ymoviez
‫برنامه داری که چه حرفی بزنی؟
‫پیتر مُرده, ‫این مرد هم یه شیاده,
‫نشریه هم داریم,
‫کاترین لعنتی کبیر رو هم داریم، ‫زن سرنوشت,
‫زنی با هوش و ذکاوت,
‫نهفته در بدنی خوردنی,
‫مهم عقلشه فاحشه, ‫تو همش تو فکر کُسی نه؟
‫انگار دو تا گربه رو انداختی توی یه سطل,
‫فکر می‌کردم وقتی دو تا زن ‫به یک مرد می‌دن به هم نزدیک می‌شن,
‫گریگور اون حرکت دوانگشتی رو ‫با صدای لرزیدن می‌ره؟
‫جواب واضحه,
‫خودم یادش دادم,
‫توی جشن سکس جمعی برای ‫درباریان شونزده ساله,
‫انجام می‌ده,
‫البته کارش,,,
‫یه کم عجیبه,
‫برای اون صداست,
‫انگار سربازها دارن رژه می‌رن,
‫وسط اون گرما و داغی یکدفعه، ‫بام-بام، با-دام بام
‫پام، پام، پام‌پام، پام‌پام,
‫واقعا مرد خوبیه برای سکس,
‫خواهش می‌کنم,
‫رسیدیم,
‫نمی‌دونم دیگه چی بگم,
‫حرف خودش باید بیاد, ‫شاید هم نیاد,
‫میاد,
‫کسی پورنج نداره بخورم؟
‫دلم پورنج می‌خواد,
‫- با چشم‌هات بُکُن‌شون, ‫- معلومه این حرفو می‌زنی,
‫«کبیر»
‫«داستان گاه‌گدار حقیقی»
‫«سرنوشت»
‫راه بیفت!
‫وای لعنتی، چه خبر بود,
‫جنده‌ی آلمانی عوضی!
‫جنازه‌ات رو می‌ندازم ‫جلوی پای پیتر!
‫ممنون,
‫فکر کردی اونو نشونه گرفته بودم؟
‫تو خوبی؟
‫واقعا از من بدشون میاد,
‫ممنون که خیالم رو راحت کردین,
‫فایده‌ای نداشت وقتی دیگه حرف نزدم ‫و شروع کردم گریه کردن,
‫اون‌ها ضعف رو حس کردن,
‫برای پیتر!
‫یه نفر داره کنار کالسکه می‌دوئه,
‫با تیر بزنمش یا صبر کنم خسته شه؟
‫بزنش,
‫دیدین؟ با شما هم می‌شه کنار اومد,
‫نمی‌تونم بهش فکر نکنم,
‫چون که چندروزه اینجاییم,
‫و دیگه داریم به همدیگه خنج می‌ندازیم,
‫من نتونستم مردم خودم رو بکشم اگنس, ‫واقعا تحسین برانگیزه,
‫اوهوم, متوجهم,
‫به جز اون قسمتی که دیگه ‫چیزی نمونده بود سوئد رو پس بگیریم
‫و تو یهو از ترس جفت کردی ‫تحمل دیدن خون رو نداشتی,
‫حالا توی اتاقمون قایم شدیم،
‫و هر بار که چنگال دست می‌گیرم،
‫می‌خوام فرو کنمش توی چشمت,
‫گفتم هم رو خنج می‌ندازیم!
‫ببین باید بریم بیرون, ‫یه اتفاق تخمی‌ای داره میفته,
‫فکر نکنم,
‫اگه می‌خواست ما رو بکشه ‫تا الان کشته بود,
‫درسته, اون نمی‌خواد ما رو بکشه، ‫ولی بقیه شاید بخوان,
‫من حس خوبی دارم,
‫و فکر کنم هنوز هم هیوگولند ‫توی گزینه‌هامون هست,
‫ایده‌ی آینده‌نگر,
‫آینده خود منم, می‌دونم,
‫فقط نه اونجوری که انتظار می‌رفت,
‫من یک شاه پیر نیستم، من,,,
‫یه چیز دیگه‌ام,
‫به طرز عجیبی حس خوبی دارم,
‫انگار آینده‌ی جدیدی رو ‫باید انتخاب کنم,
‫ازت متنفرم,
‫امکان نداره, بیا بریم,
‫هیوگو,
‫چی‌کار می‌کنیم؟
‫- می‌ریم پیش پیتر, ‫- پیتر مُرده,
‫- مُرده, ‫- ظاهرا آره, مرده,
‫اون می‌گه مرده, ‫ولی جسدی نیست,
‫ظاهرا الیزابت تصمیم گرفته ‫پسش نگیره,
‫به نظر من پیتر لعنتی اون بیرونه,
‫بدلشه تاتیانا, منطق اینو می‌گه,
‫وقتی این شورش شروع شد ‫پیتر اینجا بود,
‫اون اینجا بود؟
‫یا بدلش بود چون اون زن ‫می‌خواست لاپوشونی کنه؟
‫لعنتی,
‫جالب شد,
‫به چیزهایی فکر کن ‫که نمی‌خوان فکر کنی آرکیدی,
‫- نمی‌دونم معنیش چیه ولی,,, ‫- معنیش اینه بیا بریم,
‫بریم پیشش,
‫پوگاچوف مسکو رو گرفته,
‫باشه ممنون,
‫باشه ممنون؟ ‫شنیدی چی گفتم؟
‫شنیدم, ‫پوگاچوف مسکو رو گرفته,
‫لعنتی, کاترین,
‫شلیک کن پتروف,
‫باشه, سر یا کون؟
‫یکیشون سر یکیشون کون,
‫یکی باید بهش کمک کنه,
‫یکی نه, فقط من,
‫من که باید به مکسیم غذا بدم,
‫عجیبه ولی خوبه,
‫الیزابت؟
‫باید پاول رو منصوب کنیم,
‫اون پسر پیتره، کاترین هم ‫توی مشکله,
‫باید یه کاری کنیم,
‫سعی نکن منو بازی بدی,
‫مگه دارم اشتباه می‌کنم؟
