی‌مرد,
‫نمی‌تونی قبل از موعدت بمیری،
‫ و وقتی موعدش برسه هم، نمی‌تونی نمیری
‫♫ بارون میاد ♫
‫♫ صلح میاد ♫
‫♫ اگر خدا بخواهد ♫
‫♫ صلح میاد ♫
‫♫ بارون میاد ♫
‫♫ صلح میاد ♫
‫♫ اگر خدا بخواهد ♫
‫♫ صلح میاد ♫
‫♫ بیا زمینو شخم بزنیم ♫
‫♫ صلح داره میاد ♫
‫♫ اگه خدا بخواد ♫
‫♫ صلح داره میاد ♫
‫ممنون,
‫آدم عجیبه,
‫همیشه در حال نوشتنه ‫حتی وقتی که قرآن نمی‌خونه,
‫کی؟
‫مالک,
‫وقتی بهت نگاه می‌کنه ‫انگار داره ذهنت رو می‌خونه,
‫تو رازهایی داری؟
‫نه,
‫شاید فکر می‌کنه یه فرشته‌ی نویسنده‌ست,
‫فرشته‌ی نویسنده؟
‫آره، اونا همه‌ی کارهای ‫خوب و بدمون رو ثبت می‌کنن,
‫مگه قشنگ نیستن؟
‫چقدر می‌خوای؟
‫سلام,
‫بانل,
‫مدتیه که ندیدیمت,
‫با اینکه پنج دقیقه با ما فاصله داری,
‫مامان، من از سحر تا غروب کار می‌کنم,
‫این که چیزی نیست,
‫هنوز بچه دار نشدین؟
‫واسه چی؟
‫راسین، الان باید قرآن رو از حفظ باشی,
‫نه سالگی مثل خطوط کف دستم از حفظ بودم,
‫درسته، تو اون استعداد رو داری،
‫ولی آیا معنی‌اش رو می‌دونی؟
‫ارزشش رو میدونی؟
‫حفظ کردن بی‌فایده‌ست، اگه نفهمی,
‫بیراه نمیگی,
‫بدشانس بودی, من اون قلی‌ام ‫که عقل و منطق رو به ارث برده,
‫اگه تو عقل رو به ارث بردی، ‫چی واسه من مونده؟
‫قلب,
‫قبوله, عقل و منطق مال خودت,
‫می‌دونی نباید اینجوری بشینی,
‫این برای یه زن مناسب نیست,
‫پس شلوار میپوشم، و مشکلی پیش نمیاد,
‫به امید خدا!
‫آداما چطوره؟
‫خوبه,
‫خوشحال به نظر نمی‌رسی,
‫دیگه نمی‌تونم باهاش گله رو هدایت ‫کنم, من جای ماری رو تو مزرعه میگیرم,
‫می‌دونی چقدر این موضوع رو مخمه,
‫ارزشش رو نداره,
‫تو باید به زن ها کمک کنی, ‫بارون ها دارن میان,
‫دیگه به ندرت آداما رو می‌بینم!
‫این زمین‌ها موقتی هستن,
‫آداما و تو برای همیشه هستین,
‫بانل و آداما,
‫حق با توئه، راسین,
‫مخصوصا که به زودی به ‫خونه‌مون نقل مکان می‌کنیم,
‫کدوم خونه؟
‫اونایی که بیرون روستا‌ هستن,
‫غیر ممکنه, اونا تو شن دفن شدن,
‫داریم درشون میاریم, مگه نمی‌دونستی؟
‫می‌دونستم رفتی دنبال حفاری,
‫فکر نمی‌کردم اونجا زندگی کنی,
‫نمی‌فهمم,
‫- مشکلاتی تو خونه داری؟ ‫- مساله این نیست,
‫ما یه خونه مال خودمون میخوایم,
‫یه خونه مال خودت؟ واسه چی؟
‫که زندگی خودمونو بکنیم، فقط من و آداما,
‫- چون الان زندگی نمی‌کنی؟ ‫- نه، نه اونجوری که می‌خوام,
‫بانل، تو نمی‌تونی بری اونجا زندگی کنی,
‫می‌تونیم! خونه‌ها غیرمسکونی بودن,
‫برات عجیب نیست؟
‫یه چیز بدی اون طرفا هست,
‫فکر می‌کنی یه شبه اینجوری شده؟
‫پر از شن,,,
‫بانل، نمی‌تونی به یه خونه ‫نفرین‌شده اسباب‌کشی کنی,
‫مزخرفه!
