‫بشینید,
‫اسممون یکیه,
‫تازه از دینو هم قوی‌تره,
‫نیست, دینو قوی‌تره,
‫دینو از همه قوی‌تره,
‫باورت می‌شه که پیترو آتیلیو رو,,,
‫کول کرده و از آلمان آورده؟
‫فرشته‌ایه که خدا فرستادش,
‫آتیلیو، درسته که پیترو,,,
‫تو رو از آلمان کول کرده آورده؟
‫از آلمان نه, فقط بخش آخرش, ‫بعد این که زمین خورد,
‫بیا اینجا,
‫از اینجا,,,
‫تا اینجا,
‫خدا سر راه بچه‌ام قرار دادش,
‫دعاهام رو مستجاب کرد,
‫هنوز بهت اجازه ندادم,
‫نمی‌تونست شب پیش ما بمونه؟
‫نه، باید بره توی انبار یونجه,
‫ممکنه آلمانی‌ها بیان و ببرنش,
‫آلمانی‌ها دیگه نمیان اینجا,
‫آتیلیو غذاش رو می‌بره توی انبار یونجه,
‫می‌تونیم واسه ناهار کریسمس دعوتش کنیم,
‫- درسته که اهل سیسیلیه؟ ‫- آره، ببین,
‫این سیسیلیه, از اینجا اومده,
‫چقدر پرتقال!
‫- آروم! ‫- خیلی پرتقاله!
‫شیر هم هست!
‫توی سیسیلی شیر هم هست,
‫نه، اون آفریقاست,
‫بیا دیگه، کثیفش نکن, ‫بریم، دیر شد,
‫خیلی دوره,,,
‫پیپو اومده!
‫بدو پیپو! هواپیما داره می‌ره!
‫دینو! بلندم کن, بهم نشون بده!
‫رد شد دیگه,
‫وقتی بزرگ شدم می‌خوام پرواز کنم پیپو,
‫وقتی نور دیدی بمب بنداز!
‫بخوابید!
‫زود بیا دیگه, یخ کردم!
‫- بیا دیگه، بیا! ‫- صبر کن!
‫خیلی ممنون,,,
‫واست یه ژاکت خوب درست می‌کنم که سرما نخوری,
‫نجار بهت چوب می‌ده که ریز کنی,,,
‫و بهت غذا می‌ده,
‫بزها مال برادرمن، اون معلمه,
‫ولی اگه گرسنه شدی بدوششون,
‫برادرزاده‌هامن,
‫لوچیا هستم,
‫پیترو هستم,
‫چیکار می‌کنی؟
‫نیایش می‌کنم,
‫توی دستت چیه؟
‫همش باید از من تقلید کنی؟
‫قول می‌دم,,,
‫که دیگه نرم پشت کمد,
‫نگان کن، سربازه اونجاست!
‫ایست!
‫پیترو!
‫سلام!
‫پیترین!
‫بیا پیترین, بیا بریم,
‫برگرد پیترین!
‫بیا بریم!
‫من رو کول کن!
‫بیا لوچیا، زودباش!
‫بیا پایین,
‫بریم,
‫زود,
‫ما اونجا زندگی می‌کنیم,
‫به کسی نگو بهت شکلات داد,
‫ترسوها از جنگ فرار می‌کنن,
‫بخور ولی زر نزن!
‫همش سرش توی کار بقیه‌ست,
‫اگه همه ترسو بودن دیگه جنگی در کار نبود,
‫ترس مفهوم نسبی‌ایه,
‫من مثل تو مدرسه نرفتم آقا معلم!
‫یه سری کلمه‌ها رو بلد نیستم,
‫خب بیا مدرسه ریگو,
‫دوباره به بزرگسال‌ها تدریس می‌کنم, ‫ظهرهای شنبه,
‫فرار که نکردن, جنگ خودشون رو جنگیدن,
‫از آلمانی‌ها فرار کردن,
‫من هم بودم فرار می‌کردم! ‫منتظر نمی‌موندم که واسشون کار کنم,
‫این پسرهای جنوبی,,,
‫از پیش مامانشون تکون نمی‌خورن,
‫فقط جنوبی‌ها ترسو نیستن, ‫همین آتیلیو پسر چسیرا رو ببین,
‫ترسوهان که از جنگ فرار می‌کنن,
‫گفتنش واسه تو راحته, ‫تو این جنگ و جنگ قبلی معاف شدی,
‫- به تو چه مربوط؟ ‫- دوست ندارم دو تا فراری رو مخفی کنم,
‫می‌گم برو همه جا جار بزن,
‫کسی حرفی نمی‌زنه, مفهومه؟
‫اون‌ها بچه‌هامونن,
‫نرفتن جنگ چون دوست نداشتن!
‫کنار!
‫ویرجینیا داره میاد!
‫آب خیلی سرده، نه؟
‫دوچرخه مال توئه؟
‫نه، گرفتمش,
‫بریم یه دوری بزنیم؟
‫دارم می‌رم آسیاب,
‫نه,
‫مطمئنی؟
‫به سلامتی قدیس لوچیا!
‫وقتی مرد خونه نباشه بچه‌ها روانی می‌شن,
‫ویرجینیا رو ببین,,,
‫با اون موهاش مثل مردها شده,
‫می‌کشمت ویرجینیا!
