‫- جایی میری؟ ‫- دارم از اینجا میرم,
‫کِی بهش گفتی؟ « آنچه گذشت »
‫امروز صبح,
‫گمونم تقدیرمون همین بود,
‫دیگه نمی‌خواد قیافه‌ام رو ببینه,
‫کی انقدر با عجله منو از آدیس آورد؟
‫منظورم اینه از کی باید تشکر کنم که,,,
‫بعد از شیش سال مأموریت، ‫توی 48 ساعت بهم گفته برگردم
‫کایوتی دستگیر شده,
‫لعنتی!
‫کایوتی از عملیات‌هایی که درحال حاضر ‫توی اوکراین در جریانه هم باخبره,
‫فیلکس رتل‌باکس توی لویو،
‫عملیات‌های پیش‌رو رو به تعویق بندازید,
‫تمامی فعالیت‌های مخفیانه‌مون ‫توی روسیه و اوکراین
‫شاید در خطر باشه,
‫بخاطر همینـه که برگشتم؟
‫می‌خوام قبل از اعزام،
‫یه مامور جدید رو هم آموزش بدی,
‫- کجا بره؟ ‫- ایران!
‫تو دل این کشور,
‫مگه غیر این هم داشتیم؟
‫- اینجا احساس راحتی می‌کنی؟ ‫- خوبه,
‫دخترم رو دیدم؛ ‫هرجا رفتم تحت تعقیب بودم,
‫یحتمل گوشیم هم شنود می‌شه,
‫واسه حمله‌ای که به دانشگاه شده زنگ زدی؟
‫- آره, ‫- من زنده‌ام,
‫- اومدم لندن‌, ‫- منم همینطور,
‫باید بهش می‌گفتیم
‫یه ردیاب دومی هم در کاره,
‫« سازمان » ‫« فصل اول، قسمت دوم »
‫مخفیانه زندگی کردن,,,
‫پر از صداهای مختلفـه,
‫از صداهای گوش خراش ‫گرفته تا زمزمه‌های نامحسوس,
« اوکراین »
‫فقط همین‌ها رو تونستیم بیاریم,
‫عالیه,
‫این‌ها چی‌ان؟
‫یه‌سری کیت‌ کمک‌های اولیه‌ان,
می‌دیم‌شون به غیرنظامی‌هایی که,,,
‫از مناطق جنگی فرار کردن ‫و به‌اینجا پناه آوردن,
‫- بچه داری؟ ‫- دوتا,
‫از این‌ها هم آوردم، چندتا دفتر نقاشی و خودکارهای رنگی,
‫- بیا، چندتا ببر, ‫- ممنون,
‫قابلی نداشت,
وضعیت قرمز‌
‫فیلکس در خطره,
‫- لو رفتیـم؟ ‫- نـه,
‫منتظر خبرم باش‌,
‫هی,,,
‫این یعنی چی؟
‫اوکراین,,,
‫تا ابد,,,
‫آزاد باد,
‫اگه توی کشور خودم بودم، به‌خاطر زنا,,,
‫منو تا گردن خاک می‌کردن و سنگسارم می‌کردن,
‫وقتی اون‌جا رو ترک کردم، فهمیدم ‫که کار درست رو انجام دادم,
‫تصور می‌کردم می‌تونم ازت بگذرم,
‫نمی‌خواستم اذیت بشی,,,
‫نمی‌خواستم خودم اذیت بشم,
‫من باید برم,
« تماس بی‌پاسخ »
‫یادتی وقتی داشتیم خداحافظی می‌کردیم
‫چه حرفی به‌هم زدیم؟
‫آره، یادم میاد,
‫واقعاً خنده‌دار بود,
‫نه، نبود,,,
‫اون‌موقع خنده‌دار بود,
‫تو و من؛ تا ابد,
‫تو و من,
‫از سرشم زیاده,,,
‫نه اگه بابت‌ش پول داده باشه,
‫خداحافظی‌های ساعت 4 صبح؛ ‫دقیقاً مثل بقیه جنده‌ها,
‫شاید پروازی چیزی داشتن,,,
‫عصبانی به‌نظر نمی‌رسه,
‫شبیه جنده‌ها هم نیست,
‫احتمالاً می‌خواد بره فرودگاه,
‫بدون کیف و چمدون؟
‫آهای! آهای! آهای! ‫بیـدار شو,
‫این ردیاب‌هاتون؛ اینم صبحونه,,,
‫الانم دارم می‌رم خونه,
‫یه دوش بگیرم و بعد برم سرکار؛ ‫اونم از دریچه‌ی تخلیه هوا,
« ممنون که هتل سی‌کانتینرز لندن رو برای اقامت انتخاب کردید,,, »
‫دکتر ریچل بلیک،
‫‏اومدم آقای هنری اوگلتری، مسئول ‫پشتیبانی خدمات خارجی رو ببینم,
‫ممنون,
‫سناریوی اول,
‫کایوتی مست کرده و خودش رو لو داده,
‫مستقیم از کلانتری
‫بردنش واحد ضدجاسوسی,
‫الان خدمت سازمان اطلاعات بلاروس تشریف داره,
‫وقتی مستی‌ش پریده،
‫گفته کسشعر گفتم ‫و خیلی مست بوده,
‫اگه وقتی مست بوده همه‌چی ‫رو لو داده باشه چی؟
‫همه‌ی مدارک، راه های ارتباطی‌اش,,,
‫یا بدتر، اگه حتی یادش نیاد ‫همه‌چی رو لو داده چی؟
‫اگه اینطوری بود خیلی راحت ‫ولش می‌کردن بره زندگی‌ش رو بکنه،
‫اما چنین کاری نکردن, ‫اون ناپدید شده,
‫عالیه؛ خب پس کایوتی مست و پاره بوده,,,
‫و به همین خاطر، ‫یه‌کاری کرده که شاید نکرده باشه
‫و اگـرم کرده باشه، مشخص نیست از ‫قصد بوده یا نه چون خودشم یادش نمیاد؟
‫آره؛ منم تا حالا در این حد خمار بودم, ‫واقعاً افتضاحه!
