‫[اندونزی، جاکارتا] ‫[بیست و چهارم سپتامبر ۲۰۰۳]
وای موویز ymoviez جامعترین سایت فیلم و سریال
‫مترجمان: «حامی مغیثی و رامتین»
‫عذر می‌خوام که نتونستین ‫ناهارتون رو میل کنین.
‫لزومی نداره عذرخواهی کنین.
‫دیگه آخرهاش بود.
‫عذر می‌خوام جناب.
‫جرمی مرتکب شدم؟
‫نه،
‫معلومه که نه.
‫اشتباه نگرفتین؟
‫شما خانم راتنا،
‫استاد قارچ‌شناسی...
‫دانشگاه اندونزی هستین.
‫اشتباه نگرفتیم.
‫[وزارت بهداشت جمهوری اندونزی]
‫خانم راتنا، می‌شه لطفا ‫نمونه آزمایشگاهیمون رو ارزیابی کنین؟
‫ممکنه متوجه بشین که...
‫خودشون نتیجه‌گیری می‌کنن.
‫این قارچ سرچماقی ماریه.
‫چرا لامش رو به کلورازول آغشته کردین؟
‫چون نمونه‌های انسانی رو ‫به کلورازول آغشته می‌کنن.
‫قارچ سرچماقی ماری ‫که تو بدن انسان دوام نمیاره.
‫لطفا اگه بهتون حالت تهوع دست داد،
‫سریع بیاین بیرون.
‫پایین پای چپشه.
‫جای گاز انسانه؟
‫کی چنین اتفاقی رخ داده؟
‫تقریبا سی ساعت پیش رخ داد.
‫کجا رخ داد؟
‫تو کارخونه آرد و غلاتی ‫در غرب شهر رخ داد.
‫بستر بی‌نقصیه.
‫بعدش چی شد؟
‫خانمی عادی بود، ‫بعدش یهو خشن شد.
‫به چهار همکارش حمله کرده ‫و سه‌تاشون رو گاز گرفت.
‫تو مستراحی حبسش کردن،
‫پلیس‌ها از راه رسیدن، ‫سعی کرد بهشون حمله کنه،
‫اون‌ها هم بهش شلیک کردن.
‫سر افرادی که گازشون گرفته بود چی اومد؟
‫بردنشون که تحت نظرشون بگیرن.
‫چند ساعت بعدش...
‫طبق اصول کاریشون، مجبور شدن...
‫بکشنشون.
‫خودش رو کی گاز گرفته بود؟
‫خبر نداریم.
‫پس طرف هنوز داره می‌چرخه.
‫کارگردان دیگه‌ای هم مفقود شدن؟
‫چهارده تن مفقود شدن.
‫خانم راتنا،
‫ما آوردیمتون اینجا که کمکمون کنین ‫جلوی شیوعش رو بگیریم.
‫واکسن یا دارو...
‫لازم داریم.
‫من کل عمرم رو صرف مطالعه این قارچ‌ها کردم.
‫پس خواهش می‌کنم با دقت گوش کنین.
‫دارویی در کار نیست.
‫واکسنی در کار نیست.
‫پس چیکار کنیم؟
‫بمباران.
‫بمباران کنین.
‫این شهر...
‫و کل ساکنینش رو ‫بمباران کنین.
‫عذر می‌خوام،
‫می‌شه لطفا یکی من رو برسونه خونه؟
‫ترجیح می‌دم پیش خانواده‌ام باشم.
‫«آخرین بازمانده‌هایمان» ‫«فصل یکم، قسمت دوم: مبتلا»
‫صبح به خیر.
‫- بهم می‌خوره مبتلا شده باشم؟ ‫- دستت رو نشونمون بده.
‫آره، بدتر نمی‌شه، مگه نه؟
‫اگه وسط شهریم، ‫واسه چی بهمون حمله نمی‌کنن؟
‫- نگران این مسائل نباش. ‫- خب، نگران می‌شم دیگه.
‫مارلین با بچه‌ای مبتلا چیکار داشت؟
‫من مبتلا نیستم.
‫بعد از این که گازم گرفتن، پیدام کرد.
‫- ولی بهت شلیک نکرد. ‫- معلومه که نکرد دیگه.
‫حبسم کرد و به افرادش گفت ‫هر روز آزمایشم کنن...