‫بچه چشه؟
‫- خیلی سرفه می‌کنه, ‫- آره، می‌کنه,
‫آتیلیو عزیزم,,,
‫خودش یه خونه گرم و نرم داره، ‫ولی همیشه توی انبار پیش پیتروست,
‫انگار می‌خواد توی جنگ بمونه,
‫- شراب مال ماست, ‫- چیکار می‌کنی دینو؟
‫احمق!
‫به سربازها احترام بذار!
‫همیشه به دینو سخت می‌گیره,
‫دوست داشت پسرش مثل خودش باشه, ‫ولی دینو شخصیت متفاوتی داره,
‫ولی همچنان پسر خوبیه,
‫♪ قدیس لوچیا نزدیکه,,, ♪
‫♪ برید بخوابید بچه‌ها,,, ♪
‫♪ آرد رو بیارید ♪
‫♪ و ساکت باشید ♪
‫♪ داره با هدیه‌هاش میاد ♪
‫♪ با شیرینی‌هاش میاد ♪
‫قدیس لوچیا واست چی آورد؟
‫دو تا نارنگی,
‫من یه هواپیمای موتوردار گرفتم!
‫ساکت!
‫«مکاتبه»
‫چه کلمه سختی!
‫ممکنه که,,,
‫نامه یا کارت پستال باشه,
‫- پیامی که حرفی,,, ‫- م-کا-,,,
‫- درباره وقایع,,, ‫- ,,,تبه
‫- یا احساسات داره, ‫- مکاتبه,,,
‫به عنوان مثال سربازهامون,,,
‫از خط مقدم برامون نامه می‌نویسن,
‫آنیتا؟
‫ما یه نامه از برادرم گرفتیم,
‫باید بگی «دریافت کردیم,»
‫دریافت کردیم,
‫ما یه نامه از برادرم دریافت کردیم,
‫گفته نگران نباشیم,
‫ولی مامانم گریه کرد,
‫گریه کرد چون خوشحال بود,
‫آدم گاهی‎اوقات از خوشحالی هم گریه می‌کنه,
‫رودولفو؟
‫بابام رفته جنگ,
‫مامانم گفته نامه می‌نویسه، ‫ولی این نامه مکاتبه‌ای اصلا نمیاد,
‫حالا که بزرگ‌تر شدی,,,
‫باید به مامانت کمک کنی,
‫نمی‌تونه همه کارها رو خودش انجام بده,
‫واست قلب کشیده,
‫می‌تونست یه چیزی بنویسه,
‫ولی به جاش نقاشی کشیده، ‫چون احساسیه,
‫نقاشی کشیده چون ناسواده,
‫بی‌سواد!
‫«نا» درسته!
‫فردا از بابا می‌پرسیم,
‫اگه من درست گفته باشم سه تا بهم بدهکاری!
‫کی بهت گفته بلد نیست بنویسه؟
‫یکی از شاگردهای جدید باباست, ‫خودم دیدمش,
‫در هر صورت شاید احساسی باشه,
‫صرفا می‌ره مدرسه که بهتر بشه,
‫متاسفم,
‫می‌دونی که هر وقت روز باشه ‫ واسه بچه‌هات میام,
‫«استرانگولین» هیولای وحشی‌ایه,
‫اگه خدا بخواد این بچه رو هم پس بگیره، ‫کاری از دست ما برنمیاد,
‫خوشبختانه به زودی یکی دیگه به دنیا میاره,
‫به ادل که چیزی نگفتی؟
‫هیچی,
‫بذار یکم امید داشته باشه,
‫می‌دونیم مریضیش چیه,
‫خواهرت پارسال دو بچه رو با کلم شفا داده,
‫سه چهار تا برگ سفت می‌شن,,,
‫با یکم پارچه کتان، همین,
‫♪ بر من زوفا بپاش که خالص بشم ♪
‫♪ مرا بشور که از برف سفیدتر بشم ♪
‫♪ بر آنان آرامش ابدی,,, ♪
‫♪ اعطا کن پروردگارا ♪
‫♪ و باشد که نور ابدی ♪
‫♪ بر آنان بتابد ♪
‫دینو، واقعا یه فرشته‌ست که,,,
‫پرواز می‌کنه و می‌ره بهشت؟
‫چطور می‌تونه؟ مگه بال داره؟
‫با روحش,
‫چی هست؟
‫نمی‌دونم,
‫پروردگاری که از مریم باکره زاده شدی,,,
‫امروز تولدت را جشن می‌گیریم,
‫به خانواده‌مان,,,
‫و برادرانمان در خط مقدم روزی بده,,,
‫و به ضعفا کمک کن,,,
‫و در کمک کردن به آنان ما را یاری ده,
‫مراقب آنان که,,,
‫به تو سپردیم باش,,,
‫کودکانمان,,,
‫فلاویو و جیووانی,
‫برکتی که در روی این میز هست را تقدیس کن,
‫آمین,
‫بخور, گرم می‌شی,
‫ولادت رو به پیترو نشون بدم؟
‫خیلی زود، بعد سریع برگرد سر میز,
‫بیا، بذار نشونت بدم!