‫به هر حال، مامان و ‫دایی‌های آداما قبول نمی‌کنن,
‫به درک که اونا چی میگن!
‫تصمیمون رو گرفتیم,
‫من رو نگاه کن,
‫نه,
‫من رو نگاه کن,
‫من,
‫مگه من زن نیستم؟
‫پدرت از رعد و برق خیلی می‌ترسید,
‫یه روز داشتیم حرف می‌زدیم ‫که آسمون تاریک شد,
‫ترسناک‌ترین لحظه زندگیش!
‫وقتی غرش رعد شروع شد، اون فرار کرد,
‫حتما تو هم باهاش فرار کردی، یه ترسو مثل تو,
‫من مثل پدرت نیستم, ‫من از رعد و برق نمی‌ترسم,
‫بارون‌ها دیر کردن, ‫تا الان باید می‌رسیدن,
‫اولین بار نیست,
‫درسته, اگه خدا بخواد بارون میاد,
‫اگه خدا بخواد,
‫فردا،
‫بزرگان روستا جمع میشن ‫و برای بارش باران دعا می‌کنن,
‫اونا ازت می‌خوان بری,
‫نمی‌فهمم,
‫چرا منو می‌خوان؟
‫نمی‌دونن من کدخدا نمی‌شم؟
‫نه,
‫بانل؟
‫قراره ازدواج کنم,
‫کی؟
‫سلیف، از خانواده کین,
‫به نظر آدم خوبیه,
‫امیدوارم ما هم مثل تو و آدام خوشبخت باشیم,
‫راستش‌ رو بخوای
‫می‌ترسم, به زور می‌شناسمش,
‫معلومه که می‌شناسی,
‫اینجا، همه‌ عین هم هستن,
‫چرا اینو میگی؟
‫عمر جبرئیلِ،
‫کی یروئه،
‫سلیف کیه؟
‫عثمان کیه؟
‫بلال کیه؟
‫هارون کیه؟
‫اینجا، هیچ مردی از بقیه متمایز نیست,
‫بلند میشن،
‫می‌رن سر کار،
‫برمیگردن خونه،
‫با هم غذا می‌خورن,
‫و میرن بخوابن,
‫تنها زمانِ تو با اون ‫تهِ شب توی اتاق خوابه،
‫جایی که با هم حرف نمی‌زنید,
‫چون چیزی برای گفتن نخواهی داشت,
‫و این‌جوری هر روز می‌گذره،
‫چون براشون تو فقط یه زنی,
‫و آداما؟
‫آداما فرق داره,
‫زیاد مطمئن نیستم,
‫اگه یرو نمرده بود، ‫من با آداما ازدواج می‌کردم,
‫وقتی دختر بودم، ‫بهم گفتن با اون ازدواج می‌کنم,
‫آره، ولی الان پیشِ منه,
‫چون خدای عزیز یه شانس دیگه بهمون داد,
‫تو فقط به خاطر اینکه یِرو مُرد ‫با آداما ازدواج کردی,
‫آداما وظیفه مسلمونی‌اش رو انجام داد,
‫به این میگی شانس؟
‫بله,
‫چطور می‌تونی این حرفو بزنی؟
‫قلب نداری؟
‫من نمی‌خواستم با یِرو ازدواج کنم, ‫حق انتخابی نداشتم,
‫خودمو دلداری می‌دادم ‫که زیر یه سقف با آداما هستم
‫وقت گذروندن باهاش,
‫نمی فهمم,
‫با وجود ازدواجم با یرو، ‫ما همیشه عاشق هم بودیم,
‫خفه شو! نمی‌خوام بدونم,
‫خب، وقتی یرو مُرد، خیالم راحت شد,
‫آداما و من بالاخره می تونستیم با هم باشیم، ‫ دیگه قایمکی نبود,
‫دیوونه شدی!
