‫به پارک سانتیاگو اومدیم
‫تا ببینیم مردم چه حسی دارن,
‫و چه واکنشی درمورد این اخبار که پلیس ‫بالاخره تونست «لخت‌کن» رو دستگیر کنه، دارن,
‫من احساس آرامش می‌کنم چون که خداروشکر ‫دوباره می‌تونیم تا دیروقت بیرون باشیم,
‫به‌خاطر دعاهای ما بود که ‫اون دستگیر شد,
‫- خب، به‌نظر من,,, ‫- من می‌خوام بدونم که
‫چرا تا الان دستگیر نشده بود؟
‫به‌عنوان یک افسر پلیس شما ‫باید خیلی خوشحال‌تر باشین که
‫«لخت‌کن» بالاخره دستگیر شده,
‫از این به بعد، شهروندان موقع قدم زدن ‫ توی خیابون، احساس امنیت بیشتری دارن,
‫این یه بازی رسانه‌ایـه قربان,
‫دولت می‌خواد حواس‌مون رو
‫از مشکلات واقعی این کشور پرت کنـه,
‫به‌نام همه‌ی قربانی‌ها، ‫تبریک میگم,
‫اگه همینطوری ادامه بدیم، ‫روانی‌های بیشتری پشت میله‌های زندان می‌افتن,
‫حس خوبی داره که دیگه لازم نیست ‫شب‌ها اونقدرا مواظب باشیم,
‫دادگاهی براش برگزار نشده,
‫«لخت‌کن» تصمیم گرفت که ‫به زندگی خودش پایان بده,
‫بله، می‌دونم، اما,,,
‫اون واقعاً «لخت‌کن» بود؟
‫دیگه وقتش بود, ‫من خیلی خوشحالم, خبر خیلی خوبیـه,
‫بالاخره آرامش به این محل برگشت,
‫مامانی، برات تا تامائولیپاس بوس می‌فرستم!
‫باید براش دعا کنیم,
‫من سه‌تا دختر دارم و اصلاً‌ دلم نمی‌خواست ‫اتفاق بدی براشون بیفته,
‫وقتش بود پلیس یه کار درست بکنـه,
‫اگه کار اون نبوده باشه چی؟
‫چی‌کار می‌کنین خانم؟ ‫می‌خواین بیننده‌ها رو بترسونین؟
‫این گزارش قرار بود که ,روحیه‌دهنده باشه
‫- بریم, ‫- ببخشید,
‫- چیـه؟ ‫- بد نمیشد یکم بیشتر لبخند می‌زدی,
‫نه؟ ‫اینطوری متقاعدکننده‌تر هم نبود؟
‫می‌دونی که حق با منـه,
‫واسه چی همینطوری وایسادین؟ ‫بریم گشت‌مون رو بزنیم,
‫همه‌چی درست میشه, ‫از اینجا میارمت بیرون,
‫ماریا!
‫« لخت‌کن دستگیر شد! »
‫چرا این کار رو باهاشون کردی تیتو؟
‫خوب نگاه کن، ‫چون باید تاوانش رو پس بدی جاکش!
‫ببین چی‌کار کردی مادرقحبه!
‫ترسیدم,
‫چیزی شده؟
‫نه، اصلاً‌ حواسم سر جاش نیست,
‫دیشب خیلی خوب نخوابیدم,
‫الو؟
‫آقای کابوس, ‫چه غافلگیری دل‌انگیزی,
‫نه، مراحمین, ‫بله اینجاس, گوشی دست‌تون,
‫روز خوش,
‫صبح بخیر‌ آقای کابوس, ‫حال‌تون چطوره؟
‫من خوبم, ‫ممنون,
‫امشب ساعت ۸, ‫عالیـه,
‫مچکرم, ‫خدانگهدار,
‫خب؟
‫- واسه شام دعوتیم, ‫- شام؟
‫آره، فقط تو و من و ‫اون و زنش,
‫خونه‌ی اون,
‫به‌نظرت,,,
‫- معلومـه عزیزم, ‫- نه، نه، نه,
‫- تبریک میگم! ‫- نه،‌ نه، نه، لطفاً,
‫- عالیـه! ‫- نه، نه، نه!
‫هنوز واسه شادی زوده,
‫آخه هنوز که مشخص نیست,,,
‫بعد از استعفا از پروژه‌ی آکاپولکو، ,,,فکر می‌کردم
‫عزیزم، دست بردار, ‫مال خودتـه, مطمئنم,
‫- هنوز مشخص نیست, ‫- چی مال خودتـه؟ نمی‌فهمم,
‫پدرتون قراره به حقش برسـه و ‫ترفیع شغلی بگیره,
‫معلوم نیست,
‫و به‌نظرم حقش یه بغل رو هست,
‫مبارکـه بابا!
‫- آره عزیزم, ‫- خب,,,
‫مطمئنم بهش می‌رسی,
‫مامان,
‫این یعنی دیگه لازم نیست تو کار کنی؟
‫نه، عزیزم, ‫من به کارم ادامه میدم,
‫- الکس, الکس! ‫- الکس, الکس!
‫خب، تو بشین,
‫- پس قطعی شد دیگه؟ ‫- آره عزیزم,
‫باید ۸ اونجا باشیم,
‫- نباید دیر کنیم, ‫- آره، حتماً,
‫سلام, ماریا دلا توره هستم, ‫حال‌تون چطوره؟
‫بله، می‌تونیم خیلی زود ,واسه شام بریم بیرون
‫آنجلس، صبحونه!
