‫« منطقه‌ی یوتا - سال ۱۸۵۷ »
‫« بکر و دست‌نخورده »
‫«ارتش ایالات متحده، شبه‌نظامیان مورمون ‫سرخپوستان، و پیشگامان
‫همگی درگیر جنگی بی‌رحمانه برای بقا شدند »
‫« هر مرد، زن و بچه‌ای که
‫جرأت ورود به اینجا را دارد
‫در رگبار گلوله گرفتار خواهد شد »
‫« آمریکای نخستین‌ »
‫خیلی وقته اینجاییم,
‫می‌دونم,
‫مطمئنی یارو میاد؟
‫مادر؟
‫طرف کی میاد اینجا؟
‫نمی‌دونم… اون… به زودی میاد,
‫شاید اصلا نمی‌دونه ما کجاییم,
‫خودت می‌دونی کجاییم؟
‫فقط می‌دونم تو میزوری هستیم,
‫« تلگراف‌خانه وسترن یونیون »
‫اصلاً شبیه فیلادلفیا نیست,
‫خب، این خوبه,
‫به زودی میریم پیش بابات تو یوتا،
‫تو یه شهر درست‌درمون,
‫بیا همینجوری بریم تا کالیفرنیا,
‫- همیشه حرفش رو می‌زدیم, ‫- کتابت رو بخون
‫- تازه خوندمش خب ‫- دوباره بخون,
‫«الیور توئیست، در نُه سالگی بچه‌ای رنگ‌پریده و لاغر بود،
‫با قدی نسبتاً کوتاه و به‌ وضوح ریزاندام»
‫«ولی طبیعت یا وراثت
‫روحیه‌ای قوی و محکم برای الیور فراهم کرده بود…»
‫خانم راول؟
‫جان فرای از سنت لوئیس,
‫خودِ خودمم,
‫سفر با قطار چطور بود؟
‫سفر با قطار رو به سختی یادم میاد، ‫چون خیلی ساعت از رسیدن‌مون می‌گذره,
‫خب، این طرف‌ها رسیدن قطارها…
‫غیرقابل پیش‌بینیه,
‫خب انگاری واسه راهنماهای سفر هم صدق می‌کنه,
‫پولی که تو نامه‌نگاری‌هامون توافق کردیم رو ‫همراه‌تون دارین؟
‫بله دارم, برای رسیدن به فورت بریجر کافیه؟
‫اون پول و شکاری که تو مسیر می‌کنیم باید کافی باشه,
‫درباره‌ی بچه چیزی نگفته بودین,
‫این بچه… این بچه پسرم دوینه,
‫فکر نمی‌کردم مهم باشه,
‫توافق ما برای یه سفر ساده به فورت بریجره,
‫قراره اونجا با جیم بکورت و گروهش
‫برای ادامه‌ی سفرمون ملاقات کنیم,
‫می‌تونم بهتون اطمینان بدم، خانم راول،
‫هیچی تو این سفر ساده نخواهد بود,
‫پس پیشنهاد می‌کنم راه بیفتیم،
‫چون به لطف شما الان هم دیر کردیم,
‫دنبالم بیاین,
‫فکر می‌کنی اونجا چی در انتظارمون باشه؟
‫بابات,
‫« جنوبِ غربی وایومینگ، فورت بریجر »
‫ورجه وورجه نکن، رابرت,
‫باتس، بیشتر شبیه آهنگری تا دکتر,
‫خیر سرم آهنگرم دیگه,
‫آها!
‫چاقو دزد!
‫هی! برگرد اینجا!
‫بدو دختر، بدو!
‫همینه!
‫شبیه اون چیزیه که فکر می‌کردی؟
‫راستش زیاد بهش فکر نکرده بودم,
‫زیاد اینجا نمی‌مونیم,
‫فکر می‌کنی از کدوم قبیله سرخپوست‌ها هستن؟
‫نمی‌دونم,
‫بسه دیگه!
‫تمومش کنید!
‫برین پی کارتون!
‫نمی‌خوایمش!
‫عصبانیم نکنید!