‫انبار رو ببین,
‫قشنگه! دینو با تیکه‌های چوب درستش کرده,
‫این‌ها یوسف نجار,,,
‫و مریم مقدسن,
‫این الاغه و این گاوه,
‫این مخروط کاجه,
‫گوسفندها,,,
‫- با بچه‌ها مهربونه, ‫- شمع,
‫- مثل بابا, ‫- توت,,, چمن,,,
‫همیشه داداش کوچیکه رو مثل ‫مسیح کوچولو روی نی می‌خوابونیم,
‫کوچیک‌ترین داداش,
‫ولی امسال مُرد,
‫می‌دونم,
‫- متاسفم, ‫- من هم همین‌طور,
‫[منصفانه]
‫[فلاویا]
‫[ژانر مکاتبه]
‫از نظر من ژانر مکاتبه می‌تونه ‫ نامه‌های کوچیک هم باشه,
‫به عنوان مثال یه سرباز به ‫خواهرم یه نامه کوچیک داد,
‫هنوز بلد نیست بنویسه، ‫ولی نامه کمک کرد,,,
‫که احساساتش رو بروز بده,
‫«قوی و جوان بودن,,,
‫و مُردن,»
‫«با اسلحه‌هاشون اومدن,,,»
‫همین‌جا کافیه,
‫پیترو,,,
‫نظری در مورد شعر داری؟
‫من رو یاد,,,
‫دوستم می‌اندازه,
‫چیرو,
‫چون جوان بود,,,
‫قوی بود,,,
‫ولی,,,
‫در هر صورت کشتنش,
‫روز تلفات بود,
‫و نوبت اون بود,
‫کنار من افتاد روی زمین,
‫چشم‌هام بسته بود، ولی می‌دونستم اونه,,,
‫چون دستش رو حس کردم که,,,
‫افتاد روی کفشم,
‫و,,,
‫برداشت ذهنی,,,
‫یه سرباز رو چطوری توصیف می‌کنی؟
‫این‌طوریه که,,,
‫زنده هستی، ولی,,,
‫واقعا نیستی,
‫چیرو کنار من بود,
‫ممکن بود به جاش من بمیرم,
‫انگار خودت هستی، ولی واقعا نیستی,
‫با این‌ها برای فامیل‌های مرده‌مون ‫ تاج درست می‌کنیم,
‫بچه‌ها سنجد دوست دارن,
‫واسه همین روی قبرشون سنجد می‌ذاریم,
‫واسم سواله که صدامون رو می‌شنون؟
‫[جیووانی گرازیادی - فلاویو گرازیادی]
‫مطمئنی؟
‫حالا بال پرواز به بهشت داره,
‫دینو؟ قدیس لوچیا کی برمی‌گرده؟
‫یه سال دیگه,
‫- خیلی طول می‌کشه؟ ‫- تقریبا,
‫بلندم کن,
‫از قدیس می‌خوام همون هواپیما رو برام بیاره,
‫فداکاری من بخاطر مسیح,,,
‫آغشته به فضولات مرغان دراز می‌کشم ‫ و سرم خم است,
‫اگه دوباره به پشت کمد برم ‫سرم رو در فضولات فرو می‌کنم,
‫با پر من رو بزن,
‫می‌دونم بابا رازهاش رو کجا قایم می‌که,
‫چه رازهاییش؟
‫سیگارهاش,
‫راز نیست که, دائما سیگار می‌کشه,
‫واسه اون رازن دیگه، ‫چون توی کشو قایمشون می‌کنه,,,
‫و کلیدش رو می‌ذاره زیر قالی,
‫پنجره رو ببند لوچیا, سردمه,
‫باز هم نامه عاشقانه!
‫بذار ببینم!
‫پیترو و لوچیا,,,
‫داره نوشتن یاد می‌گیره,
‫چی می‌گین؟
‫خیلی دوست نداره حرف بزنه,
‫بخاطر اینه که به زبان سیسیلی حرف می‌زنه,,,
‫کسی حرف‌هاش رو نمی‌فهمه,
‫من می‌فهمم,,,
‫ولی خیلی حرف نمی‌زنه,
‫مثل آتیلیو,
‫مردهایی که از جنگ برمی‌گردن,,,
‫رازهایی دارن,
‫انگار که زبانشون رو بریدن,
‫پس شما دو تا چیکار می‌کنین؟
‫دست هم رو می‌گیریم,
‫خیلی محکم,
‫ویرجینیا بلده بدون دست سواری کنه!
‫ببین!
‫می‌دونی بچه‌ها چطوری درست می‌شن؟
‫باید ازدواج کنیم,
‫خیلی‌خب,
‫خیلی بچه حساسیه,
‫دفتر تمرینش خیلی شلخته‌ست,
‫ولی زرنگه,
‫خیلی شبیه منه,
‫اون رو باید فرستاد مدرسه,
‫آدا هم می‌خواد ادامه بده,
‫از الان واسه لوچیا ناراحتم,
‫نمی‌تونیم دو تا بچه رو بفرستیم مدرسه,
‫لوچیا بدشانس بود,,,
‫جنگ تقصیر کسی نیست,
‫با آدم خوبی ازدواج می‌کنه,
‫تازه اصلا دختر شهری نیست,
‫فضای باز رو دوست داره,
‫مثل بز کوهیه,,,
‫مثل خودم,,,
‫وقتی پاهام سالم بود,
‫آدا خوب کار می‌کنه، ‫ولی به درد کار نمی‌خوره,
‫و نیاز داری اینجا پیشت باشه,
‫بیا نشونم بده,
‫بیا!