‫- چه‌خبر از کار و بار؟ ‫- جمعه بهم حقوق میدن,
‫واسه این نپرسیدم,
‫دوستات چطورن؟
‫مطمئن نیستم اونا دوستام باشن، مامان‌بزرگ, ‫همکارهامن,
‫اونجا مرد هم هست؟
‫- توی نیروی پلیس رو میگم, ‫- بله، خیلی, بیشترشون مردن,
‫از کسی خوشت میاد؟ ‫واسه دوست‌پسر یا چیزی,,,
‫تا تنها نباشی,
‫من تنها نیستم, ‫شما رو دارم,
‫آره اما یه مامان‌بزرگ پیر ‫با مردی که کنارت قدم بزنـه فرق می‌کنـه,
‫تا هم صحبتت باشه,
‫من دیگه باید برم,
‫آنجلس؟
‫بله؟
‫دلت می‌خواد دوست‌پسر داشته باشی؟
‫بله,
‫خیلی زیاد,
‫کِی بیدار شدی؟
‫یکم پیش,
‫خونه رو تمیز کردی؟
‫والنتینا، هیشکی از بهم‌ریختگی خوشش نمیاد,
‫آره، اما بهم‌ریختگی خودمـه,
‫پس دفعه‌ی بعد اجازه بگیر، خب؟
‫بابام که کنار بیاد، ‫دیگه مزاحمت نمیشم,
‫به‌ بابات نمی‌خوره از اون آدم‌هایی باشه که ‫با چیزی کنار بیاد,
‫- چرا، هست, فقط یکم زیاده‌روی کرده, ‫- خوابونده زیر گوشت,
‫چون بهش دروغ گفتم,
‫شاید خونواده‌ی سنتی‌ای داشته باشم ‫اما خیلی به همدیگه نزدیکیم,
‫عاشق همدیگه‌ایم,
‫اگه نصف پول اجاره رو بدی و ‫دیگه تمیزکاری نکنی
‫تا هروقت که دلت بخواد ‫می‌تونی اینجا بمونی، خب؟
‫مستـه؟
‫من که فقط با نگاه کردن بهش ‫خمار شدم,
‫برنامه‌ها عوض میشن,
‫از این به بعد، ,بین ایستگاه و پارک‌ها جابجا میشین
‫و البته یکی دوتا جای دیگه,
‫واسه چی؟
‫- کی پرسید؟ ‫- من,
‫دستورات رئیسـه,
‫ممکنه به‌خاطر جسد پیدا ‌کردن‌مون باشه؟
‫- منظورت چیـه که جسد پیدا کردین؟ ‫- خب جسد پیدا کردیم,
‫خب مگه «لخت‌کن» رو نگرفتن؟ ‫چرا نمی‌تونیم تو پارک بمونیم؟
‫باورنکردنیـه, ‫اول که بهمون تفنگ نمیدن،
‫بعدش هم جسد پیدا کردیم, ‫حالا حتی تو پارک هم نباید کار کنیم؟
‫اصلاً می‌خواین ما رو ‫ تو کمد لباسی زندونی کنین؟
,تو رو که آره
‫هی، این خبر خوبیـه,
‫کار واقعی توی ایستگاهـه,
‫مگه نه جناب سروان؟
‫بذارین توضیح بدم این جلسات صبحگاهی ‫واسه‌ی چی‌ان,
‫من دستور میدم و ‫شما اطاعت می‌کنین,
‫خبری از گپ و گفت نیست,
‫نه پیشنهادی بدین و نه مهم‌تر از همه ‫بحث راه بندازین,
‫برای هر گروه ‫یه منطقه تعیین شده,
‫فهرستی که اونجاس رو بررسی کنین,
‫خب، اونقدرا هم بد نیست,
‫اینجا رو واسه ما تعیین کردن,
‫دقیقاً قراره چی‌کار کنیم؟
‫به‌گمونم خودمون باید پیشنهاد کمک بدیم,
‫چون میگن کِرم گیر مرغ سحر میاد,
‫هزاربار این بحث رو کردیم,
‫آره,
‫اوهوم,
‫آره، معلومـه که دارم گوش می‌کنم,
‫اوهوم, این چیزا چه ربطی به مادرت داره؟
‫و دختر من؟
‫گوش کن,
‫اگه فکر کردی می‌ذارم مادرت تصمیم بگیره ‫ که من با دخترم چی‌کار کنم,,,
‫گوشی دستت,
‫میشه اینقدر ول نگردی؟
‫رو مخـه,
‫حتماً,
‫چیـه؟
‫کار امروزمون اینـه که پیشنهاد کمک بدیم,
‫شما کمک لازم ندارین؟
‫اگه بگم آره، میری؟
‫اگه چیزی که لازم دارین ‫مربوط به این باشه که جای دیگه‌ای برم، بله,
‫خیلی‌‌خب,
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم عزیزم,
‫- دیاز, ‫- چیشده؟
‫اومدم بهت کمک کنم، به‌عنوان همکارت، ‫واسه‌ی پروژه‌های بعدیت,
‫- حتماً‌, ‫- آره,
‫من کتابچه‌ی راهنمای پلیس رو چندبار خوندم,
‫روش‌های تحقیقاتی، ‫مبارزه‌ی تن به تن،
‫و کار با اسلحه رو بلدم و از همه‌ مهم‌تر، ‫تحت فشار تسلیم نمیشم,
‫درستـه,
‫راستش، یه کاری هست که ‫می‌تونی بهم کمک کنی,
‫پس کار واقعی همین بود؟
‫میشه یکی هم برای من بیارین؟
‫دیدی؟ بودن زن‌ها تو نیروی انتظامی ‫اونقدرا هم بد نیست,
‫- بفرمایین, ‫- ممنون,
‫خواهش می‌کنم,
‫کمک دیگه‌ای لازم ندارین؟
‫مثلاً کاری که,,, ‫مرتبط به پلیس باشه؟
‫کاغذکاری‌های کوفتی,
‫راست میگی‌ها,
‫راستش، یه کاری واسه‌تون داریم,
‫تو ناهار می‌خری دیگه؟
‫این دفعه‌ی سوم تو این هفته‌س, ‫نه، نوبت توئـه,
‫- این‌ها دیگه چی‌ان؟ ‫- اظهارنامه‌هان,
‫۱۹۶۴، ۱۹۶۵,
‫باید به ترتیب مرتب شن تا بایگانی شن,
‫به ترتیب حروف الفبا و تاریخ,
‫- بریم به کارمون برسیم, ‫- اینجا نه!