‫عصبانیت لازم نیست، آقای فرای,
‫چطوره برین به آقای بکورت بگین که ما رسیدیم؟
‫ازم دور نشو,
‫- یه مشکلی داریم, ‫- آقای بکورت کجاست؟
‫رفته, مشکلت همینه,
‫- والتر… ‫- رفته؟
‫لعنتی، بهت گفتم اون قاطرای نیمه‌جونت رو جا به جا کن,
‫دوباره که تو مسیر رفت و آمدم گذاشتی‌شون,
‫این جیم بریجره, صاحب اینجاست,
‫- مطمئن شو که من… ‫- ما قرار بود آقای بکورت رو اینجا ببینیم,
‫قرار بود ما رو تا کروکس اسپرینگز راهنمایی کنه,
‫همونطور که به راهنماتون گفتم، ‫شما از سنت لوئیس دیر اومدین,
‫یه سری مشکلات آب و هوایی داشتیم,
‫آب و هوا همیشه مشکل‌سازه,
‫اگه بکورت بیشتر منتظر شما می‌موند، ‫براش دردسر می‌شد,
‫این چیه؟
‫- چرا گاری‌های مورمون اینجان؟ ‫- ببخشید,
‫شاید بتونیم بهش برسیم,
‫به اونا بگو اگه می‌خوان…
‫- …جلوی اون دروازه باشن, نه اونجا, ‫- من می‌تونم راهنماییمون کنم,
‫آقای فرای، گفتم که قدردان…
‫ما به یکی نیاز داریم که این منطقه رو بشناسه, ببخشید,
‫آقای بریجر, متأسفانه به کمکتون نیاز داریم,
‫بکش عقب، رفیق,
‫- شاید راهنماهای دیگه‌ای باشن, ‫- کسایی هستن که راه رو بلدن,
‫- رفیق, ‫- اینکه حاضرن این سفر رو برن--
‫گندش بزنن,
‫چی؟
‫حالت خوبه؟
‫فرانسوی رو دار بزنین,
‫خب، نباید دکتر خبر کنیم؟
‫واسه چی؟
‫وسط راه تو دشت،
‫معلوم شد همه چیزایی که به ما گفته دروغ بوده,
‫بهمون اطمینان داد که
‫اینجا یه مرکز تجاری آروم و امنه,
‫که اصلا نیاز به نگرانی نیست,
‫یه پست‌خونه داریم اگه می‌خواین ‫به فامیلاش خبر بدیم,
‫من هیچی از جزئیات زندگی آقای فرای نمی‌دونم,
‫بعد از اینکه از بوستون اومد ‫استخدامش کردم,
‫هیچوقت درباره‌ی ‫فک و فامیل همدیگه حرف نزدیم,
‫یه قبرستون اون طرف حصار شمالیه,
‫می‌تونم چند تا از پسرا رو بفرستم ‫که کارها رو انجام بدن
‫اگه فکر می‌کنین اونجا جای مناسبیه,
‫فکر کنم باشه,
‫پسرت,
‫دوین, دوین؟
‫دوین!