‫که ببینه بیمار می‌شم یا نه.
‫چطوری آزمایشت می‌کردن؟
‫- باید بشاشم. ‫- چطوری آزمایشت می‌کردن؟
‫مجبورم می‌کردن تا ته بشمارم، ‫دستم رو دراز کنم...
‫و ثابت نگهش دارم.
‫ولی راستش، گمون کنم ‫در واقع از این که...
‫به هیولایی تخمی تبدیل نشدم ‫تحت تأثیر قرار گرفته بودن.
‫حالا می‌شه لطفا برم؟
‫باشه.
‫برو اون پشت. ‫جای مناسبی پیدا می‌کنی.
‫این رو هم بگیر.
‫چند برگش رو بکن.
‫اینجا موجود بدی پیدا نمی‌شه؟
‫جز خودت پیدا نمی‌شه.
‫وای، چه بامزه.
‫شکسته.
‫احتمالا مو برداشته. ‫زود خوب می‌شه.
‫واقعا شب تا صبح دوام آورد جول.
‫مهم نیست.
‫بالاخره تبدیل می‌شه.
‫خب؟ ‫هنوز از دیوار دور نشدیم.
‫یواشکی برمی‌گردونیمش تو منطقه قرنطینه.
‫باتریه رو از طریق دیگه‌ای جور می‌کنیم.
‫بهترین فرصتمون همینه.
‫اگه برگردونیمش منطقه قرنطینه، ‫یکی دستش رو می‌بینه،
‫اسکنش می‌کنن، ‫بعدش هم می‌کشنش.
‫خب، بهتره خودشون بکشن ‫تا ما بخوایم بکشیمش.
‫نباید جوری صحبت کنیم...
‫که انگار اون بچه آینده روشنی داره.
‫گرسنه‌ای؟
‫می‌تونی کمی از غذای ما بخوری.
‫مرسی. ‫مارلین بهم غذا داده بود.
‫مرغه؟
‫آره.
‫مارلین گفت از قاچاقچی‌ها می‌خرن.
‫لابد شما رو نمی‌گفت.
‫- آهای. آهای! ‫- چرا...
‫چرا این‌قدر واسه مارلین مهمی؟
‫ضمنا، بهم دروغ نگو، ‫وگرنه برمی‌گردونیمت.
‫اگه من رو برگردونین، ‫به باتریتون نمی‌رسین.
‫شنیده بودی؟
‫پس حتما شنیدی می‌خواد بهت شلیک کنه.
‫عین افراد بالغ باهات صحبت می‌کنم.
‫خب؟
‫من و جول آدم‌های خوبی نیستیم.
‫این کار رو به خاطر خودمون قبول کردیم،
‫آخه ظاهرا فرد ارزشمندی هستی.
‫ولی اگه ندونیم کی هستی، ‫نمی‌فهمیم چقدر ارزشمندی.
‫پس جواب سوالم رو بده.
‫بهم گفته بود به کسی نگم،
‫ولی الان دارم به اولین نفری ‫که پرسیده می‌گم...
‫حزب کرم شب‌تاب ‫تو نواحی غربی پایگاهی داره...
‫که توش دکتر دارن.
‫دارن دارویی تولید می‌کنن.
‫قبلا هم این حرف‌ها رو شنیدم.
‫رمز موفقیت تولید واکسنشون هم ‫اتفاقیه که واسه بدن من رخ داده.
‫پس جریان از این قراره؟
‫هزار بار از این حرف‌ها شنیدیم.
‫واکسن، داروی معجزه‌آسا. ‫هیچ‌کدومشون اثر نمی‌کنن.
‫- اصلا اثر نمی‌کنن. ‫- گور بابات مردک. من که نخواستم برم.
‫هیچ‌کدوممون نخواستیم بریم.
‫آخر و عاقبت خوشی نداره تس.
‫باید برگردیم.
‫بیا تمومش کنیم دیگه.
‫فرقی نمی‌کنه حزب کرم شب‌تاب ‫درست گفته باشن که به درد می‌خوره یا نه.
‫اگه خودشون باور داشته باشن ‫به درد می‌خوره،
‫ما به هدفمون می‌رسیم.
‫اگه ذره‌ای تیک عصبی پیدا کنه...
‫بس کن.