‫- هی,,, ‫- بعد از مرتب شدن میره اونجا,
‫شنیدین چی گفت, ‫بعد از این که مرتب‌شون کردین برگردین,
‫پس یعنی بهمون دفتر میدین؟
‫فکر نکنم,
‫سروان‌تون حتماً با رئیس ایستگاه حرف زده,
‫پس کجا باید کار کنیم؟
‫واسم مهم نیست، ‫می‌تونین برین توالت,
‫اما امروز تمومش کنین,
‫- بریم ناهار بخوریم؟ ‫- بریم,
‫کاری اینجا داشتین؟
‫نه, ‫اومدم ببینم کمکی لازم ندارین؟
‫نه، کمکی لازم ندارم، ‫خیلی ممنون, می‌تونیی برین,
‫ببخشید، واضح نگفتم؟ ‫بیا ببینم,
‫- جناب کارآگاه, ‫- بله؟
‫متوجه شدم اثر انگشت‌های اون مرد جوان رو ‫روی جسد قربانی پیدا کردین,
‫درستـه,
‫اثر انگشت‌هاش روی بقیه‌ی جسدها هم بوده؟
‫این‌ها اطلاعات محرمانه‌ان, ‫به تو ربطی نداره,
‫متوجهم، اما حالا که پرونده بسته شده و
‫«لخت‌کن» هم مرده، ‫گفتم یه چیزی یاد بگیرم,
‫می‌خوای چیزی یاد بگیری؟
‫بهش نگاه کن,
‫ببین که این روزا آدم‌ها می‌تونن ‫دست به چه کارهایی بزنن,
‫پس بهتره که از خونه‌ت بیرون نیای,
‫- بریم, ‫- این دیگه چیـه؟
‫می‌بینی؟ ‫فکر می‌کنن برده‌ایم، نه پلیس,
‫فردا هم میگن کف زمین رو تِی بکشیم,
‫روی گِل‌ها و جسد ‫اثر انگشت پیدا کردن,
‫و علاوه‌بر اون، ‫همونجا توی پارک دستگیر شد,
‫جایی که کار می‌کرد,
‫اگه شما بودین، قربانی‌تون رو ‫تو محل کارتون رها می‌کردین؟
‫اگه من بودم اصلاً کسی رو نمی‌کشتم,
‫می‌دونیم آنجلس، اما منظورم اینـه که ‫نمی‌خواستی مطمئن شی؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنین؟
‫همه‌جا رو دنبال‌تون گشتم,
‫از مردم محافظت می‌کنیم جناب سروان, ‫مشخص نیست؟
‫کاریـه که برامون معین کردن,
‫گفتن که جایی واسه ما ندارن,
‫لعنتی,
‫اگه مست نبود، ‫می‌شد بگی خوش‌تیپـه,
‫تو رو نمی‌دونم اما من می‌خوام مطمئن شم
‫که تیتا فلورس همون «لخت‌کن» بوده,
‫جداً؟
‫معلومـه,
‫باید یه چیزی از اون همه رمان‌های جنایی ‫یاد گرفته باشی دیگه، مگه نه ماریا؟
‫من که میگم انگشت‌مون رو بکنیم ‫ تو لونه زنبور و ببینیم چی میشه,
‫نظرت چیـه؟
‫آنجلس، تو قبلاً ‫ تو واحد اثرانگشت‌ها کار می‌کردی,
‫میشه ببینی که اثرانگشت‌های مارگاریتو
‫روی بقیه‌ی جسدها هم بوده یا نه؟
‫این برخلاف دستورالعمل‌هاست,
‫وایسا، صبر کن,
‫به‌نظرم باید به حرف برادرم گوش کنیم,
‫می‌دونم سخت‌گیره,
‫اما پلیس خوبیـه و فکر نمی‌کنم که ‫بدون مدرک کسی رو دستگیر کرده باشه,
‫یه روز باید بزرگ شی گابینا,
‫می‌تونی اثرانگشت‌ها رو بررسی کنی, ‫لازم نیست کسی بفهمـه,
‫خودم که می‌فهمم,
‫می‌دونم می‌فهمی,
‫عوضیای این بالا رو میگم,
‫اگه چیزی پیدا کنیم، ‫باید یه راست بریم سراغ گراردو,
‫دستورالعمل همینـه,
‫اگه اثرانگشتی نباشه، ‫دلیل نمیشه که اونا رو نکشته باشه,
‫جسیکا ماچادو میگه ‫شبی که خواهرش به‌ قتل رسیده
‫سوار یه ماشین با سقف سفید رنگ شده,
‫و روزی که مارگاریتو دستگیر شد ‫به مادرش هم اشاره کردن,
‫می‌تونیم باهاش حرف بزنیم,
‫چی پوشیده بود؟ ‫معلومـه، عین جنده‌ها می‌مونـه,
‫کارآگاه سانچر یا رامیرز ‫آدرس یکی از اعضاهای خونواده رو می‌خوان
‫تا وسایلش رو بفرستن و,,,
‫دارم با گوشی حرف می‌زنم,
‫من هم کار دارم,
‫بیا نزدیک‌تر,
‫اگه امروز این چیزا رو تحویل ندم ‫اخراجم می‌کنن,
‫و می‌دونی چه اتفاقی می‌افته؟
مجبور میشم بهشون بگم که
‫ یه کارمند توی ساعات کاری ‫ تماس شخصی می‌گرفته,
‫تماس شخصی نیست,
‫بابا نوئل هم پشت خط باشه ‫برام مهم نیست,
‫یه ماشین پلیس منتظره که ,جایی بره
‫پس می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫چی لازم داری؟
‫آدرس مارگاریتو فلورس رو می‌خوام,
‫کی هست؟
‫اسمت چیـه؟
‫- چلا, ‫- چلا,
‫مارگاریتو فلورس همون «لخت‌کن»ـه,
‫خیلی‌خب, ‫کمکت می‌کنم,
‫ممنون,
‫جناب سروان,
‫می‌خواستم بهتون اطلاع بدم که ‫واسه ناهار داریم میریم بیرون,
‫بله، لازم نیست خبرم کنی,
‫- برین, ‫- خیلی‌خب,
‫دلا توره,
‫ماریا بگین لطفاً,
‫هردفعه که «دلا توره» رو می‌شنوم ‫حس می‌کنم شوهرم این نزدیکی‌هاس,
‫باشه پس,
‫ماریا,
‫گوش کن,
‫می‌دونم اینطور به‌نظر میاد که ‫نمی‌خوان اینجا باشین,
‫اینطور به‌نظر نمیاد, ‫دقیقاً همینطوریـه,
‫خب آره,
‫مسئله اینـه که اونا,,, ‫توی گذشته گیر کردن,