‫کایوتی قبل از این‌که اعزام بشه
‫چند وقت توی اداره فعالیت داشته؟
‫16 ماه,
‫خب پس 16 ماه دسترسی کامل به
‫اطلاعات عملیاتی محرمانه،
‫دستورالعمل‌ها و عملیات‌های مخفی در حال اجرا,
‫الان بالا میارم,
‫باید سوابق‌ش رو بررسی کنیم,
‫خیلی خب، تنها زندگی می‌کنه،
‫یه آپارتمان دوبلکس یک خوابه داره که با وام خریده؛ ‫حیوان خونگی نداره،
‫تو یه شرکت مشاوره مالی تو ‫منطقه‌ی «اوپر مینسک» کار می‌کنه,
‫فعالیت‌هایش کاملا قانونیـه ‫و مشتری‌هاش واقعی‌ان,
‫گه بخوایم دزدکی وارد بشیم و اونجا ‫رو بگردیم، هیچی عایدمون نمیشه,
‫قشنگ یه‌زندگی پر و پیمون واسه خودش داره,
‫‏به چند تا از منابع فعلیش اطلاع دادیم؟
‫سه تا؛ منتظرِ خبرـمون هستن,
‫به نفر چهارم هم زنگ زدیم که حسابی ترسیده بود,
‫چقدر ترسیده بود؟
‫ببینید، این فقط یه اقدام احتیاطـیه,
‫- لو رفتم؟ ‫- نه، نه، نه,
‫اصلاً؛ نگران نباشید,
‫الکسی اورخف، 34 سالشه,
‫رئیس یه شرکت حمل و نقلـه که,,,
‫با مزدورهای روسی دست‌شون تو یه کاسه‌ست,
‫خب پس دلیل این وقفـه چیه؟
‫- داری یه‌چیزی رو مخفی می‌کنی, ‫- دستورالعمل‌مون به این شکله,
‫دستورالعمل؟
‫بله، جزوی از دستورالعمل‌مونه!
‫- دستورالعمل‌مونه, ‫- دستورالعمل,,,
‫دستورالعمل,,,
‫شما می‌دونید من با کی‌ها کار می‌کنم، ‫با کوچک‌ترین اشتباه,,,
‫چشم‌هام رو در میارن و جنازه‌ام ‫رو می‌اندازن توی جوب,
‫- بعد تو میای می‌گی که,,, ‫- خیلی‌خب,,,
‫باید از چنگ مزدورها نجات‌ش بدیم,
می‌دونی چقدر خرج داره؟
نگران اون نباش، خودم با هنری حرف می‌زنم,
‫یعنی این‌قدر می‌تونه خطرناک باشه؟
‫نه؛ به‌نظرم می‌تونیم ازش استفاده کنیم,
‫خب,,,
‫سه‌تا ردیاب رو از کار انداخت، ‫شب توی هتل موند
‫و صبح به‌راحتی از چنگ‌تون فرار کرد,,,
‫دیگه چی؟
‫- برامون کیک «دنیش» خرید, ‫- خیلی خوشمزه بود!
‫تنها بود؟
‫مطمئن نیستیم, ‫رفت و آمد زیاد بود,
‫هُتلـه‌ها,
‫می‌دونم هتل چیه!
‫ماموریت ما این بود که حواس‌مون باشه
‫کسی تعقیب‌ش نکنه و هویت‌ش رو ‫شناسایی نکنن, خب؟
‫اگه می‌خوای بیشتر از این در خدمتت باشیم، ‫بهش می‌گن جاسوسی کردن,
‫اونطوری هر اطلاعاتی که ‫بخوای رو برات جور می‌کنیم,
‫کی‌ها رو می‌کُنه، چندبار می‌کُنـه
‫دختره از کون دوست داره یا نه,,,
‫هنری؟
‫سلام بچه‌ها, ‫وقت داری؟
‫آره,
‫می‌بینمتون,
‫چی شده؟
‫فکر کنم اردک پلاستیکی پیدا کردم,
‫هر شب همهٔ مدارک رو بریز تو دستگاه خردکن
‫یا بذارشون توی گاوصندوق,
‫میزتون رو مرتب نگه دارید و ‫سطل آشغالتون همیشه خالی باشه,
‫هرکسی دفتر خودش رو تمیز می‌کنه,
‫این از رمزها؛ ‫رمز در، گاوصندوق و تلفـون,
با اصلِ «اسرار محرمانه» آشنایی داری؟ [ این اصل که در سازمان‌های امنیتی از اهمیتی به‌سزایی برخوردار است، بر عدم اشتراک‌گذاری اسرار محرمانه این نهاد یا شرکت توسط کارکنان آن با دیگر مردم عادی تاکید دارد ]
‫من 16 سال توی لنگلی کار کردم,
‫اصل ماجرا از این‌جا شروع می‌شه,
‫این طبقه، مرکز فعالیت ماموران مخفی غیررسمی ماست, رعایت این اصل خیلی مهمه!
‫مثل اصل «رعایت کردن اسرار شغلی» دیگه,
‫مثل اطلاعات فوق سری و محرمانه,
‫اگه یه دکتر به کشورش خیانت کنه، ‫دادگاهی می‌شه، اما خبری از اعدام نیست,
‫از جنگ داخلی تا امروز هیچکس به‌خاطر ‫خیانت به کشور اعدام نشده,
‫این‌جا آوردنش 100 هزار دلار آب می‌خوره!