‫نمی‌تونی بر خلاف تقدیرت کاری بکنی,
‫♫ مامانت رفت ♫
‫♫ واسه تو تمر هندی بچینه ♫
‫♫ اونو تو راه برگشت خورد ♫
‫نتونستم بیام خونه ها, ‫مجبور شدم پیش بچه بشینم,
‫چه لطفی کردی که حواست بهش بود,
‫اونا هیچ انتخابی واسم نذاشتن,
‫داره خوب پیش میره؟
‫تقریباً نصفشو کندم,
‫حتی یه نگاهی هم به داخلش انداختم,
‫بگو چطوریه,
‫فوری فهمیدم که اتاق ‫خوابمون کجا میشه,
‫خیلی خیلی بزرگه,
‫در طول روز
‫نور خورشید وارد خونه می‌شه,
‫اینقدر وسیع و روشنه ‫که همه چیز آروم به نظر می‌رسه,
‫ما اونجا خوشحال خواهیم بود,
‫عصر بخیر,
‫کجا بودی؟
‫جلسه با بزرگان روستا,
‫چهار تا گاو از گرما مردن,
‫نمی‌دونستم,
‫همه از نبودنت سر نماز حرف می‌زدن,
‫این اولین بار بود
‫اولین باری بود که روستا ‫بدون کدخدا دعا می‌کرد,
‫اگه اونجا بودی، همونطور که خواستم،
‫خدا دعاهامونو قبول می‌کرد و بارون می‌اومد,
‫شايد بايد مى‌رفتم,
‫هر مردی توی روستا می‌تونه کدخدا باشه,
‫مسئله خون و نژادت نیست, ‫خودت این انتخاب رو کردی,
‫دیگه هیچی توی مزرعه‌ها نیست,
‫شايد بايد گله رو به چراگاه‌های ديگه ببريم,
‫نه، اون چراگاه‌ها خیلی دورن,
‫بردنشون اونجا خیلی سخت میشه,
‫جایی که گاوهامو می‌برم،هیچی اونجا هم نیست,
‫پس اگه چراگاه‌هامون همه‌ش لخت باشه،
‫و بارون هم نیاد،
‫یعنی باید بریم,
‫و کجا بریم؟
‫یه جای دیگه,
‫خسته‌ام,
‫آداما؟
‫چاره‌ای نداشتم جز اینکه بکشمش،
‫فقط بخاطر گوشتش,
‫اون یه گاو خیلی نحیف بود,
‫با این آفتاب سوزان،
‫و بارونِ نيومده،
‫روز به روز ضعیف‌تر می‌شد,
‫اجتناب ناپذیر بود,
‫خدا بزرگه,
‫چرا این تغییر ناگهانی ‫تو آب و هوا پیش اومده؟
‫چون آدما تغییر می‌کنن,
‫چرا میری؟
‫گاوهای ما باید شب آب بخورند وگرنه می‌میرند,
‫و من چی؟
‫من هم به تو نیاز دارم,
‫فرق داره,
‫پس کی می‌خواد حفاری کنه اگه ‫مجبور باشم اینجا بمونم و آشپزی کنم،
‫لباس بشورم و از بچه‌ها مراقبت کنم،
‫در حالی که تو روز و شب به گله‌داری مشغولی؟
‫نگران خونه‌ها نباش,
‫به محض اینکه وقت کنم، زمین رو می‌کنم,
‫الان، گله برامون اولویت داره,
‫دیگه صداشونو نمیشنوم,
‫اون‌ها دیگه غیب شدن,
‫بانل! بانل!
‫با صدایی شیرین و غمگین التماس می‌کردن,
‫عجیبه، مامان,
‫من آزادم,
‫ممنون,
‫من نمی‌خوام, برو!