‫انگاری شانس فرانسویه ته کشیده,
‫مناسب نیست که ما اینو ببینیم,
‫به من نگاه کن, همین‌جا بمون,
‫عجب جایی درست کردین اینجا,
‫انتظار داشتم وقتی به مردم بیشتری ‫برمی‌خوریم اوضاع بهتر بشه,
‫تمدن و متمدن بودن ‫دو تا کلمه‌ی کاملاً متفاوتن، خانم راول,
‫پیشنهاد می‌کنم برگردین بوستون، ‫جایی که هر دوتاش رو اونجا پیدا می‌کنین,
‫شوهرم تو کروکس اسپرینگز منتظرمونه,
‫پیشنهاد می‌کنم بذارین یه کم بیشتر منتظر بمونه، تا اوایل بهار,
‫تا اون موقع هوا بهتر میشه و اگه شانس یارتون باشه،
‫قبیله‌ها و مورمون‌ها دست از غارت برمی‌دارن,
‫متأسفانه ما نمی‌تونیم صبر کنیم,
‫انگار نمی‌تونم بفهمم ‫چی ازم می‌خواین، خانم راول,
‫همونطور که گفتم، ‫یه راهنما برای کروکس اسپرینگز می‌خوام,
‫ما اینجاییم,
‫کروکس اسپرینگز هم اینجاست,
‫بین این دو نقطه، رشته کوه‌های واساچ هست,
‫به سختی و بلندی هر کوهی که تا حالا دیدی,
‫که این موقع سال غیرقابل عبوره,
‫ولی احتمالاً هیچوقت به اونجا نمی‌رسی،
‫به خاطر چیزایی که این اطراف می‌چرخن,
‫اگه راهزن‌ها نکشنت،
‫یوت‌ها، پایوت‌ها، شوشونی‌ها،
‫خرس گریزلی، گرگ‌ها… ‫و مورمون‌های عصبانی هستن,
‫اگه پادشاهی خدای ما قوی بمونه،
‫دنیا رو از شرارت پاک و تطهیر می‌کنه,
‫پنجه‌ی خرس,
‫یه جنگ تو این سرزمین داره شکل می‌گیره,
‫بریگم یانگ می‌خواد پادشاهیش رو بسازه,
‫رئیس‌جمهور بوکانان داره سرباز می‌فرسته که نابودش کنه,
‫و هیچ‌کدوم مشکلی ندارن ‫ که یه مادر و بچه‌ی مهاجر رو بکشن
‫تا چیزی که فکر می‌کنن مال خودشونه رو حفظ کنن,
‫آقای بریجر، ممنون می‌شم ‫اگه برای من و پسرم یه همراه پیدا کنید,
‫لطفاً,
‫البته که ممنون می‌شید، خانم راول,
‫دقیقاً ما رو کجا می‌بری؟
‫پیش یه نفر که یه کم جلوتر چادر زده,
‫یه کم عجیب و غریبه،
‫ولی دزد و قاتل نیست,
‫این منطقه رو بهتر از هر کسی بلده,
‫منم، بریجر! دارم میام!
‫باید یه راه بهتری باشه به جای اینکه از این--
‫گفتم بریجرم، پدر بیامرز!
‫شلیک نکن!
‫حالت خوبه؟
‫بیا,
‫پشت سر من بمون,
‫این دیگه چیه؟
‫جادوی قدیمی سرخپوست‌ها,
‫گرگ و اینجور چیزا رو دور نگه می‌داره,
‫- دشمن‌ها و ارواح شیطانی رو هم… ‫- پشت سر من بمون,
‫…اگه به این چیزا اعتقاد داشته باشی,
‫مگه نشنیدی داد زدم؟
‫یه چیزی شنیدم,
‫اون چیزی که شنیدی ‫ من بودم که گفتم شلیک نکن!
‫این خانم سارا راوله,
‫دنبال یه راهنما برای کروکس اسپرینگز می‌گرده,
‫این همون یارویی که بهت گفتم، آیزاک…
‫آیزاک رید,
‫آقای رید,
‫من کاری تو کروکس ندارم,
‫بله، خب… ما کار شما می‌شیم,
‫پونصد دلار میدم ‫ که ما رو برسونین پیش شوهرم اونجا,
‫- بکورت فکر می‌کرد سفرش می‌ارزه, ‫- اون دیگه بین خانوم و جیم بکورته,
‫درسته, و من فقط احساس وظیفه می‌کنم ‫که کمکش کنم جای اونو پر کنه