‫پول‌های پس‌انداز هم همه‌ش به‌گا رفته,
‫یه آدم اون بیرونـه که ممکنه برامون دردسرساز بشه,
‫باید خرج کنی تا بیاریمش این‌جا,
‫اونی که دیشب توی هتل خوابیده شمایی,,,
‫سی‌کانتینر، سـوف بانک, ‫بحث رو عوض نکن,
‫تنها بودی؟
‫چه‌خبره؟ دلسوزی پدرانه‌ست؟
‫اونقدرها هم پیر نشدم,
‫چرا تیم محافظت‌ات رو پیچوندی؟
‫دارم به‌شون آموزش می‌دم؛ ‫بلاخره یکی باید این‌کارو بکنه,
‫می‌دونی که اختلالِ بعد ماموریت,,,
‫اسم آلبوم جدید جوی دویژنـه؟
‫هنری!
‫گوشی کایوتی هنوز دستِ پلیس‌ بلاروسه,
‫هیچ خبری ازش نیست, ‫حتماً بدجور گند زده,
‫یا شاید خودش یا هر کس دیگه‌ای که استخدام کرده
‫یه عامل نفوذی دوگانه‌ی روسیه‌ایه!
‫پول رو بده,
‫دکتر بلیک تشریف آوردن,
‫بله,,,
‫دکتر بلیک، به لندن خوش آب و هوامون خوش اومدید,
‫ایشون از ماموران مخفی ما هستن، مارتین, ‫دکتر بلیک,,,
‫قبلاً در بخش روانشناسی لنگلی کار می‌کردن،
‫برای ارزیابی سلامت روان کارکنان اداره به این‌جا اومدن,
‫خیلی هم عالی,
‫مهم‌ترین چیز توی تو هر سازمان
‫سلامتِ روان کارکنان‌شه,
‫اومدم ببینم این‌جا چه‌خبره ‫و به حرف‌هاتون گوش بدم,
‫به‌خدا که بعد از یکی دو روز ‫کلاً یادشون می‌ره من این‌جام,
‫اگه بخوای کارهایی که این‌جا انجام می‌دیم ‫رو در نظر بگیریم اوضاع خیلی وخیـمه!
‫می‌شه یه‌چیزی رو به‌تون نشون بدم؟
‫دارم از سازمان میام بیرون,
‫چی؟
‫فکر می‌کردم بهت ماموریت دادن,
‫دادن,
‫یه ماموریت طولانی خارج از کشور، اما نمی‌تونم برم,
‫چرا؟
‫به‌خاطر دوست پسرم,
‫کون لق اون, ‫پای آینده و شغلت درمیـونه,
‫اگه برم رابطه‌مون تموم شه,
‫آره اما بعد یه مدت فراموش می‌کنه دنی,
‫گوش کن,
‫تو واسه رسیدن به هدفـت خیلی تلاش کردی,
‫- تو واسه‌ این کار ساخته شدی, ‫- خودمم اینطوری فکر می‌کردم,
‫ظاهراً اینطور نیست,
‫اومد,
‫خداحافظی چطور بود؟
‫همکارهام فکر می‌کنن کسخلی چیزی‌ام,
‫همکارهای سابق‌ت,,,
‫فکر می‌کنن شیفته‌ی دوست ‫پسر خیالی‌ام و نمی‌تونم ولش کنم,
‫آفرین,
‫تا حالا رفتی اسرائیل؟
‫ ‏سال 2018، تو یه کنفرانس توسعه پایدار شرکت کردم
‫ که جزئی از مدرک مهندسی‌م بود,
‫اطلاعات ایران تمامی ورودی‌های تل‌آویو ‫رو زیر نظر داره و ثبت می‌کنه, بن؟
‫‏بله، به اون سرور دسترسی داریم, می‌تونم حذف‌ش کنم,
‫دستورالعمل!
‫شما می‌دونید من با کی‌ها کار می‌کنم،
‫چشم‌هام رو در میارن,,,
‫و می‌اندازم توی جوب, ‫خواهش می‌کنم من رو از این‌جا نجات بدید,
‫اگه کاری نمی‌کنید، خودم به روش,,,
‫شدت ترسـش تو چه وضعیتی قرار داره؟
‫اگه بحرانیه، یه دلیل کاملاً موجه داریم که
‫از اون‌جا خارجش کنیم و نجات‌ش بدیم,
‫اگه بحرانی نیست، بهش بگیم بره خونه‌ش
‫یه دوش بگیره و استراحت کنه,
‫اگه اشتباه کنی، ممکنه دستگیر بشه!
‫اعدامش می‌کنن,
‫کدومه؟
‫دکتر بلیک؟
‫فرض کن رفتی یه آزمایش چک‌آپ معمولی بدی،
‫بعد که زنگ زدی جواب رو بگیری، دکتر می‌گه:
‫«باید چندتا آزمایش دیگه انجام بدیم، نگران نباش،
چیز خاصی نیست، فقط هرکاری می‌کنی، نرو سفر»
‫تو آفریقای جنوبی زندگی می‌کنی,
‫ابولا شیوع پیدا کرده،
‫چیکار می‌کنی؟
‫پول رو جور می‌کنم,
‫دکتر بلیک هم با خودتون ببرید,
‫‏آقای اورخوف، چندبار تماس گرفتم جواب ندادین,,,
‫کجا بودین؟
‫شما کی باشی؟
‫یکم پیش با هم حرف زدیم تا ‫هماهنگی‌های سفرتون رو انجام بدیم,
‫قابل توجه مسافران محترم عازم به نیویورک,,,,
‫فرودگاه جان اف کندی،
‫لطفاً جهت سوار شدن به هواپیما,,,
‫الکسی، کجایی؟
‫من به شماها نیاز ندارم, ‫خیلی کُندیـن,
‫لعنتی!
‫لعنت بهش,
‫- بلر؟ ‫- چیـه؟
‫بلر، رفته فرودگاه!