‫تموم شد؟
‫چی‌کار داری می‌کنی؟
‫جوری که فکر می‌کنی نیست, ‫بازیه,
‫هیچکدوم پر نیستن؟
‫خب یکی‌شون باید باشه,
‫این بود, جالبه,
‫حالت خوبه؟
‫راستشو بگم کمی نگرانتم,
‫اما نمی‌دونم برای چی,
‫خنده نداره,
‫چه خبر شده؟
‫تو واقعا متوجه سنگینی موقعیتی که ‫توش قرار داری نیستی, بعدم این کار؟
‫باید خودتو جمع کنی,
‫- سعی می‌کنم, ‫- با گذاشتن اسلحه رو سرت؟
‫یه امتحانه,
‫من اومدم روسیه، و یه چیزی حس کردم,
‫یه سرنوشت,
‫یا یه داستانی که برای خودم ‫تعریف کردم,
‫یه هذیون برای فرار از این حقیقت که ‫وقتی اومدم اینجا پیتر دوسم نداشته,
‫پس اگه سرنوشت باشه، ‫هیچوقت تفنگ اشتباه رو برنمی‌دارم,
‫این دیوونگیه,
‫اگه سرنوشت من اینه، ‫پوگاچوف پیروز نمی‌شه,
‫اما اگه هذیون باشه، ‫مردم از من متنفر می‌شن,
‫تق,
‫اون هم پیروز می‌شه,
‫می‌خوام انقدر محکم تکونت بدم
‫تا شاید عقلت بیاد سر جاش,
‫می‌دونم الان اصلا زمان مناسبی ‫برای این بحران وجودی نیست,
‫مثل اردکی که دارن نوکش می‌زنن تا بمیره، ‫و براش سوال می‌شه به منقارش نیاز داره؟
‫معلومه که نیاز داره!
‫ولی این درون منه,
‫یا شاید، بودنش رو حس نمی‌کنم,
‫پیتر رو ببین,
‫یه داستانی داشت راجع‌به سرنوشتی که ‫قرار بود داشته باشه، اما درست نبود,
‫اون داستان هذیونی بود ‫که باعث مرگش شد,
‫تو اون نیستی,
‫چیم فرق داره؟
‫تو یک سرنوشتی داری,
‫جالبه, ‫و درست هم هست طبق اتفاق تفنگ‌ها,
‫پاول کجاست؟
‫- جاش امنه, ‫- همش همینو می‌گی,
‫نمی‌خوام اون وارد این بازی بشه,
‫اون توی این بازی به دنیا اومده, ‫ماها راه فرار نداریم,
‫چه سیب خوبیه,
‫باید منصوبش کنیم,
‫نه,
‫- عصبانی‌ای؟ ‫- دارم می‌لرزم,
‫مثل سلطنت تو,
‫پوگاچوف داره خودش رو جای پیتر ‫جا می‌زنه و به تو می‌گه نامشروع,
‫باید پاول رو منصوب کنی، ‫جزء این تبار شو,
‫بهش فکر می‌کنم,
‫امشب لباس‌هاش رو توی مسکو ‫آویزون می‌کنه,
‫وقت فکر کردن نداری,
‫بذار بهت کمک کنم، ‫چون من می‌دونم,
‫ظاهرا همیشه می‌دونی,
‫چرا این صندلی، سرنوشت تو نیست؟
‫تو توی همه‌ی کارها واردی,
‫اون برای من نیست,
‫تو به این مردها خدمت می‌کنی, ‫چرا تو نباشی؟
‫چون توی خودت نمی‌بینیش ‫یا تاحالا فکرش رو نکردی؟
‫برای خودت داستان بافتی؟
‫کاترین، نمی‌خوام به چیزی جز ‫زنده‌موندن تو فکر کنم
‫و این که هر بار سرمون رو کردیم بیرون ‫نبینیم یه سری دارن حمله می‌کنن
‫تا بیان گردن‌های سفید و ‫متحیرمون رو ببرن,
‫پاول رو منصوب کن و برو سراغ ‫پوگاچوف,
‫همه فکر می‌کنن اون پیتره,
‫یعنی اگه بکشمش ‫فکر می‌کنن شوهرم رو کشتم؟
‫نمی‌خوام داستان پاول اینجوری باشه,
‫یا داستان پیتر,
‫می‌خواست میراث داشته باشه,
‫نباید میراثش این باشه,
‫خدا,
‫سخته نه؟
‫بدون اون باشی؟
‫هرجایی که اون نیست همینه,
‫یعنی,,,
‫هر جایی,
‫آره,
‫مریل، منو باز کن!
‫تو همسر خیلی بدی هستی,
‫فکر جونتم,
‫باید جبران کنم,
‫ادعا کردم اون‌ها رو من کشتم، ‫حالا شبیه احمق‌ها شدم,
‫شبیه احمق‌ها هستی,
‫باورم نمی‌شه,
‫فکر می‌کردم به عنوان یک زوج ‫به جاهای خوبی رسیدیم,
‫باید یادآوری کنم که تو بچه‌ای؟
‫من شوهرتم و باید بهم احترام بذاری!
‫ازت ممنون می‌شم که منو باز کنی عزیزم,
‫مریل!
‫- اوه تو عالی‌ای, ‫- مثل اون!
‫تاتیانا، تو مثل ابریشمی,
‫اوه آره آره! ‫تو همیشه منو می‌خواستی!
‫آره همیشه تو رو می‌خواستم، ‫تو مثل هلو و بستنی توی تابستونی,
‫اوه آره, از خوراکی‌ها حرف بزن! ‫آره آره!
‫اوم,,,
‫- تو مثل قارچی, ‫- اوه آره!
‫- استراگانوف, ‫- آره آره!
‫مثل سوفله!
‫کسی پیتر,,, ‫امپراتور پیتر رو ندیده؟
‫آه!
‫آرکیدی!