‫خیلی‌خب.
‫قبوله؟
‫قبوله.
‫می‌شه بهم تفنگ بدین؟
‫- به هیچ وجه. ‫- نه‌خیر.
‫خیلی‌خب، ای خدا. باشه. ‫مجبور می‌شم سمتشون ساندویچ پرت کنم.
‫امنه.
‫آره، زیر آفتاب فرق می‌کنه، مگه نه؟
‫بهتره راه بیفتیم.
‫عین قمری تخمی می‌مونه.
‫- همین‌جا رو بمباران کرده بودن؟ ‫- آره.
‫به اکثر شهرهای بزرگ ‫همین شکلی حمله کردن.
‫مجبور بودن به طریقی ‫از سرعت شیوعش بکاهن.
‫اینجا اثر کرد، ‫ولی اکثر جاها نکرد.
‫خب، ساختمون مجلس ایالتی اون طرفه.
‫اگه بشه مستقیم رفت، ‫پیاده ده دقیقه راهه.
‫- یعنی...؟ ‫- مسیر کوتاه رو بریم یا مسیر طولانی؟
‫خب، اگه از مسیر طولانی نریم، ‫عین سگ می‌میریم.
‫خب، من که طبق همین اطلاعات محدودم ‫می‌گم از مسیر طولانی بریم.
‫باید اول از تو هتل بررسیش کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫کدوم گوری‌ان؟ چرا هنوز نیومدن؟
‫خودت وقتی نزدیک شدن می‌فهمی.
‫دفعه قبل که نفهمیده بودم.
‫چطوری گازت گرفتن؟
‫پاساژ قدیمی منطقه قرنطینه رو بلدی؟
‫همونی رو می‌گی ‫که پلمپش کردن...
‫و کسی حق نداره واردش بشه؟
‫همون رو می‌گی؟
‫خب حالا. یواشکی واردش شده بودم.
‫می‌خواستم ببینم چه شکلیه.
‫خیال نمی‌کردم چیزی توش باشه،
‫ولی یهو بهم حمله کرد.
‫خیال می‌کردم فرار کردم، ولی...
‫یعنی خودت تک و تنها رفته بودی؟
‫آره.
‫چند سالته؟
‫چهارده ساله‌ام.
‫عجب.
‫خب، واقعا خیلی جگر داری آبجی.
‫مرسی.
‫قرار نیست کسی بیاد دنبالت، مگه نه؟
‫مثلا مامانت،
‫بابات...
‫یا دوست‌پسرت رو می‌گم؟
‫من یتیمم،
‫نه‌خیر.
‫همه می‌گفتن شهر قرنطینه‌نشده خیلی وحشتناکه.
‫می‌گفتن کلی مبتلا همه‌جا ول می‌چرخن.
‫این‌طوری‌ها هم نیست.
‫ملت خوششون میاد ‫داستان تعریف کنن.
‫یعنی مبتلایان جهش‌یافته‌ای نداریم ‫که هاگ قارچ رو آدم بپاشن؟
‫پشم‌هام، امیدوارم نداشته باشیم.
‫یا مبتلایانی نداریم که سرشون رو ‫تو تاریکی باز کنن که عین خفاش ببینن؟
‫صدای چی بود؟
‫بیاین حرکت کنیم.
وای موویز ymoviez جامعترین سایت فیلم و سریال
‫حتما شوخیتون گرفته!
‫تا حالا چنین جایی ساکن شدین؟
‫نه، می‌شه گفت در سطحمون نیست.
‫- اصلا از کجا می‌دونی این چیه؟ ‫- تا حالا اسم کتاب به گوشت خورده؟
‫وایستین ببینم، قراره بریم توش؟
‫آره، باید به راه‌پله اون‌طرفش برسیم.
‫خب، من شنا بلد نیستم.
‫- بی‌شوخی؟ ‫- خیال کردی تو منطقه قرنطینه استخر داریم؟
‫نه‌خیر زرنگ خانم.
‫یعنی...
‫از کجا می‌خواستم بدونم کم‌عمقه؟
‫خیلی چندشه.
‫اینجا رو!
‫دینگ دینگ.
‫بله جناب. می‌خواستم اگه می‌شه، ‫بهترین سوئیتتون رو بگیرم.