‫زود باش,
‫خب پس سلامت روان,,,
‫آخه مگه کار ما چیز سالمی هم داره؟
‫اصلاً تا حالا تو اداره کسی رو ‫دیدی که حالش خوب باشه؟
‫اگه دیدی،
‫امیدوارم به‌دلیل روانی بودن اخراج‌شون کرده باشی,
‫من روانشناس بالینی‌ام، کسی رو اخراج نمی‌کنم,
‫زیر نظر می‌گیرم، ارزیابی می‌کنم,
‫یعنی الان داری من رو ارزیابی می‌کنی؟
‫هر پنج ثانیه یه‌بار به آینه بغل نگاه می‌کنی,
‫وسواس‌گونه‌ست,
‫همین خیلی چیزها رو نشون می‌ده,
‫همچنین مشخصات راننده هر ماشینی ‫که رد می‌شه رو به‌خاطر می‌سپاری،
‫به‌علاوه بقیه کسایی که توی ماشین‌ان
‫رنگش، مدلـش و محل ثبت‌ش,
‫مگه همه این‌کارو نمی‌کنن؟
‫هنری؟
‫اورخوف توی فرودگاه مینسـکه
‫داره می‌ره استانبول تا از اون‌جا بره نیویورک,
‫کیرم توش!
‫خیلی‌خب,
‫چقدر مونده تا سوار هواپیما بشه؟
‫- 47 دقیقه! ‫- کدوم هواپیمایی؟
‫«آتمن اسکای‌لایز» ‫اوتـی284,
‫و اوتـی 320؛ از استانبول به نیویورک,
‫آمریکا اومدنـش مثل یه اعتراف‌نامه‌ی امضا شده‌ست،
‫باید یه نقشه درست‌حسابی برای ‫خارج شدنش از مینسک ترتیب بدیم,
‫نقشه‌ای که اگه اطلاعات روسیه و بلاروس افتادن دنبالش
‫هیچ مشکلی پیش نیاد,
‫خیلی‌خب، هرچی درمورد ‫این یارو می‌دونی بهم بگو,
‫- خیلی خب,,, ‫- الکسی اورخوف،
‫‏متولد 1989 در کالادزیچی،
‫- ‏محله‌ای توی شرق مینسک, ‫- یه برادر داره,
‫باباش کشاورز بود و به دلیل سرطان ریه فوت شده,
‫سال 1995، در 18 سالگی، به خودِ مینسک نقل مکان می‌کنه,
‫- تو یه کارخونه ماشین‌سازی کار می‌کرده, ‫- سال 1995,,,
‫راننده کامیون بوده،
‫- که بعد,,, ‫- الان راننده نیست,
‫- شرکت رو می‌چرخونه, ‫- راننده کامیون «بوده»
‫فوتبالِ 5 نفره بازی می‌کنه،
‫هر ماه یه‌بار و کریسمس‌ها مامانش رو
‫می‌بره کلیسای کاتولیک «قلب مقدس»,
‫پنج تا دوست دختر داشته،
‫طولانی‌ترین رابطه‌ش یک سال بوده,
‫برادرش به گدانسک نقل مکان کرده,
‫یه کارگر باربری بندرگاه‌ست,
‫یک سال پیش دچار,,,
‫- سرطان لنفوم می‌شه, ‫- سرطان لنفوم، که,,,
‫- الان بهبود پیدا کرده, ‫- وایسا,
‫گدانسک! همین خوبه,
‫زنگ بزن اورخف، بهش بگو,,,
‫با پرواز بعدی می‌ره گدانسک؛ همراه ما,
‫چه‌خبر شده؟ فکر می‌کردم داریم می‌ریم ویلنیوس,
‫ویلنیـوس در وضعیت «او,بی‌,ای» قرار گرفت,
‫یعنی به‌دلیل اتفاقات ناگهانی کنسل شد,
‫این دفعه گند نزن!
‫- الکسی؟ ‫- اوون؟
‫دوست من، دیگه خیلی دیره, ‫من رفتم, پنج دقیقه دیگه
‫- سوار هواپیما می‌شم, ‫- گوش کن الکسی!
‫ما پروازت رو کنسل کردیم و دیگه هیچ اثری از بلیطت
‫به مقصد نیویورک توی سیستم‌شون وجود نداره,
‫نمی‌ذارن سوار شی!
‫- مادربه‌خطا! ‫- پس گوش کن ببین چی می‌گم,,,
‫- الکسی, ‫- قسم می‌خورم اگه دستم بهت برسه,,,
‫- مثل سگ می‌کشمت, ‫- الکسی گوش کن!
‫- الکسی، ازت می‌خوام,,, ‫- مثل سگ می‌کشمت!
‫- به من گوش کنی, ‫- گوش کن الکسی,
‫کانتر شرکت هواپیمایی ایر پولند رو پیدا کن,
‫یه بلیط با اسم تو به مقصد گدانسک ‫برای ساعت 13:20 دقیقه اون‌جاست,
‫- حرفتون رو باور نمی‌کنم! ‫- قراره بری و داداشت که,,,
‫در حال حاضر تو بیمارستانه رو ملاقات کنی, ‫سرطانش؟
‫اما در حال حاضر,,,
‫در حال حاضر،
‫داری جون برادرت، مادرت
‫و هرکسی که می‌شناسی رو ‫به‌خطر می‌اندازی,
‫اول از همه خودت!
‫عاقلانه تصمیم بگیر الکسی!
‫- اگه احمق‌بازی در بیاری ‫- نه,,,
‫- من نمی‌تونم کمکت کنم, ‫- صبرکن,,,
‫- هیچکس نمی‌تونه, ‫- صبرکن!
‫- چه غلطی بود کردی؟ خودم می‌تونستم! ‫- می‌دونستم می‌تونی,,,
‫- محض اطلاع! ‫- می‌دونم می‌تونستی!
‫- چرا قطع کردی؟ ‫- نمی‌دونم,
‫قطع کردم دیگه! ‫قطع کردم که بدونه جدی‌ایم!
