‫سلام.
‫خوبی، عزیزم؟
‫اسمت چیه؟
‫گارفیلد لوگان.
‫گارفیلد؟ گربه رو دوست داری؟
‫اون گربه رو دوست دارم.
‫اسمم کریسه. ‫من به گوریلاها رسیدگی میکنم.
‫از گوریلاها خوشت میاد، گارفیلد؟
‫باشه. یه دقیقه همین جا بشین ‫و نگاهشون کن.
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫مجبوری که باشی، باشه؟
‫باید برم یه اطلاعیه بدم ‫تا بتونیم پدر و مادرت رو پیدا کنیم.
‫مطمئنم اندازه خودت نگرانتن.
‫زود بر می‌گردم، عزیزم.
‫گارفیلد لوگان.
‫گار، کجایی؟
‫ریچل!
‫گار!
‫دیک؟
‫بله.
‫محافظ «قرمز».
‫پیدات کردم.
‫اوه!
‫خوش اومدی.
‫تو کی‌ـی؟
‫اون چیه دیگه؟
‫چند تا دوست وفادار ‫که با همدیگه کار میکنن؟
‫«دوست»؟
‫شما رو ترسونده؟
‫یه شیر و یه خفاش.
‫گشنه‌ـشونه، برای همین به شکار میرن.
‫اه، آره. تو چی؟ ‫گشنه‌ـته؟
‫تو کی هستی؟
‫من کجام؟
‫تو روی نوک قله کوه کلیمانجارو.
‫من آوردمت این جا. ‫از توی «قرمز».
‫قرمز؟
‫حقیقت. این چیزی و کسی ‫که من هستمه.
‫دوست‌هام کجان؟
‫تو کی هستی؟
‫مثل توـم، دوست من.
‫من یکی با تمام حیوانات که نفس میکشن ‫و خون ریزی میکنن هستم
‫من...
‫آزادی توـم.
‫سریال «تایتان‌ها» ‫فصل چهارم - قسمت نه
ناين مووي دانلود رايگان فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Wiki::.
.:: ترجمه ای از محمد آلفا ::.
‫آخرین چیزی که یادمه اینه ‫که با دوست‌هام بودم،
‫فکر کنم داشتیم با پایان مواجه می‌شدیم...
‫بعدش...
‫من رو به «قرمز» ببر.
‫چی شد؟
‫کاری که بهت گفتم رو کردی.
‫خودت رو نجات دادی.
‫بعدش...
‫آوردمت این جا.
‫تایتان‌ها کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫بیا.
‫امتحان کن، یکم بخور.
‫اگه تو ، من رو آوردی اینجا، ‫خودت هم می‌تونی من رو برگردونی.
‫من آشپز خیلی خوبیم.
‫باید برم خونه.
‫من رو به «قرمز» ببر!
‫چرا کار نمیکنه؟
‫نیاز به قدرتت داری.
‫گرسنه‌ای.
‫می‌تونم حسش کنم.
‫حالا بشین.
‫چیزی که تعارف میکنم رو بخور.
‫من رو برگردون.
‫فقط خودت می‌تونی راه برگشتت رو ‫از توی «قرمز» پیدا کنی.
‫و دقیقاً «قرمز» چیه؟
‫نیرویی حاکم بر تمام حیواناته ‫و اون‌ها رو توی این دنیا،
‫و خیلی دنیاهای دیگه، ‫به همدیگه متصل میکنه.
‫مکانی کاملاً زنده،
‫جایی که تمام قلب‌های تپنده، ‫درونش جریان دارن.
‫فقط افراد منتخب کمی می‌تونن ‫به قدرت خامش دست پیدا کنن.
‫طاعون سبزی که پدر و مادرت رو کشت
‫و همین طور تو رو تغییر داد.
‫اون بیماری من رو تغییر نداد.
‫یه روانی به اسم چیف، تغییرم داد.
‫دکتر نایلز کالدر...
‫طاعون سبزی که داشتم رو درمان کرد.
‫من تنها بازمانده‌ـش بودم.
‫می‌دونم.
‫سوکوشا خانواده من رو هم کشت.
‫خواهرم و فرزندهاش.
‫متاسفم.
‫شیوع، کسایی که دوستشون داشتیم رو گرفت.
‫برای همین آوردمت این جا.
‫غم مشترکمون، به آتشمون دامن میزنه.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫گوش کن...
‫این روزها همه‌ـمون ‫مشکلات خودمون رو داریم، مرد، من...