‫تنبیه‌ات رو بگو، بهت می‌گم ‫از بابا چی یاد گرفتم,
‫موضوع درسمون یه آهنگ‌ساز بود, ‫اسمش چوپین نوشته می‌شه و شوپن خونده می‌شه,
‫آدم بدشانسی بود,
‫مریض بود,
‫و عاشق یه نویسنده شد که باعث شد دیوانه بشه,
‫بیچاره,
‫واسه همین موسیقیش احساسیه,
‫حالا نوبت توئه,
‫تنبیه‌ات رو بگو,
‫دیگه نمی‌تونم گناه کنم,,,
‫چون تنبیه بعدی خیلی شدید می‌شه,
‫چی هست؟
‫بعدی,
‫اینه که فضولات مرغ بخورم,
‫واقعا؟
‫نمی‌شه ده بار بگی «درود بر مریم مقدس»؟
‫خیلی حال به هم زنه!
‫- پس رفتارت رو درست کن! ‫- پاهام رو با پر بزن,
‫خسته‌ام,
‫- و زیر لحاف نمی‌تونم نفس بکشم, ‫- دو تا بهت می‌دم,
‫سه تا, دون جولیو همیشه بهت زیاد می‌ده,
‫همیشه اون‌هایی صلیبش کجه رو می‌ده به من,
‫خب دیگه، برو زیر لحاف,
‫هر دو تا پا رو زدم,
‫شیرینی عشایری داری؟
‫نه,
‫امروز نیومد,
‫آرزو‌ ای که برای آینده دارم,,,
‫تموم کردی الیو؟
‫آره,
‫می‌خوام که جنگ تموم بشه,,,
‫و گاوم,,,
‫همون شیر خوبی که درست می‌کنه رو درست کنه,»
‫«درست می‌کرد,»
‫ماریو,
‫می‌خوام برادرزاده‌ام ساندرو,,,
‫از جنگ برگرده، ولی مثل من کور نشه,
‫ایتالیایی بگو ماریو,
‫پیترو,
‫می‌خوام,,,
‫با دختر شما ازدواج کنم,
‫- این یکی رو بپوش, از همه بهتره, ‫- نه، اون یکی بهتره!
‫این سفیده,
‫- بپوشش! ‫- نه، این یکی با نقاب,
‫بیا واسش تاج هم درست کنیم,
‫خیلی تیره‌ست,
‫باید یکم تنگش کنم, ‫جوانی‌هام چاق بودم,
‫عروس‌های سیسیلی باید خوشگل باشن,
‫گمونم لباس سفید می‌پوشن,
‫مزخرفه! سفید مال پولدارهاست,
‫- ولی با کی عروسی کنم؟ ‫- با من!
‫- خیلی قدت کوتاهه, ‫- ما رو وصلت بده!
‫نمی‌شه، نمی‌شه دو نفر رو وصلت داد,
‫- نزدیک هم وایستیم, ‫- نمی‌شه, آدا گفت!
‫لوچیا داره ازدواج می‌کنه,
‫خوشحالی؟
‫نمی‌دونم,
‫دوست داری ازدواج کنی؟
‫نه,
‫اگه بچه‌دار بشم,,,
‫چهل روز نمی‌تونم بیام کلیسا,
‫چون بدنت زمان نیاز داره,,,
‫که خودش رو پاکیزه کنه,
‫می‌تونی توی خونه نیایش کنی,
‫می‌خوام مدرسه رو ادامه بدم,
‫ولی پدر همیشه می‌گه که باید پیشرفت کنم,
‫مطمئن نیستم که اجازه‌اش رو بده,
‫می‌دونی فردا توی تخت باید چیکار کنی؟
‫نمی‌تونی از مامان بپرسی؟
‫نمی‌ترسی؟
‫نه, یه راهی پیدا می‌کنم,
‫وظیفه عروسه,
‫من، لوچیا، تو یعنی پیترو را به ‫ عنوان همسر می‌پذیرم,,,
‫و سوگند می‌خورم که به تو وفادار بمانم,,,
‫و هر روز زندگیم به تو احترام بذارم,
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس,
‫آمین,
‫یه نفر یه چیزی واست آورده,,
‫از بین همه چیزی که پروردگار به ما داده,,,
‫عروس در محراب زیباترینشه!
‫میز,,,
‫- در! ‫- در باز می‌شه و از سرکار میاد,,,
‫میز با ظرافت و آراستگی چیده شده,,,
‫و اگه خوب پیش بره و مشکلی پیش نیاد,,,
‫بچه به دنیا میارن,,,
‫و سپس همه دامادها یک‌صدا آواز می‌خونن,,,
‫و خدا رو بابت چنین نعمتی شکر می‌گن,
‫مرسی!
‫زنده باد عروس و داماد!
‫بیایید یه عکس قشنگ بگیریم!
‫بعدش بریم ناهار بخوریم,
‫خب دیگه!
‫همین، نزدیک‌تر,,,
‫آتیلیو، برو پیش عمه چسیرا, خوبه!
‫به دوربین نگاه کنید و لبخند بزنید,
‫لبخند بزن دیگه آقا معلم! ‫مگه چند بار دخترت عروسی می‌کنه!
‫یک، دو، سه!
‫موسیقی!
‫زنده باد عروس و داماد!
‫- ویرجینیا,,, ‫- بیا، بیا برقصیم!
‫ویرجینیا، اذیتشون نکن!
‫به سلامتی!
‫ویرجینا، می‌زنم سیاه و کبودت می‌کنم!
‫خوشحالی که با پدر نطق گفتی؟
‫ویرجینیا!
‫سرما می‌خوری,
‫اگه مامانم بفهمه لباسم بوی ‫ دود گرفته من رو می‌کشه!