‫ممنون,
‫خوبه,
‫میتونی به تنه بگی غذا رو بیاره,
‫بدون آداما؟
‫کی می‌دونه کی برمی‌گرده خونه,
‫شاید پیش گله بمونه,
‫باز هم؟
‫نصفش رو از دست دادیم,
‫نمی‌تونیم بقیه رو از دست بدیم,
‫بشین بچه, می‌خوام باهات حرف بزنم,
‫تقریباً یه سال از ازدواج ‫تو و آداما می‌گذره,
‫و هنوز حامله نیستی,
‫خب که چی؟
‫شاید مریضی,
‫نه، من خوبم,
‫پس چرا بچه‌ نمیارین؟
‫آداما تنها چیزیه که نیاز دارم,
‫آداما باید یه وارث مذکر داشته باشه
‫برای حفظ اصل و نسب کدخدای روستا,
‫اون نخواست کدخدا باشه, نسبش قطع شد,
‫چون تو با اون خونه‌های نفرین‌شده
‫ خیالات رو انداختی تو سرش,
‫ما این ایده رو با هم داشتیم,
‫تو یه زنی,
‫آره، که چی؟
‫وظیفه‌ات هست که از شوهرت بچه دار شی,
‫نه,
‫زود،
‫اگه بچه دار نشی، آداما زن دوم می‌گیره,
‫نه، هرگز!
‫فقط خدا از آینده خبر داره,
‫هیچی نمی‌دونیم,
‫وضع داره بحرانی می‌شه, ‫دیگه ماهی‌ای توی رودخانه نمونده,
‫تو بازار، نه روغنی هست، نه شیری,
‫این باد گرمه که همه‌ی ‫این بدبختی‌ها رو میاره,
‫چیزی که نگرانم میکنه، کمبود بارونه,
‫این چیزها اتفاقی نیست,
‫سلام,
‫حالت خوبه؟
‫آره,
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫یه جای دیگه بنویس!
‫برو، گمشو!
‫مالک، بیا پیش من بنویس,
‫من دارم میرم بخوابم,
‫هفته‌هاست که بیل نزدی,
‫نظرت درباره‌ی خونه‌ها عوض شده؟ ‫مسئله اینه؟
‫وقت ندارم, ‫سرم با دام‌ها گرمه,
‫پس من میرم بکنم,
‫نمی‌خوام تو این گرما بیل بزنی, خطرناکه,
‫شن داغه,
‫وقتی بارون بیاد، بیل می‌زنم,
‫ولی خشکسالیه,
‫ممکنه یک ماه دیگه یا ‫یک سال دیگه بارون بیاد,
‫پس منتظر می‌مونیم,
‫تو بهم قول دادی,
‫میدونم,
‫جبرئیل، زود باش بیا اینجا!
‫چاقوت رو بیار!
‫چه خبره؟
‫همه‌ی گاوها مردن، غیر از یکی,
‫بانل!
‫قبل از اینکه گوشت خراب شه، تیکه‌تیکه‌اش کن,
‫بلند شو,
‫به سلامت بری پسرم,
‫داره بارون میاد,
‫داره بارون میاد!
‫آداما!
‫چی؟
‫پاشو، داره بارون میاد!
‫از خدا می خواهیم که او را پذیرا باشد,
‫خدا رحمتش کنه,
‫بیایید تلاوت کنیم
‫بیایید سوره های الفاتحه و الاخلاص را,
‫دنبالم بیاید, ‫باید برای یک متوفی دیگر دعا کنیم,
‫باید صبور باشیم ‫و در برابر سختی ها کم نیاریم,
‫خدا داره ما رو امتحان می‌کنه
‫تا ما رو به مسیر درست برگردونه,
‫تو کشتیش,
‫بانل!
‫دیوونه شدی، تو این آفتاب داری میری بیرون,
‫چی شده؟
‫هیچی, چرا مامان اینجا نیست؟
‫سپیده‌دم رفت خونه‌ی وانِس,
‫پدربزرگشون فوت کرده,
‫نمی‌دونستم,
‫این میشه چهار تا تو این هفته,
‫این یه هشداره,
‫پس بیاین واسه بارون به درگاه خدا دعا کنیم,
‫هیچ کس دیگه نمی‌میره، ‫و می‌تونیم دوباره شروع کنیم به کندن,
‫- بانل؟ ‫- بله؟
‫کوتاه بیا، لطفا,
‫تو نمی‌تونی تو اون خونه‌ها زندگی کنی,
‫دورت رو نگاه کن, همه‌چی بهم وصله:
‫مرده‌ها،
‫خشکسالی،
‫اون خونه‌ها، تو و آداما,
‫مزخرف نگو,
‫بهت گفتم که دست‌بردار نیستم,
‫- چرا؟ ‫- نمی‌تونم,
‫- چرا نه؟ توضیح بده, ‫- بانل و آداما,
‫تنها چیزی که می‌تونی بگی آداماست، ‫انگار که پیامبرت باشه,
‫تو همیشه حسود بودی,
‫- به چی حسودی کنم؟ ‫- به اون، به من, به ما!