‫اونا چیزی که من تو آموزشگاه دیدم رو ندیدن,
‫اولین باری که خودم اومدم ایستگاه رو یادمـه,
‫۲۴ سالم بود و پر از,,,
‫- قربان, ‫- چیشده؟
‫همکارام منتظرن تا ‫بریم ناهار,
‫بله حتما, ‫برو،‌ می‌تونی بری,
‫ممنونم,
‫بریم,
‫- من نمیام, ‫- واسه چی؟
‫چون خونوادم منتظرن گندی بالا بیارم
‫تا ثابت کنن که نباید اینجا باشم, ‫کاری نمی‌کنم حرف‌شون ثابت بشه,
‫- مگه کی قراره بفهمـه؟ ‫- داداش‌هام,
‫پس قربانی‌ها چی میشن؟
‫مگه ما به‌خاطر اونا پلیس نشدیم؟
‫اشکالی نداره,
‫اگه ما دیر کردیم، تو رو پرونده‌ها کار کن, خب؟
‫اشکال داره,
‫چی؟
‫اون زنـه که خیلی رو مخـه,
‫مطمئنم شوهرش نمرده, ‫ از دستش قایم شده,
‫چطوری تونستی تحملش کنی؟
‫چون رابطه‌مون جدی شده بود, ‫بهم اعتماد داشت,
‫باهام راحت بود,
‫آره، باید صبور باشی,
‫عادت می‌کنـه,
‫شاید هم بهتره آخر هفته ‫با من بیای آکاپولکو,,,
‫- نه, ‫- واسه شام می‌بریمش بیرون,
‫درست من رو بهش معرفی می‌کنی, ‫بهش میگی که احمق نیستم,,,
‫- من آکاپولکو بیا نیستم, ‫- ,,,که کارم رو بلدم,
‫- الخاندرو، خواهش می‌کنم, ‫- لازم نیست,
‫- لازم‌تر از چیزیـه که فکر می‌کنی, ‫- لازم نیست,
‫- لازمـه,,, ‫- بهت که گفتم
‫می‌خوام کنار خونوادم باشم,
‫من قول دادم, قول دادم و ‫باید سر قولم وایسم,
‫کجاش رو نمی‌فهمی؟
‫قولی که ممکنـه شرکت رو به باد بده,
‫پروژه رو از دست میدیم, ‫قولی که دادی بره به درک، الخاندرو,
‫چرت نگو,
‫میگل, ‫پروژه دیگه مال خودتـه,
‫پس میری آکاپولکو,
‫و مسئولیت رو به‌عهده می‌گیری و چیزی که لازمـه رسیدگی کنی
,رسیدگی می‌کنی، میگل
‫خواهش می‌کنم,
‫خیلی‌خب,
‫- بسپارش به خودم, ‫- خوبـه,
‫واسه‌ امشب تبریک میگم,
‫لیاقتش رو داشتی,
‫فعلاً صبر کن,
‫بانوی اول به همه یادآوری کرد ‫با این که مردم به‌خاطر دستگیری «لخت‌کن» خوشحالن
‫باید تامل هم بکنن,
‫اون از مردم خواست که ‫برای قربانی‌ها دعا کنن
‫مخصوصاً آخرین قربانی، ‫پائولا ماچادو،
‫که مراسم تدفین اون فردا ساعت ۱۰‌ صبح ‫در گورستان پانتئون خاردین برگزار میشه,,,
‫داشتم گوش می‌کردم‌ها,
‫شرمنده اما نمی‌تونم رو نقشه تمرکز کنم,
‫بهتر نیست از بقیه سوال کنیم؟
‫لازم نیست,
‫دوست ندارم اینجا گم شم,
‫ما که گم نشدیم,
‫فقط اسم بعضی‌ از خیابون‌های اینجا ‫توی نقشه نیست،‌ همین,
‫خب این یعنی گم شدیم,
‫فکر کنم باید بپیچی سمت چپ,
‫فکر کنی؟
‫می‌خوای تو نقشه رو بخونی و ‫من رانندگی کنم؟
‫نه, ‫نمی‌ذارم پشت ماشین من بشینی,
‫پس اینقدر ول نگرد و بپیچ چپ, ‫بجنب,
‫رسیدیم,
‫« قاتل »
‫خانم نورما هیدالگو خوارز, ‫از طرف اداره‌ی پلیس اومدیم,
‫لطفاً از اینجا برین,
‫فقط چندتا سوال داشتیم,
‫تا به دروغ‌هاتون درمورد پسرم ادامه بدین؟
‫نه، فقط واسه این که می‌خوایم ‫حقیقت رو بدونیم خانم!
‫لعنتی!
‫خانم نورما, ما باور نمی‌کنیم که ‫پسرتون اون‌ زن‌ها رو کشته باشه,
‫پسر من قاتل نبود خانم, ‫اون آدم خوبی بود,
‫پس شاید بتونین کمک‌مون کنین که ‫ ثابتش کنیم,
‫منتظر بودم که بیای سر بزنی,
‫نسخه‌هایی از اثرانگشت‌هایی که ‫روی قربانی‌های «لخت‌کن» پیدا شده رو داری؟
‫واسه چی می‌خوای‌شون؟
‫خلاف دستورالعمل‌ها نیست, ‫اما فعلاً باید بین خودمون بمونـه,
‫فقط چندروزه پلیس شدی و به همین زودی ‫مخفی‌کاری رو شروع کردی,
‫نسخه‌ی تمومی اثر انگشت‌ها رو دارم,
‫خودت بهم یاد دادی، ‫فکر کردی یادم رفتـه؟
‫بذار ببینم,
‫از همکارهای جدیدت چه‌خبر؟
‫هنوز دارم تلاش می‌کنم درک‌شون کنم,
‫یکم عجیب‌غریبن,
‫اشکالی نداره, ‫دیر یا زود درک‌شون می‌کنی,
‫من رو که درک کردی,
‫بیا,
‫ممنون,
‫از اول اینطوری نبود, ‫اسب به سرش لگد زد,
‫توی مزرعه‌ی برادرم,
‫دکتر گفت اگه چند سانت اونورتر زده بود
‫سرش از جاش کنده شده بود,
‫بعد از اون چی عوض شد؟
‫همه‌چیز, ‫همه‌چیز عوض شد,
‫دیگه نمی‌تونست حرکت کنـه, ‫به‌زور می‌تونست حرف بزنـه,
‫از مدرسه هم بیرونش کردن,
‫گفتن نمی‌دونستن که چی‌کارش کنن,
‫میشه درمورد سوءسابقه‌ش بهمون بگین؟
‫سوءسابقه دیگه چیـه؟ ‫این هم یه دروغ مزخرف دیگه‌س,
‫این نزدیکی یه پارک هست,
‫تیتوی من ساعت‌ها سوار تاب می‌شد,
‫اونجا با اینس آشنا شد,