‫چشم خانم. ‫می‌خواین وسایلتون رو بیاریم؟
‫- چشم خانم. رو چشمم خانم... ‫- بچه خل و چلی هستی.
‫خودت بچه خل و چلی هستی.
‫وای، پشم‌هام!
‫وای خدایا.
‫ببخشید.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. خوبِ خوبم.
‫ای وای. داغون شدم.
‫بی‌خیال، اون‌قدرها هم بد نبود.
‫ببینم خودت می‌تونی با زانوی ما ‫ده طبقه بالا بیای یا نه.
‫ببینم بعدش چه حالی می‌شی.
‫خب، از کی تا حالا این‌جوری شده؟
‫شاید اون یکی به درد بخوره.
‫نه.
‫خیلی‌خب، شاید بتونم برم اون بالا،
‫دور بزنم و از داخل بازش کنم؟
آه‏،‏ نه‏،‏ خب‏،‏ من کوچیک‌ترم‏.‏‏.‏‏.‏
ولی برای من آسون‌تره که از اینجا رد بشم‏.‏
اوهوم‏،‏ ولی اگه بمیری‏،‏ چیزی گیر ما نمیاد‏.‏ تو می‌مونی‏.‏
می‌تونی کمکم کنی؟
اون بالا مشکلی نداری؟
ندارم‏،‏ یه‌کم داغونه‏.‏
خب‏،‏ چند دقیقه وقت لازم دارم‏.‏
چاقوی قشنگیه‏.‏
‏-‏ این کارها رو از کجا یاد گرفتی؟ ‏-‏ سیرک‏.‏
تو اهل کجایی؟
تگزاس‏.‏
‏-‏ تس چطور؟ ‏-‏ دیترویت‏.‏ توی مشیگانه‏.‏
من مدرسه میرم‏.‏ می‌دونم دیترویت کجاست‏.‏
خب‏،‏ شما دوتا مثلاً‏.‏‏.‏‏.‏
جواب نمیدم‏.‏
‏-‏ چطور از بوستون سر در آوردی؟ ‏-‏ جواب نمیدم‏.‏
دیگه درمورد من سوال نپرس‏.‏
مبتلاها چه مدت زنده می‌مونن؟
اوه‏،‏ فکر کردم گفتی مدرسه رفتی‏.‏
مدرسه خیلی تخمی‌ای بود‏.‏
خب‏،‏ بعضی‌ها حداقل یکی‏-‏دو ماه زنده می‌مونن‏.‏
ولی بعضی‌هاشون 20 سالی هست که واسه خودشون می‌چرخن‏.‏
‏-‏ تا حالا یکیشون رو کشتی؟ ‏-‏ آره‏،‏ خیلی‌هاشون رو کشتم‏.‏
سخت بود؟
این که می‌دونستی اون‌ها هم یه زمانی آدم بودن؟
گاهی آره‏.‏
اونی که دیشب بود چی؟
.‏می‌تونی اسلحه رو بذاری زمین‏،‏ جول
دیگه چی شده؟
‏-‏ خیلی زیادن‏.‏ ‏-‏ آخرین بار که اومدیم اینجا‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏هنوز توی ساختمون‌ها بودن
بعدش گمونم اونقدر آدم اومده که دنبال م‏.‏ق بگرده‏.‏‏.‏‏.‏
رفتن داخل و پناه گرفتن‏.‏‏.‏‏.‏
و اینجوری بیشتر و بیشتر از شهر رو گرفتن‏.‏ هر سال یه‌کم ازش رو گرفتن‏.‏
اون‌ها متصل هستن‏.‏
بیشتر از چیزی که فکرش رو می‌کنی.‏
این قارچ روی زمین هم رشد می‌کنه‏.‏
فیبرهای بلند مثل سیم هستن‏.‏‏.‏‏.‏
بعضی‌هاشون حتی تا یه مایل هم میرن‏.‏
اگه پات رو روی یه تیکه از قارچ سرچماقی یه جا بذاری‏.‏‏.‏‏.‏
و ممکنه ده‌ها مبتلا رو یه جای دیگه بیدار کنی‏.‏
اون‌ها می‌دونن کجا هستی‏،‏ و میان سراغت‏.‏
تو از تیکه‌تیکه شدن مصون نیستی‏.‏
این رو می‌فهمی؟
خیلی مهمه‏.‏
دارم تلاش می‌کنم زنده نگهت دارم‏.‏
خب‏،‏ قرار نیست از این مسیر بریم‏.‏
نه‏.‏
پس چی‌کار کنیم؟
از مسیر کوتاه بریم؟‏!‏
موزه‏.‏
شوخی می‌کنی؟
خب‏،‏ یه راهی برای عبور از طبقه بالا هست‏.‏
خب گمونم مشکلی نیست‏.‏
‏-‏ قبلاً ما همیشه از اونجا می‌رفتیم‏.‏ ‏-‏ باشه‏.‏
‏-‏ ببین‏،‏ خوب بود‏.‏ .عالیه -
.خشکه
می‌تونه معنیش این باشه که همشون بالاخره اونجا مُردن‏.‏
آه‏،‏ مرد‏.‏
مارلین از این‌ها هم برات گذاشته یا فقط ساندویچ بهت داده؟
گذاشته‏.‏
خیلی خب‏.‏‏.‏‏.‏ بازم قانون مشخص می‌کنم‏.‏
قراره آروم بریم‏.‏
اگه به چیزی برخورد کردیم‏،‏ بیا پشت سر ما و همون‌جا بمون‏،‏ باشه؟
باشه‏.‏
.یه دستم آزاده
تبریک میگم‏.‏
آره‏.‏‏.‏‏.‏ مُردن‏.‏
آه‏،‏ بالاخره یه‌کم شانس با ما یار بود‏.‏
گمونم از همون اولش باید از این مسیر می‌رفتیم‏.‏
لعنتی‏!‏
چی این کار رو کرده؟
شاید‏.‏‏.‏‏.‏
شاید بیرون بهش حمله شده‏.‏‏.‏‏.‏
و توی درها خزیده اینجا‏.‏
در باز بود‏.‏ ممکنه کار اون باشه‏.‏
‏-‏ هیچی نمی‌شنوم‏.‏ ‏-‏ صدای کی رو می‌خوای بشنوی؟
صدای کی رو می‌خوای بشنوی؟
‏-‏ یعنی میگی کار یه مبتلاست؟ ‏-‏ هیس‏.‏
چون یکیشون بهم حمله کرد و اینجوری نبود‏.‏
خیلی خب‏،‏ از اینجا به بعد‏.‏‏.‏‏.‏
سکوت می‌کنیم‏.‏
آروم حرف نمی‌زنیم‏.‏ سکوت می‌کنیم‏.‏
‏-‏ چی‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ سوال نداریم‏.‏ همین کار رو بکن‏.‏
نمی‌تونن ببینن‏،‏ ولی می‌تونن بشنون‏.‏
فرار کنید‏!‏
فرار کن‏،‏ فرار کن‏!‏
‏-‏ خوبی؟ ‏-‏ مچ پام پیچ خورد‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏ آره‏.‏
تو خوبی؟
خب‏،‏ تو شلوارم نریدم‏.‏
شوخی می‌کنی؟
خب‏،‏ اگه قرار بود برای یکی از ما اتفاق بیفته‏،‏ خوب شد من بودم‏.‏
هی‏.‏‏.‏‏.‏
بیاید از اینجا بریم بیرون‏.‏
‏-‏ این رو بذار دور دستت‏.‏ ‏-‏ ممنونم‏.‏
‏-‏ اونجاست؟ ‏-‏ آره‏،‏ می‌دونم ترسناک به نظر میاد‏.‏
اونی که دیدیم ترسناک بود‏.‏ این چوبه‏.‏
اونجا منتظر بمون‏.‏ یه دقیقه فرصت بده‏.‏
احتمالاً جلوتر بازم هست‏.‏
خب‏،‏ اون موقع بهشون رسیدگی می‌کنیم‏.‏
بده خودم‏.‏ بده خودم‏.‏
اون بچه چی؟
منظورمه‏،‏ شاید گاز اول اون رو مبتلا نکرد‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ ولی دومی چی؟ ‏-‏ چطوره فقط به خبر خوب فکر کنی؟