‫- یا نمی‌دونم,,, ‫- بدونه جدی‌ایم؟ چی؟
‫- حالا قبول کرد؟ ‫- یعنی چی؟
‫قبول کرد سوار هواپیما بشه و بره؟
‫چون اصلاً به‌نظر نمی‌رسید که ‫قبول کرده باشه,
‫- گفت‌وگومون تموم شد, ‫- گفت‌وگو باید وقتی تموم می‌شد که
‫اون مرتیکه قبول می‌کرد سوار هواپیما بشه,
‫خب، حس شش‌ام می‌گه سوار می‌شه,
‫حس ششم‌ات؟
‫این‌جا سازمان اطلاعاته؛ کازینوهای رینو که نیست!
‫اورخف سوار هواپیمای گدانسک شد,
‫گل کاشتی,
‫تیم استقبال چی؟
‫سر جاشون مستقرن,
‫برو کارو تموم کن,
‫«لهستان»
‫دیمیتری اورخف؟
‫دیمیتری؟
‫ببخشید آقا,,, انگلیسی بلدید؟
‫- دیمیتری اورخف؟ ‫- یه کوچولو، بله خودمم,
‫دکتر تام وینسنت هستم,
‫من پزشک نظامی آمریکا
‫وابسته به سفارت ورشو هستم,
‫اینم همکارم دکتر براونـه, ‫ اومدیم درباره‌ی برادرت صحبت کنیم,
‫- چی شده؟ مشکل چیه؟ ‫- سازمان ضدجاسوسی روسیه,,,
‫فکر می‌کنه برای سازمان سیا کار می‌کرده,
‫کنسولگری آمریکا مستقر در اونجا بهمون خبر داده,
‫احتمالاً به جرم خیانت محاکمه میشه,
‫- چیکار کرده مگه؟ ‫- هیچی,
‫ولی ترسیده و از کشور فرار کرده,
‫فکر می‌کنن الکس جاسوسه؟
‫اون حتی بند کفشش رو هم نمی‌تونه ببنده!
‫فقط می‌خوایم کمکش کنیم که ‫سالم از این ماجرا بیرون بیاد,
‫من چیکار می‌تونم بکنم؟
‫خودتو تو بیمارستان بستری کن,
‫- چرا؟ ‫- الکسی به رئیسش گفته,,,
‫داره میاد لهستان تا برادرش رو که سرطان داره ببینه,
‫پس می‌خواین وانمود کنم سرطانم برگشته؟
‫واقعاً سرطان داشتی؟
‫یه سال پیش, الان رو به بهبودم,
‫چطور اینو نمی‌دونستیم، دکتر براون؟
‫فکر کردم,,,
‫به پرونده‌های پزشکی دسترسی نداشتیم,
‫فقط واسه چند روزه,
‫تا وقتی مطمئن شیم برادرت در امانه,
‫فقط چند روز,
‫لطفاً اینجوری منو تحت فشار نذار,
‫من اینجام تا نظارت کنم,
‫می‌خواستم حسش رو درک کنی,
‫اینکه یکی دیگه بودن چه حسی داره,
‫اون فقط پنج ثانیه بود، نه شش سال,
‫اگه عجله کنیم، می‌تونیم با آخرین پرواز برگردیم لندن,
‫اورخف چی میشه؟
‫نمی‌خوای وقتی برسه اونجا باشی؟
‫اورخف رو تو همون فرودگاه خفت می‌کنن,
‫به لهستان خوش اومدی, با این ماشین بیا,
‫داری کجا می‌ری؟
‫ماشین رو نگه دار,
‫نگه دار، می‌خوام پیاده شم,
‫هی! این ماشین کیری رو نگه دار!
‫بذار پیاده شم!
‫گاییدمتون,
‫ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه زنگ زد,
‫چه مرگته هنری؟
‫- گوش کن,,, ‫- آره
‫از برادر خانمت درباره‌ی یه عملیات محرمانه,,,
‫با اسم رمزش سؤال می‌کنی,,,
‫اسم رمزی که حتی نباید می‌دونستی چیه,,,
‫فکر نمی‌کردی این قضیه دردسر میشه؟
‫اتفاقاً برعکس، امیدوار بودم بشه,
‫چرا؟
‫می‌خواستم ببینم لو رفته یا نه,
‫اون الان وسط یه عملیات مخفی ‫ توی منطقه‌ی جنگیـه,
‫هیچ اطلاعات عملیاتی‌ای لو نرفته,
‫من هیچی درباره‌ی فیلکس نمی‌دونم, ‫فقط یه اسم شنیده بودم,
‫می‌خوای یه چیزی بهت بگم؟
‫حرفت رو باور می‌کنم,
‫می‌خوای بدونی چرا؟
‫چون هنری، من، فرمانده‌ام,,,
‫و حتی خودم هم نمی‌دونم فیلکس چیه,
‫که یعنی فیلکس,,,
‫از هر چی عملیات مخفی که تا حالا بوده
‫مخفی‌تره,,,
‫و هیچکس,,, نه تو، نه من، هیچکس,,,
‫هیچوقت نباید ازش حرفی بزنه,
‫هیچوقت,
‫هی,
‫کمک کنید!
‫کمکم کنید!
‫کمک کنید!