‫چون اون فرانسوی دیوونه، هنری، ‫ همراهش رو کشت,
‫جیم بکورت رو هم کشتن؟
‫نه، بکورت رفت چون سه هفته دیر کرده بود,
‫- نباید دیر می‌کرد, ‫- توضیح دادم که--
‫می‌دونم که دیر رسیدن ما باعث این وضعیت شده,
‫الان فقط مهم اینه که
‫می‌خواین راهنمای ما باشین یا نه,
‫گفتم که کاری تو کروکس ندارم,
‫- مخصوصاً با یه زن و یه علیل, ‫- هفتصد و پنجاه دلار,
‫صد تاش پیش پیش، بقیه‌ش هم وقتی رسیدیم پیش شوهرم تو کروکس,
‫گفت که کاری تو کروکس نداره,
‫- و من علیل نیستم, ‫- راهنمامون می‌شین یا نه؟
‫نه,
‫گفتم به یه آدم کاربلد نیاز دارم,
‫تا بهت نگفتم حرف نزن,
‫پیشنهادش خیلی بیشتر از ‫قیمت معمول برای این مسیره، آیزاک,
‫با احترام، جیم…
‫به کمکت نیاز ندارم,
‫مطمئنی؟
‫آره, باشه، پس بعداً می‌بینمت,
‫سعی کن انقدر تیر نخوری,
‫با دوازده دلار حله,
‫یه سری اسلحه‌ی کم کارکرد داریم
‫اگه به اندازه کافی ندارین,
‫اسلحه به اندازه کافی داریم,
‫تو این منطقه نمیشه زیادی اسلحه داشت,
‫این اطراف حمله‌ای شده؟
‫کل فصل همینطور بوده,
‫بهتره با جمعیت زیاد سفر کنین,
‫هر چی تعداد گروه بیشتر باشه،
‫کمتر احتمال داره بهتون حمله کنن,
‫خب، شما مورمون‌ها چطوری زن‌ها رو تقسیم می‌کنین؟
‫دو تا برای هر نفر؟
‫مثل کفش,
‫یکی برای هر پا,
‫شنیدم دوازده تا دوازده تا میگیرن,
‫ببخشید؟
‫راسته؟
‫من و زنم، آبیش، تازه ازدواج کردیم,
‫زن‌های برادر ویلیام، اوکلین و ازری،
‫و خواهر آلیوان هم با کسی نامزد نکرده,
‫قیمتش چقدره؟
‫پس می‌تونی اگه بخوای برای خودت برش داری؟
‫و به بقیه زن‌هات اضافه‌ش کنی؟
‫خدا به همراهت,
‫بیرون منتظرت می‌مونم، جیکوب,
‫دوازده تا دوازده تا,
‫از لحن حرف زدنت خوشم نیومد,
‫اون مرد ما رو نمی‌خواست, مثل بابا,
‫مسئله این نیست که اون چی می‌خواست یا نمی‌خواست,
‫ما داشتیم بهش پول می‌دادیم,
‫و البته که پدرت ما رو می‌خواد,
‫نه، نمی‌خواد,
‫هیچوقت نخواسته,
‫درست نیست,
‫با کی دیگه باید صحبت کنیم، آقای بریجر؟
‫هندونه‌ی در بسته‌ست
‫هیچکدومشون رو نمی‌شناسم,
‫راستش رو بخوای، خانم راول، خیلی‌هاشون
‫همونقدر که می‌خوان برسوننت کروکس اسپرینگز، ‫ می‌خوان غارتت کنن و بکشنت,
‫حتماً می‌تونم به ارتش اعتماد کنم,
‫یه زن تنها با این همه مرد اینجا, توصیه نمی‌کنم,
‫می‌تونم تو اینجور موقعیت‌ها از خودم مراقبت کنم,
‫با این حال, کلا مسیرشون اونجا نیست,
‫فقط اینجان که از طرف دولت ‫مورمون‌ها و دشمن‌ها رو سرکوب کنن,
‫اونا چی؟ اونجا,
‫مورمون‌ها؟
‫اونا یه سری مشکلات دیگه دارن
‫که الان بهشون اشاره کردم,
‫نمی‌تونه بدتر از اینجا باشه,
‫من اینجا رو دوست دارم,
‫واقعاً این قلعه مال توئه؟
‫اوهوم,
‫چطوری باید همچین قلعه‌ای گیر آورد؟
‫خودت می‌سازیش,
‫دوین!