می‌تونی این کار رو بکنی؟
دوست داری برای یه بار هم که شده فکر کنی میشه موفق بشیم؟
فقط برو‏،‏ برو مراقبش باش‏.‏
چیزی که امیدش رو داشتی همین بود؟
هنوز معلوم نیست‏.‏
.ولی مرد‏،‏ این منظره محشره
بیاید‏،‏ بهتره قبل از اینکه هوا تاریک بشه بریم.‏
کدوم گوری هستن؟
جلو نیاید‏.‏
جول؟
‏-‏ اینجا چه خبره؟ ‏-‏ نمی‌دونم‏.‏
رفتن داخل‏.‏
‏-‏ بیاید‏.‏ ‏-‏ تس‏.‏
بیاید‏!‏
تس‏!‏
لعنتی‏.‏
خدای من‏.‏
خیلی خب‏.‏
باید یه بی‌سیمی‏،‏ چیزی اینجا باشه‏،‏ مگه نه؟
کی اون‌ها رو کشته؟ فدرا؟
نه‏.‏
یکیشون رو گاز گرفتن‏.‏
سالم‌ها با مریض‌ها درگیر شدن‏.‏ همه از دست رفتن.‏
تس؟ چی‌کار می‌کنی؟
مارلین گفت تو رو کجا می‌بره؟
‏-‏ اِلی‏!‏ ‏-‏ آه‏،‏ نمی‌دونم‏.‏ گفت غرب‏.‏
غرب‏.‏ لعنتی‏.‏ خیلی خب‏.‏‏.‏‏.‏
خب‏،‏ یکیشون باید یه نقشه داشته باشه‏،‏ مگه نه؟
‏-‏ جول‏،‏ می‌تونی کمک کنی؟ ‏-‏ نه‏!‏
تس‏.‏‏.‏‏.‏ تموم شد‏.‏
‏-‏ میریم خونه‏.‏ ‏-‏ اونجا خونه من نیست‏!‏
من می‌مونم‏.‏
آخه‏.‏‏.‏‏.‏ شانسمون دیر یا زود قرار بود تموم بشه‏.‏
لعنتی‏.‏
اون مبتلا شده‏.‏
نشونم بده‏.‏
جول‏.‏
گند زدم، مگه نه؟
بانداژت رو باز کن‏.‏
ببین‏.‏‏.‏‏.‏
جول؟
این واقعیه‏.‏
جول‏،‏ این واقعیه‏.‏
‏-‏ ازت می‌خوام ببریش پیش بیل و فرانک‏.‏ ‏-‏ نه‏.‏
از تو می‌گیرنش‏.‏
‏-‏ نه‏.‏ ‏-‏ از اینجا به بعد رو می‌گیرن‏.‏
نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏،‏ نمی‌تونم‏.‏ نمی‌برننش‏.‏
‏-‏ اون‌ها نمی‌برنش‏.‏ ‏-‏ می‌برن‏.‏ می‌برن‏.‏
چون تو قانعشون می‌کنی‏.‏
‏.‏آره‏،‏ قانعشون می‌کنی
هرگز ازت چیزی نمی‌خوام که باعث بشه‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ حس من رو داشته باشی‏.‏ ‏-‏ نه‏.‏
نه که‏.‏‏.‏‏.‏ خفه شو‏،‏ چون وقت ندارم‏.‏
این فرصت توئه‏.‏
ببرش اونجا‏.‏‏.‏‏.‏
زنده نگهش دار‏.‏‏.‏‏.‏
و همه چیز رو درست کن‏.‏
این همه گندکاری که کردیم‏.‏
تو رو خدا قبول کن‏،‏ جول‏،‏ تو رو خدا‏.‏‏.‏‏.‏
آه‏،‏ لعنتی‏!‏
‏-‏ چندتا هستن؟ ‏-‏ همشون‏.‏‏.‏‏.‏
شاید یه دقیقه وقت داشته باشیم‏.‏
‏-‏ چی‌کار می‌کنی؟ ‏-‏ حواسم هست که دنبالتون نکنن‏.‏
جول‏.‏‏.‏‏.‏
کسی که می‌تونی نجات بدی رو نجات بده‏.‏
نه‏!‏
ما ولش نمی‌کنیم‏!‏
ولم کن‏،‏ پدرسگ‏!‏
من باهات نمیام‏!‏
وای موویز ymoiez جامعترین سایت فیلم و سریال
‫مترجمان: «حامی مغیثی و رامتین»