‫و مطمئنم که مشکلات تو مهمه.
‫و اگه تو آینده بتونم ‫بهت کمک کنم، قطعاً میکنم.
‫اما الان، واقعاً باید برگردم پیش دوست‌هام.
‫روحت هم خبر نداره ‫مقابل چه شیطانی قرار گرفتیم.
‫ماه‌های خونی، طلسم، ‫اهریمن‌ها. من...
‫برگشت من پیش دوست‌هام، ‫مسئله مرگ و زندگیه.
‫شاید برای کل دنیا.
‫هنوز نمی‌دونی که چی واقعاً ‫دنیا رو تهدید میکنه.
‫نه.
‫بمون.
‫نه!
‫صبر کن!
‫اون‌ها کی بودن؟
‫مردانی که به قلمرو من تعلق نداشتن.
‫می‌دونستن تا تموم نشن، دنبالشون میگردم
‫برای همین اول حمله کردن.
‫وقتی کلاه‌خود بیست رو میذارم،
‫می‌تونم صدای بوزینه‌هایی ‫که از جنگل گرفتن رو بشنوم...
‫که جیغ میزنن.
‫پشت سر همدیگه، ‫پشت میله‌های قفسشون.
‫الان عفونت کردن.
‫دارن می‌میرن.
‫کاری کن به نفس کشیدن ادامه بده.
‫اما دکتر مایرز...
‫به داده‌ها نیاز دارم. اسکالپل.
‫کالبدشکافی در حینی که هنوز زنده‌ـست.
‫محض رضای خدا، یکم چسب بزن دهنش
‫که حداقل خفه شه.
‫باید این بوزینه‌ها رو آزاد کنم
‫و آزمایشگاه رو بسوزونم و با خاک یکسان کنم.
‫بیماری که خواهرم و فرزندانش،
‫پدر و مادرت، ‫و ده‌ها دیگه رو کشت،
‫از همین آزمایشگاه اومده، گار.
‫چی؟
‫بالاخره وقتشه که ما عدالتی ‫که باید رو برای خانواده‌ـمون به پا کنیم.
‫این ماموریت مقدسمونه.
‫خیلی راجع بهم می‌دونی.
‫اصلاً قراره چیزی راجع به خودت بهم بگی؟
‫یه زمانی اسمم دومنیک امنداوه بود.
‫اما روزی که مایک مکسول ‫این کلاه‌خود رو بهم داد،
‫تنها فریدوم بیست موند.
‫فراتر از پیوند دادن من به «قرمز».
‫کلاه‌خود باستانی،
‫عمرم رو افزایش داد.
‫بهم قدرت، طاقت و قدرت ترکیب
‫دو موجود با همدیگه و تبدیل ‫به یه ابر دورگه رو داد.
‫عجیب‌ترین قدرت تاریخه.
‫افسانه بیست،
‫بر می‌گرده به زمان امکُناره و کانیانگا.
‫هر کدوم از ما با ابزاری ‫که داشتیم در بهترین حالت خودمون
‫از دوره‌ـمون محافظت کردیم.
‫اما تو به کلاه‌خود نیازی نداری.
‫تو با ما متفاوتی.
‫با مرد حیوونی یا ویکسن
‫یا بقیه کسایی که به «قرمز» متصل، متفاوتی.
‫کارهایی بزرگ‌تر و بیشتر ‫از کارهای اون‌ها می‌تونی بکنی، گار.
‫کارهای بیشتری از کارهای من.
‫آوردمت این جا که این رو بهت نشون بدم.
‫تا ذهنت رو از قفسی ‫که اجتماع میذاره، رها کنم.
‫اگه من بیشتر از هر کس دیگه‌ای ‫به «قرمز» متصلم،
‫چرا فقط به حیوون‌های سبز تبدیل میشم.
‫رنگ مورد علاقه‌ـت سبزه، مگه نه؟
‫آره، یعنی از همون موقع ‫که بچه بودم، همین بود.
‫تاثیر تو روی «قرمز» عجیبه.
‫این رو بنوش.
‫چی کار میکنه؟ ‫بزرگم میکنه یا کاری میکنه کوچک شم؟
‫یکم از جفتش.
‫نابودت میکنه.
‫حقیقت رو ببین، جلوی آزمایشگاه رو بگیر
‫و بعد از چند لحظه، از «قرمز»
‫به زمان خودت سفر میکنی.
‫حالا.
‫شروعش کن.