‫بهترین دوست و یار من,
‫چه دورانی با هم داشتیم,
‫آره, دوستتم,
‫بچه‌ها، چی باید بگیم؟
‫پیتر! پیتر! پیتر!
‫اون بیرون ازش متنفرن,
‫پوگاچوف الان توی مسکوئه,
‫میان سراغمون و باهامون ‫مهره‌ی شطرنج درست می‌کنن,
‫اگه توی مسکو باشه، ‫ما بعدی‌ایم,
‫برای همین مثال شطرنج رو زدم, ‫متوجه نشدی؟
‫گریگور؟
‫- گریگور، گوشت با منه؟ ‫- دارم به پاول فکر می‌کنم,
‫آره، همه‌مون به پاول فکر می‌کنیم,
‫باید منصوبش کنه,
‫اون اینو نمی‌خواست, ‫هیچکس منصوبش نمی‌کنه,
‫مریل داره میاد,
‫گفتم شاید وسط صحبت‌های ‫خیانت‌آمیز و هیجانی‌تون،
‫هشدار نیاز باشه,
‫انقدر گوش وای نستا!
‫راستش خانم دیمووا، ‫احساسات شما,,,
‫- اوه! ‫- متشکرم پترا,
‫اوه، ازم تشکر خواهید کرد,
‫واقعا باهاش به جای بدی رسیدم,
‫گریگور,
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫داریم صحبت می‌کنیم, ‫زن و شوهرها با هم,
‫- با مکسیم حرف بزن, ‫- من جونت رو نجات دادم,
‫- جدی؟ ‫- تو زندگیم از خیلی چیزها پشیمونم,
‫فکر کنم بزرگترینش همین باشه,
‫- گریگور, ‫- من خیلی درگیر این چیزها نمی‌شم,
‫نمی‌تونیم بیخیال این بشیم,
‫فکر کنم می‌تونی، ‫به عنوان کسی که از بیرون نگاه می‌کنه می‌گم,
‫ساکت شو! گریگور,
‫همه حرف می‌زنن,
‫ولی خب حرفه دیگه,
‫باد هواست، برای من دیگه ‫هیچ اهمیتی نداره,
‫پیتر مُرده, ما زنده‌ایم,
‫برای من دیگه همه مردن,
‫دیگه به هیچکدومتون اهمیت نمی‌دم,
‫وای, بعضی وقت‌ها که میخ می‌بینه ‫خوب چکش می‌شه,
‫غیرقابل پیش‌بینی بودنش منو خیس می‌کنه,
‫تو رو گفت, منو نگفت,
‫واقعا؟
‫برای همین داری بغض می‌کنی؟
‫می‌تونی گورت رو گم کنی؟
‫نه, چون اینجا با شوهرم زندگی می‌کنم,
‫آخ!
‫ولش کن!
‫همونجا بمون,
‫شوخی می‌کنی؟
‫نیازه بگم برای چی؟
‫زود باش پس,
‫صبح بخیر پاول, ‫خوب خوابیدی؟
‫اینو نخور, ‫کلی چیز میز دارم,
‫ترشی فندق، سینه‌ی کبوتر،
‫یه کم پنیر که مزه‌ی کون می‌ده، ‫پدرت خیلی دوست داشت،
‫با کمی شیروُدکا,
‫اوه,
‫هورا,
‫تو اینجا جشن بگیر, ‫آهان,
‫پدرت خیلی به موسیقی علاقه داشت,
‫حتما دلش می‌خواسته تو هم ‫مثل خودش بشی,
‫تو بخور منم می‌نوازم,
‫پیتر! پیتر! پیتر!
‫یک پیروزی دیگه دوستان!
‫هورا!
‫ما به پیروزی ادامه می‌دیم
‫چون من امپراتور واقعی روسیه‌ام،
‫خدا منو انتخاب کرده!
‫هورا!
‫کاترین به زودی نابود می‌شه،
‫چون ثابت کرد که مامورِ شیطانه,
‫هیچکس به اندازه‌ی یه نفر ‫نمی‌دونه اون چه هیولاییه،
‫اون یه نفر بهترین دوست من، ‫آرکیدی واسیلوویچه!
‫واقعا از اعماق قلبم خوشحالم که ‫پیش بهترین دوستم برگشتم، پیترِ سوم!
‫هی، باید جشن بگیریم!
‫برای فردا، با هزاران نفر از برادرهامون ‫دور هم جمع می‌شیم
‫و این کشور لعنتی رو پس می‌گیریم,
‫بلند شو کون گنده!
‫هورا!
‫همه لباس‌های قشنگ می‌پوشن
‫و منم هر کسی که دلش بخواد رو می‌کُنم,
‫من می‌خوام!
‫آخ,
‫ژان پیر کجاست؟
‫کسی کرپ می‌خواد؟
‫من یه کم ناراحتم,
‫گفتی فقط یه بار,
‫این یه کار سیاسیه آرکیدی,
‫جورجینیا برای گریگور این کارو کرد، ‫من برای تو این کارو می‌کنم,
‫می‌دونی که خودش نیست؟
‫آره, فکر کنم,
‫ولی بالاخره شماره دو شدیم، ‫قابلی نداشت,
‫پیش‌غذا، جگر چرب، صدف،
‫با آب پیاز قرمز،
‫آرکیدی، بقیه‌ی منو رو با ژان پیر پیش ببر,
‫بله حتما پیتر,
‫هورا,
‫هوم,
‫پدرت خیلی خاص می‌نواخت، ‫متاسفانه نمی‌تونم اجراش کنم,
‫تو اون شیرینی رو هیچوقت حس نمی‌کنی,
‫کُس,
‫آه!
‫هورا پاول!
‫هی!
‫شیروُدکا بخور,
‫آره, آره!