‫هیچی نمی‌تونه منو حسود کنه,
‫بانل، یه نگاه به خودت بنداز,
‫دلم برات می‌سوزه, یه دونه ‫دوست هم نداری، هیچکی رو نداری,
‫وقتی با آداما نیستی، گم میشی,
‫- بدون اون، هیچی نیستی, ‫- خفه شو!
‫تو عوض شدی,
‫تو نشدی؟
‫به عنوانِ دوقلوم، تو باید طرفِ من باشی,
‫نه,
‫و خدا رو شکر می‌کنم که بهم عقل داد,
‫چه خبره؟
‫بکَن!
‫چه مرگته؟
‫حالت خوبه؟
‫فقط بکَن!
‫زل نزن به من! بردار بکَن!
‫تو ترسوئی، مرد نیستی! بکَن!
‫تو قول دادی تا آخرین دونه‌ی شن بکنی،
‫حتی اگه به قیمت از دست‌دادن ‫هر دو دستت تموم بشه,
‫ولی ما هنوز اینجا گیر افتادیم,
‫تو این خونه نمی‌تونم نفس بکشم,
‫نمی‌تونم مثل اونا زندگی کنم,
‫نمی‌تونم,
‫من بچه نمی‌خوام,
‫منم نمی‌خوام,
‫اگه می‌دونستی من چه ‫کارها که برات، برای ما کردم,
‫که بتونیم با هم باشیم,
‫چه کار کردی؟
‫سرنوشت یه شانس دوباره بهمون داد,
‫دیگه گیرمون نمیاد,
‫خشکسالی,,,
‫مرده‌ها,,,
‫مردها روستا رو ترک میکنن ‫چون اینجا چیزی براشون نیست,,,
‫شاید مسئله‌ی اصل و نسب باشه,
‫اگه همش به‌خاطر این باشه ‫که نخواستم کدخدا بشم چی؟
‫نه,
‫اول باید به فکر من و ‫خودمون باشی، و خونه‌هامون,
‫بذار هر کاری بکنن، برامون مهم نیست,
‫نه,
‫برام مهمه,
‫بهت نیاز دارم,
‫- بدون تو,,, ‫- باید خیلی دور فرار می‌کردیم,
‫وقتی بهم گفتی
‫که پدرت نقشه کشیده بود ‫تا با یرو ازدواج کنی،
‫می‌خواستم با هم بریم, یادت هست؟
‫همه‌اش رو فراموش کن,
‫فقط یادت باشه، بانل و آداما,
‫یادت که نرفته؟
‫یادم رفته,
‫یادت نرفته, بگو,,,
‫بانل و آداما,
‫بانل؟
‫برادرزاده‌ی خودت,,,
‫دختر ِ یرو,
‫بهت گفته بودم، نه؟
‫آداما,
‫تصمیم درستی گرفتی,
‫شب بخیر,
‫بهت افتخار می‌کنم پسرم,
‫متاسفم,
‫می‌ترسم,
‫منم ترسیدم,
‫بانل، داری چیکار می‌کنی؟ ‫بیا کمکمون کن!
‫بانل!
‫زمانی پادشاه بودیم،
‫ارباب خودمان،
‫ارباب جهان،
‫آزاد,
‫امروز، کی هستیم؟
‫گوشت,
‫خون,
‫شَر,
‫همیشه همون شرارت,
‫و جلوی چشمانم
‫دنیا داره از هم می‌پاشه,
‫پایان,
‫این بود داستانِ
‫بانل و آداما
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال