‫[اتاق کناری]
‫- سلام چطوری؟ ‫- خوبم, مرسی,
‫به اسم کی امضا کنم؟
‫بابی, با «آی»,
‫توی مقدمه کتاب نوشته بودین ‫که این کتاب رو نوشتین,,,
‫که مرگ رو بهتر درک کنین و بپذیرین,
‫هم,,,
‫آره، واسم خیلی حس غیرطبیعی‌ای داره,
‫نمی‌تونم بپذیرم که چیزی که ‫زندست باید بمیره,
‫مرسی,
‫- اینگرید, ‫- هوم؟
‫یه ساعت تمومه,
‫یعنی درواقع بیشتر هم شده,
‫آخه هنوز کلی آدم منتظرن,
‫خیلی‌خب، اگه دوست داری باشه,
‫واسه من رو هم امضا می‌کنین؟
‫استلا! ندیدمت اونجایی,
‫چرا رفتی توی صف؟
‫خجالت می‌کشیدم,
‫چقدر آدم جمع شدن!
‫- خیلی‌ها هم جوونن, ‫- مرسی,
‫فقط هم زن نیستن,
‫استلا، این آن, آن، دوستم استلاست,
‫- خوشوقتم, ‫- خوشوقتم,
‫می‌مونم تا واسه همه امضا کنم,
‫آره, فقط نذار دیگه کسی بیاد توی صف,
‫باشه,
‫وای خیلی وقته ندیدمت,
‫الان دیگه بوستون زندگی می‌کنم,
‫اومدم پسرم رو ببینم,
‫و به مارتا توی بیمارستان سر بزنم,
‫می‌دونی سرطان داره دیگه؟
‫وخیم هم هست,
‫مارتا؟
‫مارتا هانت؟
‫آره,
‫توی مرکز سرطان منهتن مموریاله,
‫فکر کردم خبر داشته باشی,
‫نه راستش خیلی ساله ندیدمش,
‫مارتا مریضه؟ باورم نمی‌شه,
‫اگه بری دیدنش خیلی خوشحال می‌شه,
‫آره البته,
‫البته که می‌رم,
‫مرسی که اومدی, واقعا ممنونم,
‫تبریک می‌گم,
‫- مرسی, ‫- هوم!
‫- زودی می‌بینمت, ‫- مرسی,
‫- خداحافظ, ‫- خداحافظ,
‫سلام,
‫- به اسم کی امضا کنم؟ ‫- فرانسیس,
‫- خودتونین؟ ‫- نه، دوست‌دخترمه,
‫واقعا شما رو می‌پسنده,
‫- خودم هم همین‌طور, ‫- مرسی,
‫می‌شه بنویسید «دیگه تکرار نمی‌شه,»؟
‫البته که می‌شه,
‫بله ممنون, ‫دیگه تکرار نمی‌شه,
‫امیدوارم که نشه,
‫سلام, اومدم مارتا هانت رو ببینم,
‫گمونم طبقه‌ی شانزدهم باشه,
‫خیلی‌خب، یه لحظه,
‫بله, اتاق 1614,
‫آسانسور آخر راهرو سمت چپه,
‫- مرسی, ‫- خواهش می‌کنم,
‫مارتا؟
‫اینگرید!
‫وای!
‫- از کی خبردار شدی؟ ‫- استلا رو دیدم,
‫- اون بهم گفت, ‫- آهان,
‫خیلی شرمنده، اصلا خبر نداشتم مریضی,
‫ خب تو هم مثل من مشغول کارتی دیگه,
‫یعنی اصلا زمان واسه کاری نداریم,
‫آره، من هم پاریس زندگی می‌کردم,
‫آره شنیدم, خبرهات رو می‌خوندم,
‫شنیدم یه کتاب دیگه هم منتشر کردی,
‫و خوب هم فروش می‌ره,
‫مرسی,
‫خب,,,
‫حالت چطوره؟
‫مطمئنم خسته شدی از بس ‫ واسه بقیه تعریف کردی,
‫خب سرطان دهانه‌ی رحمه، ‫درجه سوم,
‫نمی‌شه جراحی کرد ولی تحت درمانم دیگه,,,
‫ظاهرا فعلا قرار نیست بمیرم,
‫مثل یه خوکچه هندی شدم واسه آزمایش‌هاشون,,,
‫و نتایجش هم از انتظار دکترها بهتره,
‫- عالی! ‫- آره,
‫عالیه! ظاهرا که روحیه خوبی داری,
‫آره، بین خلسه و افسردگی سرگردانم,
‫شرمنده واقعا,
‫نه، طبیعیه,
‫و دکترها هم بهم هشدارش رو دادن,
‫- بالا و پایین داره, ‫- اوهوم,
‫اوهوم,
‫مسخره به نظر میاد,,,
‫بعد این همه آمادگی واسه ‫ رویارویی با پایان,,,
‫بقا یکم ناامیدکننده‌ به نظر می‌رسه,
‫این حرف رو نزن,
‫نه، آماده رفتن بودم,
‫درواقع وقتی از تشخیص اولیه بهم خبر دادن,,,
‫اصلا نمی‌خواستم تحت درمان باشم,
‫خب خوشحالم که نظرت رو عوض کردی,
‫چون می‌دونی، اصلا فکرش هم,,,
‫و این که من خبردار نشم,,,
‫به هر حال فهمیدم که واقعا,,,
‫آمادگیش رو ندارم که فعلا مهمونی رو ترک کنم,
‫ولی واقعا دیگه به ایده‌اش عادت کرده بودم,
‫خب گمونم خوبه آدم به ایده‌اش عادت کنه,,,
‫ولی بدون این‌که تسلیم بشه، نه؟
‫تو جنگ‌های زیادی تجربه کردی، یادته دیگه؟
‫هر روز دوباره زندگیشون می‌کنم,
‫وای اینگرید، خوشحالم می‌بینمت,
‫یه هزار باری بهت زنگ زدم,
‫- ببخشید! ‫- من هم زدم!
‫خیلی مسخره‌ست که هم رو ندیدیم,
‫به خدا از این به بعد انقدر میام ‫که حالت ازم بهم بخوره,
‫جدی؟
‫قول می‌دی؟
‫روت حساب می‌کنم‌ها,
‫گمونم دخترت خبر داشته باشه,
‫آره,
‫اولی که تصمیم گرفتم کلا تحت درمان نباشم,,,
‫بهش گفتم,,,
‫و اون گفت,,,
‫که تصمیم خودته,
‫همین,
‫انگار که یه دوره موقتی بوده باشه,,,
‫چیزی که اصلا ربطی بهش نداشته باشه,
‫رابطه‌تون با هم چطوره؟
‫مثل همیشه,
‫خیلی کم در ارتباطیم,
‫چیکارها می‌کنه؟
‫اوضاعش خوبه,
‫مدیربرنامه موسیقیدان‌های کلاسیکه,
‫ممکنه وحشتناک به نظر بیاد,,,
‫ولی اصلا حس نمی‌کنم که دخترمه,
‫خیلی پیش میاد که فکر کنم حین ‫ زایمان عوض شده باشه,
‫چی؟
‫چی داری می‌گی؟ خیلی شبیهته که,
‫چهره‌اش مثل خودته,
‫اصلا به چشم مادر بهم نگاه نکرده,
‫چرا نکنه؟
‫نوجوان بودم که اون رو باردار شدم,
‫نمی‌دونستم با بچه چیکار کنم,
‫و وقتی توی نشریه پیپر کار می‌کردیم، ‫یادته؟
‫عملا فقط شب‌زنده‌داری می‌کردیم,
‫یادته نیویورک دهه‌ی هشتاد چطوری بود؟
‫آره,
‫تمام اتفاقات مهم شب رخ می‌داد,
‫بعد هم که رفتم خبرنگار جنگی شدم,,,
‫دائما در سفر بودم,
‫و اون هم کمکی نکرد,
‫کاملا غرق کارم شده بودم,
‫اصلا وظایف مادریم رو انجام ندادم,
‫ولی میشل قبل از این‌که انقدر دور بشم,,,
‫شروع کرد به متنفر شدن از من,
‫احساس تنفرش رو,,,
‫حتی وقتی یه دختربچه بود حس می‌کردم,
‫خیلی واضح نشونش می‌داد,
‫نمی‌تونست تحمل کنه که پدر نداشته باشه,
‫بقیه دخترها رو پیش پدرشون می‌دید,,,
‫و می‌خواست از پدر خودش خبردار بشه,
‫اوایل بهش گفتم که نمی‌دونم پدرش کیه ولی,,,
‫یه جورهایی اوضاع رو بدتر کرد,
‫داشتم بهش دروغ می‌گفتم,
‫البته که می‌دونستم پدرش کیه,
‫اسمش فرد بود,
‫یه چند ماهی با هم بودیم,
‫,قبل اینکه اعزام بشه
‫و رفت و تا آخر جنگ ویتنام جنگید,
‫یه سال بعدش که برگشت کاملا,,,
‫آدم متفاوتی شده بود,
‫فرد! چی شده؟
‫نابود شده بود,
‫هی, هی، اشکالی نداره,
‫من پیشتم, دیگه تموم شد فرد,
‫برگشتی خونه,
‫ولی واسه من تموم نشده,
‫هنوز جنگ توی سرم جریان داره,
‫نمی‌تونم ازش رها بشم,
‫هر روز توهم می‌زنم,
‫و عملا دائما نشئه بودم,
‫نمی‌دونم دارم با زندگیم چیکار می‌کنم,,,
‫ولی اینجا نمی‌مونم,
‫اشکالی نداره,
‫هر کاری دوست داری بکن,
‫ببین چی به صلاحته,
‫خیلی‌خب,
‫مرسی,
‫می‌تونم ببوسمت؟
‫- میشل از این خبر داره؟ ‫- اوه,
‫به محض این‌که حرف زدن یاد گرفت,,,
‫در مورد پدرش سوال پرسید,
‫ولی چیزی نیست که آدم به ‫یه بچه توضیح بده دیگه، نه؟
به بلوغ که رسید دیگه خیلی ,از من فاصله گرفته بود
‫تعریف دوره نوجوانیش همین بود,
‫ولی تا اون‌موقع خیلی وقت بود ‫که من نبودم دیگه,
‫توی نیویورک پیش تو بودم، ‫زندگیم رو می‌کردم,
‫یه شب برنامه ریختم فرد رو ببینم,,,
‫که از وضعیت بهش بگم,
‫خب، یه کلاس کمک‌های اولیه رفتم,
‫و چون کهنه‌کار جنگم توی بیمارستان,,,
‫سن‌دیگو استخدامم کردن,
‫خبر خوبیه دیگه؟
‫من هم واست خبری دارم,
‫من باردارم,
‫- بارداری؟ ‫- آره,
‫من می‌خواستم هفته دیگه برم سن‌دیگو,
‫خب چیکار کنیم؟
‫من هرکاری بکنم والدینم ازم ‫حمایت می‌کنن پس,,,
‫تنها نیستم,
‫هم,,,
‫فکر نمی‌کنم کار توی بیمارستان,,,
‫مناسب آدمی به این شکستگی باشه,
‫شبیه‌ترین چیز به خود جنگه,
‫به مشاوره و حمایت نیاز داشت,
‫آره، اون منطقی‌تر بود,
‫ولی می‌خواست که بدردبخور باشه,
‫که وجدانش رو راحت کنه,
‫باور داشت که کمک کردن به مردمی ‫ که بین مرگ و زندگین,,,
‫بهترین فرصتش واسه بازپس‌گیری آرامشش بود,
‫و من هم فقط می‌تونستم از مسئولیت رهاش کنم,
‫قبل این‌که میشل به دنیا بیاد رفت,
‫اصلا ندیدش,
‫یه بار هم زنگ نزد که ازش خبر بگیره,
‫به خود میشل کی گفتی؟
‫دوازده سالش بود,
‫می‌خواست بدونه پدرش کجاست,,,
‫و من هم دیگه خبر نداشتم,
‫خیلی اصرار می‌کرد,,,
‫من هم یه دوست قدیمی فرد رو,,,
‫از دبیرستان پیدا کردم,,,
‫و بهم گفت که فرد ازدواج کرده,,,
‫و اخیرا فوت کرده,
‫ازش شماره همسرش رو خواستم,,,
‫و بهش زنگ زدم,
‫می‌خواستم بدونم چی شده,
‫بهم گفت که داشتن از یه مسافرت برمی‌گشتن,
‫دوده؟
‫آره,
‫یه چیزی آتیش گرفته,
‫یه خونه آتیش گرفته,
‫بهتره زنگ بزنیم آتیش‌نشانی,
‫- نگه دار, ‫- فرد,,,
‫چیکار می‌کنی؟
‫- می‌رم یه نگاهی بندازم, ‫- نه!
‫فکر خوبی نیست! فرد!
‫- شاید یه نفر داخل باشه, ‫- فرد، وایسا! وایسا!
‫نرو داخل, خطرناکه! ‫ببین من رو, من اینجام,
‫بیا یه پمپ‌بنزین پیدا کنیم,,,
‫و زنگ بزنیم آتیش‌نشانی, لطفا,
‫صدای جیغشون رو نمی‌شنوی؟
‫نه، چیزی نمی‌شنوم,
‫فرد، لطفا! فرد! فرد!
‫نرو داخل فرد!
‫صدای جیغشون رو نمی‌شنوی؟
‫یه نفر داره فریاد می‌زنه کمک می‌خواد!
‫فرد!
‫آقا! آقا!
‫تو رو خدا کمک!
‫- آقا! تو رو خدا آقا! ‫- بریم!
‫- خواهش می‌کنم، شوهرم داخله! ‫- نردبان رو بیارین!
‫شوهرم داخله آقا!
‫شوهرم داخله!
‫فکر کرد صدای جیغ یکی رو می‌شنوه,
‫دو دور سمت پشتی بکشین!
‫رفت توی خونه که سعی کنه,,,
‫کسی که توی آتیش گیر کرده رو نجات بده,
‫خیلی‌خب، برگردین توی ماشین, ‫نرید اون سمت,
‫اینجا می‌مونم, خیلی‌خب,
‫خواهش می‌کنم خانم, باز هم کسی هست؟
‫- نه، خبر ندارم, ‫- نردبان رو بیارید پسرها! نردبان!
‫یه نفر داخله!
‫برگردید توی ماشینتون لطفا خانم,
‫خیلی‌خب، برید داخل!
‫توی اون پنجره‌ی بالایی بریز,
‫بیا, الان خاموش می‌شه,
‫آفرین پسرها,
‫متاسفم، کاری از دست ما برنیومد,
‫به طبقه دوم نرسیده بود,
‫احتمالا از دود و شعله‌ها بیهوش شده,
‫و بقیه چی؟
‫دیگه کسی نبود,
‫خیلی وقت بود این خونه رها شده,
‫فقط شوهر شما بود,
‫ولی اون,,,
‫بهم گفت صدای فریاد شنیده,,,
‫امکان نداره خانم,
‫دیگه کسی نبود,
‫درسته,
‫من هم صدای فریادی نشنیدم,
‫سعی کردم جلوش رو بگیرم که نره داخل ولی,,,
‫نگرفتم,
‫خیلی مرد شجاعی بوده,
‫این‌ها رو واسه میشل تعریف کردی؟
‫مجبور شدم تمام جزئیات رو بهش بگم,
‫حتی شماره تلفن زن‌باباش رو بهش دادم,
‫می‌دونی چیه؟
‫بیا برگردونیمت روی تخت, خسته شدی,
‫آره ولی باید واست تعریف کنم,
‫خب می‌تونیم,,, ‫می‌تونیم بعدا بیشتر حرف بزنیم,
‫خب یه روز,,,
‫- زن فرد بهم زنگ زد, ‫- خب,
‫و بهم گفت,,,
‫- که یه نشانی می‌خواد, ‫- اوهوم,
‫می‌خواست واسم یه چیزی بفرسته,
‫اوهوم,
‫و خیلی زود بعدش,,,
‫یه نامه به دستم رسید,,,
‫که زنه از میشل دریافت کرده بود,,,
‫که خودش رو معرفی کرده بود,,,
‫و گفته بود که,,,
‫دختر فرده,,,
‫که توی خونه‌ی سوزان بوده,
‫«سعی کرده من رو نجات بده,»
‫«بخاطر من مُرده,»
‫میشل به زنه چنین حرفی زده,
‫چقدر عجیب!
‫آره,
‫سلام!
‫مارتای مزاحمت اومده,
‫مزاحم نیستی,
‫چطوری؟
‫خوبم, خونه‌ام,
‫بیمارستان بین دوره‌های درمانی,,,
‫بهم مرخصی داده و اومدم خونه,
‫خوشحال می‌شم بیای پیشم,
‫وای, وسط اسباب‌کشی بهم زنگ زدی,
‫خب پس سرت خیلی شلوغه نه؟
‫خب می‌دونی اسباب‌کشی چطوره دیگه,
‫ولی اگه تنهایی دلت گرفته ‫ می‌تونم یه سر بیام پیشت,,,
‫و می‌تونیم با هم بریم توی پارک قدم بزنیم,
‫ممکنه حالم مناسب پیاده‌روی نباشه,
‫خیلی‌خب، اصلا می‌دونی چیه؟ ‫بذار یه لحظه,,,
‫بذار یه لحظه کارم رو تموم کنم ‫و زودی میام پیشت,
‫مرسی عزیزم, زحمت نشه یه وقت؟
‫- این‌ها واسه توئن, ‫- لطف کردی,
‫چند تا کتابم واست آوردم,
‫وای! مرسی,
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫یکم چای می‌خورم,
‫- دمنوش باشه اگه داری, ‫- حتما,
‫- این‌ها رو بذارم توی گلدون, ‫- باشه,
‫این هم کاملا واسه توئه,
‫باید کامل تمومش کنی,
‫وای! تلاشم رو می‌کنم,
‫عاشق میوه‌ام,
‫روی چیز جدیدی هم کار می‌کنی؟
‫آره راستش می‌کنم,
‫دارم روی اون نقاشه، دورا کرینگتون ‫تحقیق می‌کنم و,,,
‫و,,,
‫رابطه شدیدش با نویسنده لیتن استرچی,
‫- اوهوم, ‫- اینجاست,
‫استرچی همجنسگرا بوده,,,
‫و دورا هم با مردهای دگرجنس‌گرایی که ‫ استرچی بهشون علاقه داشته ازدواج می‌کرده,
‫قراره داستان یه مثلت باشه,
‫خیلی داستان پیشرویی نیست,,,
‫ولی می‌خوام ببینم چی می‌شه,
‫بیا، ببین,
‫متاسفانه,,,
‫یه نقاش معروف‌تر بوده,,,
‫- لیونورا کرینگتون, آره, ‫- آره,,,
‫نقاش سوررئال لیونورا کرینگتون,,,
‫که اسمش مشخصا شباهت داشته,
‫هم,,,
‫دورا,,,
‫که بیشتر بخاطر,,,
‫داستان عاشقانه وحشتناکش ‫ با استرچی شناخته شده,
‫هفده سال از زندگیش رو وقف اون کرده,
‫- وای, ‫- هوم,
‫یه زندگی‌نامه داستانیه دیگه,,,
‫یه سری چیزهارو از خودم در میارم,
‫من عمرا بتونم اجازه چنین کاری به خودم بدم,
‫خب خوشحالم که نمی‌تونی,
‫ناسلامتی خبرنگار جنگی دیگه,
‫آره باید,,,
‫نمی‌تونی احساسات رو درگیرش کنی,
‫باید سرکوبشون کنی که بتونی کار بکنی,
‫و روی حال تمرکز کنی, ‫روی همون جهنمی که وسطشی,
‫شاید باید بی‌خیال کرینگتون بشم ‫ و در مورد تو بنویسم,
‫خیال نکنم خوشت بیاد,,,
‫در مورد مریضی و درمان بنویسی,
‫- هم, اشتباه می‌کنی, ‫- من صرفا یه خبرنگارم,,,
‫معتاد جنگ و آدرنالینم,
‫خیال کردی مهم نیست؟
‫همش تراژدی نیست,
‫می‌دونی، زندگی ادامه داره,
‫یه گزارش بود که من کمی تخیل ‫بهش اضافه کردم,
‫واقعا؟
‫راستش اصلا منتشرش نکردم,
‫حین جنگ عراق بود,
‫آخرین روزی که بغداد بودیم,
‫مطمئنی مسیر درست اینه؟
‫آره، این کوچه بپیچ به چپ,
‫بیا زود تمومش کنیم,
‫همین‌جا, بزن بغل,
‫مارتین، اینجا توی بغداد چیکار می‌کنی؟
‫عالی شدی, جدی می‌گم,
‫مرسی,
‫آره ببخشید, پاکو، مارتین,
‫اون هم مثل من کرملیه,
‫خوشوقتم, بذار مارتا رو معرفی کنم,
‫یه خبرنگار نابغه از نیویورک تایمز,
‫این‌ها کرملی‌هایی هستن,,,
‫که واست تعریف کردم,
‫از آشنایی با هردوتون خوشوقتم,
‫قصد دارید توی بغداد بمونید؟
‫آره, اومدیم دیگه,
‫آخه تنهایید,
‫تمام سازمان‌های خیرخواهانه و صلیب سرخ رفتن,
‫می‌دونم,
‫اوضاع از کنترل خارج شده,
‫خیلی خطرناکه,
‫خودتون هم اینجایین,
‫آره ولی ما در حرکتیم,
‫به محض این‌که صحبتمون با شما ‫تموم بشه می‌ریم,
‫الان دیگه نمی‌تونیم ناامیدشون کنیم,,,
‫این مردم الان بیشتر از هر وقتی ‫به ما نیاز دارن,
‫حقیقت داره، ولی همچنان به شدت خطرناکه,
‫ولی خب خودتون خبر دارین دیگه,
‫الان دیگه نمی‌تونیم بی‌خیالشون بشیم خانم,
‫مشکلی ندارین که یه عکسی,,,
‫از شما و ماموریتتون که باقی مونده بگیریم؟
‫بسیارخب,
‫از من و ماموریت می‌تونین عکس بگیرین,,,
‫ولی اون نمی‌تونه خطر کنه چون ‫خانواده‌اش توی اسپانیا ممکنه ببینن,
‫- نگران می‌شن, ‫- آره، حتما,
‫کاملا درک می‌کنیم، ‫ولی اگه از یکیتون عکس بگیریم,,,
‫عالی می‌شه,
‫- باشه, ‫- حتما,
‫- اینجا؟ ‫- آره,
‫فقط یکم,,, یه قدم نزدیک‌تر,,,
‫آره خوبه، که تاثیرات جنگ رو ببینم,
‫گمونم خوبه,
‫چند وقت شده,,,
‫از آخرین که باری هم رو دیدیم؟
‫پنج سال,
‫وای,
‫لیبریا رو یادته؟
‫چطور یادم بره؟
‫ببین، یه سری عکس ازت دارم که منتشر نکردم,
‫اگه یه آدرسی بهم بدی می‌فرستم واست,
‫شاید بفرستم سفارت,
‫نه، دست خودت بمونن,
‫این‌طوری یه چیزی از من داری,
‫باشه,
‫واقعا از دیدنت خوشحال شدم,
‫مراقبت کن,
‫- خداحافظ, ‫- مراقب خودت باش,
‫کرملی‌ها رو از کجا می‌شناسی؟
‫سیرالئون آشنا شدیم,
‫معشوقه‌ی هم بودیم,
‫- واقعا؟ ‫- آره,
‫بعدش بیشتر هم رو دیدیم,
‫همیشه جاهایی که جنگ بود هم رو می‌دیدیم,
‫و سکس می‌کردین؟
‫خب معلومه دیگه,
‫برناردو هیچ‌وقت به لذت جسمانی نه نمی‌گفت,
‫همیشه در خطرناک‌ترین مکان‌ها بود,
‫و گمونم که سکس بهترین مدافعش بود,
‫مطمئنم با اون کرملی هم می‌خوابید,
‫جدا؟
‫قطعا,
‫تنها راه این که توی بغداد بمونی,,,
‫و از جنگ نترسی همینه,
‫- چه داستان محشری, ‫- بله,
‫یه وقت ننویسیش‌ها,
‫نه، نه، نه، البته که نه,
‫آخه گناهش چی پس؟
‫یعنی احساس گناه نمی‌کنن؟
‫آخه کاتولیکن دیگه؟
‫خب نمی‌دونم, در موردش حرفی نزده,
‫با وحشت‌هایی که آدم توی جنگ تجربه می‌کنه,,,
‫احساس گناه واسه سکس داشتن,,,
‫وجدانت رو خیلی سنگین نمی‌کنه,,,
‫بهش عادت می‌کنی,
‫خودم می‌دونم,
‫داستانشون رو نوشتم,,,
‫داستان عاشقانه‌شون رو طبق تصور خودم,,,
‫ولی توی کامپیوترم موند,
‫پس قراره در مورد عشق جنون‌وار ‫ دورا کرینگتون بنویسی,
‫اوهوم,
‫و ارتباطش با ویرجینیا وولف,
‫که خود استرچی هم شیفته‌اش بود,
‫عجب آدم‌هایی بودن!
‫واقعا شیفته‌ی آزادیشونم,
‫استرچی از سرطان معده مرد,,,
‫هجده سال بعد از آشنایی با دورا,,,
‫و دورا هم به زور تا دو ماه بعدش ‫ دوام آورد,,,
‫و اون هم به شکم خودش شلیک کرد,
‫فقط ۳۸ سالش بود,
‫واقعا از تقارنشون من رو تحت‌تاثیر ‫قرار می‌ده,,,
‫سرطان معده‌ی اون,,,
‫و اون که به شکم خودش شلیک کرده,
‫آره، من هم تحت تاثیر قرار گرفتم,
‫واسم سواله که واکنش ویرجینیا وولف ‫ به مرگ کرینگتون چی بوده,
‫شاید ویرجینیا شاهد نوعی,,,
‫هشدار بوده,
‫آیینه‌ای که بازتابش بوده؟
‫انگار که سرنوشت بوده باشه؟
‫به نظرت مال من هم سرنوشته؟
‫نه! معلومه نه,
‫من تا حالا آدمی به سرزندگی تو ندیدم,
‫این هفته قراره یه درمان,,,
‫- جدید ایمن‌درمانی رو امتحان کنم, ‫- آهان,
‫قبلا امتحان شده و,,,
‫روی بیماران سرطان دهانه‌ی رحم ‫نتیجه‌ی مثبتی داشته,
‫- خب خبر خوبیه دیگه! ‫- آره,
‫بهم خبر بده که کی بیام ملاقاتت,,,
‫- باشه؟ ‫- می‌دم,
‫- صحبت تقارن شد, ‫- هوم؟
‫چیز رو یادته؟
‫دیمین کانینگهام,
‫چطور یادم بره؟
‫از تو به ارث بردم دیگه,
‫معشوقه‌ی مشترک,
‫- خب من,,, ‫- باید بگم,,,
‫خیلی ناراحت شدم وقتی بعد ما,,,
‫وارد رابطه شدین,
‫خب راستش دقیقا که به ‫ اشتراک نگذاشتیمش,
‫چون شما قبلش جدا شده بودین,
‫تو هم از کشور خارج شده بودی,
‫من عمرا اگه برمی‌گشتم پیشش,,,
‫و حقیقتش بهش وفادار هم نبودم,
‫ولی واقعا معشوقه‌ی مشتاق و پرشوری بود,,,
‫و امیدوارم واسه تو هم بوده باشه,
‫شکایتی نداشتم,
‫سلام,
‫چی شده؟
‫جواب نداده,
‫توی کبدم و استخوان‌هام,,,
‫- متاستاز دارم, ‫- وای مارتا,
‫باید غریزه اولیه‌ام رو دنبال می‌کردم,
‫نباید این شکنجه‌ها رو به خودم ‫ تحمیل می‌کردم,
‫اسهال و استفراغ و خستگیش,,,
‫چنین عاقبتی رو,
‫نباید این امید واهی رو به خودم راه می‌دادم,
‫خب دیگه، خب دیگه,
‫دکتر چی گفت؟
‫بگو بهم,
‫که چند ماهی زنده می‌مونم,
‫شاید یه سال,
‫می‌خواد که درمان رو ادامه بدم,
‫با این‌که ظاهرا امیدی بهش نیست,
‫شاید این بار جواب بده,
‫نمی‌خوام غرق ترحم بشم,
‫ولی رواقی نیستم, مرسی,
‫نمی‌خوام درد شدیدش رو تحمل کنم,
‫آدم اگه در عذاب باشه نمی‌تونه ‫خونسرد و متین باشه,
‫فکرت درست کار نمی‌کنه,
‫فقط به یه چیز فکر می‌کنی,,,
‫سرطان تخمی,
‫من همیشه نگران سلامت خودم بودم,,,
‫ و حالا پشیمونم,
‫دکتر می‌گه قلبم خیلی قویه,
‫یعنی چی؟
‫بدنم همین‌طور به جنگیدن ادامه می‌ده,,,
‫درحالی که تا نفس آخرم همین‌طوری رنج می‌کشم؟
‫,نمی‌دونم
‫نمی‌دونم چطوری کمکت کنم,
‫واقعا متاسفم,
‫گمونم لیاقت یه مرگ راحت رو داشته باشم,
‫حداقل مرگی که حینش تشنج نکنم,
‫حداقل با یکم وقار,,,
‫تمیز و خشک بمیرم,
‫ولی می‌دونم خواسته‌ی بزرگیه,,,
‫واسه چی بلند شدی مارتا؟
‫واقعا خسته شدم,
‫- می‌تونین کمکش کنین؟ ‫- حتما,
‫بیا برگردونیمت توی تخت,
‫بیا, بذار کمکت کنم,
‫بیارش,
‫این هم از این,
‫آخرش معتاد می‌شم,
‫اصلا گمونم همین الانش هم باشم,
‫چیزی نیست, واقعا می‌گم,
‫بیا، این کمکت می‌کنه,
‫هنوز اینجایی؟
‫آره,
‫بهشون بگم شامت رو بیارن؟
‫گرسنه‌ای؟
‫نه,
‫اینگرید,,,
‫به نظرت باید,,,
‫با دوستان نزدیکم خداحافظی کنم؟
‫به نظرم باید هر کاری دوست داری انجام بدی,
‫من صرفا آرامش و سکوت می‌خوام,
‫به این فکر کردی که دوست داری باقی ‫عمرت رو چطور بگذرونی؟
‫و این که کجا باشی؟
‫جایی هست که بخوای بری؟
‫ببین,
‫برف‌های صورتی,
‫تغییرات اقلیمی باید یه چیز مثبتی ‫ هم می‌داشت,
‫خب,,,
‫این رو هم توی عمرم دیدم,
‫آخر داستان «مردگان» جویس رو یادته؟
‫خیلی کم,
,,,برف بود که می‌بارید
,,,در گورستان متروک کلیسا فرود می‌آمد
,,,از میان جهان عبور می‌کرد و می‌بارید
,,,ریزشی نرم‌نرمک
,,,گویی که نزول پایان آخر
,بر تمام مردگان و زندگان بود
‫داره دیر می‌شه دیگه,,,
‫من باید برم,
‫مرسی,
‫فردا می‌بینمت,
‫هنوز نیم ساعت مونده که فیلم شروع بشه,
‫بریم تا شلوغ نشده سر جامون بشینیم؟
‫نه، می‌خوام در مورد چیزی باهات حرف بزنم,
‫باشه,
‫نمی‌خوام با عذاب شدید بمیرم,
‫یه قرص اتانازی گیر آوردم,
‫نپرس چطور,,,
‫توی دارک‌وب هرچیزی بخوای پیدا می‌شه,
‫و اپیودی‌های زیادی هم,,,
‫واسه دردش دارم,
‫و این‌طوری هم نگاهم نکن,,,
‫نمی‌خوام که سعی کنی نظرم رو عوض کنی,
‫نمی‌دونم چی بگم,
‫فقط امیدوارم قبول کنی,
‫چی رو قبول کنم؟
‫درخواست کمکم رو,
‫کمک واسه چی؟
‫من چندین بار با مرگ روبرو شدم,,,
‫ولی همیشه همراه داشتم,
‫ما خبرنگارها یه جور خانواده متحرک بودیم,
‫این هم یه جنگ دیگه‌ست,,,
‫و من ازش ترسی ندارم,
‫ولی,,,
‫مثل دفعات دیگه‌ای که با جنگ روبرو شدم,,,
‫نمی‌خوام تنها باشم اینگرید,
‫ازت می‌خوام,,,
‫که توی اتاق کناری باشی,
‫به نظرم بهتره بریم سرجامون بشینیم,
‫آره حتما, ولی ترجیح می‌دم همچنان ‫ باهات حرف بزنم,,,
‫اگه اشکالی نداشته باشه,
‫خیلی‌خب، هم,,,
‫تصمیم گرفتی کی انجامش بدی؟
‫نه دقیقا,
‫تا یه ماه دیگه؟
‫قبل این‌که رو به زوال برم ‫ و دیگه من رو نشناسی,
‫این چند هفته آینده حالم قراره خوب باشه,,,
‫ولی می‌خوام زود انجام بشه,
‫دکترهام فکر می‌کنن قراره برگردم,,,
‫که درمانم رو ادامه بدم,
‫بهتره به چیزی شک نکنن,
‫کجا می‌خوای انجامش بدی؟
‫نمی‌خوام خونه باشم,
‫و نمی‌خوام هم جایی باشه که خوشحال بودم,
‫همیشه اشتباهه به جایی برگردی,,,
‫که توش خوشحال بودی,
‫صرفا خاطرات خوب دفعه‌ی اول رو خراب می‌کنی,
‫نه، متوجه هستم,
‫به نظرم اگه جایی باشم که اطرافم ‫ چیزهای آشنا نباشه,,,
‫راحت‌تره که خودم رو رها کنم,,,
‫چیزهای شخصی کنارم نباشن,
‫به نظرم اون‌ها جلوم رو می‌گیرن,
‫ترجیح می‌دم یه جای غریبه باشم,,,
‫یه جای امن و راحت,,,
‫که خیلی هم دور نباشم,
‫می‌خوای کمک کنم جایی پیدا کنی,,,
‫و مستقر بشی؟
‫نه، نه، نه,
‫نه، خودم ترتیب اون بخشش رو می‌دم,
‫صرفا می‌خوام یه نفر اونجا پیشم باشه,
‫توی اتاق کناری,
‫ترجیح نمی‌دی شخصی باشه که باهاش صمیمی‌تری؟
‫ما که خیلی صمیمی هستیم,
‫نه، آره البته، البته که هستیم,
‫وای، ما خیلی صمیمی هستیم، صرفا,,,
‫سال‌ها بوده که هم رو ندیدیم,
‫استلا چی؟
‫یا مگی؟
‫یا ونسا؟
‫شما از بچگی با هم دوست بودین,
‫اعتراف می‌کنم که اول به همون‌ها فکر کردم,
‫به هر سه تاشون گفتم,
‫همشون ترسیدن و قبول نکردن,
‫درک کردن,,,
‫ولی گفتن عمرا اگه بتونن,,,
‫توی خودکشیم بهم کمک کنن,
‫عمرا,
‫- دخترت چی؟ ‫- در حقش منصفانه نیست,
‫مادری بودم که توی زندگیش غایب بودم,
‫نمی‌خوام مرگم رو به اون تحمیل کنم,
‫حداقل می‌تونی باهاش مشورت کنی ‫ و بذاری توش حضور داشته باشه,
‫ دو تا غریبه‌ایم اینگرید,
‫وقتی از شک و تردیدم در مورد ‫ درمان بهش گفتم,,,
‫بهم اطمینان داد که غریبه شدیم,
‫گفت تصمیمش با خودمه,
‫و حق هم داشت,
‫درسته,
‫فرقی نمی‌کنه چی بشه,,,
‫مردم می‌خوان به جنگیدن ادامه بدی,
‫بهمون یاد دادن دیدمون به سرطان همین باشه,
‫به عنوان نبردی بین بیمار و بیماری,,,
‫که می‌شه گفت بین خیر و شره,
‫اگه زنده بمونی قهرمانی,
‫و اگه شکست بخوری خب,,,
‫شاید با تمام وجود نجنگیدی,
‫مردم از کلماتی نظیر,,,
‫کشنده و لاعلاج خوششون نمیاد,
‫می‌گن مال بازنده‌هاست,
‫بدترین‌هاش از جانب,,,
‫گروه حمایت از سرطانی‌ها میاد,
‫یه سریشون سرطان رو موهبت می‌شمارن,,,
‫موقعیتی واسه پیشرفت معنوی,
‫عجب مزخرفی!
‫مردم باید بفهمن که مبارزه‌ی من همینه,
‫اگه خودم رو بکشم که دیگه ‫ سرطان نمی‌تونه من رو بکشه,
‫و چه فایده‌ای داره که صبر کنم,,,
‫مخصوصا وقتی انقدر آماده‌ی رفتنم؟
‫واقعا مطمئنی که آماده هستی؟
‫کاملا,
‫از تشخیص اولیه آماده‌ام,
‫می‌دونی، من شدیدا از مرگ می‌ترسم,
‫می‌دونم,
‫کتابت رو خوندم,
‫واسه همین اول ازت نخواستم,
‫ولی درکم می‌کنی دیگه؟
‫می‌کنم، می‌کنم، بهت حسادت می‌کنم,
‫مدیریت زندگیت رو در دست داری,
‫صرفا می‌خوام روزهای قبلش همراهیم کنی,,,
‫انگار که رفتیم مسافرت,
‫صرفا می‌خوام بدونم وقتی رخ می‌ده,,,
‫یه نفر دیگه توی اتاق کناری هست,
‫واسم وحشتناکه مارتا,
‫متوجه هستم,
‫به نظرم حق داری چنین کاری بکنی,,,
‫و تصمیمت رو تحسین می‌کنم,,,
‫ولی مطمئن نیستم بتونم کسی باشم ‫ که با جسدت روبرو می‌شه,
‫انقدر هم قوی نیستم,
‫خیلی از چیزی که فکر می‌کنی قوی‌تر هستی,
‫در هر صورت مجبور بودم ازت بخوام,
‫نمی‌تونم الان جوابت رو بدم مارتا,,,
‫ولی قول می‌دم که بهش فکر کنم,
‫الان خیلی گیجم و وحشت کردم,
‫متوجه‌ام,
‫متوجه‌ام که یهویی گفتم,,,
‫و نگران‌کننده‌ست,
‫یه نفری پیدا می‌کنم,
‫- زیاده‌روی که نکردم؟ ‫- نه، نه,
‫- مارتا؟ ‫- سلام اینگرید,
‫تصمیمم رو گرفتم,
‫بیا داخل,
‫مالکش یه طراح جواهراته,
‫دوستمه، واسه همین لازم نیست خیلی اجاره بدم,
‫هم,,,
‫دقت کنین می‌بینین اثاثیه‌اش,,,
‫اکثرا از آشغال درست شده,
‫همه‌اش هم نه,
‫استعداده که آدم از آشغال لوازم در بیاره,
‫اسباب‌کشیت تموم نشده,
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- هم,,,
‫نه,
‫بعدا انجامش می‌دم,
‫و با این‌حال قراره با مارتا بری,
‫خیلی تنهاست دیمین,
‫هیچ‌کدوم از دوست‌هاش قبول نکردن کمکش کنن,
‫حتی گفت که انتخاب اولش من نبودم,
‫انگار دخترش اصلا وجود نداره,
‫سال‌هایی که من باهاش بودم,,,
‫اصلا بهم نگفت که دختری داره,
‫می‌دونم، خیلی,,,
‫داستان غمگینیه,
‫سوتفاهم واقعا وحشتناکیه,
‫بهش گفتی که ما با هم در ارتباطیم,
‫هم,,, نه,
‫در موردت,,, به صورت کلی حرف زدیم,
‫- خاطرات خوبی ازت داره, ‫- واقعا؟
‫رابطه‌ی ما اکثرا فیزیکی بود,
‫همیشه می‌خواست بره یه جای دیگه,
‫واسه همین عشق‌بازیمون هم توش عجله بود,
‫انگار داشتم با یه تروریست سکس می‌کردم,,,
‫دائما حس می‌کردم بار آخرمه,
‫خب به عنوان یه معشوقه ‫ که ازت خیلی تعریف می‌کنه,
‫دوست دارم بدونم نظر خودت چیه,
‫باورم نمی‌شه هنوز باهام لاس می‌زنی,
‫- جدی می‌گم, ‫- نه، نه جدی نیستی,
‫وضعیت مارتاست که جدیه,
‫و وحشتی که خودت از مرگ داری؟
‫همین اخیرا یه کتاب در مورد مرگ منتشر کردی,
‫تونستی به لطف کتابت بهش غلبه کنی؟
‫نه,
‫سلام, چطوری؟
‫بهترم,
‫از وقتی قبول کردی خیلی بهترم,
‫کجایی؟ خونه‌ای؟
‫آره,
‫دارم به گلدون‌ها آب می‌دم,
‫مگه یه نفر نبود که می‌اومد ‫به گلدون‌ها آب می‌داد؟
‫چرا,
‫ولی گفتم امروز خودم بدم و خیلی لذت داره,
‫خیلی‌خب, خوبه,
‫تونستی,,, تصمیم بگیری که کجا بریم؟
‫واسه همین زنگ زدم,
‫نزدیک,,, وودستاکه,,,
‫دو ساعتی با شهر فاصله داره,
‫واقعا محشره,
‫یکم گرونه ولی خب,,,
‫مناسبت مهمیه دیگه,
‫پس می‌دونی که قراره,,,
‫واسه یه ماه اجاره کردم,
‫گمونم به اندازه‌ی کافی وقت دارم دیگه,
‫یه ماه؟
‫آره, شمارش خونم کم بوده,,,
‫و باید قبل درمان جدید,,,
‫یه استراحتی بکنم,,,
‫و تو هم تنها کسی هستی که می‌دونی,,,
‫قرار نیست برگردم بیمارستان,
‫آخه تاریخ دقیقی که انتخاب نکردم,
‫یعنی آدم که مطمئن نیست,
‫ولی,,, آمادگیش رو دارم,
‫حتی می‌شه گفت واسش صبر ندارم,
‫دوهفته‌ی دیگه قراره توی بارد,,,
‫نزدیک وودستاک سخنرانی کنم,,,
‫پس می‌تونیم هم رو ببینیم,
‫هم,,, گمون نکنم فکر خوبی باشه,,,
‫قراره دائما پیش مارتا باشم,
‫اگه تونستم بهت زنگ می‌زنم,
‫قراره وکیل لازمت بشه,
‫آره، باید دنبال یه وکیل بگردم,
‫بذار بهت کمک کنم، ‫ولی باید بهشون خبر بدم,
‫نه، نه، در اون صورت نه,
‫این واقعا یه رازه,
‫مارتا حتی خبر نداره به تو گفتم,
‫خیلی‌خب، ولی اگه چیزی لازم داشتی ‫ بهم خبر بده,
‫من نگرانتم,
‫ممنون,
‫طبق این نقشه,,,
‫باید از این پله‌ها بالا بریم که به ‫خونه برسیم,
‫خیلی‌خب,
‫این رو نگاه,
‫وای، خیلی قشنگه,
‫از عکس‌هاش خیلی قشنگ‌تره,
‫واقعا اثر هاپره؟
‫فکر نکنم اگه بود اینجا ولش می‌کردن,
‫واقعا کپی خوبیه,
‫واقعی به نظر میاد,
‫- صداشون رو می‌شنوی؟ ‫- اوهوم,
‫محشر نیست؟
‫و می‌تونیم مثل نقاشی هاپر ‫ توی نور خورشید دراز بکشیم,,,
‫و از نسیم عصر لذت ببریم,
‫خوبی؟
‫خیلی خوشحالم,
‫اشکالی نداره این اتاق من بشه؟
‫معلومه که نه، خونه‌ی خودته دیگه,
‫این یکی یکم کوچیکه,,,
‫برم طبقه‌ی پایین رو ببینم,
‫خیلی‌خب,
‫این یکی رو می‌گیرم, خب؟
‫عالیه!
‫ناراحت نمی‌شی که اتاق کناریت نباشه؟
‫صدای نفس کشیدنت هم می‌شنوم!
‫و فریادهات!
‫باشه!
‫خیلی‌خب,
‫بریم وسایلت رو باز بکنیم,
‫مرسی,
‫خودم بعدا بازشون می‌کنم,
‫پرستارم که نیستی اینگرید,
‫مهمونمی,
‫باشه,
‫هم,,, می‌رم وسایل خودم رو باز کنم,
‫مارتا؟
‫چیه عزیزم؟
‫- باورت نمی‌شه, ‫- چیه؟
‫فراموشش کردم,
‫چی رو فراموش کردی؟
‫قرص، قرص اتانازی رو!
‫بقیشون رو آوردم! باید برگردیم,
‫اشکالی نداره، فردا صبح زود برمی‌گردیم,
‫- نه، فردا نه! ‫- نگرانش نباش,
‫باید الان بریم!
‫باید مطمئن بشم,,,
‫که گمش نکردم یا جایی نذاشتمش,,,
‫که از خودم درنیاوردم,
‫باشه,
‫خرید قرص جدید خیلی پیچیده‌ست,
‫یه دوستی دارم که یه ریاضیدان رو می‌شناسه,,,
‫که توی دارک‌وب پیداش کرده بود,
‫خیلی بده,,,
‫حالا غیرقانونی بودنش بماند,
‫ترسناکه,,,
‫این که بدونی این چیزها,,,
‫توی کامپیوترهامون وجود دارن,
‫حس می‌کنم مجرمم,
‫فکر نمی‌کردم دیگه برگردم اینجا,
‫پیش این چشم‌انداز قشنگش,
‫زندگی دائما غافلگیرت می‌کنه,
‫خیلی‌خب، بریم سراغ کار,
‫- باشه, ‫- من آشپزخونه رو می‌گردم,
‫نگران نباش، پیداش می‌کنیم,
‫فقط,,, فقط فکر کن ببین,,,
‫اکثرا وسایلت رو کجا قایم می‌کنی,
‫این اولین چیزیه که توی عمرم قایم کردم,
‫واقعا؟
‫تنها چیزی که یادم میاد اینه که ‫گذاشتمش توی یه پاکت,
‫خیلی‌خب,,,
‫من از دفترت شروع کنم؟
‫- اشکالی نداره؟ باشه, ‫- آره، آره,
‫کجا گذاشمش؟ کجا گذاشتمش؟
‫وای, عمرا اگه پیداش کنیم,
‫[خداحافظی]
‫یه پاکت نامه پیدا کردم,
‫همینه!
‫کجا پیداش کردی؟
‫توی کشوی میزت,
‫کلیدش توی یه کشو بود و بازش کردم,
‫چطور فراموشش کردم؟
‫حتی کلید هم داخلش بود؟
‫خب خواستی دقیقه آخری برداری ‫ و فراموش کردی دیگه,
‫اون‌قدر هم عجیب نیست,
‫مرسی,
‫چه حس غریبیه,
‫انگار که بعد از مرگم برگشتم اینجا,
‫وای، نگو,
‫خیلی زوده که خودت رو روح خطاب کنی,
‫بذار قبل رفتن تر و تمیز کنم,
‫مرسی,
‫ببخشید که این داستان پیش اومد,
‫واقعا متاسفم,
‫اشکالی نداره,
‫عالیه که برگشتیم اینجا,
‫یخچال مسخره,
‫کمک می‌خوای؟
‫فهمیدم,
‫می‌دونی شاید,,,
‫این که قرص رو جا گذاشتی یه نشانه بوده؟
‫شاید به اندازه‌ای که فکر می‌کنی ‫آمادگی نداری,
‫گفتم که هرگز چنین حرفی نزنی,
‫یادم نمیاد چنین چیزی گفته باشی,
‫گمونم خیلی چیزها بهت گفتم,
‫مشکل مغزی که شیمی‌درمانی کرده همینه,
‫دائم فراموش می‌کنم و زودی حواسم پرت می‌شه,
‫حتی بعد قطع درمان هم ادامه داره,,,
‫و ممکنه سال‌ها ادامه داشته باشه,
‫حداقل سال‌های بعدی درکار نیست,
‫وقتی می‌نویسم,,,
‫یعنی وقتی می‌نوشتم,,,
‫مجبور بودم هزاران بار بازبینی کنم,
‫دیگه اصلا به قوه قضاوت خودم ‫نمی‌تونم اعتماد کنم,
‫خب,,,
‫پس چرا به این تصمیم اعتماد داری؟
‫از کجا مطمئنی این تصمیم هم ‫ بخاطر شیمی‌درمانی نیست؟
‫قرص رو توی کشوی بالایی,,,
‫میز کنار تختم گذاشتم,
‫اگه فراموش کردم، که فکر نکنم بکنم,,,
‫تو بهم یادآوری کن,
‫و ترجیح می‌دم دیگه در این مورد حرفی نزنیم,
‫خب به من هم مربوطه دیگه، نیست؟
‫حتما, البته,
‫یه نامه‌ی امضا شده واسه پلیس می‌ذارم,,,
‫و همه چیز رو توضیح می‌دم، ‫همراه با اسم قرص,,,
‫و این‌که از کجا آوردمش,
‫اسم تو جایی ذکر نمی‌شه,
‫صرفا کافیه بگی از چیزی خبر نداری,
‫حرفت رو هم عوض نکن,
‫نمی‌خوام اطلاعات بیشتری بهت بدم,
‫هر چی کمتر بدونی بهتره,
‫و این مهمه,
‫من حین خواب در اتاق رو باز می‌ذارم,,,
‫و روزی که دیدی بستمش,,,
‫روزیه که رخ داده,
‫علامتش همینه، در بسته,
‫می‌دونم سخته,
‫ولی صرفا فرض کن اومدیم مسافرت,
‫می‌تونی بنویسی، می‌تونی بیای و بری,,,
‫گمون نکنم بتونم تمرکز کنم,
‫و اگه بنویسم,,,
‫ممکنه اثری از تو توش باشه,,,
‫و نمی‌خوام چنین کاری کنم,
‫آره، اگه پلیس تحقیقات رو شروع کنه,,,
‫زندگیت پیچیده می‌شه,
‫خب پس نمی‌نویسم,
‫خب صبر کن که بمیرم,
‫وای خدا!
‫می‌شه انقدر نگی «صبر کن بمیرم,»؟
‫قول می‌دم,
‫می‌خوام یه باشگاه این اطراف پیدا کنم,,,
‫که چند روز در هفته برم,
‫فقط من قراره غذا بخورم,,,
‫نمی‌خوام درحالی که تو داری نحیف‌تر می‌شی,,,
‫پنج کیلو وزن اضافه کنم,
‫خب فرصت بده دیگه,
‫من هم می‌خورم,
‫بیا، خوردم,
‫عملا مرگ توی دستام بود,
‫فکر نمی‌کردم انقدر سبک باشه,
‫مارتا؟
‫صبح بخیر,
‫واست صبحونه درست می‌کنم,
‫چند تا تست می‌خوای؟
‫نه، فقط قهوه,
‫راحت باش, آماده‌ست,
‫آب‌میوه هست، میوه هست,,,
‫هر چی بخوای هست,
‫رفتار دیروزم غیرقابل‌قبول بود,
‫کاملا درک می‌کنم که کفری شده باشی,
‫ولی با وضعیت فعلیم نمی‌تونم قولی بدم,
‫واسه همین محض احتیاط,,,
‫یه آرام‌بخش متوسط توی این کشو گذاشتم,
‫و اگه واست غیرقابل تحمل شدم,,,
‫یکی بخور که آروم بشی,
‫دیشب یکی به کارم می‌اومد,
‫تو,,,
‫واقعا لنگه نداری مارتا, ‫جدی نداری,
‫یه فهرست خرید آماده کردم,
‫یه سری اقلام نیاز داریم,
‫چیزی هست لازم باشه بخرم؟
‫فکر نکنم,
‫نمی‌خوای همراهم بیای فروشگاه؟
‫باشه یه روز دیگه,
‫اینجا خیلی خوبه,
‫اگه اشکالی نداشته باشه می‌خوام بمونم,
‫نه، البته که نه,
‫یه باشگاه نزدیک هم پیدا کردم,
‫عالیه,
‫به نظرم خیلی فکر خوبیه,
‫خیلی‌خب,,,
‫اگه چیزی لازم داشتی تلفنم همراهمه,
‫مرسی عزیزم,
‫سلام,
‫می‌خواستم امروز از باشگاهتون استفاده کنم,
‫عضویت دارید؟
‫نه، صرفا واسه یه مدت اومدم توی شهر,
‫اگه از یکی از مربی‌های خصوصیمون ‫استفاده کنید,,,
‫لزومی نداره که عضویت بخرید,
‫خیلی‌خب, پس از یکی از مربی‌هاتون ‫ استفاده می‌کنم,
‫جوناه مناسب شماست, حالا خواهید دید,
‫مرسی,
‫خب، با چند تا قدم زدن شروع کنیم ‫ به گرم کردن؟
‫- خیلی‌خب, ‫- خوبه؟
‫به نظرت می‌تونی سی ثانیه ‫ این عمل رو تکرار کنی؟
‫- حتما, خیلی‌خب, ‫- باشه, برو امتحانش کن,
‫شروع کن, خوبه,
‫- روی پاهات تمرکز کن, ‫- اوهوم,
‫و اگه تونستی دست‌هات رو حرکت بده,,,
‫- باشه, ‫- خیلی‌خب، با هر قدمت تکون بده,
‫و تمومه,
‫خوبه, قوی هستی‌ها خانم جوان,
‫فقط نفسم بند میاد,
‫خب اگه بخوای گرم کردن دیگه‌ای هم داریم‌ها,
‫یعنی مثلا می‌تونی این‌طوری بری,
‫می‌‌تونی رفت و برگشتش رو ادامه بدی,
‫یا می‌تونی بپری روش و بری چپ,,,
‫و راست یا عقب و بعد دوباره روی جعبه,
‫- باشه، باشه, ‫- یه بار دیگه امتحان کن,
‫خوبه,
‫- روی مرکز بدنت تمرکز کن, ‫- آهان,
‫و تنفس کن,
‫دم و بازدم,
‫عالیه, یکی دیگه,
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫وقتی بدن آماده باشه، ‫آدم دیرتر می‌میره,
‫وقتی مرگ فرا برسه,,,
‫ذهن می‌خواد تسلیم بشه ولی بدن ‫مقاومت می‌کنه,
‫قلب با هر تپشش می‌گه «نه»,
‫خب,,,
‫همین یعنی آدم باید مراقب خودش باشه دیگه,
‫من با دوستم زندگی می‌کنم که قراره فوت کنه,
‫متاسفم,
‫بیا, بفرما بشین,
‫بیا اینجا,
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫کاش می‌تونستم بغلت کنم,,,
‫ولی دیگه اجازه نداریم مشتری‌ها ‫ رو لمس کنیم,,,
‫بخاطر شکایت و این داستان‌ها,
‫و مشکله دیگه,,,
‫چون سخته که آدم صرفا با حرف,,,
‫فرم بدنشون رو اصلاح کنه,,,
‫و لمس خیلی مهمه,
‫واقعا دنیامون مسخره و غیرانسانیه,
‫فکر نکنم به این زودی‌ها درست بشه,
‫ولی خیلی ممنون, حس کردم بغلم کردی,
‫ قصد داشتم این کتاب رو بخونم,
‫اسمش قشنگ نیست؟ ‫«سرگردانی اروتیک»
‫می‌خوای بخریش؟
‫وقت ندارم تمومش کنم,
‫از ترتیبشون اینجا خوشم میاد,
‫هوم,,,
‫ببین,
‫مارتا گلهورن,
‫«نما از روی زمین»
‫نوشته بود که آدم فقط عاشق یه جنگ می‌شه,,,
‫بعد از اون صرفا انجام وظیفه‌ست,
‫جنگ تو کدوم بود؟
‫بدون شک بوسنی,
‫جنگ واسه بقایی که مردم بوسنی می‌کردن,,,
‫در مقابل دشمنی که بی‌نقصانه مسلحه,,,
‫علاقه‌ی همه ما افرادی که,,,
‫شاهد نابودیشون بودیم رو جلب کرده بود,
‫خیلی زن‌های کمی خبرنگار جنگن,
‫جنگ کار مردهاست,
‫آدم مجبور شد به نوعی مرد باشه,,,
‫و واسه من مشکل نبود,,,
‫من همیشه مردانه زندگی کردم,
‫درواقع حس می‌کنم چیزی که ‫ میشل توی زندگیش کم داشت,,,
‫الگوی مادرانه بود,
‫و در این مورد باید اعتراف کنم,,,
‫حق با اون بود,
‫انقدر به خودت سخت نگیر,
‫هی، ببین کی داره میاد اینجا!
‫عجب حلال‌زاده‌ای!
‫«چقدر بد می‌تونه بشه؟»
‫زندگی شهری با صداقت,
‫می‌خوای بریم؟
‫نه می‌دونی چیه؟ ‫قبلا شنیدمش,
‫و دوست ندارم اون شب تکرار بشه,
‫خب هر کسی آخرالزمان شخصی خودش رو داره,
‫با من بهت بد می‌گذره؟
‫نه، نه، منظورم اون بود, ‫سخنرانیش رو می‌گم,
‫بحران جهانی، تغییرات اقلیمی,
‫آره,
‫سلام,
‫موهاتون رو دوست دارم,
‫مرسی,
‫وقتی کابو‌س‌ها بهم یورش میارن,,,
‫به مردهایی که بهشون عشق ورزیدم فکر می‌کنم,
‫انگار آهنگ خوندی,
‫آهنگ خوبی هم هست,
‫حتی اگه صرفا یه شب بوده باشه,
‫گاهی اوقات به دیمین فکر می‌کنم,
‫به نظرم همچنان سکس بهترین راهِ,,,
‫دفع افکار پلید مرگه,
‫مثل همون کرملی‌های اسپانیایی,
‫جنگ من رو تبدیل به یه ‫زن بی‌بندوبار کرده اینگرید,
‫خوبه دیگه,
‫هنوز باهاش در ارتباطی؟
‫- با کی؟ ‫- دیمین,
‫هم,,,
‫می‌دونی، هر از گاهی دیگه,
‫«چقدر بد می‌تونه بشه؟»
‫خب,,,
‫بدتر از چیزی که فکرش رو بکنی دیمین عزیزم,
‫سلام,
‫خوبی؟
‫سعی می‌کردم یکم بنویسم,
‫نمی‌تونم,
‫توی این جنگ نمی‌تونم چیزی بنویسم,
‫خوندن چی؟
‫عاشق مطالعه بودی,
‫سعیم رو کردم,
‫چند تا از نویسنده‌های موردعلاقم ‫رو امتحان کردم,
‫انگار اصلا دیگه حسش نیست,
‫فاکنر رو می‌گم,,,
‫همینگوی,,,
‫نمی‌تونم تمرکز کنم,
‫ذهنم به سمت پوچی می‌ره,
‫اگه خیلی خسته‌ای,,,
‫من می‌تونم واست بخونم,
‫نه، صرفا خوندن نه,
‫تمام لذت‌هام از بین رفتن,
‫سخته بفهمم که,,,
‫ دیگه باید به چی توجه کنم,
‫وقت خیلی کم دارم,,,
‫و نمی‌خوام تلفش کنم,
‫خیلی‌خب, هم,,,
‫موسیقی چطوره؟
‫فقط می‌تونم آواز پرنده‌ها رو گوش کنم,
‫خوشبختانه هم هر روز واسمون اجرا دارن,
‫موسیقی تمرکزم رو به هم می‌زنه,
‫حواسم رو از کاری که می‌خوام ‫بکنم پرت می‌کنه,,,
‫حتی اگه صرفا تفکر کردن باشه,
‫شاید شیمی‌درمانی روی شنواییم تاثیر گذاشته,
‫وای عزیزم,
‫خیلی چیزهام رو از دست دادم,
‫دوست دارم ذهن و بدنم یکم آرامش داشته باشه,
‫و این‌که هر وقت حافظه‌ام بهم ‫ یورش میاره یکم حرف بزنم,
‫خیلی حرف می‌زنم؟
‫نه، نه، نه، نه, ‫هر چقدر دوست داری حرف بزن,
‫عاشق گوش کردن به حرفاتم,
‫[پنج‌شنبه، بیست و پنجم آوریل]
‫چه خبره؟
‫چی شده؟
‫درت بسته بود و خیال کردم که,,,
‫وای ببخشید,
‫پنجره رو باز کرده بودم,,,
‫حتما باد زده و بستش,
‫وای!
‫به نظرت منصفانه‌ست که ازم عصبانی باشی,,,
‫چون همچنان زنده‌ام؟
‫فکر کن تمرین بوده,
‫حالا می‌دونی چطوره دیگه,
‫می‌فهمی قراره چه حسی داشته باشی,
‫باید چند تا تماس بگیری,,,
‫و تمام کارهایی که گفتیم رو بکنی,
‫و از هیچی خبر نداشتی,,,
‫و صرفا اومده بودیم مسافرت,
‫خواهشا بس کن!
‫باشه,
‫واسه امشب بسه؟
‫یا خانم همچنان می‌خوان فیلم ببینن؟
‫گفتی «مردگان» رو هم دارن؟
‫یا خیالاتی شدم؟
‫آره، دارنش,
‫می‌خوای ببینیش؟
‫آره لطفا,
‫بزن بریم,
‫ایناهاش,
‫آری، نشریات حق داشتند,
,در سراسر ایرلند برف می‌بارید
‫همه‌جای این دشت تیره‌ی مرکزی رو فرا گرفته,
‫روی تپه‌های بدون درخت,
‫به نرمی باتلاق آلن رو پوشونده,,,
‫و دورتر از آن، در غرب هم به نرمی,,,
‫به روی موج‌های یاغی ‫و تیره‌ی شانون می‌باره,
‫یک به یک همه به سایه‌ای بدل می‌شیم,
,,,‫برف بود که می‌بارید
‫در گورستان متروک کلیسا فرود می‌آمد,,,
‫جایی که مایکل فیوری در آن مدفون بود,,,
,,,از میان جهان عبور می‌کرد و می‌بارید
,,,ریزشی نرم‌نرمک
,,,گویی که نزول پایان آخر
,بر تمام مردگان و زندگان بود
‫می‌شنوی؟
‫اوهوم,
‫صبح شده,
‫و هنوز زنده‌ای,
‫خیلی سخته,
‫- جدی؟ ‫- از چیزی که,,,
‫- فکر می‌کردم سخت‌تره, ‫- باشه,
‫فکر کنم بهتره استراحت کنم,
‫خیلی‌خب، باشه, ‫ بیا بریم اونجا بشینیم,
‫بیا بذار کمکت کنم,
‫بیا، دارمت, بیا,
‫بشین,
‫خیلی‌خب,
‫آخ!
‫- خیلی بهتر شد, ‫- خوبه,
‫قبل این‌که بیام اینجا یه ‫وصیت‌نامه جدید نوشتم,
‫خواهشا بیا الان حرفش رو نزنیم,
‫آپارتمان و همه‌چیزم رو داخلش,,,
‫به تو و میشل بخشیدم,
‫دست‌نوشته‌های جنگت رو توی میزت دیدم,
‫می‌خوای چیکارشون کنی؟
‫اشکالی نداره بخونمشون؟
‫معلومه می‌تونی,
‫می‌تونم داستانت رو بنویسم؟
‫هر کاری دوست داری بکن,
‫خودم که دیگه نیستم,
‫اشکالی نداره بگم؟
‫چرا,
‫خیلی‌خب,
‫بیا الان حرفش رو نزنیم، خب؟
‫خیلی‌خب، اونجا می‌بینمت, خداحافظ,
‫اینگرید عزیز,,,
‫امروز انقدر روز قشنگی بود که واسم,,,
‫سلام,
‫- همه‌چیز مرتبه؟ ‫- آره,
‫خیلی باد خوبی میاد,
‫مراقب باش، یکم سرده,
‫هم,,,
‫اگه باهام کاری نداری من برم باشگاه,
‫ولی اگه بخوای می‌مونم,
‫نه برو لطفا, نمی‌خوام مزاحمت باشم,
‫مزاحم که نیستی,
‫خیلی رفتارت خوب شده,
‫در مورد من با مربیت حرف زدی؟
‫هم,,,
‫خب یعنی,,, حرفش شد,
‫داشتم درمورد سلامت اندام حرف می‌زدم,,,
‫و قلب که می‌تپه که زنده بمونی,
‫می‌دونی، همون حرف‌هایی که ‫ توی بیمارستان زدی,,,
‫و جوری نگاهم می‌کرد که انگار روانیم,,,
‫ واسه همین بهش گفتم دوستم مریضه,
‫همین,
‫صرفا یادت باشه که از چیزی خبر نداری,
‫هوم,
‫بیا اینجا, بوسم کن,
‫- خوبی؟ ‫ -آره,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫بهش دروغ گفتم, بابتش خوشحال نیستم,
‫خب باید تمرین کنی,
‫تمرین دروغ؟
‫آره, تو رسما از خواسته‌ی مارتا مطلع نیستی,
‫آره,
‫و یه وکیلی هم محض احتیاط پیدا کردم,
‫ممنون, بیا الان حرفش رو نزنیم,
‫- هوم, ‫- سخنرانی چطور پیش رفت؟
‫خیلی خوشحال نبودن، چون سوال جواب نمی‌دادم,
‫آخرش,,,
‫مردم همهمه می‌کردن و یکی بهم گفت بزدل,
‫ناراحت نشدم,
‫خیلی اوقات الکی نگران شهرتم بودم,,,
‫و آخرش چی شد؟
‫و حالا که وقتش رو پس گرفتی چیکار می‌کنی؟
‫قراره بیشتر علایقت رو دنبال کنی؟
‫اعتراف می‌کنم که با بالاتر رفتن سنم,,,
‫علاقه‌ام به همه‌چیز کمتر شده,
‫مارتا هم چند روز پیش همین رو گفت,
‫گفت چیزهای کمی مونده که ازشون لذت می‌بره,
‫- درک می‌کنم, ‫- هوم,
‫ولی تو که مریض نیستی,
‫نه، ولی همین حس رو دارم, ‫مخصوصا بعد از پاندمی,
‫دیگه سینما نمی‌رم یا موسیقی گوش نمی‌کنم,
‫خیلی,,, خیلی مطالعه می‌کنم,
‫ولی صرفا موضوعاتی که به سخنرانیم مربوطن,
‫هنوز گالری می‌ری؟ عاشقشون بودی,
‫وقتی با هم بودیم دائما می‌رفتیم,,,
‫و در مورد این حرف می‌زدیم ‫ که هنر چقدر قدرتمنده,
‫هنوز خوشت میاد؟
‫حتی اگه تمام شعرای جهان بشینن و شعری,,,
‫در مورد تغییرات اقلیمی بنویسن، ‫حتی یه درخت هم نجات پیدا نمی‌کنه,
‫حداقل همچنان به درخت‌ها علاقه داری,
‫به سکس‌ هم علاقه دارم,
‫پس اون‌قدرها هم وضعت بد نیست,
‫وقتی جوان بودم,,,
‫حس می‌کردم اگه یه روز سکس نکنم ‫اون روز هدر شده,
‫یادمه,
‫نمی‌خوام تکرار شن‌ها، ولی دلم واسه ‫ شب‌هایی که مشروب می‌خوردیم,,,
‫و مواد مصرف می‌کردیم و سکس می‌کردیم,,,
‫و حواسمون از هدف اصلیمون پرت ‫نمی‌شد، تنگ شده,
‫خودت مشروب می‌خوردی, خودت مواد می‌زدی,
‫یعنی خیلی بیشتر از من,
‫نمی‌دونم تو چقدر می‌خوردی,,,
‫ولی همیشه طوری رفتار می‌کردی که ‫ انگار اندازه‌ی بقیه خوردی,
‫ولی بخش مهمی از مهمونی بودی,
‫البته تا وقتی که حوصله‌ات سر رفت,,,
‫و پا شدی رفتی اروپا رو بگردی,
‫می‌خوای در مورد اون حرف بزنی؟
‫از سخنرانیت واسم بگو,
‫اعتراف می‌کنم که انگاری تک شیدا شدم,
‫تنها پسرم دیگه باهام حرف نمی‌زنه,,,
‫چون که وقتی فهمیدم زنش,,,
‫دوباره بارداره مخالفت کردم,
‫اصلا نمی‌خواد نزدیک زنش بشم,
‫می‌ترسه که بچه‌اش بیفته,
‫چی؟ چطور تونستی بهش بگی ‫نمی‌تونه دوباره بچه دار بشه؟
‫- بچه‌ی سومشونه! ‫- چی,,,
‫خب راه منطقیت چیه؟
‫که مردم خودشون رو بکشن؟
‫مردم باید یه بار واسه همیشه بفهمن,,,
‫که وضعیت این سیاره چقدر آشغاله,
‫حالا شاید چنین موضوعی مناسب تو نیست,
‫با زنی زندگی می‌کنی که داره می‌میره,,,
‫توی دنیایی که در تنگنای مرگه,
‫واقعا به نظرت شرایط انقدر وخیمه؟
‫آره, تحقیق کن ببین وضعیت دنیا چطوریه,
‫دارن بیشتر از هر وقت دیگه‌ای ‫ گاز گلخانه‌ای تولید می‌کنن,
‫دیر یا زود,,,
‫و به نظر من متاسفانه خیلی زود ‫اوضاع به فنا می‌ره,
‫هیچ چیز قرار نیست مرگ سیاره رو,,,
‫بیشتر از بقای نئولیبرالیسم,,,
‫و طلوع راست‌های افراطی تسریع ببخشه,
‫و ما هم جفتشون رو داریم که ‫در کنار هم رژه می‌رن,
‫ببخشید نمی‌خواستم ناراحتت کنم ولی,,,
‫این من رو عصبانی می‌کنه,
‫نمی‌تونی راه بیفتی و به ملت بگی ‫ که امیدی نمونده,
‫غم‌انگیزه,
‫و شاید خیلی بیشتر ناخوشایند باشه که بگم,,,
‫ولی واقعا امیدم رو از این از دست دادم,,,
‫که مردم کار درست رو انجام بدن,
‫من هر روز انتظار دارم که جسد مارتا ‫ رو توی تختش پیدا کنم,,,
‫ولی این باعث نمی‌شه از وقتی که ‫ باهاش دارم لذت نبرم,,,
‫اتفاقا برعکسش,
‫ازش درس می‌گیرم، تو هم باید درس بگیری,
‫چون پاسخ‌های زیادی به تراژدی وجود داره,
‫البته که دردناکه,
‫ولی از پسش برمیام,
‫و سعی می‌کنم با همون لذتی که,,,
‫اون داره زندگیم رو ادامه بدم,,,
‫و با همون قدردانی، پس,,,
‫آخرین چیزی که می‌خوام بشنوم سخنرانی توئه,
‫همیشه همین خصوصیتت رو دوست داشتم,
‫کدوم؟
‫تو از معدود افرادی هستی که ‫ بدون دادن حس گناه به بقیه,,,
‫بلدی رنج رو تحمل کنی,
‫به نظرت خیلی دیگه طول می‌کشه؟
‫نه، خیلی زود تمومه, هر روزی ممکنه,
‫باید آماده باشی,
‫می‌دونم پلیس‌ها چطورین,
‫کلی سوال ازت می‌پرسن,,,
‫مثل موریانه تمام جزئیات ‫ رابطه‌تون رو می‌بلعن,
‫یه جور رونوشت ذهنی باید داشته باشی,
‫نه، بهش فکر کردم, دارم,
‫خوبه, قوی بمون و با داستانت پیش برو,
‫و وقتی رخ داد,,,
‫باید قبل از من به پلیس زنگ بزنی,
‫نه، باید به دخترش زنگ بزنم,
‫باید قبل از تو به اون زنگ بزنم,
‫باشه، ولی در مورد حرف‌هایی ‫بهش می‌زنی احتیاط کن,
‫باید در مورد شرایط به وکیل توضیح می‌دادم,
‫چرا باید مثل جنایت‌کارها ‫ در موردش حرف بزنیم؟
‫مگه ملت رو به موت,,,
‫حق ندارن باوقار به زندگیشون پایان بدن؟
‫چرا، وقتی که سیستم بهداشت ‫رو به نابودیمون,,,
‫به طور کامل نابود بشه,
‫مارتا؟
‫[برای پلیس، برای اینگرید]
‫اینگرید عزیز,,,
‫امروز انقدر روز قشنگیه,,,
‫که حس می‌کردم وقت ترکه,
‫واسم راحت بود که توی اتاق ‫طبقه پایین نبودی,,,
‫با این‌که ایده‌ی اولیه همین بود,
‫ولی می‌دونی که من همیشه ‫ بداهه‌پردازی می‌کنم,,,
‫و تقریبا راضیم که,,,
‫در حالی که داشتم روی صندلی محو می‌شدم,,,
‫تو اون بیرونی,,,
‫و چیز متفاوت از مرگ من رو تجربه می‌کنی,
‫هیچ‌کس نمی‌تونه تو رو به همدستی متهم کنه,
‫تو تا جایی که یه انسان می‌تونست,,,
‫من رو همراهی کردی,
‫به دخترم زنگ بزن و بهش بگو متاسفم,
‫و ممنونم عشقم,
‫مارتا,
‫هر کاری که بخوای می‌کنم,
‫شام خوردیم و بعدش با هم یه فیلم ‫ از باستر کیتون دیدیم,
‫این رو که بهتون گفتم,
‫و متوجه چیز عجیبی نشدین,,,
‫چیزی که باعث بشه شک کنین,,,
‫سعی کنین یادتون بیاد,
‫کاملا به وضوح یادمه, شب خوبی بود,
‫اشاره‌ای درکار نبود؟ ‫چیزی نگفت؟
‫به هم شب‌به‌خیر گفتیم و ‫ من رفتم طبقه‌ی بالا,,,
‫و تا دیروقت بیدار بودم و ‫ یه کتاب می‌خوندم,,,
‫که مارتا بهم پیشنهاد کرده بود و ‫اسمش «سرگردانی اروتیک» بود,
‫در مورد الیزابت تیلور و ریچارد برتونه,
‫- می‌شناسیش؟ ‫- نه,
‫من و مارتا تصمیم گرفتیم خیلی خوش می‌گذره,
‫سعی کن فقط سوال‌هایی که ‫ می‌پرسم رو پاسخ بدی,
‫صبح روز بعد چیکار کردی؟
‫با دوستی ناهار خوردم,
‫و وقتی برگشتم صداش کردم,,,
‫و وقتی جواب نداد,,,
‫رفتم توی اتاقش,,,
‫ولی اونجا نبود,
‫و رفتم توی حیاط پشتی و اونجا دیدمش,
‫و اول فکر کردم روی صندلی راحتی ‫ خوابش برده,,,
‫و خیلی مضطرب شدم و به آمبولانس زنگ زدم,