‫۱۳ سالش بود اما برای تیتو ‫عین یه خواهر بزرگ‌تر می‌موند,
‫یه روز اینس بهش گل داد,
‫تیتوی من هم می‌خواست بوسش کنـه,
بچه‌ام جوون بود
‫اشتباه کرد,
‫مادر دختره ازش شکایت کرد,
‫به‌جرم تعارض جنسی,
‫انداختنش زندان,
‫یک ماه طول کشید تا از اون‌جا نجاتش بدم,
‫وقتی که برگشت,,,
انگار اون داخل یه بلایی سرش اومده لود
‫دیگه هیچوقت صحبت نکرد,
‫خب چطوری می‌رفت سرکار؟ ‫ماشین داشت؟
‫خانم‌,,,
‫حتی نمی‌تونست یه مداد بگیره دستـش,
‫من خودم با اتوبوس می‌بردمش,
‫« نمی‌تونسته رانندگی کنه »
‫و دوباره می‌رفتم دنبالش,
‫بعد فهمیدم که حتی راه‌ رو ‫یادش نمی‌مونه تا خودش با اتوبوس بره و بیاد,
‫چه برسه به این‌که رانندگی یاد بگیره,
‫ببخشید,
لنگه‌ی دیگه این کفش رو می‌خواستم
‫خواهشاً امروز نه؛ خیلی سرم شلوغه,
‫من یه مشتری عادی‌ام که می‌خواد کفش بخره,
‫نمی‌خوای به مشتری‌ مغازه‌تون خدمت‌رسانی کنی؟
‫چه سایزی؟
‫سایز پای خودت چنده؟
‫من 36 ام,
‫چه پای کوچولویی! خوشم میاد,
‫آروم باش, آروم باش,
‫ببخشید,
‫بیا یه قراری بذاریم,
‫من ازت یه جفت کفش می‌خرم؛ ‫که رئیس‌ات رو حسابی خوشحال می‌کنه,
‫تو هم اون کفش‌ها واسه‌ی شام خوردن با من ‫می‌پوشی؛ منم کُلی خوشحال می‌شم
‫همه این وسط سود می‌کنیم!
‫ببین؛ نمی‌دونم تا الان چند بار بهت گفتم
‫اما من با تو بیرون نمیام!
‫- نکنه از مردها خوشت نمیاد ‫- بی ادبی نکن!
‫از این کارت پشیمون می‌شی!
‫چی می‌گفت؟
‫این‌که ظاهراً از کارم پشیمون می‌شم,
‫بد نیست یه‌بار باهاش بری بیرون,
‫اگه با همچین مردی ازدواج کنی، تا آخر عمرت ‫نیازی نیست حتی دست به سیاه و سفید بزنی,
‫من‌که علاقه‌ای به این چیزها ندارم, ‫تو چی؟
‫حالا انگار هزارتا خواستگار در خونه‌تون صف کشیده!
‫اینقدر سخت‌پسند نباش,,,
‫اما باز هم زندگی خودته؛ ‫داره میاد,
‫همین‌ها اوکیـه,
‫سایز 36,
‫فرمانده هررا؛ مدت زیادی می‌شه که هم رو ندیدیم,
‫- ماشاالله اصلاً به‌تون نمی‌خوره 40 سالتون شده باشه, ‫- کی بهت گفت بشینی؟
‫افسران من یک فضای کار مناسب نیاز دارن,
‫اون پـارک خوبه دیگه نیست؟
‫با این حال که فرمانده اسکوبدو اون‌ها ‫رو این‌جا استخدام کرده، چون شما رئیسِ,,,
‫وظیفه‌ی من اینه که اطمینان ‫حاصل کنم در این مکان
‫تمامی اوامر به تحقیقات و حل کردن ‫پرونده‌های جرم و جنایت اختصاص داده بشه,
‫نه این‌که خیالات یک سیاست‌مدار که قصد داره
‫وعده‌های انتخاباتی‌ش رو به ‫رخ بکشه به واقعیت بدل کنم,
‫جناب سروان؛ با وجود تمام ‫احترامی که براتون قائلم،
‫من کور نیستم!
‫بنده خودم شخصاً اون‌ها رو آموزش دادم,
‫و باید به‌تون بگم بین‌شون یک‌سری ‫پلیس واقعی و بااستعداد وجود داره,
‫از جمله دختر خودتون,
‫تو بچه داری؟
‫نه؛ نه, ندارم,
‫مشخصه,
‫اگه داشتی، می‌فهمیدی چرا اصلاً دلم راضی نیست
‫تنها دخترم توی خیابون‌های لعنتی این شهر کوفتی
‫با یه دامن کوتاه برای خودش بچرخه!
‫قشنگ گند زدم به همه‌چی,
‫نه؛ اینطور نیست,
‫از کی تا حالا یه پلیس یونیفورم‌پوش رو ‫سر میزِ مخصوصِ کاراگاه‌ها راه می‌دیم؟
‫کاراگاه؛ چند لحظه وقت دارین؟
‫کارتون تموم شد؟
‫یه مسئله خیلی مهم‌تر هست قربان,
‫تو مشخص نمی‌کنی چی مهمه و چی نیست!
‫- من به‌تون می‌گم! ‫- لوزانو؛ ول‌شون کن داداش
‫می‌بینید که حسابی سرمون شلوغه خانم‌ها؛ ‫چی شده؟
‫مارگاریتو فلورس
‫- چی شده؟ ‫- اون قاتلِ لخت‌کن نیست,
‫مدرک هم داریم,
‫- مدرک دارید؟ ‫- آره,
‫کُسخل‌ها؛ کار کدومـتونه؟
‫- من‌که می‌گم دیاز, ‫- کار توئـه نـه؟
‫خودت گفتی,
‫مـن؟
‫خودت رو نزن به اون‌ راه!
‫جدی گفتیم!
‫- جدی گفتید؟ ‫- آره,
‫خب مدرک‌تون رو بیارید ببینم,
‫حتماً قربان,
‫ظاهراً در گذشته آسیب‌ جبران‌ناپذیری به ‫مخچه‌ی مارگاریتو فلورس وارد شده بوده که
‫فعالیت‌های فیزیکی‌اش ‫رو به‌شدت محدود کرده
‫برای همین موقع امضای اعترافاتش ‫حتی نمی‌تونست خودکار رو توی دست‌ش بگیره,
‫چه برسه به این‌که اون 6 تا زن رو ‫بکشه و دست‌وپاشون رو ببنده,
‫نوزده جای اثرانگشت به‌طور پراکنده ‫روی بازوها مشاهده شده؛
‫اما روی گردن، مچ دست یا مچ پاهاشون ‫هیچ اثر انگشتی کشف نشده,
‫اونم با وجودِ بسته شدن دست‌وپا و خفه شدن‌شون!