‫خیلی‌خب, ‫چقدر واسم آب می‌خوره؟
‫نهایتش پنجاه‌ هزارتا,
‫بیست تا واسه انتقال، سه تا مأمور، ‫جتِ شرکت,
‫دوتا مأمور واسه عملیات، ‫تجهیزات و اینا,
‫بیست تا واسه بازجویی، ‫ده تا هم مراحل بعدش,
‫باشه, خطراتش چیه؟
‫به جز پنجاه هزارتا و اینکه اورخف رو ‫برای همیشه از دست می‌دیم؟
‫نکته‌ی مثبتش چیه؟
‫اگه اون جاسوس دوجانبه باشه، ‫پس کایوتی هم هست,
‫نمی‌تونی با چهل هزار تا انجامش بدی؟
‫- با چهل تا نمیشه, ‫- چهل و پنج تا,
‫چهل و هشت تا,
‫چه خبره؟ بازار ترک‌هاست که چونه می‌زنی؟
‫خیلی‌خب,,,
‫بذار برات توضیح بدم که چطور تخصیص بودجه
‫توی دپارتمان‌های دولتی آمریکا انجام می‌شه، هنری,
‫فرمانده هر سه ماه یه بار,,,
‫یه درخواست می‌فرسته واسه کمیته مالی برون‌مرزی توی لنگلی,,,
‫که ریاستش به عهدهٔ,,,
‫یه خانم مارتینا-لوئیز بروکس نامیه,
‫حالا این خانم بروکس از من خوشش نمیاد,
‫حتی میشه گفت,,,
‫خانم بروکس اصلاً اروپا رو به رسمیت نمی‌شناسه,
‫چهل و هفت هزار تا,
‫حله,
‫«اورخف - دوربین شماره 4»
‫شروع کن,
‫کی هستی؟‍
‫من کجام؟
‫چی می‌خواین از جونم؟
‫سلام,
‫خب، ما اینجاییم,,,
‫که سفارش ناهارتون رو بگیریم,
‫چی میل دارین؟
‫وافل یا پیتزا؟
‫چیزبرگر یا هات داگ؟
‫کوکاکولا یا مک‌دونالد؟
‫توپاک یا بیگی؟
‫بیل یا هیلاری؟
‫بیانسه یا تیلور سوئیفت؟
‫تو رو خدا بسه!
‫واسه چی اومدی گداسک؟
‫اومدم برادرم رو ببینم
‫اون مریضه، تو بیمارستان ماری کوری بستریه,
‫واسه کی کار می‌کنی؟
‫من تو بخش تدارکات کار می‌کنم,
‫به‌خدا من فقط یه راننده کامیونم!
‫پیمانکار دولتم!
‫دونالد ترامپ رو دیدی؟ ‫گلف بازی کردین؟ کی برد؟
‫چقدر می‌تونیم بهش صدمه بزنیم؟
‫- تا کجا می‌تونیم پیش بریم؟ ‫- کم تا متوسط,
‫توی روسیه‌ست, اونا ملایم برخورد نمی‌کنن,
‫قضیه‌ی اردک چوبیه,
‫دیگه نگید نگفتم!
‫چرا فرار کردی؟ ‫فرار کردن تو خونِته؟
‫رئیست کیه؟ همون فرمانده‌ست؟
‫دکتر آماده باشه؟
‫می‌تونه باشه,
‫اومدم برادرم رو ببینم
بذار حالش جا بیاد* (ترس و فشار روانیِ شکنجه بهش غلبه کنه)
بذار حالش جا بیاد
‫تو تاریکی ولش کنید,
‫♪ تو تاریکی دارم می‌رقصم ♪
‫ببخشید,
‫اردک چوبی چیه دیگه؟
‫اردک چوبی رو فشار بدی، آخ نمیگه,
‫اگه این یارو واسه روس‌ها کار کنه,,,
‫به محض اینکه کم بیاره، دادش در میاد,
‫میگه: «بچه‌ها، تایم‌اوت,,,
‫کون لقِ آمریکا, من طرفِ شمام»,
‫اگه صداش در نیومد، یعنی حله,
‫«حله» یعنی چی؟
‫یعنی هفته‌ی دیگه هم خودش، ‫هم خیلی‌های دیگه زنده می‌مونن,
‫اگه صداش در اومد چی؟
‫اون‌وقت بگا رفتیم!
‫خبری شد؟
‫نه,
‫ساعت 16 صحبت می‌کنیم,
‫این‌جوری ادامهٔ مسیرمون مشخص می‌شه,
‫آروم، آروم,,,
‫همه‌چی درست میشه، برادر,
‫خیلی‌خب، بریم,
‫رو زمین چی‌کار می‌کنه؟
‫بلندش کن,
‫تشنَته؟
‫به بیمارستان ماری‌کوری تو گدانسک زنگ زدیم,
‫برادرت اونجاست,
‫بگیر
‫بخور، بخور,
‫ودکا؟
‫ولی وقتی رسیدیم اینجا، بستری نبوده,
‫بچه‌بازی بسه, ‫وسایل شکنجه رو بیار,
‫صبر کن,
‫الان اسم مسکو,,, داره چی میگه؟
‫«به مسکو گزارش می‌دم»,
‫کیر توش!