‫پیش من بمون,
‫با اینکه با شرایطتون همدردی می‌کنم، خانم راول،
‫به اندازه کافی درگیر مراقبت از خودمون هستم,
‫ما به مراقبت شما نیاز نداریم,
‫فقط یه همراهی صادقانه تو مسیر پیش رو می‌خوایم,
‫و پسر من کاملاً از پس خودش بر میاد,
‫شک ندارم، ولی تعداد نفراتمون رو
‫به گروه فنچر که فردا شب بهشون ملحق می‌شیم اعلام کردم,
‫فکر نمی‌کنم یه زن و بچه‌ی اضافی براش مشکلی باشه,
‫فکر می‌کردم خدا ‫ به آدم‌های خوش‌قلب پاداش میده,
‫بله,
‫زن من این شانس رو داره که ‫با قلبش تصمیم بگیره,
‫من تو موقعیتی نیستم ‫که این کار رو بکنم,
‫همیشه تو موقعیت کمک کردن هستیم,
‫کلی مذاکره کردم تا ‫آقای فنچر اجازه داد ما بهش ملحق بشیم,
‫اگه با نفرات اضافه بریم، ممکنه راهمون نده,
‫ما سه تا اسب قوی داریم, ‫وسایل‌مون هم کامله,
‫اونقدری هست که ‫ما رو تا کروکس اسپرینگز برسونه,
‫کروکس از مقصد ما دورتره,
‫خودم برای بقیه‌ی سفر یه‌کاری می‌کنم,
‫لازم نیست نگران باشین, ‫گفتم که، وبال گردن‌تون نمی‌شیم,
‫تو این دنیای جدید اینجا،
‫فقط نقشه‌ی برادرم و خدا رو ‫دارم که راهنمام باشن,
‫من حاضرم به هر دوتاش اعتماد کنم، آقای پرات, لطفاً,
‫کمرت به درد حمل بار می‌خوره؟
‫بله، آقا,
‫سپیده‌دم راه می‌افتیم,
‫وای، ممنونم, خیلی ممنون، آقای پرات,
‫و ممنون که کمک کردی,
‫من همچین نفوذی ندارم,
‫به هر حال، من همچنان ممنونم,
‫به نظر نمیاد این دنیا جای خوبی برای یه زن تنها باشه,
‫- واسه همینه که ازدواج می‌کنیم، مگه نه؟ ‫- بله,
‫لطفاً، بس کن دیگه,
‫ولش کن!
‫بسه!
‫ولش کن,
‫تکون نخور!
‫پاهاتو باز کن,
‫چیکار کردی؟
‫الان دیگه هیچی نداریم!
‫من همیشه هیچی نداشتم,
‫یالا!
‫بی‌احتیاطی بود
‫که یه پسر بچه رو وارد این ماجرا کردی,
‫منم به همین فکر می‌کردم,
‫زنه مصممه,
‫من که ضرر نمی‌کنم ‫فوقش با والتر هیگینز معامله‌ش می‌کنم
‫متأسفانه ممکنه حق با تو باشه,
‫ولی یه لطفی در حقم بکن,
‫درباره‌ش بهم نگو، پس…
‫از این چیزا به اندازه کافی دیدم,
‫هوا داره سرد میشه, برامون پتو بیار,
‫- پیداش کردی؟ ‫- تو کی هستی؟
‫زخمی شدی؟
‫می‌تونی اینجا بمونی,
‫آروم,
‫چیه؟
‫هیچی,
‫- هی، فنچر, ‫- ها؟
‫یکی داره میاد,
‫مورمون‌ها,
‫مورمون‌ها؟ منتظرشون بودیم؟
‫هر گاری هشت دلار,
‫مطمئن شو پولشون رو میگیری,
‫یه قدم دیگه به زندگی‌ای که بهت قول دادم نزدیک‌تر شدیم,
‫مدام از این زندگی جدید حرف می‌زنی، و من…
‫فقط می‌خوام بدونم نقش و مسئولیت من توش چیه,
‫مسئولیت تو خانواده‌ته,
‫شوهرت,
‫همونطور که تو مسئولیت منی,
‫مسیر ما واسه یکی شدن هموار نبود، ‫ ولی الان یکی شدیم,
‫و من بدون نمی‌تونم زندگی کنم,