‫دقیقاً برعکس؛ در اون نواحی ‫هیچ اثر انگشتی مشاهده نمی‌شه,
‫ممکن نیست کسی با همچین اختلالی ‫اینقدر کارش رو تمیز انجام بده!
‫مادرش به‌مون گفت حتی بلد نبوده رانندگی کنه!
‫و بدون کمک اون اصلاً نمی‌تونسته ‫سوار اتوبوس بشه,
‫حالا یکی‌تون توضیح بده با این ‫وضعیت چطور جا به جا می‌شده
‫و اون همه آدم رو بدون جا گذاشتن
‫حتی کوچک‌ترین مدرکی به قتل رسونده قربان؟
‫حدس محتمل‌مون اینه که اون روز مثل ‫همیشه داشته توی پارک کار می‌کرده,
‫در حین گشت و گذار، جسد مقتول رو پیدا می‌کنه ‫و فکر می‌کنه هنوز زنده‌ست,
‫سعی کرده بیدارش کنه؛ ‫برای همین اثر انگشتش روی بازوهای مقتول بوده,
‫بعد که می‌فهمه مُرده،
‫فرار می‌کنه و رد پاش روی گل باقی می‌مونه,
‫پس حسابی تحقیق کردید,
‫بله قربان,
‫یاد بگیرید حروم‌زاده‌ها,
‫آقایون,,,
‫به این می‌گن یه تحقیقات درست‌حسابی!
‫روماندیا؛ بیا این‌جا ببینم,
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫هیچی؛ همه‌چیز عالیه ‫گفتم بیای چون می‌خواستم بهت تبریک بگم,
‫ببین، سه‌نفر از افرادت
‫تحقیقاتِ غیرمجاز انجام دادن؛
‫زنجیره‌ی دستورات‌شون رو شکستن،
‫و با جرئـت اومدن این‌جا
‫صاف توی چشمام زل زدن و می‌گن
‫من یه آدم بی‌گناه رو الکی دستگیر کردم, ‫مگه نه؟
‫مـا,,,
‫ساکت باش, باشه؟
‫وقتی یه مافوق جلوت وایستاده فقط باید سکوت کنی,
‫با شماها هم بودم,
‫مگر این‌که خودمون ازتون بخوایم حرفی بزنید,
‫پس رفتیـن به دیدار مامانِ طرف,,,
‫انتظار داشتین به‌تون چی بگه؟
‫غیر از این‌که از پسرش محافظت کنه و کاری کنه که شما
‫باور کنید اون قاتل نیست,
‫و اثرانگشت‌ها,,,
‫توی اون مورد کارتون عالی بود,
‫تبریک می‌گم؛ ‫اما یه موضوعی هست
‫قاتل‌ها کارشون بی‌نقص نیست,
‫گاهی اوقات اشتباه می‌کنن و ‫دقیقاً همینطوری دستگیر می‌شن,
‫فهمیدین؟
‫اصلاً برام مهم نیست که ‫اسکوبدو اینارو استخدام کرده یا نه,
‫نافرمانی کردن و باید با عواقب‌ش روبه‌رو بشن,
‫این سه خانم آبی‌پوش به بلافاصله تعلیق می‌شن,
‫دوران‌تون به عنوان افسر پلیس به پایان رسید خانم‌ها,
‫خیلی‌خب آقایون؛ بیاید بیشتر از ‫این وقت تلف نکنیم و دست‌به‌کار بشیم,
‫می‌تونید برید,
‫اتاق من؛ سریع,
‫ببین هررا,,,
‫حق با توئـه,
‫اونا هنوز درست‌حسابی با قوانین این‌جا آشنا نیستن,
‫یه فرصت دیگه به‌شون بده,
‫خودم شخصاً نظارت می‌کنم تا ‫دیگه از قانون تخطی نکنن,
‫این‌طوری دیگه اسکوبدو ‫هم نمی‌افته به جون‌مون,
‫صحیح,
‫دقیقاً چرا باید این‌کار رو انجام بدم؟
‫چون اگه نکنی، من استعفا می‌دم,
‫نگاه‌ش کن,,,
‫الان فکر کردی قهرمانی چیزی هستی؟
‫هر غلطی می‌خوای بکن روماندیا؛ ‫خودت گند زدی، نه من,
‫کاباره حسابی روت تاثیر گذاشته ها,
‫ممنون,
‫چرا اول نیومدین پیش خودم؟
‫چون کاراگاه پرونده اونه؛ قربان,
‫آره اما من رئیس لعنتی‌ شمـام,
‫آبروم رو جلوی همه بردید,
‫تمام این کارها رو بدون اطلاع من انجام دادین,
‫قربان ما فقط می‌خواستیم پرونده دوباره باز شه؛ ‫واقعاً متاسفیم,
‫نمی‌خوام بگین ببخشید و متاسفم,
‫فقط می‌خوام بهم بگین که دیگه ‫نمی‌رین سراغِ اون آدم,
‫این‌که حتی به‌شون نگاه هم نمی‌کنید,
‫این وسط فقط آینده‌تون نیست که در خطره؛ ‫فهمیدین؟
‫حالا برین بیرون,
‫تو وایسا,
‫خوشت بیاد یا نه؛ ‫هر عملی عواقب خودش رو داره,
‫مگه نمی‌خوای رئیس پلیس بشی؟
‫پس اول این جمله رو خوب درک کن,
‫هررا هستم
‫فرمانده؟ اسکوبدو هستم
‫قربان الان سرم خیلی شلوغه,
‫زیاد وقتت رو نمی‌گیرم,
‫درموردِ زنانِ آبی‌پوشه,
‫بفرمایید,
‫من می‌دونم که تو و جناب سروان ‫روماندیا حرف‌هاتون رو با هم زدید,
‫بله و کاملاً جدی بودم وقتی که به‌شون گفتم,,,
‫می‌‌دونم چی گفتی,,,
‫اما فرمانده؛ افسرهای پلیس من هم باید کار کنن دیگه,
‫اونا فضای شخصی خودشون رو می‌خوان, همین,
‫توی ایستگاه جا نداریم,
‫با شهرتی که پلیس طی سال‌های اخیر کسب کرده،
‫من می‌دونم که کُلی نیرو کم داریم, ‫آمار و ارقامش الان جلومه,
‫- اگه دوست داشته باشی برات بخونم‌شون, ‫- خودم خبر دارم قربان,
‫یعنی واقعاً با وجود چندتا دختر پلیس آبی پوش ‫اینقدر احساس خطر کردی؟
‫موضوع اینه فرمانده؟
‫معلومه که نه قربان,
‫من‌که نمی‌گم شلوغ‌کاری کنید؛ ‫یه جای ساده و جمع‌وجور, همین,
‫چشم قربان,
‫رئیس جمهور و من به‌شدت از حمایتِ شما سپاسگزاریم,
‫خوش اومدید، خوش اومدید,
‫بیاین داخل, بفرمایید,
‫نظرتون چیـه؟
‫خیلی خب رسیدیم,
‫یعنی چی رسیدیم؟
‫دفتر کاری جدیدتونه!