‫«من واسه,,,
‫آمریکایی‌ها و روس‌ها کار می‌کنم»,
‫«گزارش‌هام رو,,,
‫به درزین توی اف‌اس‌بی* می‌دم», ‫(سرویس امنیت فدرال روسیه)
‫به باسکو بگو بیاد, ‫درزین رو می‌شناسیم؟
‫نه، الان بررسی‌اش می‌کنم,
‫درزین توی کدوم بخش کار می‌کنه؟
‫ضدجاسوسی؟
‫امنیت نظامی؟
‫میگه نمی‌دونه, خب؟
‫درزینی در کار نیست,
‫بگو داره چرت میگه,
‫میگه راست میگم,
‫کی استخدامش کرد؟
‫ایوانوف,
‫این ایوانوف رو تأیید کنید,
‫ایوانوف مثل مَمَده
‫- مثل نقل و نبات ایوانوف دارن, ‫- تأییدش کنید,
‫محل تحویل امنش کجاست؟
‫یه کمد توی ایستگاه قطار مینسک,
‫شماره‌ی کمد؟
‫یادش نمیاد,
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫دادش در اومده,
‫آخرین اطلاعاتی که
‫به آمریکایی‌ها داده چی بوده؟
‫لیست‌‌های حمل‌و‌نقل,,,
‫و فهرست محموله‌های کانتینری از مسکو,,,
‫به بلاروس، بعد شرق اوکراین,
‫تجهیزات پزشکی واسه درمانگاه‌های اونجا,
‫به ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه زنگ بزن,
‫زمان لازم دارم,
‫بذار ببینیم تحتِ فشار چه حرفایی می‌زنه ‫و این‌که با هم تناقض دارن یا نه,
‫برادر خانمت الان تو عملیاتـه,
‫تا مطمئن نشدیم دست به کاری نمی‌زنیم, ‫زمان می‌خوام,
‫وقتی اطلاعاتی به دست بیاریم ‫باید همون لحظه
‫به ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه گزارش بدم,
‫خدا شاهده که همین الانشم ‫ازمون متنفر هستن,
‫دلم برات تنگ شده
‫منم همین‌طور
‫!یه سورپرایز برات دارم ‫یه بلیت به سمت کیِف گرفتم
‫جدی؟
‫❤️امشب می‌رسم، شایدم صبح زود
‫چه خبر شده؟
‫سیگنال خروج اضطراری,
‫هدف‌مون چی میشه؟
‫دیگه هدف شما نیست,
‫هیچی جا نذارید, ‫دیگه برنمی‌گردیم,
‫چی شد مگه؟
‫یه چیزی مأموریت رو خراب کرد,
‫وقتی امن شد، بیشتر می‌فهمیم,
‫این ایوانوفی که,,,
‫میگه براش کار می‌کرده، وجود داره یا نه؟
‫شاید یه اسم رمز باشه,
‫اگه راست میگه، اسم واقعیش رو نمی‌دونه,
‫چیکار کنیم؟
‫بپرس درجه‌ی ایوانوف چیه,
‫سرهنگ,
‫بپرس سرهنگ سرگئی مِزاکوف رو می‌شناسه؟
‫این یه تله‌ست؟
‫نپرید تو تله, لعنتی,
‫کِی و چطوری بهت پول می‌دادن؟
‫به کدوم حساب؟
‫نقدی, روبل روسی,
‫هیچوقت نذاشته بانک,
‫مادرتو!
‫حتما دیشب از رودخونه رد شدن
‫و نیروگاه رو گرفتن,
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫خب، اینجا گزینه‌هامون محدوده,
‫وقتی گفتم «برو»، ‫از وسطشون رد شو بزنیم به چاک,
‫تُف، تُف، تُف، تُف، تُف,
‫گزارش ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه,
‫سه تا مأمور از فیلکس دارم,,,
‫یه تیم تک‌تیرانداز دونفره,,,
‫از نیروهای ویژه‌ی اوکراین,
‫یه سرباز دلتای آمریکایی هم دارم,
‫دستور خروج دادن,,,
‫اما خیلی دیر شده که بی‌سر و صدا برن,
‫دارن با نیروهای روسی درگیر میشن,
‫گروه عملیات ویژه با ماهواره ‫داره می‌بیندشون و گزارش میده,
‫متأسفم، هنری,
‫گممون کردن؟
‫نمی‌تونم ببینم لعنتی,
‫وایسا!
‫هل بده!
‫باید بجنبیم,
‫بگیرش, رِمی؟
‫خیلی‌خب، برنامه اینه:
‫شما بچه‌ها پشت اون لودرها پناه بگیرید,,,
‫شاید بتونید حواسشون رو پرت کنید,
‫من از سمت چپ میرم دورشون می‌زنم,
‫فهمیدی؟
‫فهمیدم,
‫حالت خوبه؟
‫آره,
‫خیلی‌خب,
‫نیکُلای بالکُنسکی، آره یا نه؟
‫آره یا نه؟
‫نه، نه، ن‍ه,,,
‫ناتاشا رُستوا
‫رُستوا، آره,
‫توی مینسک‌ـه یا مسکو؟
‫مینسک
‫بوریس دروبیتسکوی
‫زدیمش!
‫آره، یا نه؟
‫آره، آره,
‫فیودور دولوخوف
‫پیوتر بوزوخوف
‫همه عضو شبکه‌ن، هر دوشون,
‫آره,
‫جمعش کنید، توجیهش کنید، ‫بهش غذا بدید بره بخوابه,
‫به چی می‌خندی؟
‫ادبیات روسی دوست داری؟
‫نه، بیشتر طرفدار کانن دویل‌*ـم, ‫) خالق شخصیت شرلوک هولمز )
‫این کصشرا چیه میگی؟
‫خب، این یه معمای پیچیده ‫مختصِ شرلوک هولمز نیست,
‫این اسم‌ها توی شبکه‌ی اورخف نیستن,
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون همه‌شون مال رمان «جنگ و صلح»‌ـــن,
‫اسم تو دانیلا مورینو آکوستاست,
‫توی سِویل به دنیا اومدی و توی ‫سن لوکار دِ بارامدا، اسپانیا بزرگ شدی,
‫زیاد پیش دخترخاله‌هات توی نیویورک می‌رفتی,,,
‫واسه همینه که عاشق تیم نیکس‌ هستی,,,