‫هوم,
‫چه لخته‌های خون عالی‌ای,
‫خوشحالم خوشت اومده,
‫یه چیزی برای دردم بِده,
‫ودکا جواب نیست,
‫چرا نزنم بکشمت؟
‫بانمک بود,
‫روزی سه تا از این‌ها بخور، ‫یه ماه دیگه خوب می‌شی,
‫چی؟
‫نه, پدرم هم همین مرضو داشت,
‫فوت کرد,
‫هوم, چند ساله که این بیماری ‫درمان شده,
‫اگه نشریه‌های من رو می‌خوندین، ‫متوجه می‌شدین,
‫ولی کسی می‌خونه؟ نه,
‫- اوه, ‫- اوه, فهمیدم,
‫فکر کردی داری می‌میری ‫ریدی تو همه‌چی,
‫حالا پیتر مرده و تو دیگه ‫یه سرباز نیستی,
‫نتیجه‌ی اخلاقی: نشریه‌ی من رو بخونین,
‫غافلگیر شدم تو رو نکشته، ‫و هیوگو رو،
‫اما به نظر من حال خودش هم خوش نیست,
‫فکر می‌کنی الیزابت باهام ازدواج می‌کنه؟
‫- تو چی گفتی؟ ‫- تو خیلی وقته اون و پیتر کبیر رو می‌شناسی,
‫من نمی‌میرم؟
‫آره اون که تموم شد ‫رفتیم سر موضوع بعدی,
‫فکر می‌کنی اون مرد رو دفن می‌کنه؟ ‫برام سواله,
‫اون خدا بود، مرد نبود,
‫هوم، برای زگیل تناسلی پیش من اومد، ‫می‌دونم مَرده,
‫وای!
‫حس احمق‌ها رو داری,
‫آره,
‫براش دوایی ندارم,
‫آره, جون,
‫های! هوی!
‫نمی‌میرم, نه,
‫اوه,
‫نمی‌میرم,
‫آخ,
‫نمی‌میرم,
‫خودمو می‌زنم به اون راه که ‫ندیدم چقدر از زبونت استفاده کردی,
‫ظاهرا پیتر قلابی مسکو رو دست گرفته,
‫به شدت حس می‌کنم,,,
‫- دژاووئه؟ ‫- برای تو هم هست؟
‫هوم,
‫لعنتی,
‫ما یه دوست می‌خوایم,
‫می‌دونی توی دربار کی رو نباید بکشی؟
‫کسی که به درد می‌خوره؟
‫خب، نمی‌تونیم بریم سراغ کاترین چون اگه ‫ما رو یادش رفته باشه،
‫به محض این که نگاهمون کنه ‫یادش میاد قرار بود سرمون رو ببره,
‫برداشت خوبی از شرایطه, ‫خب,,,
‫دیگه چی‌کار می‌شه کرد؟
‫ایراد که ندارم؟
‫چندتا داری,
‫هم مشکل خم کردن زبونت هست،
‫هم اینکه تنوع به خرج نمی‌دی زبونت رو ‫بچرخونی تا یکنواخت نباشه،
‫و حس دیگه‌ای رو توم برانگیخته کنی ‫تا من به اوج برسم,
‫اوه,
‫اما مسئله این‌ها نیست,
‫مسئله,,, کاترینه,
‫این شورشه، منم، پیتره، ‫پاول کجاست؟
‫به نظرت با گوشت باسن من برای ‫کازاک‌ها استیک درست می‌کنن؟
‫این هم روش مردن عجیبیه‌ها,
‫آره, راستش می‌خواستم بعد از ‫ارگاسمت ازت خواستگاری کنم,
‫- چی؟ ‫- فکر نکنم الان وقتش باشه,
‫هیچوقت وقتش نیست، ‫اگه فکر می‌کنی مشکل زمانه,
‫شاید باشه,
‫نیست,
‫شاید باشه,
‫شاید این حفره‌ی سیاه درونت
‫با عشقِ یک پزشک خوب پر بشه,
‫من فقط یک بار عاشق می‌شم,
‫پیتر کبیر مرده, تو زنده‌ای,
‫من زنده‌ام,
‫اگه بتونم مشکل چرخش اون پایین رو حل کنم، ‫و درست تا کنم زبونم رو،
‫فکر کنم دیگه مشکلی نباشه,
‫- اوع بد موقع اومدیم؟ ‫- نه,
‫ممنون وینودل، می‌تونی بری,
‫به حرفی که زدم فکر کنین,
‫نمی‌کنم,
‫هیوگو، پات چطوره؟
‫به طرز فجیعی درد داره,
‫چه عالی,
‫ما به چیزی که می‌تونیم به روسیه بدیم ‫فکر کردیم,
‫مرگ با دستان خودت گزینه‌ی مناسبیه,
‫متاسفانه، ظاهرا کاترین راجع‌به ‫برگشت شما دو دله,
‫می‌ذاره زنده بمونیم؟
‫ممکنه برای طولانی‌مدت نباشه, ‫اون تو شرایط عجیبیه,
‫مشکلات تخمی زیادی داره, ‫یه شورش,
‫خب, چی فکر می‌کنین؟ ‫من تجربه داشتم، بهش فکر کردم,
‫کس دیگه‌ای توی این کاخ ‫تجربه‌ی شاهانه نداره درسته؟
‫یک شاه شکست‌خورده,
‫چاله‌چوله‌ها رو یاد گرفتم, ‫می‌دونم کجا نباید اشتباه کرد,
‫بعدشم، سرگرم‌کننده، راهبردشناس باهوش، ‫بسیار زیرک، دستبر به ارتش روسیه,
‫زیاد روش نمی‌مونم,
‫نقطه ضعفه ولی ارزش گفتن داره,
‫همچنین، یک عاشقِ نیمه‌قدرتمند,
‫که این مورد ثبات کافی نداره,
‫در هر صورت، می‌دونم وینودل ‫خواسته‌هاتون رو برآورده نکرد،
‫و می‌شه گفت که من آدم زبون‌بازی‌ام ‫و اون پایین هم برای خودم استادم,
‫مردی مثل من به کارتون میاد,
‫راستش درسته,
‫عالی شد, ‫خب کُس بخورم یا چی؟
‫- برو دنبال پاول, ‫- خیلی هم عالی,
‫اگنس، تو می‌تونی بمونی,
‫گیرش می‌ندازیم ‫و کارمون رو انجام می‌دیم,
‫سوال اینه پتروف، ‫چطور گیرش بندازیم؟
‫خب، دوتا چیز,
‫با گیر انداختنش مخالفم,
‫باعث می‌شه مردمش برانگیخته بشن ‫و به سن پترزبورگ حمله کنن و آزادش کنن,
‫این قابل مذاکره نیست,
‫تو ذهنت مخالف باش، ‫به زبون نیارش,
‫توی مسکو یه گردهمایی داره,
‫به جای یک حمله‌ی گسترده ‫که نتیجش بشه یک قتل عام برای ما،
‫شبه‌نظامی‌ها، حیوانات گذرنده، ‫و چوب‌شور فروشی‌ها،
‫باید توی صحنه تنهاش کنیم ‫و با تک‌تیرانداز بزنیمش,
‫باید جلوی مردم بمیره,
‫هیچکس هم نباید بفهمه ما زدیم، ‫یا خودی‌ها زدنش,
‫دستورات من چی می‌شه اونوقت؟
‫با پیشنهادات وظیفه‌شناسانه‌ ‫و زیرکانه‌ی من مُلغی می‌شه,
‫خیلی اعتماد به نفس داری,
‫آره که داره,
‫بخشیش برای اینه که ‫من خیلی جذابم
‫زندگی برام راحت‌تره، ‫مطمئنم که می‌دونی,
‫من از بچگی دورم پر از موقعیت ‫و کُس بوده
‫همش رو پای خودم می‌نوشتم، ‫ولی یه روز برام سوال شد,
‫برای همین یه روز از توی دره ‫رفتم سوسن چیدم، و صورتم دون‌دون شد،
‫و چشم‌درد گرفتم تا چندماه، ‫و طبق پیش‌بینی، کُس‌ها ته کشیدن,
‫فکر می‌کردم با زیرک بودن و منظم بودن ‫افکارم، بیشتر از این‌ها نصیبم بشه,
‫و از طرفی، یه آدمِ بی‌عرضه
‫همین اواخر نامزدم رو کَرده، ‫همین,
‫از بحث منحرف شدیم,
‫من با نقشه‌ی کشتن پتروف موافقم، ‫بزنیمش زمین,
‫یه چیزی بپرسم پتروف؟
‫وقت‌هایی که توی نبردی، ‫گلوله از بیخ گوشت رد می‌شه،
‫مردم دور و ورت می‌میرن، ‫خودت هم ممکنه بمیری، نظرت چیه؟
‫مرگ حتمی، قضا، سرنوشت؟ چی؟
‫خوش‌شانسی, ‫خرشانسیِ تخمی,
‫واقعا؟ ‫من به خوش‌شانسی اعتقاد ندارم,
‫می‌دونم نمی‌خواستین من رو ببینین,
‫هنوزم نمی‌خوام,
‫من واقعا متاسفم, من,,,
‫یه عوضی پیر و احمق بودم،
‫همش فکر این بودم که کی باید باشم، ‫و چجوری باید بمیرم،
‫و,,,
‫شما رو نا امید کردم,
‫و بقیه‌ی عمرم از کارم پشیمونم,
‫فکر می‌کردم دست قضا، ‫آخرین ضربش رو به سر این اسب پیر زده,
‫اما، معلوم شده که باقی عمرم ‫قراره خیلی خیلی طولانی باشه،
‫من نمی‌میرم,
‫از این به بعد همه باید نشریه‌های ‫وینودل رو بخونیم
‫و الکی برای خودمون غصه نخوریم,
‫خرشانسیِ تخمی,
‫شاید هم منطقِ مراجعه به دکتر,
‫چقدر عالی,
‫در هر صورت، ‫خبر خوشحال‌کننده‌ای بود,
‫خوشحالم که شما از شنیدنش ‫خوشحال شدین,
‫شنیدم پوگاچوف مسکو رو گرفته,
‫می‌دونم باید چی‌کار کرد,
‫خوشحالم براتون جناب، ‫اما تصمیمش رو گرفتیم,
‫بذارین این نقشه رو من براتون بریزم, ‫باید زنده بگیرینش,
‫به همه بفهمونین که پیتر نیست،
‫اون احمق فرومایه، ‫یک سوسکِ کازاکیه,
‫جونش رو در ازای یک بازدید نگیرین،
‫بازدیدی که توش اعلام می‌کنه ‫پیتر سوم نیست
‫تا هر چیزی که هم زده رو ‫از هم تفکیک کنه,
‫نظر منم همینه,
‫پر از حفره است,
‫پتروف، نقشه‌ی ولمنتوف رو پیش می‌بریم,
‫اون احمق کازاکی باید زنده بمونه، ‫این شورش باید برپا باشه,
‫سر که نباشه، تَن نمی‌دونه کجا بره,
‫اگه توی گردهمایی بکشیمش ‫همه فکر می‌کنن پیتر بوده,
‫این داستان همیشه باقی می‌مونه ‫و برای پاول سوال می‌شه,
‫- درسته, ‫- نقشه‌ی ولمنتوف رو پیش می‌بریم,
‫پتروف، عملیش کن,
‫خب، نقشه‌ی خودمه، ‫خودم عملیش می‌کنم,
‫ایشون رئیس ارتشه,
‫خوشحالم که زنده‌ای,
‫بله,
‫برو,
‫اخبار مسکو توی دربار به جون همه ‫رعشه انداخته,
‫باید باهاشون صحبت کنی و آرومشون کنی,
‫امیدوارم وقفه‌هام طولانی نشه ‫و گریه نکنم,
‫اعتقاد به سرنوشتت تو رو ‫به کشتن می‌ده,
‫شایدم نده,
‫با شنیدن این حرف‌ها، ‫به نظرم نقشه‌ی پتروف بهتر بود,
‫تو می‌خوای پوگاچوف رو بکشی ‫چون تو رو یاد پیتر می‌ندازه,
‫اصلا منو یاد پیتر نمی‌ندازه,
‫اون هم زشته هم اوباشه,
‫خب، مشخصا اون داره حرف می‌زنه ‫و مردم دارن گوش می‌دن,
‫منظورت چه حرف‌هاییه؟
‫آره مریل منظورت چیه؟
‫اون یه چیزی داره,
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫من,,,
‫یه خدمتکار بودم,
‫بعضی وقت‌ها که رد می‌شد ‫مسیرمون به هم می‌خورد,