‫این بـوی چیـه؟
‫قطعاً رطوبت و موش‌های مُرده,
‫پدرتون شخصاً این‌جا رو انتخاب کردن,
‫خیلی‌خب؛ راحت باشید,
‫سلام,
‫من، خب,,,
‫جایی می‌خواین برین؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫نه؛ فقط,,,
‫من رو ببخشید؛ من نمی‌خوام,,,
‫بی‌خیال, شب خوش,
‫می‌دونید,,,
‫تعدادِ خیلی کمی توی این ایستگاه ‫جرئت دارن کار برادرم رو زیر سوال ببرن
‫خودم هم می‌دونم اصلاً به حرف کسی گوش نمی‌ده
‫اما کارـت عالی بود,
‫واقعاً کامل و دقیق,
‫بله؛ می‌دونم,
‫بگذریم؛ می‌خواستم همین‌ها رو بهتون بگم,
‫من آنجلس کروز هستم,
‫اسم شما چیـه؟
‫گابریل, گابریل هررا,
‫خب,,,
‫- شب به‌خیر گابریل, ‫- شب خوش,
‫اجازه دارم برسونم‌تون؟
‫بله, ماشین‌تون کجاست؟
‫من,,,
‫نه؛ من ماشین ندارم,
‫گفتم اگه مشکلی ندارید ‫باهاتون قدم بزنم,
‫باشه,
‫حتماً,
‫اشکالی نداره,
‫واقعاً؟
‫خب پس بریم, بریم,
‫خیلی‌خب رسیدیم,
‫خب،
خب
‫داشتم با خودم فکر می‌کردم بهتره ‫از این‌که تو پلیس شدی حرفی نزنیم,
‫تا خدایی نکرده یه‌وقت,,,
‫داری ازم می‌خوای دروغ بگم؟
‫نه؛ فقط دارم می‌گم درموردش حرفی نزن,
‫فعلاً یعنی,
‫من به ترفیع نیاز دارم,
‫دوتامون بهش نیاز داریم,
‫خیلی‌خب,
‫- این نوه‌مونـه, ‫- بذارید ببینیم,
‫- چقدر بامزه‌ست, ‫-ممنونم,
‫- چشم‌هاش به مامان‌بزرگش رفته, ‫- واقعاً؟
‫- آره, ‫- ممنونم,
‫شما هم دوتا بچه دارید درسته؟
‫- بله, ‫- بله؛ یه دختر و یه پسر,
‫همین دوتا بعضی وقت‌ها حسابی خسته‌ام می‌کنن
‫باورت بشه یا نه؛ وقتی برن؛ دلت برای ‫همین خستگی‌ها هم تنگ می‌شه,
‫باید یه بچه‌ی دیگه هم بیارید,
‫تا وقتی رفتن تنها نمونید,
‫آره خب درموردش زیاد حرف زدیم چندباری,
‫- مگه نه عزیزم؟ ‫- آره,
‫پس باید تا تنور داغـه نون رو بچسبونید,
‫دست از سرشون بردار زن,
‫موش شکلات میل دارید؟
‫حتماً,
‫باید اعتراف کنم برای شکلات جون می‌دم!
‫- منم همینطور, ‫- واقعاً؟
‫آره؛ عاشقِشم,
‫لوکاس!
‫لوکاس! مژدگونی بده؛ ‫ببین چه خبری برات آوردم!
‫- لوکاس,,, ‫- بله؟
‫با لوکاس کار داری؟
‫آره, هست‌ش؟
‫هنوز نیومده, شما؟
‫هیچکس,
‫می‌تونی وقتی اومد بهش بگی که,,,
‫والنتینا باهات کار داشت؟
‫واله,,,والنتینا؟
‫واله؟
‫واقعاً خوشحالم که می‌بینمت,
‫لوکاس خیلی ازت تعریف کرده!
‫واقعاً؟ چی گفته؟
‫چیز خاصی نگفته,
‫من و لوکاس هیچی رو از هم ‫پنهون نمی‌کنیم, منظورم رو گرفتی دیگه!
‫نگرفتم,
‫- بیا داخل, ‫- نه؛ کُلی کار ریخته سرم,
‫همین الان یادم اومد,
‫لوکاس الان‌هاست که بیاد, ‫فکرکنم می‌رسه الان,
‫بمون باهامون شام بخور,
‫من اهلِ شام نیستم,
‫واله,,,
‫بله؟
‫پلیس شدن تو,,,
‫شجاعانه‌ترین کار ممکنه,
‫خیلی‌خب,,,
‫- ازت ممنونم, ‫- بعداً می‌بینمت؛ باشه؟
‫- آره, ‫خداحافظ,
‫این یه ویسکی 24 سالیـه اسکاتلندیـه,
‫- بیست و چهار سال؟ ‫- بیست و چهار سال,
‫با خوردنـش عذاب‌وجدان می‌گیرم,
‫- 24 سال خیلی زیاده, نیست؟ ‫- بی‌خیال بابا, بخور نوش جونت,
‫چیزهای لذت‌بخش عمر زیادی ندارن,
‫ویسکی,
‫زیبایی,
‫زندگی,
‫خب؛ زیاد با این حرف موافق نیستم,
‫چرا؟ بگو ببینم
‫خب بذارید معماری رو براتون مثال بزنم,
‫بدون معماری؛ ‫ما از هویت خودمون بی‌خبریم
‫و هیچ اثری از هویت گذشته و آینده‌مون ‫در سپهر عمومی و خصوصی برجای نمی‌ذاریم
‫ما مکزیکی‌ها، چیزایی مثل کلوسئوم، دروازه طلایی,,,
‫و برج پانی رو داریم؛ که تاریخ و فرهنگ‌مون ‫رو به نمایش می‌ذارن, اینطور نیست؟
‫این‌که در گذشته چه کسانی بودیم,
‫این‌که در گذشته به چه ‫نوآوری‌هایی دسترسی داشتیم,
‫این‌که از اون دوران چه چیزهایی یاد گرفتیم؛ ‫فرهنگ‌مون رو!