‫نه,
‫واسه چی می‌خندی؟
‫چون نگاهت رو دوست دارم,
‫کت خزم رو پیدا کردم,
‫خوبه؟
‫بهترین چیز دنیاست,
‫کار خوبی نیست,
‫آره، می‌تونی، ببین,
‫خوشش نمیاد چون بزه,
‫ولی ما زن‌ها دوست داریم,
‫بابام زیاد می‌کشه,
‫پس می‌تونی از اون سیگار بدزدی,
‫و می‌تونیم با هم بکشیم,
‫کار خوبی نیست,
‫زنده باد عروس و داماد!
‫جنگ تموم بشه!
‫♪ عروس روز اول چی می‌خوره؟ ♪
‫♪ کبک! ♪
‫♪ عروس روز دوم چی می‌خوره؟ ♪
‫♪ دو تا قمری و یه کبک! ♪
‫آروم‌تر بخون,
‫صفحه 25,
‫آروم بخون و خطوط رو دنبال کن,
‫یه بار دیگه,
‫خیلی‌خب,
‫یه لحظه به روستایم بازگشتم,
‫در خانه‌مان هیچ‌چیز عوض نشده بود,
‫خسته بودم,,,
‫انگار که از سفری برگشته بودم,
‫خسته بودم,
‫دوست عموی دون جولیوست که رفته بود میلان,
‫محشره,
‫دو تا صفحه‌ای که داشتی کافی نبود؟
‫من کل روز کار می‌کنم و ‫سیب‌زمینی بچه‌ها رو می‌شمارم,
‫ولی این غذای روحه,
‫غذای روح؟
‫باید خرج خوراک بچه‌ها رو در بیاریم,
‫اون‌هایی که داریم,,,
‫و اون‌هایی که در راهن,
‫نذار همین‌طوری بمیرن,
‫عصبانی نشو,
‫واسه بچه خوب نیست,
‫زیر نور گرمی,,,
‫از خورشید سوزان,,,
‫او پژمرده می‌شود,,,
‫گله پژمرده می‌شود,,,
‫و درخت کاج می‌سوزد,
‫این کدوم فصله که,,,
‫پسر چوبان زیر درخت چرت می‌زنه؟
‫- بهار! ‫- تابستان!
‫درسته,
‫پسر چوپان گرمش شده,
‫حالا توجه کنید,
‫قمری داره میاد,
‫صدای فاخته رو شنیدید؟
‫فنچ آواز می‌خونه,
‫و فنچ,
‫متوجه هستید که,,,
‫چقدر محشره؟
‫هر صدای ویولن,,,
‫یه احساسه,
‫یه باده,
‫یه حیوانه,
‫چهار فصل,
‫چهار غزل,
‫چهار کنسرتو,
‫هر کدام واسه یه فصل,
‫در روز این صلح تازه تحقق یافته,,,
‫بانوی زمستان را شکر می‌گوییم,,,
‫که همیشه مراقب روستای ما بوده,
‫برای او,,,
‫از لذت اتمام این جنگ سخت,,,
‫آواز می‌خوانیم,
‫بخور ماریو، بخور!
‫بخور سیسیلی!
‫جنگ واسه همه تموم شده!
‫- خوش برگشتی, ‫- ممنون!
‫سیسیلی، دیدی ساندروی من برگشته؟
‫تو چی؟ کی برمی‌گردی سیسیلی؟
‫خیلی دوره,,,
‫می‌تونه الان بره و زود برگرده,
‫الان برو, انتظار سخته,
‫خیلی سخته,
‫شاید وقتی رفت بتونیم با ‫ هم برگردیم توی تختمون,
‫نه، الان دیگه تخت ازدواجه,
‫و زود برمی‌گرده,
‫می‌ترسه که واسه تولد بچه به موقع برنگرده,
‫ولی بابایی بهش گفت باید الان بره,,,
‫چون کامیون‌های صلیب سرخ هستن,
‫اگه واست غسل تعمید دیر بیاد چی؟
‫می‌شه بعدا انجامش داد, ‫بچه‌ها که گناه نمی‌کنن,
‫و عمه چسیرا دست و گوشش ‫ رو گذاشت روی شکم لوچیا,,,
‫و گفت همچنان وقت رفتن داره,
‫که باید بره به مادرش سر بزنه، ‫وگرنه فکر می‌کنه که مُرده,
‫مثل وقتی که اون فکر می‌کرد آتیلیو مُرده,
‫فکر کن مامانش چقدر از دیدنش خوشحال بشه,
‫می‌دونی، آتیلیو نمُرده، ‫ولی مُرده به نظر میاد,
‫پیترو هم وقتی اومده بود ‫ مُرده به نظر می‌اومد, یادته؟
‫با لوچیا دوباره خوشحال شد,
‫پدرش رو هم در سیسیلی می‌بینه؟
‫به چی گوش می‌کنی؟
‫وقتی بزرگ شدم و رفتم جنگ ‫ برمی‌گردم که بابام رو ببینم,
‫جنگ تموم شده, بخواب!
‫نگران نباش, به محض این‌که رسیدم ‫ واست نامه می‌نویسم,
‫یه نامه طولانی می‌نویسم,
‫ناراحت نشو که برق چشم‌هات از بین نرن,
‫بیا دیدو، باید بری!
‫خداحافظ پیترو!
‫برو توی سیسیلی شیر شکار کن!
‫واسمون پرتقال بیار!