‫همینطور حرکت کنین,
‫آقای بریجر, یکی اومده ملاقاتتون,
‫جیم بریجر؟
‫خودمم، مگه اینکه بخوای ‫به خاطرش بهم شلیک کنی,
‫دنبال یه زن می‌گردم,
‫سارا هالووی,
‫فکر کنم از این طرف‌ها اومده,
‫گفتی اسمش چی بود؟
‫هالووی, اهل فیلادلفیا,
‫احتمالاً با یه پسر جوون سفر می‌کنه,
‫ویرجیل,
‫باید جایزه‌ی خوبی داشته باشه ‫ که شکارچی‌ای مثل تو تا اینجا دنبالش اومده,
‫تو شرق یه نفر رو کشته,
‫خانواده‌ش پولدارن
‫و یه عالمه پول میدن به کسی که دستگیرش کنه,
‫خیلی از فیلادلفیا دوریم,
‫می‌دونم کجام، جناب,
‫خارج از سنت لوئیس جایزه رو دیدم,
‫اونجا دیده بودنش که دنبال یه راهنما می‌گشته,
‫میگن با یه نفر به اسم فرای همراه شده,
‫فکر نکنم دیده باشمش،
‫ولی گوش به‌زنگش می‌مونم,
‫دلیلی که اون یارو رو کشته رو گفتن؟
‫همیشه میشه یه دلیل درست برای کشتن پیدا کرد,
‫روز خوش,
‫فنچر,
‫چند تا سوار اومدن,
‫تفنگم رو بیار,
‫اینا دیگه کی هستن؟ ارتش؟
‫نه, شبه‌نظامی‌های مورمون,
‫مورمون‌ها,
‫اینا لشگر نائوو هستن,
‫سلام، رفیق,
‫سلام,
‫خب، کی مسئول این کاروانه؟
‫در خدمتم,
‫- تو مسئولی؟ ‫- آره,
‫خب,
‫مجوز عبور از این منطقه رو دارین؟
‫مجوز؟
‫طبق فرمان فرماندار بریگم یانگ،
‫هیچکس بدون مجوز از مقامات مسئول
‫اجازه عبور از این منطقه رو نداره,
‫اگه مجوز ندارین،
‫شما و گروهتون باید قبل از تاریکی
‫گاری‌هاتون رو برگردونین شرق,
‫نمی‌تونی ما رو نگه--
‫رفیق، می‌تونی به فرماندار یانگ اطمینان بدی
‫ که سپیده‌دم از اینجا میریم,
‫هیچوقت نمی‌فهمه اینجا بودیم,
‫متأسفم، روالش این‌جوری نیست,
‫فرماندار یانگ برای محافظت از ‫مردمش حکومت نظامی اعلام کرده
‫چون تو و امثال تو
‫ما رو از خونه‌هامون بیرون کردین،
‫عزیزانمون رو کشتین،
‫گفتین برین یه جای دیگه برای خودتون پیدا کنین,
‫خب، ما اون جا رو پیدا کردیم,
‫و آقا، شما روش وایسادین,
‫تا اونجایی که من می‌دونم،
‫رو زمینی وایسادم که ‫ مال دولت ایالات متحده‌ست,
‫من به اجازه نیاز--
‫یه بیانیه از فرماندار بریگم یانگه, هیچکس نباید--
‫هی از بیانیه‌ت حرف می‌زنی,
‫من می‌شنوم, کر که نیستم,
‫فقط مشکل اینه که ما هم بیانیه ‫ و قانون خودمون رو داریم،
‫و اون اینه که از هیچ احدی دستور نمی‌گیریم،
‫مخصوصاً یه مورمون لعنتی،
‫یا اون موجودی که خدا می‌دونه چیه,
‫پس می‌تونی بری به--
‫رفیق، اگه می‌خوای ‫شروع کنی به تیراندازی،
‫من شصت تا تفنگدار اینجا دارم، آماده‌ن,
‫و تیراندازای خیلی خوبی تو گروه دارم,
‫خیلی حوصله‌ش سر رفته, ‫تا حالا فقط داشته به…
‫به چی تیر می‌زدی، کول؟
‫- موش صحرایی, ‫- موش صحرایی,