‫و از این بابت، ‫معماری به‌شدت حیاتیـه,
‫چون ما، به عنوان معمار ‫این قابلیت,,,
‫و وظیفه رو داریم که
‫نقش و نگار میراث‌مون رو در زمان
‫نگاشته کنیم,
‫« تا نقش و نگار میراث‌مون رو در زمان نگاشته کنیم »
‫- خوشم اومد, ‫- آره,
‫و برای همین,,,
‫نمی‌تونم قبول کنم
‫این شغل رو یک موقعیت کاری پول‌ساز درنظر بگیریم,
‫برای من؛ چیزی به معنی فرهنـگـه
‫هنرـه!
‫به سلامتی‌ش!
‫به سلامتی!
‫واقعاً بی‌نظیره,
‫کاغذ دیواری و ترکیب رنگ‌هاشون؛ ‫فوق‌العاده‌ست,
‫ای کاش یه ذره سلیقه‌ی شما رو داشتم,
‫اصلاً کار آسونی نیست,
‫مطمئنم استعدادتون ذاتیـه!
‫یه‌چیزی رو اعتراف کنم؟
‫من می‌رم کلاس طراحی داخلی,
‫- واقعاً؟ ‫- آره,
‫جدی, عاشقِ این‌کـارم,
‫هرموقع که می‌رم خونه‌ی ‫یکی از دوستام،
‫نمی‌دونم، همه‌ش حس می‌کنم ‫باید یه‌چیزی رو تغییر بدم,
‫انجام دادنِ کاری که تمام عشق و علاقته ‫واقعاً لذت‌بخشه,
‫تو هم کار می‌کنی، نـه؟
‫نـه,
‫- نه؛ اصلاً ‫- آره,
‫بی‌خیال؛ می‌تونی بهم اعتماد کنی ‫من گفتم تو هم بگو دیگه!
‫خب,,,
‫اولش فکر می‌کردم این شغل برای من نیست,,,
‫اما الان دیوونه‌وار عاشقش شدم,
‫خب بگو ببینم, شغلت چیـه؟
‫من پُلیس‌ام,
‫وای! پلیس!
‫اما می‌خوام بدونید که با این حال ‫تمامِ حواسم به خانواده‌امـه و مادر خوبی هستم,
‫معلومه که آره, چرا نباید باشی؟
‫گالیبرتو؟ خداروشکر,
‫گفتم الان یکیـه که می‌خواد ‫بزنه له و لورده‌ام کنه,
‫اینقدر درگیر خوشگذرونی بودی که ‫به‌کل قوانین این‌جا رو یادت رفته؟
‫خودم باهاشون حرف زدم,
‫کافیه,
‫بلندشو مادرجنده!
‫گوش کن ببین چی می‌گم عوضی,
‫اگه یه بار دیگه پدرم رو تحت فشار بذاری
‫خودت می‌دونی چه اتفاقی میفته,,,
‫بهتره نری این‌ها رو به اسکوبدو بگی,
‫این یه ذره شرافتی هم که داری رو نده به بـاد,
‫اگه یه‌بار دیگه با هرراها در بیفتی،
‫خودم با دست‌های خودم می‌کُشمت عوضی, ‫فهمیدی؟
‫گالیبرتو,
‫بریم,
‫ارزشش رو نداره,
‫- عزیزم,,, ‫- بهش گفتی پُلیسی؟
‫قرار شد در این‌باره هیچ حرفی نزنیم,
‫به نفع دوتامون بود,
‫چرا بهش گفتی؟
‫داشتیم خصوصی حرف می‌زدیم عزیزم,
‫خصوصی؟ آره اما رفتن به ‫کلاس‌های طراحی داخلی کاملاً,,,
‫با پلیس بودن فرق داره,
‫واقعاً متوجه نیستی ماریا؟
‫عزیزم؛ ندیدی چقدر ازت تعریف کردن؟
‫اما اگه می‌خوای فردا می‌تونم خودم برم پیش‌شون
‫و بگم پلیس شدن فکر خودم بوده ‫و تو هیچ ربطی به این ماجرا نداری,
‫آره؛ زنم رفته پلیس شده و منم ‫هیچ ربطی به ‌این موضوع ندارم,
‫اینطوری تازه بدتر هم می‌شه,
فکر می‌کنن احمقی چیزی ام
‫- فکرکنم داری شلوغش می‌کنی, ‫- شلوغش می‌کنم؟
‫آره! داری شلوغش می‌کنی ‫اونا که اول و آخر می‌فهمیدن,
‫- باید بعد ترفیع گرفتنم می‎فهمیدن,,, ‫- آها؟
بعد ترفیع گرفتنم
‫و الان، به لطف تو، ‫دیگه قرار نیست ترفیع بگیرم,
‫- می‌شه صدات رو بیاری پایین؟ ‫- آره معلومه که می‌تونم,
‫راستش یه فکر بهتر دارم,
‫با مشیت الهی زندگی ما هدایت شده
‫و با دستور الهی به خاک برمی گردیم,
‫آمین
‫- آمین, ‫- آمین,
‫« ناتالیا کاماچو مورالس » ‫« 27 آگوست 1937 - 14 مارس 1956 »
‫« دختر و خواهری عزیز »
‫من رو ببخش!
‫« آنچه در قسمت بعد خواهید دید »
‫درست مثل بقیه قربانی‌ها پیداش کردیم,
‫آخه کدوم احمقی دلش می‌خواد ‫کار لخت‌کن رو تکرار کنه؟
‫پلیس آدم اشتباهی رو دستگیر کرده,
‫جناب سروان؛ من یه سر رفتم پیش جسیکا,
‫بین عکس همه ماشین‌هایی که ‫بهش نشون دادم این رو انتخاب کرد,
‫می‌دونی به این چی می‌گیم؟
‫یه تصادف لعنتی!
‫امروز صبح دیر کردی!
‫توروخدا مثل آدم کارت رو انجام بده ماریا,
‫چون وگرنه خودم اخراجت می‌کنم,