‫نارنگی بیار!
‫گفت به محض این‌که برسه نامه می‌نویسه,
‫این جور چیزها زمان می‌بره, صبر داشته باش,
‫وقتی نامه اومد خودم میارمش پیش پدرت,
‫قول می‌دم,
‫دخترم، وقتی بچه بودی رو یادمه,
‫الان بزرگ شدی,
‫بزرگ شدی و سر تا پا عاشق شدی,
‫صبر داشته باش!
‫بارتولینی، ماریا,
‫آفرین,
‫دالدوس، رودولفو,
‫قبول شدی,
‫گرازیادی، فلاویا,
‫شاگرد اول,
‫سال بعد می‌ری مدرسه شبانه‌روزی ترنتو,
‫ولی باید تر و تمیزتر بشی,
‫وگرنه راهبه‌ها کتکت می‌زنن,
‫گرازیادی، آدا,
‫خیلی کوشا بودی,
‫تلاشت رو تحسین می‌کنم,
‫در هر زمینه از حد نیازش بهتر بودی,,,
‫مخصوصا در مورد اقتصاد خانه,
‫الان مطمئنم که ادامه می‌دی, ‫آدم باید پیشرفت کنه,,,
‫و با سخت‌تر شدن مدرسه آدم ممکنه ناامید بشه,
‫مدرسه بهت درس باارزشی می‌ده,,,
‫چون حدودمون رو برامون مشخص می‌کنه,
‫درست همین‌جا,,,
‫با نتایج خیلی خوب تموم می‌شه,
‫گرازیادی، دینو,
‫بزرگ شدن که فقط به معنی شراب خوردن نیست,
‫آدم باید مسئولیت‌پذیر باشه,
‫این شامل نمراتت هم می‌شه,
‫فکر می‌کردم ازش متنفرم,,,
‫و اون هم حالش از من به هم می‌خوره,
‫ولی الان,,,
‫درخواست بخشش دارم,
‫تصمیم درستیه,
‫اون خیلی باهوشه,
‫و,,,
‫من هم بد نیستم,
‫چیز خاصی ندارم,
‫چرا دوباره این کار رو باهاش کردی؟
‫پسر خودم هم مثل بقیه‌ست,,,
‫و باید خودش رو اثبات کنه، حتی بیشتر,,,
‫چون پسر معلمه,
‫تقصیر خودشه که پسر معلمه؟
‫اگه بهش دیپلم بدی شغلش بهتر می‌شه,
‫واسه کار کردن توی زمین مدرک لازمت نمی‌شه,
‫رفتارت طوریه انگار نمی‌خوای ‫جلوی بقیه خجالت بکشی,
‫شاید چیزیش شده,
‫خیلی وقت شده,
‫می‌دونی چقدر نامه گم می‌شه؟
‫آتیلیو رو یادت نیست؟
‫نامه می‌نوشت و به دست ما نمی‌رسید,
‫واسش قهوه جو و یه تیکه نون بیارید,
‫بشین,
‫ممکنه گرفته باشنش؟
‫واقعا تموم شده دیگه؟
‫این آخریشه, قسم می‌خورم,
‫حساب نیست,
‫این یکی رو دیده بودم!
‫کمک کن,
‫بامزه شد؟
‫دفعه بعدی دو تا واسم میاری,
‫حالش خوبه,
‫برو مامان رو ببوس,
‫یه پسر کوچولو که,,,
‫دست و پای سالم و قوی‌ای داره,
‫زن بیچاره همیشه زایمان‌هاش سخت بودن,
‫گل‌ها رو بهش بده دینو,
‫این‌ها واسه توئن,
‫خداحافظ آلدو، ممنون,
‫فکر کنم این یکی زورش به تو رفته,,,
‫- بذارید رد بشم! ‫- بزرگ بشه قوی می‌شه,
‫امیدوارم آلدو!
‫شبیه جیووانیه,
‫- ساکت به نظر میاد, ‫- خیلی تپله,
‫ببین چه خوبه,
‫دینو بهم کادو داده,
‫خوب نیستن, اون‌ها رو دزدیده,
‫منظورت چیه؟
‫برام هدیه آورده دیگه,
‫گل‌ها رو از باغ مارکی آورده,
‫پسرت دزدی کرده و می‌گی کارش قشنگه؟
‫ندزدیدمشون, گل‌های سمت خودمون رو بریدم,
‫اگه یه چیز به بچه‌هام یاد داده باشم ‫ اون صداقته,
‫داری واسه دزدی بهانه میاری!
‫دینو رو دزد خطاب نکن,
‫می‌دونم چرا عصبانی‌ای,
‫چون بعد ده تا زایمانم واسم گل نیاوردی,
‫بخاطر زایمان روانی شدی که,,,
‫جلوی بچه‌هام بهم بی‌احترامی می‌کنی؟
‫♪ برو بخواب کوچولو ♪
‫♪ دستت رو بکن زیر بالشت ♪
‫♪ بالشت رو بذار روی سرت ♪
‫♪ می‌تونی تا فردا بخوابی,,, ♪
‫خرس رو دیدی؟
‫خیلی واست تعریف کردم,
‫بخواب تا ببینی برمی‌گرده,
‫وقتی می‌ره بالای پشت بوم ‫خیلی اونجا میمونه,
‫رفت روی پشت بوم چون از بابایی عصبانیه,
‫دیدی چقدر بهش سخت گرفت؟
‫فکر کنم می‌ره روی پشت بوم ‫چون عاشق ویرجینیاست,
‫می‌گن ویرجینیا و مادرش قراره برن شیلی,,,
‫چون دارن از گرسنگی می‌میرن,
‫آخه شیلی کجاست؟
‫خیلی دور,
‫دینو!