‫خبر نداشتم,
‫منم همینطور,
‫بگو مریل,
‫داستان بزرگی نیست, ‫اون یه چیزی داره, همین,
‫شیوه‌ی بیان یا هر چی,
‫و مردم هم حتما واکنش نشون می‌دن، ‫اما این نقشه رو دوست دارم,
‫نکته‌ام همینه,
‫من هم شیوه‌ی بیان دارم,
‫مشامت رو پر از بوی پاول کن سگ خوب,
‫بهترین سگ جسدیابه,
‫زنده‌ها رو هم پیدا می‌کنه؟
‫تاحالا امتحان نکردم,
‫سگ جسدیاب می‌خواین چی‌کار؟
‫این یه امر خصوصیه,
‫فردا پسش بدین,
‫جسدهای زیادی قراره ‫توی دربار باشه، به لطف اون جنده,
‫می‌تونم چند تا چیز بگم؟
‫می‌دونم مردم نگرانن، ‫و کمی حال و هوای ترس همه‌جا رو گرفته
‫از اتفاقاتی که توی مسکو داره میفته,
‫ولی می‌خوام بدونین که هر اتفاقی بیفته، ‫اتفاقیه که میفته,
‫ما یه نقشه داریم,
‫این آقا، پوگاچوف,,,
‫بعد از من تکرار کنین: ‫«پوگاچوف پیتر سوم نیست»,
‫این نکته‌ی مهم رو همه‌ی ‫کشور باید بدونن,
‫اون گیر میفته، و تهدید از زندگی ماها ‫برداشته می‌شه,
‫ما پیروز می‌شیم,
‫ممنون جورجینیا, خوب گفتی,
‫چطوره در آرامش کیک و چای بخوریم،
‫چون تهدید خیلی کمی رومونه,
‫برای کاترین کبیر!
‫هورا!
‫داره مستقیم بهم نگاه می‌کنه,
‫هنوزم داره نگاه می‌کنه,
‫آخ,
‫هیوگو و اگنس و یک سگ,
‫می‌تونیم بگیم که چقدر ‫برای پیتر متاسفیم؟
‫برای من یک پادشاه برادر بود,
‫تصمیمات خودش رو گرفت,
‫شما هم تصمیم گرفتین که ما رو نکشین,
‫خوشحال می‌شیم دقیق بدونیم,
‫فکر کنم باید بکشم,
‫ولی مگه، تقصیر شماهاست؟
‫شما خواستین کشورتون رو پس بگیرین، ‫پیتر هم می‌خواست احترامش رو پس بگیره،
‫من هم می‌خواستم همسرم رو ‫زنده پس بگیرم,
‫هیچکدوم موفق نشدیم,
‫پس، همه باید رنج بکشیم,
‫ممنون اسمولنی, لطف کردی,
‫اوم!
‫مزه بادوم می‌ده,
‫به منم می‌دی؟
‫البته,
‫اسمولنی احمق,
‫اگه می‌خوای تهمت بزنی که ‫اپراتور رو مسموم کردم در اشتباهی,
‫طعم بادوم؟ آرسنیکه,
‫همه اینو می‌دونن,
‫چرا اونو نمی‌کشی؟
‫چون باهوش‌تر از این حرف‌هام,
‫سلام شوهر کوچولو,
‫چه خوب, لطفا منو باز کنین,
‫- تازه عروس دومادها از این کارا می‌کنن, ‫- آره؟
‫یادته منو توی کمد حبس کردی
‫و هر ساعت یه میخ می‌کوبیدی روش؟
‫یه دفعه یه میخ اومد جلوی چشمم! ‫خیلی,,,
‫شدید بود,
‫سکسی که بعدش داشتیم,
‫یه بحث کوچیک پیش اومده,
‫منو باز کنین,
‫آدم نباید تو زندگی زناشویی بقیه ‫دخالت کنه,
‫من جیش دارم,
‫پاول پیش اونه؟
‫شاید, بازم کنین تا بگم,
‫یا بگو یا این سگ صورتت رو ‫گاز می‌گیره,
‫نه,
‫خداحافظ,
‫تو چقدر نازی!
‫ممنون,
‫عالیه,
‫- حالش خوبه؟ ‫- خوبه,
‫برمی‌گردم پیشش الان,
‫الیزابت دنبالش می‌گرده,
‫بقیه هم همینطور,
‫- تو خوبی؟ ‫- آخ,,,
‫برای آرسنیکه,
‫آرسنیک؟
‫قبل از این که بری یه داستان ازش بگو,
‫یادمه بعد از اون شام شکنجه‌آور،
‫برای اولین بار گفت که دوستت داره,
‫و اومد به اتاق من، داشت می‌لرزید، ‫چون تاحالا همچین حسی رو تجربه نکرده بود,
‫تا چند روز بعدش چیزهای مختلفی رو ‫به خورد من می‌داد,
‫همه‌چی انگار,,,
‫براش تیزتر شده بود،
‫انگار جنگل ضربان داشت، ‫و صدف‌ها موج دریا شده بودن,
‫نمی‌دونم,
‫گفت که دنیای گذشته‌ای می‌شناخت رو ‫از خاطر برده
‫و با این دنیای درخشان جایگزینش کرده,
‫داستان خوبی بود,
‫پیش وینودل نمی‌ری؟
‫بخوابم خوب می‌شم,
‫شایدم نشم,
‫به پاول بگو دوسش دارم,
‫تو پوگاچوف رو می‌شناسی,
‫چجوری اینکارو کرده؟
‫منظورت چیه؟
‫هزاران نفر رو تهییج کرده تا جونشون رو ‫به خطر بندازن و پشتش وایسن,
‫یه جورایی احمق بود,
‫مریل گفت شیوه‌ی بیان داره,
‫مریل از کجا می‌دونه؟
‫من دیگه برم,
‫اون سگ لعنتی کجا رفته؟
‫لعنتی! گریگور, ‫تو رو می‌کشه,
‫مشکل داریم,
‫آره، اسلحه است,
‫خیلی تیزهوشی,
‫سلام, منم,
‫چند تا نکته,,,
‫خرخره‌ات رو تبدیل به نی نوشیدنی می‌کنم,
‫شاید با هم دوست بشیم,
‫دوست؟ کسخل شدی؟
‫هر دو عزاداریم,
‫دوستمون مرده,
‫من به شخصه احساس گناه عجیبی دارم,
‫چون تقصیر توی گوه بوده!