‫پس به فرماندارت بگو «نه ممنون» ‫نیازی به مجوزش نیست,
‫چیزی که من می‌خوام یه جا برای چرای گله‌هامه,
‫و اگه فرماندارت لطف کنه،
‫ازش بپرس ببین می‌تونه چند تا از
‫اون زن‌هایی که داره رو قرض بده,
‫هر چی جوون‌تر بهتر,
‫الان پیشنهاد می‌کنم از اینجا برین ‫قبل از اینکه آبکِش‌تون کنیم,
‫برین, همین الان,
‫دلیلی برای خشونت نیست، رفیق,
‫ما از روی احترام اومدیم,
‫روز خوش,
‫بریم، پسرا,
‫بیاین,
‫نظرت چیه؟
‫هر وقت این سؤال رو می‌پرسی، ‫خودت می‌دونی من چی فکر می‌کنم,
‫باید همین الان همه‌شون رو می‌کشتیم,
‫باشه, امشب چند نفر اضافه برای نگهبانی بذار,
‫بله قربان,
‫با اون گروه مورمون چیکار کنیم؟
‫مورمون‌ها؟
‫گروه مورمون رو بذار حاشیه بیرونی اینجا,
‫واسه همین آوردمشون,
‫ببینم طایفه‌ی خودشون رو می‌کشن یا نه,
‫باشه,
‫نزدیک پنج هفته‌ست که داریم سفر می‌کنیم,
‫امیدواریم بهتر از چیزی که تو میزوری داشتیم پیدا کنیم,
‫و همه‌تون میرین پیش ناجی‌تون زندگی کنین؟
‫بریگم یانگ تو یوتا, آره,
‫یه تولد دوباره برای همه‌مون,
‫به جز خانم راول و پسرش,
‫اونا از بوستون دارن میرن کروکس اسپرینگز,
‫کروکس اسپرینگز, ‫آره، میریم پیش شوهرم اونجا,
‫من یه راول تو ایلینوی می‌شناختم,
‫اینو در ازای کارای ساخت و مرمت خونه‌ش بهم داد,
‫جسوپ راول؟
‫اسپرینگفیلد؟
‫ممکنه, خانواده شوهرم همه جا پخش شدن,
‫ببخشید,
‫و شما، آقای پرات، شما و همسرتون اهل اسپرینگفیلد هستین؟
‫نه، خانواده آبیش اهل شلبی هستن,
‫یه ازدواج بین خواهر آبیش، ایدن، ‫و من ترتیب داده شده بود,
‫خواهرش, چی شد؟
‫ببخشید,
‫اوم…
‫خدا… ایدن رو از ما گرفت
‫و درست قبل این سفر آبیش من رو بهم داد,
‫تو هم که بدتر از من داغونی، آبیش,
‫چیزی هست که بخوای بهمون بگی؟
‫ببخشید,
‫حس می‌کنم اینجا جای من نیست,
‫باید ایدن اینجا می‌بود، نه من,
‫خواست خدا نبوده,
‫شاید خدا اشتباه کرده,
‫باید به مسیری که خدا ‫برامون تعیین کرده اعتماد کنیم،
‫ چه درکش کنیم، چه نه,
‫مثل یه آدم کور که یه غریبه دستش رو گرفته,
‫تا وقتی که به پرتگاه می‌رسه,
‫و موقع سقوط می‌فهمه که اصلاً کور نبوده,
‫فقط هیچوقت به فکرش نرسیده بود ‫چشم‌هاش رو باز کنه,
‫جوون,
‫گفتم شاید گشنه باشی,
‫امیدواریم بچه‌های زیادی داشته باشیم,
‫من با شش تا برادر و خواهر بزرگ شدم,
‫ما سه تا داریم,
‫و فکر کنم همین برام کافیه,
‫نباید زود قضاوت کنیم, ‫به نظرم حداقل شش تا خواهیم داشت,
‫شش تا؟
‫به نظر من سه تا خیلی خوبه, ‫من از پس یکی هم به‌زور دارم بر میام,
‫تو چی؟ می‌خوای چیکار کنی؟
‫خب، اول می‌خواستم تو دره سالت لیک مستقر بشم,
‫ولی بعدش--
‫- وای خدا جون! ‫- هی!