‫چی می‌خوای؟
‫می‌شه یه قصه از خرس برام تعریف کنی؟
‫کلی واست تعریف کردم دیگه!
‫تو رو خدا!
‫داشتم می‌رفتم سمت کا دلا موسا
‫یه صدایی شنیدم,
‫فکر کردم گوزنه, برگشتم,
‫خرس بود,
‫و فرار کردم,
‫و وقتی فرار می‌‌کردم,,,
‫زمین خوردم,,,
‫برگشتم و خرس ولم کرد,
‫دینو!
‫دینو، می‌شه به اون سمت بخوابم؟
‫نه، جا نیست,
‫از خرس می‌ترسم,
‫خیلی‌خب، برگرد,
‫درسته که از چیزی نمی‌ترسی؟
‫از خرس‌های ماده می‌ترسم,
‫و از بابایی؟
‫ازش می‌ترسی؟
‫نه، از بابایی نمی‌ترسم,
‫جدی عاشق ویرجینیا شدی؟
‫مزخرف نگو,
‫ویرجینیا واقعا سیگار می‌کشه؟
‫نه، درست نیست,
‫ویرجینیا واقعا می‌خواد بره شیلی؟
‫ویرجینیا جایی نمی‌ره, همین‌جا می‌مونه,
‫دینو؟
‫یه هواپیما مثل اونی که قدیس لوچیا ‫ بهم داد بهم می‌دی؟
‫بلدی درست کنی؟
‫هنوز از پیترو نامه‌ای دریافت نکردیم,
‫خیلی وقت شده,
‫نگران نباش,
‫همه‌چیز هنوز آشفته‌ست, ‫پست به مشکل خورده,
‫لطفا مراقب بچه باش,
‫خدا به همراهت,
‫وقتی رسیدی نامه بنویس,
‫اون چمدان رو بذار اونجا, جا می‌شه,
‫مرغ رو هم بذار,
‫یکم هوا می‌خوره,
‫وقتی رسیدم نامه می‌نویسم,
‫منتظر خبر می‌مونیم,
‫[برای کشیش محله گالاتی در سیسیلی]
‫[برای پیترو ریزو، ‫از طرف لوچیا گرازیادی ریزو]
‫وی درجا کشته شد,
‫آنا پنیسی طبق ماده 587,,,
‫محکوم خواهد شد,,,
‫که طبق قانون این ماده,,,
‫اگر شخصی در صورت کشف رابطه ‫ نامشروع نفسانی همسرش,,,
‫وی را به قتل برساند,,,
‫مجازاتش حداکثر هفت سال خواهد بود,
‫این مرد اهل سیسیلی یعنی پیترو ریزو,,,
‫در گالاتی با آنا پنیسی ازدواج کرده بود,,,
‫و درواقع بدون اطلاع وی همسر دیگری,,,
‫در ناحیه ترنتینو در روستای ورمیگلیو,,,
‫به نام لوچیا گرازیادی داشت,
‫آبروی اسم و فامیلیمون توی روستا رفت,,,
‫وقتی به گالاتی برگشت,,,
‫پنیسی برای حفظ آبروی خودش,,,
‫وی را با گلوله کشت,
‫عجله کرده بود,
‫دخترهات باید احتیاط کنن,
‫خواهرت عجول بود,
‫هر کی خربزه بخوره پای لرزش می‌شینه,
‫تو بودی که آوردیش پیش ما,,,
‫واقعا از چیزی خبر نداشتی؟
‫هیچی,
‫دوستت بود, با هم فرار کرده بودین,,,
‫و از زنش چیزی بهت نگفته بود؟
‫حین جنگ که حرف نمی‌زنن,
‫حالا کی حاضره باهاش ازدواج کنه؟
‫خیلی دختر خوشگلی بود!
‫در مورد این آبروریزی به جز ‫ گریه کاری از دستش برنمیاد,
‫فکر کنم پیترو عاشق لوچیا بود,
‫حتی نمی‌خواست بره سیسیلی,,,
‫شاید رفت سیسیلی که به زنش ‫بگه عاشق لوچیا شده,
‫عاشق شده؟
‫زنش رو ترک کرده!
‫همراه بچه‌ای که داره به دنیا میاد,
‫عجب عشقی!
‫مطمئنم پیترو قصد نداشته اذیتش کنه,
‫می‌شناختمش,
‫انقدر خوب می‌شناختیش که خبر نداشتی زن داره,
‫پسرعمه‌ات با یه غریبه‌ست,
‫باید با یکی از دخترهای ما ازدواج می‌کرد,
‫کسی از گروهمون بهم کمک نکرد,
‫من به لطف اون زنده موندم,
‫اگه اسلحه‌اش رو اینجا می‌ذاشت ‫ شاید زنش بهش تیر نمی‌زد,
‫این همه آرد واسه چیه؟
‫نباید مثل لوچیا بشیم,
‫آسیاب مال مرده,
‫می‌خوای مرد باشی؟
‫نه,
‫باید ازدواج و کار هم بکنی, ‫مثل بابایی,
‫حتی می‌تونن دو بار ازدواج کنن,
‫- نمی‌تونن, ‫- چرا، بهشون می‌گن «دوهمسره,»
‫آره، ولی بعدش تیر می‌خوری,
‫دوست دارم کشیش بشم,
‫که گناه همه رو بشنوی و تنبیه‌شون کنی؟
‫نه، بخاطر اینه که وقتی حرف بزنی,,,
‫همه گوش می‌کنن,
‫لوچیا,,,
‫آب گاو کثیفه,,,
‫از فعل مردانه استفاده کن,
‫آخرش «o» بذار و اگه دختر بود می‌کنیمش «a»,
‫ازش می‌ترسم,
‫مثل یه گربه که قراره بمیره ‫ فقط یه گوشه می‌شینه,
‫فقط پیش گاو می‌خوابه, بو گرفته!