‫چه قدر طول میکشه تا شروع شه؟
‫چه قدر قراره طول بکشه ‫تا شروع شه؟
‫چه قدر طول میکشه تا شروع شه؟
‫چه قدر قراره طول بکشه ‫تا شروع شه؟
‫نفس بکش.
‫داریم کجا میریم؟
‫گار؟
‫از زمین با گار صحبت میکنم.
‫داریم کجا میریم؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا، می‌دونی.
‫این دفعه رو صندلی راننده‌ای.
‫نه.
‫دیک کجاست؟
‫حالا که همه این جایین،
‫نظرتون راجع به یکم آهنگ چیه؟
‫همیشه همه رو دنبال کردی، کار.
‫معلومه که کردم.
‫اول، پدر و مادرت،
‫بعدش هم دکتر کالدر ‫و بعدش هم دیک.
‫مثل یه توله سگ گم شه.
‫خفه شو.
‫وقتشه دست از دنبال کردن برداری.
‫نگران ما نباش، گار.
‫چه طور می‌تونم نباشم؟
‫شما خانواده منین.
‫برگرد به نفس کشیدنت.
‫عمیق‌تر برو.
‫جینکس.
‫هی.
‫دارم رویا می‌بینم؟
‫اه.
‫می‌بینم که هنوز هم ‫سوال‌های حوصله سربر می‌پرسی.
‫بیخیال، گار.
‫بیداری یا خوابی؟
‫چرا جفتش نباشه؟
مرده‌ـم؟
‫هوم. نه.
‫اما من مرده‌ـم. دوباره.
‫ممنون، تایتان‌ها.
‫یعنی، تقریباً مرده‌ـم.
‫این اولین خاک‌سپاریم
‫یا شب رستاخیزم نیست.
‫یکم طول میکشه تامتوجه شی ‫که کی هستی،
‫اما وقتی دستت بیاد، ‫راحت‌تر میشه.
‫داستانی طولانیه که یکی دیگه داره می‌نویسه.
‫خب، این مرگه؟
‫اولاً، اصلاً چیزی که از مرگ ‫انتظار داشتم نیستش.
‫یه جورایی مثل زندگیه.
‫گار، واقعاً مهمه که این رو بفهمی.
‫زندگی تکی نیست.
‫یه استخر آب تکی که تبخیر میشه نیست.
‫یه مجموعه‌ـست.
‫روخونه‌ایه که تا ابد جریان داره،
‫روح‌هامون، چه سالم چه نا سالم، ‫با همدیگه ترکیب میشن و به یکی تبدیل میشن.
‫به یک چیز تبدیل میشن.
‫خودت و تایتان‌ها رو فراموش کن، گار.
‫این خیلی مسئله بزرگ‌تریه.
‫زندگی به عقب و جلو جریان داره.
‫همه ما...
‫وارد «قرمز» میشیم.
‫قهرمانان، نگهبانان،
‫محافظان همه‌ی زندگی‌ها،
‫در سراسر کهکشان، به هم می‌پیوندن.
‫و در سراسر فضا...
‫و زمان پخش میشن.
باشه. یه دقیقه همین جا بشین و نگاهشون کن.
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫مجبوری که باشی، باشه؟
‫باید برم یه اطلاعیه بدم ‫تا بتونیم پدر و مادرت رو پیدا کنیم.
‫مطمئنم اندازه خودت نگرانتن.
‫زود بر می‌گردم، عزیزم.
‫می‌دونم این که متوجه بشی
‫که شبیه هیچکسی توی دنیا نیستی، ‫چه قدر دردناکه.
‫که کاملاً تنهایی.
‫اما این سرنوشت توـه.
‫ضربان‌های قلب.
‫می‌تونی بشنویشون؟
‫آره.
‫خوبه.
‫پس می‌تونیم بریم.
‫بیا. ماموریتمون منتظره.
‫«قرمز» تحت حمله قرار گرفته، ‫الان هم بیشتر از همیشه.
‫به قهرمان‌ها نیاز داره.
‫تو خیلی وقته یه قهرمانی.
‫دهه‌هاست.
‫تنها توی غارت زندگی میکنی؟
‫وقتی با «قرمز» یکی بشی،
‫روابط خصوصی، ارزششون رو از دست میدن.
‫مثل یه زنبور توی کندوش.
‫ما...
‫فراتر از این مسائلیم.
.‫بسته به نظر میرسه
‫بدترین کارهاشون رو توی شب انجام میدن.