‫دو--
‫اطراف رو پوشش بدین!
‫نذارین رو تپه بمونن!
‫ اسلحه‌هاتون رو بیارید!
‫آبیش!
‫ولش کن!
‫ولش کن-- جیکوب! جیکوب!
‫آبیش!
‫نه!
‫بابا!
‫خدای من!
‫- یالا! ‫- بدو! بیا! بجنب!
‫مامان! مامان!
‫بیا!
‫برو اون زیر,
‫برو!
‫بدو!
‫هی!
‫برین دنبالشون!
‫پاشو!
‫شکارشون کنین!
‫سوار می‌خوام!
‫به سوار بیشتر نیاز دارم! برین دنبالشون!
‫بجنبین پسرا!
‫هیچ شاهدی نباید زنده بمونه!
‫همه‌شون رو بکشین!
‫فرانک,
‫برو جنازه رو بیار,
‫بله قربان,
‫مولن! مولن!
‫
‫نه!
‫بیا!
‫ساکت باش,
‫هیس,
‫ساکت باش,
‫مطمئن شین همه‌شون مردن,
‫کار همه رو تموم کنین!
‫هیچ‌جا پیداشون نمی‌کنیم,
‫هیچ ردی نیست, هیچی,
‫خب غیب که نشدن,
‫به اون پایوت‌ها بگو
‫اگه پیداشون کنن بهشون پول میدیم,
‫برو دیگه,
‫رئیس الاغ و گاو نر نمی‌خواد,
‫ گله و اسب می‌خواد,
‫زن‌ها رو هم می‌خواد,
‫نه نه, من همین الان دو تا شاهد گم کردم,
‫نمی‌خوام کس دیگه‌ای هم در بره
‫که بتونه ما رو به این کار ربط بده,
‫پیش این پایوت‌ها زیاد دووم نمیارن,
‫بهش بگو وقتی کارشون باهاشون تموم شد
‫مطمئن شه که مردن,
‫فهمیدی؟
‫فکر نکنم توقف کردن منطقی باشه,
‫هنوز دنبالمون می‌گردن,
‫اون مردا کی بودن؟
‫اونایی که ماسک داشتن؟
‫همه‌شون سرخپوست نبودن,
‫- سردمه, ‫- می‌دونم,
‫می‌تونیم آتیش روشن کنیم؟
‫نه اگه می‌خوای تا صبح زنده بمونی,
‫می‌تونیم از غذات بخوریم؟
‫پشت سر من بمون,
‫بیا,
‫خب,
‫اینو بخور, باشه؟
‫امری باشه؟
‫خب، تو یه دنیای عالی،
‫می‌تونیم به هم کمک کنیم,
‫مظنه برای دستگیری یه شوهرکُش چنده؟
‫شنیدیم دنبال یه زنی,
‫که با یه پسر سفر می‌کنه,
‫خب، اگه بگم دقیقاً می‌دونم کجان چی؟
‫برای ما چقدر می‌ارزه؟
‫پسره یه چیزی مثل…
‫آتل به پاش داره,
‫جایزه برای مرده یا زنده‌ش هست؟
‫اگه مرده باشه نصف میشه,
‫ولی در هر صورت میدن,
‫خب، چقدر می‌ارزه؟
‫هزار و پونصد تا,
‫که سهم شما میشه دویست تا,
‫نمی‌تونم باهاش کنار بیام,
‫- کی می‌تونی منو ببری پیشش؟ ‫- همین الان,
‫پس سهمت میشه پونصد تا,
‫این شد یه چیزی,
‫بزن بریم,
‫هی، اسمت چیه؟
‫اهل کجایی؟
‫هی رفیق, اهل کجایی؟
‫ویرجیل!
‫من با پونصد تا می‌تونم کنار بیام، ولی تو نمی‌تونی,
‫مجبور نبودیم بکشیمش,
‫خب، مرده,
‫پس، مشخصه که مجبور بودیم,
‫ویرجیل,
‫بسه دیگه!
‫بجُنب، یه روز از ما جلوتره,
‫بریم!
‫ببخشید آقا, متأسفم,
‫آبیش!