‫باید یه راهی پیدا کنم بیارمش توی خونه, ‫دیگه وقتشه!
‫نمی‌خواد تنها باشه,
‫تنهایی خوابیدن سخته,
‫من خوب می‌دونم,
‫اون خبر نداشت که شوهرش انقدر پسته,
‫انقدر لباس قدیس لوچیا رو پوشید ‫که خودش هم کور شد,
‫یه نون‌خور دیگه اضافه شد و یه مرد ‫دیگه هم واسه کار کردن کم شد,
‫دیگه دختر سالمی نیست,
‫حالا چیکار کنه؟
‫دختر ژینو رفت توی شهر که ‫ از نوزاد پولدارها مراقبت کنه,
‫لوچیا هم می‌تونه بره,
‫می‌تونه با پولش برگرده و ‫واسه خودش گاو بخره,
‫با بچه کسی قبولش نمی‌کنه,
‫دخترهای مجرد و ترشیده می‌خوان,
‫اگه بره شهر کی از بچه نگهداری کنه؟
‫من دو تا بچه کوچیک سختمه,
‫بدون شوهر چرخ زندگی نمی‌چرخه,,,
‫از راه راست منحرف می‌شی,,,
‫تو شانس آوردی دینو رو داری,,,
‫که داره برمی‌گرده,
‫آتیلیوی من که برگشت دیگه مثل قبل نیست,
‫برگشته خونه، ولی دیگه مثل سابق نیست,
‫جنگ مردها رو احمق می‌کنه,
‫متاسفم,
‫چیکار می‌کنی؟
‫گمشو!
‫بیا بیرون! چیکار می‌کنی؟ ‫بذار من هم بیام!
‫مامان!
‫فلاویا از توالت نمیاد بیرون,
‫چرا همین‌طوری ایستادی؟
‫برو شیر رو بیار,
‫با هم یه درس بخونیم؟
‫شعری که بهم دادی رو نوشتم,
‫واست می‌خونمش,
‫درختی که دست کوچکت را به سمتش دراز کردی,,,
‫درخت انار سبز با گل‌های سرخابی قشنگ,,,
‫باید یه چیزی بهتون بگم,
‫ولی مطمئن نیستم که بتونم,
‫رازه,
‫حقیقته؟
‫آره,
‫پس می‌تونی بگی,
‫لباس‌ زیرم خونی شده,
‫حقیقته,
‫وقتی کثیف شد پشت و روش می‌کنی,
‫لوچیا، زور بزن!
‫زودباش دختر!
‫باید بیشتر زور بزنی!
‫زور بزن لوچیا!
‫- لوچیا زور بزن! ‫- زور!
‫- به اندازه کافی زور نمی‌زنه! ‫- نمی‌خواد که بزنه,
‫- زور بزن! ‫- زور بزن دختر! زور بزن دیگه,
‫زودباش لوچیا, داره میاد!
‫بیا، می‌‌تونی!
‫سرش اومده بیرون!
‫آفرین دختر!
‫زود!
‫به اندازه هر دوشون شیر ندارم عزیزم,
‫سلام,
‫لوچیا,,,
‫دینو!
‫آدا,
‫گریه می‌کنه!
‫بخاطر مرگش گریه می‌کنی ‫یا بخاطر این‌که زن داشت؟
‫این دیگه چه سوالیه؟ ‫خودش هم نمی‌دونه,
‫حداقل الان گریه می‌کنه,
‫نه، گریه نمی‌کنه,
‫فقط از چشم‌هاش اشک میاد,
‫دیگه نمی‌خوام برم,
‫می‌خوام اینجا بمونم و توی بزرگ کردن ‫آنتونیا به لوچیا کمک کنم,
‫باید درست رو ادامه بدی, ‫بابا تصمیمش رو گرفته,
‫می‌تونم اینجا ادامه بدم, پیش خودش,
‫بابایی فقط تدریس به ‫بچه‌های کوچیک رو بلده,
‫یه ساعتی می‌ذارن بره بیرون,
‫بین ساعت سه تا چهار,
‫توی میدان کنار میخانه,
‫خیابان دوم از سمت راست,
‫به موقع نرسیدن,
‫متاسفم,
‫خودت تنهایی این همه راه رو اومدی؟
‫سالوو!
‫بیا!
‫مامان، خانم چشم‌هاش ناراحتن,
‫ولش کن, بیوه‌ست,
‫بچه داری؟
‫شانس آوردی,
‫سلام,
‫یه مشروب بده!
‫آقا معلم!
‫از طرف فلاویا!
‫آنتونیا,
‫سلام,
‫مامان باید واسه کار بره شهر,
‫ولی زود برمی‌گرده,