‫می‌تونی صدای جیغ شدنشون رو ‫از داخل بشنوی؟
‫می‌تونم حسشون هم کنم.
‫مردهایی که داخلن از درد و رنح منفعت میبرن.
‫دیگه شکارچی نیستن. ‫امشب، خودشون شکارن.
‫کلاه‌خود، آزادیشون رو می‌خواد.
‫شما کی هستین؟
‫این جا یه منطقه ممنوعه.
‫همه‌ـشون مرده‌ـن.
‫همه‌ـشون نه.
‫باید همین الان برین.
‫جوبا داره میاد خونه.
‫نه، این حیوون جایی نمیره.
‫به شدت مسریه.
‫به‌خاطر شما. حالا هم برو.
‫باید به دلیلمون گوش کنی.
‫اون یه باسیلوس آنتراسیس جهش‌یافته داره.
‫باهاش چی کار کردی؟
‫یه مورد آزمایشی بود.
‫با علائم باسیلوس آنتراسیس آشنایی داری؟
‫هوم.
‫معمولاً با یه ورم قرمز توی نقطه‌ای
‫که باسیلوس وارد بدن میشه، شروع میشه.
‫با بی‌حالی، سردرد، زخم معده،
‫خون‌ریزی داخلی، تشنج ادامه پیدا میکنه ‫و در انتها هم میرسه به مرگ.
‫اگه این حیوون رو آزاد کنی، ‫هر موجود زنده دیگه‌ای
‫که باهاش ارتباط برقرار کنه ‫توی خطر خیلی جدی میوفته.
‫می‌تونه طی هفته‌ها، ‫توی کل قاره پخش شه.
‫نمی‌تونیم اون رو از این جا ببریم.
‫درسته.
‫روی همین میز می‌میره.
‫دومنیک...
‫من «بیست»ـم.
‫و درست میگی، دکتر مایرز.
‫این بوزینه، دوست من.
.‫قراره همین جا بمیره
‫اما تو هم این جا باهاش می‌میری.
‫نه. صبر کن. نه، نه!
‫قراره با همدیگه باشین.
‫نه.
‫این آزمایشگاهش بود؟
‫نه.
‫دکتر مایرز برای کسی دیگه کار میکرد.
‫این آزمایشگاه اون بود.
.دکتر نایلز کالدر
‫همه این چیزها رو می‌دونستی؟
‫از عمد سوکوشا رو رها کرد.
‫چی شد؟
‫تا همین لحظه، توی «قرمز» بودی.
‫چی؟
‫همه این چیزها، قبلاً اتفاق افتاد.
‫من این آزمایشگاه رو نابود کردم.
‫سال‌ها پیش.
‫پس، این‌ها چی بودن دیگه؟
‫غار؟ مردهایی که اسلحه داشتن؟
‫یه توهم بود؟
‫انعکاسی از گذشته.
‫که بهت نشون بدم.
‫که مردی که جونم رو نجات داد، ‫پدر و مادرم رو کشت؟
‫و خیلی‌های دیگه رو هم کشت و با ماموریتش ‫برای باز کردن زندگی جاودان، توجیهشون میکنه.
‫جاودانی چه ربطی به بازمهندسی یه ویروس داره؟
‫هوم.
‫تمام زندگی‌ها به «قرمز» متصله.
دکتر کالدر سعی کرد واردش بشه.
‫با این که می‌دونست ده‌ها موجود می‌میرن، ‫ویروس رو رها کرد.
‫اما فقط نیاز داشت که یکیشون زنده بمونه.
‫یه مورد آزمایشی دیگه ‫برای دووم پاترولش.
‫خب چرا همه این‌ها رو همین طوری بهم نگفتی؟
‫آدم‌های توی زندگیت هیچوقت اون‌هایی ‫که فکر میکنی، نیستن.
می‌تونن در بدترین حالت نابود کننده باشن، مثل دکتر کالدر.
‫یا در بهترین وضع حواس پرتی باشن، ‫مثل تایتان‌ها.
‫تو... خیلی بیشتر
‫از بیست بوی اون‌هایی، گار.
‫تو تغییر ناپذیری.
‫محافظ واقعی «قرمز»،
‫آماده‌ـست که من رو از وظیفم، ‫مرخص کنه.
‫سال‌ها دنبالت گشتم...
‫و حالا این جایی.
‫بالاخره.
‫من دارم میرم.
‫نه.
‫تو یه مسئولیتی داری.
‫می‌دونم که دارم.