‫شاید بوده باشه,
‫جالب شد,
‫دیدی, رفاقته و چالش‌هاش, ‫خیلی عالیه,
‫یه چکش برمی‌دارم و جمجمه‌ات رو ‫آروم‌آروم خرد می‌کنم,
‫باشه, آماده‌ی حرف شنیدن نیستی, ‫فهمیدم,
‫ناراحتی,
‫متوجهم,
‫منم ناراحتم,
‫ولی باید هم‌زیستی رو یاد بگیریم,
‫- یا اینکه,,, ‫- خوشم اومد,
‫زنده زنده بسوزونمت!
‫همیشه ازت خوشم میومد,
‫آی!
‫پاول همه چیزه, پاول همه‌چیزه,,,
‫لعنتی!
‫تو اونو دیدیش، نه؟
‫- چی؟ ‫- پوگاچوف,
‫گفتی خدمتکار بودی و ‫شیوه‌ی بیانش رو دیدی,
‫آره,
‫نه, تو به یکی از گردهمایی‌ها رفتی,
‫بله، درسته,
‫دیگه بهت دروغ نمیگم,
‫ممنونم,
‫خب؟
‫نمی‌تونم توضیح بدم راستش,
‫فقط,,,
‫لحظاتی پیش میاد که ‫حس می‌کنی درک می‌کنه,
‫هوم,
‫شاید باید این شیوه‌ی بیانش رو ببینم ‫تا متوجه بشم,
‫بریم,
‫بریم؟
‫یه کالسکه به مقصد مسکو آماده کن,
‫- بهت گفتم صبر کن! ‫- به سگه بگو,
‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟ ‫باورم نمیشه همچین جسارتی کردین,
‫ببین!
‫دادش به گریگور,
‫کی رو داده به گریگور؟
‫- ممنون بابت وقتتون, ‫- پاول؟
‫من اونو نگفتم, ‫فقط اومدیم یه سلامی بکنیم,
‫چیزی نیست, اوه!
‫اوه, اوه,,,
‫اوه عزیزم,
‫الان که بهش فکر می‌کنم شاید ‫جنگل خیلی جای امنی برات نباشه پاول,
‫- خوبی؟ ‫- پشمالو
‫آره، پشمالو بود
‫فرار می‌کنی؟
‫آتیش رو روشن می‌کنی و بعد,,,
‫می‌خوام خاموشش کنم,
‫خیلی ازت عصبانی‌ام,
‫دوباره بزن,
‫اگه لذت می‌بری که نمی‌زنم,
‫هنوز میشه نجاتش داد,
‫میشه بگی نقشه‌ات چیه؟
‫من می‌کشمش,
‫عجب نقشه‌ای, ‫تواناییش رو داری؟
‫چون می‌ترسم ترجیح بدی زبونش رو بمکی ‫و پشتش قلب بکشی,
‫پاول رو برگردوندی؟
‫پس تو هم کار خودتو نمی‌کنی، درسته؟
‫بخاطر تو چیزی نمونده ‫همه‌چیز رو از دست بدیم,
‫پس بذار کارم رو تموم کنم,
‫شهوت‌انگیز بود,
‫یه سری مسائلی هست پاول,
‫بهرحال روسیه‌ست, ‫همیشه یه مسئله‌ای در جریانه,
‫تو که باید خوب بدونی,
‫کلی آدم هستن که می‌خوان بیان ‫مادرت رو بکشن,,,
‫برای مردی که وانمود می‌کنه پدرته,
‫همچنین، همه می‌خوان بهت مسلط باشن,
‫ولی مثل اینه که پشتت رو نشونه بگیرن,
‫خورده شدن توسط اون خرس ‫خیلی بهتره,
‫بابات نمی‌خواست اینجوری بشه,
‫پس گور باباشون, ‫از این خبرا نیست,
‫اینجا جامون امنه, خودم و خودت, هوم؟
‫هی,
‫جگر چربت رو بخور, هوم؟
‫اومدم راجع‌به زبونم نظرت رو عوض کنم,
‫با آب میوه‌ی «آقطی» درمانش کردم، ‫نرم‌تر شده و راحت‌تر تا می‌شه,
‫هیچوقت دست از تلاش برنمی‌داری وینودل,
‫یه اهل علم آزمایش کردن رو ادامه میده ‫تا وقتی فرمول رو پیدا کنه,
‫البته این رو تحسین می‌کنم,
‫با این حال، با حسرت خیره شدی ‫به مرد کبیر,
‫اینو چطور درمان کنیم؟
‫روزی که دیدمش مسیر ‫زندگیم به کل عوض شد,
‫هر چیزی که می‌خواستم ‫قربانیِ خواستنِ اون شد
‫و خواستن خواسته‌های اون,
‫آیا پشیمونی تو صدات می‌شنوم؟
‫نه,
‫ولی شاید وقتشه که مسیرم ‫رو عوض کنم, راه خودم رو باز کنم,
‫می‌تونی با من راه خودت رو باز کنی,
‫شاید,
‫اینو می‌شنوی؟
‫کیری‌مقام چهارشونه,
‫پیتر! پیتر!