‫و خیلی زود رسیدن اونجا,,,
‫و تکنسین فوریت‌های پزشکی دیدنش,,,
‫و بهم گفتن که کاری از دستشون برنمیاد,
‫کسی این قرص رو تصادفی نمی‌خره,,,
‫معمولا انگیزه خودکشی یا قتل کسی رو دارن,,,
‫پس در این مورد خبری نداشتین؟
‫در مورد چی؟
‫این که ایشون این ماده‌ی غیرقانونی ‫ رو در اختیار دارن,
‫نه، واسه دردش مسکن می‌خورد,,,
‫می‌دونین دیگه، برچسب و قرص داشت ولی,,,
‫اصلا درباره‌ی جزئیاتش با من حرفی نزده بود,
‫عجیبه که,,,
‫شما انقدر دوست‌های خوبی بودید,,,
‫ولی چیزی به شما نگفته,
‫آدم نمی‌تونه وارد داروخونه بشه ‫و چنین قرصی تهیه کنه,
‫به دست آوردنش خیلی سخته,
‫به نظرم وقتی خونه رو اجاره کرده,,,
‫از قبل تصمیمش رو گرفته، ‫این‌طور فکر نمی‌کنین؟
‫امکانش هست,
‫ولی به من چیزی نگفته,
‫از دوره درمانی قبلیش خسته بود,,,
‫می‌خواست قبل شروع دور بعدی شیمی‌درمانی,,,
‫یه استراحتی داشته باشه,
‫آدمی نبود که تسلیم بشه,
‫شکایتی نداشت؟
‫حرفی نزد که باعث بشه فکر کنین,,,
‫آخر خطه؟
‫واسه شما مسئولیت بزرگیه,
‫گاهی‌اوقات شکایاتی داشت,
‫در مورد چی شکایت می‌کرد؟ ‫چی می‌گفت؟
‫توانایی تمرکزش رو از دست داده,
‫به عنوان مثال نمی‌تونست بخونه یا بنویسه,
‫زندگیش فقط شده بود بقا,
‫می‌دونین، باورش واسم سخته که,,,
‫حرفی نزده باشه که شما مشکوک نشده باشین,
‫بیشتر از هر وقت دیگه‌ای واضح بود ‫ که حالش بده,,,
‫ولی می‌خواست قبل دوره درمان جدید,,,
‫بره تعطیلات,
‫این رو که بهتون گفتم,
‫خب ما همچنین با یه سری از ‫دوستان نزدیک مارتا حرف زدیم,
‫در مجموع شهادت همه‌ی شما مطابقت داره,
‫ولی یکیشون، استلا بیرن,,,
‫بهمون گفت بعد این‌که مارتا ‫شیمی‌درمانیش رو تموم کرده,,,
‫بهش پیشنهاد کرده که همراهش,,,
‫تا خونه‌ای روستایی برن,,,
‫چون تصمیم گرفته که خودکشی کنه,
‫ازش خواسته که,,, ‫از زبان خودش می‌گم,,,
‫«توی اتاق کناری باشه,»
‫و دوستش هم قبول نکرده,
‫من توی اتاق کناری نبودم، ‫توی اتاق طبقه‌ی پایین بودم,
‫وقتی با خانم بیرن صحبت کردم,,,
‫و از خودکشی بهش خبر دادم,,,
‫بهم گفت که غافلگیر نشده,
‫کاری که مارتا کرده اسم داره, ‫بهش می‌گن اتانازی,
‫هر اسمی می‌خوای روش بذار,,,
‫ولی از دید من دوستتون مرتکب جرم شده,,,
‫و به عنوان یه پلیس، یه انسان,,,
‫یه انسان معتقد,,,
‫به شدت با انجام جرم مخالف هستم,
‫همچنین با افرادی که در انجام ‫جرم کمک کردن و شریک بودن,
‫دیمین، می‌تونی بیای ایستگاه پلیس لطفا؟
‫تمومی نداره,
‫چطوری توجیه می‌کنین که دوستتون مارتا,,,
‫انقدر صریح به خانم بیرن گفته,,,
‫ولی در مورد مقصودش هیچی به شما نگفته؟
‫یه کلمه‌ی دیگه هم حرف نمی‌زنم,
‫اگه بازداشت هستم اتهامم رو بهم بگید,
‫در غیر این صورت توی راهرو منتظر ‫وکیلم می‌مونم,
‫خوب آینده‌نگری می‌کنین,
‫از کجا می‌دونستین وکیل لازم دارید؟
‫چرا از دوستتون نمی‌پرسید؟ ‫شاهد بازجویی بوده دیگه,
‫به نظر من شما دروغ می‌گین,
‫و شما آدمی نیستید که اگه ‫ دوستتون ازتون بخواد,,,
‫توی خودکشی کمکش کنین، ‫پیشنهادش رو رد کنین,
‫بذار بره,
‫سلام,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫- چطوری؟ ‫- خوبم,
‫این وکیلم ساراست,
‫- سلام, خوشوقتم, ‫- ممنون که اومدی,
‫خواهش می‌کنم, دیمین جزئیات رو بهم داد,
‫چیزی هست که درباره‌ی بازجویی بهم بگید؟
‫خب طوری باهام رفتار کرد که انگار من قاتلم,
‫- تو که پیش من بودی, ‫- واسش مهم نیست,
‫اصرار کرد که دست داشتم,
‫خیلی‌خب ولی,,,
‫با دوست مارتا، استلا بیرن حرف زده,,,
‫که گفته مارتا اول از اون خواسته,,,
‫و اون قبول نکرده که بهش کمک کنه,
‫خیلی‌خب مطمئنم همه‌چیز ضبط شده,
‫اوهوم,
‫و این افسر پلیس هم شاهد همه‌چیز بود,
‫می‌تونین الان بیایین داخل,
‫من تنها میام, وکیلشون هستم,
‫نگران نباش, قضیه کاملا روشنه,
‫ممنون که اومدی,
‫قابلی نداره,
‫یعنی چی! عجب عوضی‌ایه!
‫تا حالا این‌طوری باهام رفتار نشده بود,
‫متاسفانه گیر یه متعصب مذهبی افتادی,,,
‫ولی دیگه اذیتت نمی‌کنه,
‫درخواست شکایت می‌دم,
‫بابت همه‌چیز خیلی ممنون,
‫همچنان لازمه تا 48 ساعت آینده ‫در دسترس باشی,,,
‫تا تشریفات پزشکی قانونی تموم بشه,
‫بهشون گفتم در صورت نیاز باهام تماس بگیرن,
‫من می‌رم خونه,
‫اطلاعات لازم رو داری؟
‫آره، دیمین داد بهم,
‫اگه چیزی پیش اومد باهام تماس بگیر، خب؟
‫من برمی‌گردم دفتر,
‫واقعا بهتون تسلیت می‌گم,
‫- مرسی, ‫- مرسی سارا,
‫خداحافظ,
‫باورم نمی‌شه استلا بهش گفته,
‫احتمالا بهش فشار آوردن,,,
‫و کامپیوتر و تلفن مارتا رو هم دارن,
‫اوهوم,
‫می‌دونی حرف زدن یا نه؟
‫نه، نمی‌دونم، به من چیزی نگفته بود,
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام برگردم خونه و ‫وسایل مارتا رو جمع کنم,
‫ببخشید,
‫الو؟
‫خودمم,
‫میشله,
‫دختر مارتا؟
‫آره، البته,
‫نه، نه، البته که می‌تونی بیای,
‫خودم هم الان دارم می‌رم اونجا, ‫آدرس رو واست می‌فرستم,
‫خیلی‌خب، زودی می‌بینمت, خداحافظ,
‫وای, وای,
‫من برمی‌گردم شهر,,,
‫پس وقتی برگشتی خبرم کن که کمکت کنم,
‫بابت همه‌چیز ممنون,
‫و می‌تونی واسم تعریف کنی که با ‫میشل چطور پیش رفت,
‫می‌کنم,
‫- مرسی, بهت زنگ می‌زنم، خب؟ ‫- خیلی‌خب، مراقبت کن,
‫سلام، من میشلم,
‫من اینگریدم,
‫سلام,
‫- بریم داخل، خب؟ ‫- آره,
‫بیا داخل,
‫می‌خوای اتاق مادرت رو ببینی؟
‫آره لطفا,
‫همون سمت ته هاله,
‫یکم قهوه درست کردم,
‫می‌خوری؟
‫چای هم دارم,
‫نه، قهوه خوبه, ممنون,
‫بفرما,
‫در مورد من حرف زده؟
‫معلومه زده,
‫و گفت که خیلی ناراحت شدی ‫ که با پدرت آشنا نشدی,
‫پس از پدرم بهت گفته؟
‫گفته,
‫به نظرت نمی‌تونسته بهش کمک کنه؟
‫وقتی از جنگ برگشته؟
‫تا جای ممکن بهش کمک کرده,
‫پدرت که برگشت خیلی آسیب دیده بود,,,
‫و میخواسته بره یه شهر دیگه که ‫ زندگی جدیدی شروع کنه,
‫تو و مارتا توی نقشه‌هاش جایی نداشتین,
‫و مادرت پایان رابطه‌شون رو پذیرفته بود و,,,
‫انقدر وضعیتش حین رفتن بد بوده که,,,
‫قبل رفتن واسه آروم شدنش بوسیدش,,,
‫و اون بوسه تبدیل به چیزی بیشتر شده,
‫و تو ثمره‌ی اون لحظه بودی,
‫مادرم در این مورد چیزی بهم نگفته بود,
‫توضیح چنین چیزی واسه بچه سخته دیگه,
‫می‌تونست بعدا بهم بگه,
‫بعدا دیگه انقدر غریبه شدین,,,
‫که حس کرد دیگه امکانش وجود نداره,
‫نوجوان بوده,,,
‫هنوز زندگیش پیش ‌روش بوده,,,
‫و پدرت هم رفته سن‌دیگو,,,
‫و اصلا تلاش نکرده که بشناستت,
‫خب اینگرید,,,
‫به نظرت یعنی در مورد مارتا ‫کلا اشتباه می‌کردم؟
‫بی‌انصافی کردی,,,
‫ولی نمی‌شه بابت این‌که می‌خواستی ‫پدرت رو بشناسی سرزنشت کرد,
‫داستان غم‌انگیزیه,,,
‫واسه هردوتون خیلی دردناکه,
‫انقدر به خودت سخت نگیر,,,
‫مارتا خیلی مادر بی‌نقصی نبوده,
‫نه، نبوده,
‫می‌شه امشب اینجا بمونم؟
‫آره، البته, اینجا خونه‌ی مادرته!
‫مارتای عزیز,,,
‫گفتم شاید بخوای بدونی که ‫ به خونه جنگلی برگشتم,,,
‫که وسایلت رو جمع کنم,
‫دخترت اومد به دیدنم,
‫هنوز دارم می‌لرزم,
‫خیلی شبیه خودته,
‫ازم اجازه گرفت که بمونه و توی تختت بخوابه,
‫من هم قطعا قبول کردم,
‫گمونم مرگت باعث شده بهت نزدیک‌تر بشه,
‫به این فکر نکردم که اون ارثی باشه ‫ که به من برسه,,,
‫حتی اگه فقط یه روز باشه,
‫خونه سرشار از حس توئه,
‫وقتی بعد از صحبتم با پلیس برگشتم,,,
‫اولین چیزی که دیدم در اتاقت بود,,,
‫و باز بود,
‫و با خودم گفتم که «اون زنده‌ست,»
‫اومدم بیرون که به آواز پرنده‌ها گوش کنم,
‫مادرت حین سحر,,,
‫ همین‌طوری بیدار می‌شد,,,
‫و دقیقا همین‌جا دراز می‌کشید,
‫ببین، داره برف میاد,
‫برف می‌‌باره,
‫توی استخر خالی‌ای که,,,
‫ازش استفاده نکردیم می‌باره,
‫توی جنگلی می‌باره,,,
‫که توش قدم زدیم و تو خسته,,,
‫روی زمین دراز کشیده,
‫روی من و دخترت می‌باره,
‫روی زندگان و مردگان می‌باره,