‫وقتم رو هدر دادی. جون دوست‌هام، ‫ممکنه در خطر باشه.
‫ممکنه کل دنیا در خطر باشه. روحت خبر نداره ‫شیطانی که ما باهاش مواجهیم چیه.
‫محافظت از «قرمز» سرنوشت توـه.
‫خودت هم می‌دونی، گار. ‫خودت دیدیش.
‫برات مقدر شده که به تنهایی بجنگی، ‫که تنها باشی.
‫تجسم «قرمز» فراتر از دوست و .خانواده‌ـست
‫دنبالشون گشتی
‫اما نمی‌تونی داشته باشیشون.
‫نقش تو توی این دنیا ‫خیلی بزرگه، خیلی مهمه.
‫- تمومش کن. ‫- من فقط حقیقت رو میگم.
‫حقیقتی که دیدی و می‌بینی.
‫می‌دونم...
‫می‌دونم زندگی در انزوا، ‫چه قدر می‌تونه احساس تنهایی بیاره،
‫اما باید با تمام دل و جونت ‫به سراغش بری.
‫لطفاً، دیگه حرف نزن.
‫سراغ «قرمز» و نه هیچ کس دیگه.
‫«قرمز» باید من رو با تمام موجودات زندگی
‫روی زمین، پیوند بده، درسته؟
‫آره.
‫پس نه تنها، تنها نیستم
‫بلکه با تمام موجودات روی سیاره، ‫پیوند خوردم.
‫«قرمز» من رو به عنوان محافظش ‫انتخاب کرده، باشه.
‫پایه‌ـم. انجامش میدم.
‫اما کسایی که بیشتر از همه ‫دوست دارم رو ترک نمیکنم.
‫الان هم میرم پیششون،
‫و با همدیگه دنیا رو نجات میدیم.
‫نمی‌تونی این طوری ‫از «قرمز» عبور کنی.
‫زمان و مکان.
‫آماده نیستی.
‫برای اولین بار توی زندگیم، ‫می‌دونم که آماده‌ـم.
‫صبر کن!
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫نه.
‫تنها نیستی. ‫دوست‌هات رو پیدا میکنی.
‫خانواده‌ـت رو پیدا میکنی...
‫و همون قدر که دوستشون داری، ‫قراره دوستت داشته باشن.
‫باشه؟ هیچوقت و هیچوقت قرار نیستی ‫که تنها باشی.
‫قول میدم.
‫همه‌چیز درست میشه.
‫سبز رو دوست دارم.
‫«قرمز» نیرویی حاکم بر تمام حیواناته ‫و اون‌ها رو توی این دنیا،
‫و خیلی دنیاهای دیگه،
‫به همدیگه متصل میکنه.
‫اوه.
‫سلام؟
‫ها؟
‫حالت خوبه؟
‫من کجام؟
.‫توی دره آبی هستی. نبراسکا
‫نبراسکا؟ اوه! شمال آمریکا.
‫آره، از نا کجا آباد اومدی. ‫فقط یه نور توی آسمون بود.
‫که دیدمش.
‫کیهانی‌ـی!
‫ببخشید.
‫کمک لازم داری؟
‫باید برم پیش خانواده‌ـم.
‫خب، می‌دونم خانواده خیلی مهمه.
‫حس میکنم که می‌دونی.
‫باید برم پیششون.
‫اون‌ها کجان؟
‫سوال خوبی بود.
‫من رو ببر پیش خانواده‌ـم!
‫داری با کی حرف میزنی؟
‫من رو ببر!
‫اوه!
‫بیا پایین!
‫می‌تونم ببینمت.
‫تو هم می‌تونی من رو ببینی؟
‫وافل، وافل، وافل.
‫مهمونی تموم شد، آشغال.
‫تقدیرت کاملاً داره پیوند می‌خوره.
‫یه چیزی رو می‌دونم، پسرم.
‫و اون هم اینه که یه دلیلی داره که این جایی.
‫شهروندان گاتهام، این جوکره.
‫بیست بوی.
‫اوه.
‫من رو ببر پیش خانواده‌ـم.
‫وافل، وافل، وافل.
‫لعنتی.
‫بیست بوی.
‫کلیف! بچه‌ها! ‫فکر کنم یه مشکلی داریم.
‫یه مشکل بزرگ سبز.
‫کیرم توش.
.:: ترجمه ای از محمد آلفا ::.
ناين مووي دانلود رايگان فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Wiki::.