‫عصر بخیر مسکو!
‫- خوبی؟ ‫- آره,
‫ما بر موجی از جنس عشق ‫به من به اینجا قدم گذاشتیم
‫من، پیتر سوم!
‫پیتر!
‫کل شب می‌تونم به این صدا گوش بدم,
‫باید یه زنگوله اختراع کنیم ‫که به جای صدای زنگ، اسم من رو بگه!
‫دوستان!
‫گرسنتونه؟
‫بله!
‫بلدرچین با سس آیولی!
‫- پشمام, ‫- مثل رفتارهای همیشگی‌شه,
‫آره,
‫کی نمک لیمو می‌خواد؟
‫نمکش رو استفاده می‌کنه؟ ‫کسکش!
‫کاترین، تیکه‌تیکه‌ات می‌کنن,
‫من به مردمم خورد و خوراک میدم،
‫بر خلاف اون جنده‌ی شلخته‌ی ‫آلمانی صورت‌ساحره‌ای,
‫صورت‌ساحره‌ای؟
‫توسط اسقف حال حاضر ‫میاد اینجا تو روسیه،
‫اسقفی که به نظر من تحت سلطه‌ی شیطانه
‫و باید بکشیمش تا پاکی ‫کلیسای روسی رو حفظ کنیم!
‫من عاشق خدام!
‫خدا! خدا! خدا!
‫اون بلدرچین رو چقدر دوست دارین؟
‫بلدرچین! بلدرچین!
‫کسخلمون کردن؟ ‫اینا خیلی اسکلن,
‫من بهش حمله می‌کننم, ‫تو بندازش توی کالسکه,
‫یا من بهش حمله می‌کنم, ‫یاد دست‌های لرزان میفتم,
‫ببین,
‫مثل الواح موسی,
‫نمی‌توانی بکشی‌اش ولی زنده بیارش, ‫دیوانگیه,
‫دستوره,
‫دستور؟ تو نبودی که ارتش رو دزدیدی؟
‫من بهش حمله می‌کنم, ‫وایسا و تماشا کن,
‫تو می‌تونی تو کالسکه منتظر بمونی ‫من انجامش بدم,
‫راستی، این دستور بود, ‫از طرف من، رئیس ارتش,
‫احترام نظامی اجباری نیست, ‫من کارها رو جدی ولی خودمونی اداره می‌کنم,
‫پیتر! پیتر!
‫عجیبیش اینجاست,
‫بیاین نزدیک‌تر، بیاین,
‫من دوستش داشتم,,,
‫از ته قلب کیریم,
‫و مدت کوتاهی اجازه دادم دستش ‫به این قلمرو برسه، و از این بابت,,,
‫عذرخواهی می‌کنم و می‌خوام من رو ببخشید,
‫کار دله دیگه, کی تجربه نکرده؟ ‫همه کردین، درسته؟
‫- بله! ‫- ولی,,, ولی,,,
‫بعدش یه اتفاقی افتاد,
‫داشتم اسب‌سواری می‌کنم ‫که رسیدم به یه کلبه ساده،
‫یه زوج پیر, هیچی هم نداشتن,
‫یکم سیب‌زمینی، یکم نون، ‫و دعوتم کردن مهمونشون بشم,
‫و غذا خوردیم,
‫ودکا خوردیم، و آواز خوندیم
‫و به ستاره‌های آسمون روس خدامون نگاه کردیم،
‫و به چشم‌های آبی عمیقشون نگاه کردم,,,
‫و یه چیزی درونم شکست,
‫به یکباره عشق و درک اینکه مردم چه نیازهایی دارن
‫و اینکه اونها سرمایه واقعیِ,,,
‫روسیه هستن، نه طلا و ابریشم,,,
‫به وجودم سرازیر شد
‫اونها!
‫تو روحش
‫مردم روسیه، مردم من!
‫برگشتم پیش کاترین ‫و بینش ناگهانیم رو براش تعریف کردم
‫و می‌دونین چی گفت؟
‫«بنظر از اون آدمایی‌ان که ‫باید تو رحم مادرشون می‌مردن,»
‫نه!
‫در اون لحظه دیدم ‫که عشقمون یه حیله بوده
‫و اون یه حیله‌گر بود ‫که از ما متنفره!
‫همون موقع بود که یه چاقو برداشت ‫و در حالی که می‌خندید فرو کردش تو بدن من!
‫از پاول حرف بزنیم, ‫اون زندانیش کرده,
‫شنیدم ممکنه همین الانم مرده باشه ‫و پوستش رو داده ازش کیف درست کنن,
‫یا کشته خواهد شد ‫یا جلوی من زانو خواهد زد,
‫بله، هم استعاره‌‌ست
‫هم جوک درباره ساک زدن!
‫هورا!
‫من سرزمینمون رو دوباره می‌سازم، ‫خارجی‌هایی رو که در چشممون نگاه می‌کنن می‌کشم!
‫بلندترین برج‌های دنیا رو می‌سازم
‫و کشتی می‌فرستم که همه طلاها,,,
‫و راکون‌های آمریکا رو بدزدن!
‫از خارج نوکر وارد می‌کنیم ‫که هیچ روسی نوکری نکنه,
‫برای همه‌مون نوکری می‌کنن!
‫- پیتر! ‫- همه‌ش دروغه,
‫همیشه دوست داشتم اینجوری ‫مراسم شام رو تموم کنم,
‫یه گونی سر!
‫کنت ولپوف، اول تو!
‫ببین چه قوسی گرفت!
‫دوشس پاستاناک!
‫چشماش هنوز بازه!
‫حالا تازه شروع میشه!
‫میکالوف!
‫لبدِف!
‫بانو نیکیتین!
‫گوشواره‌هاش هنوز رو گوشاشه!
‫- بکشش! بکشش! ‫- کاترین! کاترین!
اکسی موویز OXYMOVIES جامعترین سایت فیلم و سریال