‫و انگلیسیت عالیه,
‫من پیکِت میشم,
‫مارشن روی مراحل اعزامت نظارت می‌کنه,
‫این کیه؟
‫پروفسور رضا مرتضوی,
‫استاد مهمان زلزله‌شناسی,,,
‫توی مدرسه‌ی علوم لندن,
‫می‌فرستیمت تهران,,,
‫تا مهندسین هسته‌ای ایران رو شناسایی کنی,
‫پروفسور مرتضوی یه برنامه‌ی تبادل دانشجو,,,
‫بین مدرسه‌ی علوم لندن,,,
‫و دانشکده‌ی تهران اجرا می‌کنه,
‫هر دو سال یه بار میاد لندن,,,
‫تا توی مؤسسه‌ی ژئوفیزیک سخنرانی کنه,
‫وظیفه‌ی تو اینه که اونجا استخدام بشی,
و ‫تحت تأثیرش بذاری,
تا ‫قانعش کنی تو بهترین گزینه ‫واسه برنامه‌شی,
‫بعدش با یه مقام رسمی ایرانی,,,
‫میری ایران,
یه ‫پوشش صددرصد تضمینی که مو لا درزش نمی‌ره,
‫چطوری توی مؤسسه‌ی ژئوفیزیک ‫یه شغل تحقیقاتی پیدا کنم؟
‫اون دیگه مشکل خودته,
‫اگه نتونستم قبول بشم چی؟
‫اون وقت برگرد خونه,
‫یه فکری واسه آینده‌ت بکن,
‫دنبالم بیا,
‫اینجا رو ببین,
‫این کار یه تاوانی داره,
‫یه بهایی داره,
‫مطمئنی می‌خوای بپردازیش؟
‫اوضاع چطور پیش میره؟
‫می‌گذره,
‫خب,,, آره، سمی ظهیر,,,
‫بیست و پنجم فوریه از آدیس,,,
‫با یه ویزای شیش ماهه‌ی حرفه‌ای اومده,
‫دوبار بلیت رفت و برگشت گرفته,,,
‫و اسمش رو واسه,,,
‫کالج سلطنتی میراث جهانی نوشته,
‫یعنی پاکـه,
‫همه‌چی درسته, به نظر مشکل امنیتی نداره,
‫- مطمئنی؟ ‫- آره,
‫آره، توی هتل رافلز یه اتاق داره,
‫- با اسم واقعی خودش, ‫- گوشیش رو هک کردی؟
‫نه، نه، رمزنگاری شده‌ست، ‫نتونستم بهش دسترسی پیدا کنم,
‫یعنی، می‌تونم، اگه بخوای، ‫ولی بیشتر طول می‌کشه,,,
‫و باید، باید,,,
‫یه شماره‌ی مأموریت ‫بدی تا زمان رو ثبت کنم,
‫دیگه هیچوقت یه پرونده رو ‫از دفتر نبر بیرون,,,
‫وگرنه اخراجی,
‫حرفم درباره‌ی سختی‌هایی که ‫این کار به همراه داره نیست,
‫دارم راجع‌به بهایی حرف می‌زنم ‫که یه آدم باید بپردازه,,,
‫تا هویت خودش رو رها کنه,
‫تا هر روز، هر هفته، یا هر سالی,,,
‫که از عمرش باقی مونده رو ‫توی کالبد دیگه‌ای زندگی کنه,
‫سلام,
‫من دانیلا هستم,
‫دانیلا آکوستا,
‫ممنون,
‫یه شامپاین لطفاً,
‫استاد، می‌خوام یه نفر رو ‫بهتون معرفی کنم,
‫باید از خودت بپرسی,,,
‫«آیا ارزشش رو داره؟»
‫«واقعاً می‌خوام بهاش رو بپردازم؟»
‫پروفسور وارتنبرگ؟
‫ببخشید، پروفسور وارتنبرگ؟
‫- سلام, ‫- سلام,
‫من دانیلا هستم,
‫فقط خواستم خودم رو معرفی کنم,,,
‫و بگم که مقاله‌تون رو خوندم,
‫آخرین مقاله‌تون رو,
‫بهاش چیه؟
‫هیچ خانم ظهیری رو نمی‌بینم,,,
‫که برای سخنرانی امشب اسم نوشته باشه,
‫توی لیست طبقه‌ی سوم رو چک کنید,
‫ممنون,
‫بهاش زنده موندن در تنهایی مطلقـه,
‫تا ابد,
آثار باستانی که هزاران سال,,,
‫دوام آورده بودن، در یک لحظه
‫در پالمیرا نابود شدن,,,
‫و همچنین در موزه‌ی موصل,
‫تخریب‌شون بیشتر از اینکه ‫به خاطر مسائل مذهبی باشه,,,
‫برای فرستادن یک پیام به غرب بود,
‫دیدن این تصاویر برام خیلی دردناکه,
‫موشک‌ها و کلنگ‌هایی که ‫مجسمه رو نابود می‌کنن,,,
‫و دیگه هیچوقت نمیشه,,, جایگزینش کرد,
‫درسته,,,
‫خیلی‌خب,,, پونزده دقیقه استراحت می‌کنیم,,,
‫بعد درباره‌ی فیلم صحبت می‌کنیم,
‫استاد؟
‫ببخشید، می‌خواستم یه کمکی ازتون بگیرم,,,
‫آره، البته, یه لحظه صبر کن,
‫الان در موردش صحبت می‌کنم,
‫- سلام, ‫- بله؟
‫دنبال یه نفر می‌گردم که توی کنفرانس‌تون شرکت کرده,
‫دکتر سمیا ظهیر؟
‫دکتر ظهیر,
‫بله، ثبت‌نام کرد,
‫بهش بگید من سلام رسوندم,
‫از روز اول دیگه برنگشته,
‫خوب از این ثبت‌نام استفاده کرد که یونسکو ‫ویزاش رو تأیید کنه,
‫امیدوارم از لندن لذت ببره,
‫پس اونجا نبود؟
‫اصلاً نیومده بود,
‫می‌تونستم برگردم، بشینم پیش هنری,,,
‫و بگم: «حدس بزن چی شده، گند زدم»,
‫ولی وقتی مخفیانه زندگی می‌کنی,,,
‫یه عالمه صدا توی سرته,
‫صداهای بلند، صداهای آروم,
‫آروم‌ترینشون همیشه یه گوشه جا خوش کرده,
‫دائم داره یه چیز رو تکرار می‌کنه,
‫«من از پسش برمیام»,
‫«از پس هر چیزی برمیام»,
‫می‌دونی این صدا چیه؟
همون ‫امیده,
قضیه‌ی این بازی هم همینه
‫اگه امید داشته باشی,,, اگه به هر چیزی,,,
‫هر زمانی، امیدوار باشی,,,
‫دیگه فاتحه‌ت خونده‌ست,