‫اشیاء، لباس‌ها، هدایای ردوبدل شده ‫همه چی اینجاست,
‫همه‌اش باید اینجا باشه ولی ‫باز شما هم یه نگاه بیندازید,
‫این هم طلاها, به‌دقت چک کردیم,
‫ولی به خاطر این هرج‌و‌مرج و دلخوری‌ها ‫ممکنه کم و کسری باشه که بگید جبران می‌کنم,
‫ببخشید که یهویی این‌طوری خبر دادم, ‫چند روزه خودم هم نمی‌دونم چیکار می‌کنم,
‫باشه مهمت ولی کسی بهت چیزی نگفته که, ‫الآن وقت این کارهاست؟!
‫صبر می‌کردی اول دختر پیدا بشه، ‫بعد می‌فهمیدیم مشکلش چیه,
‫چه لزومی به این عجله بود که این‌طور ‫بُدو اومدی و این‌ها رو به من میگی؟!
‫رفتی پیش پلیس؟
‫تو به من گوش کن,
‫رضا هم بیاد باهم بریم پلیس, دادخواست بنویسیم ‫و عکسش هم بدیم تا بلافاصله دنبالش بگردند,
‫- بعدش همه باهم می‌نشینیم و مفصل درباره اتفاق حرف می‌زنیم, ‫- نه دایی,
‫ممنون,
‫آدم خوب و فهمیده‌ای هستی ولی ‫دیگه نیازی به این حرف‌ها نیست,
‫اساساً به‌زور تونسته‌ام جلوت بشینم,
‫از خجالت، به‌سختی نگاهت می‌کنم, ‫رضا رو هم که اصلاً نمی‌تونم,
‫هدایا و طلاهاتون رو بگیرید,
‫نامزدی و ما و این قضیه رو فراموش کنید,
‫من دیگه همچین دختری ندارم,
‫اگه سالم برگرده، خودم می‌کشمش!
‫اگر هم جنازه‌اش برگرده ‫می‌اندازمش جلوی سگ‌ها,
‫توبه کن مهمت,
‫هیچ‌کس حق نداره در حق یکی این حرف ‫رو بزنه، حتی اگه پدر طرف باشه,
‫شرمنده ولی آدم در حق دشمنش هم ‫همچین فکری نمی‌کنه,
‫چه برسه به دختر خودش,
‫مادر و پدر که اصلاً نباید ‫نسبت به فرزندش بگه,
‫با اجازه دایی,
‫مهمت؟!
‫خب مشکلش چی بوده؟ ‫چرا از خونه فرار کرده؟
‫اینو نگفت,
‫منم اصرار نکردم و فشار نیاوردم بهش, ‫تو احوالش رو ندیدی,
‫به خاطر منه!
‫چرا به خاطر تو باشه پسرم؟
‫تو مگه چیکار کردی با دختره؟
‫با آدمی که فوقش دو دفعه دیدم ‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫خب منو نخواست دیگه, ‫با اجبار باباش هم فرار کرد, همین,
‫پسرم تو چقدر به کوچک کردن ‫خودت علاقه‌مندی آخه!؟
‫بابابزرگ؟
‫همه‌ی این‌ها رو ما خریدیم؟
‫بله، ما خریدیم, مگه قرار بود کی بخره؟!
‫یعنی این کارها همیشه این مدلیه؟
‫- کدوم کارها؟ ‫- همین کارها دیگه,
‫بعد از به‌هم‌خوردن نامزدی و پس‌دادن حلقه,,,
‫هدایای گرفته و داده شده پس گرفته می‌شن؟
‫بله همین‌طوره, مگه قرار بود چطور باشه؟
‫- همون داستان گاو مُرد، شراکت تموم شد؟ ‫- تقریباً,
‫عجب, این چیه دیگه؟
‫رضا؟
‫رضا یالا پاشو پسرم, دیرمون نشه,
‫بگیر,
‫کافیه,
‫- بابابزرگ می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم, ‫- بپرس,
‫هنوز از اینکه هر روز کلِّه‌ی سحر بیدار بشی,,,
‫و واسم همچین صبحونه‌ی خوبی ‫حاضر کنی خسته نشدی؟
‫راستش من از خوردن خسته شدم ‫ولی تو از حاضر کردن این نه,
‫- چی شد؟ ‫- نون رو یادم رفت,
‫هان؟ خسته نشدی؟
‫شدم ولی چیکار کنم؟
‫آماده نکن,
‫آماده نکنم چی می‌خوری؟
‫- از گرسنگی که نمی‌میرم, یه چیزی پیدا می‌کنم, ‫- اون‌طوری نمی‌شه,
‫هیچی جای یه صبحونه‌ی خوب رو نمی‌گیره,
‫اون‌طوری نمیشه سر کار رفت, بعدش,,,
‫به محض شروع‌کردن کار,,,
‫هی به خودت میگی کی ناهار میشه؟
‫- بعد دیدم جلوی ماشینم یه داگوی آرژانتینیِ هیولا وایساده, ‫- داگوی آرژانتینی چیه دیگه؟
‫همون نژاد سگ گنده‌ دیگه بابا,
‫- با چشم‌های کوچک رنگی و گوش‌های شکسته ‫- یادم نمیاد,
‫ اینو می‌گم دیگه,
‫این!
‫- وای, این چیه دیگه؟ ‫- داگوی آرژانتینی,
‫گفتم این حیوون اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫خیلی آروم نزدیکش شدم, منو که دید,,,
‫یه نگاه به من انداخت، یه نگاه به ماشین,
‫این طوری کرد و پرید توی ماشین و رفت ‫جلو نشست، انگار ماشین باباشه,
‫با احتیاط رفتم پیشش، خب ترسیدم از هیکلش,
‫رفتم پشت در, یکی دو تا «هُش» گفتم ولی ‫عین خیالش نبود و تکون نمی‌خورد,
‫بعد یادم افتاد و رفتم از توی صندوق ‫عقب چماق رو برداشتم,
‫نزدی که حیوون رو؟
‫نه بابا چرا بزنم؟ تو هیکل بزرگ ‫این نژاد رو نبین، عین بچه‌‌ان,
‫دلت نمیاد اصلاً, ‫ولی چون گنده هست آدم می‌ترسه,
‫خلاصه یکی دو بار با چماق تکونش دادم، ‫ولی باز از جاش جم نخورد اصلاً,
‫ولی چون اذیت شد، تا دید صندلی ‫عقب خالیه، پرید و طوری عقب خوابید,,,
‫- که از شدت بزرگی‌اش صندلی رو نمی‌دیدی, ‫- خب چی می‌خواست؟
‫راستش پرسیدیم ولی نگفت,
‫- ولی احتمالاً فکر کرده بود ماشین خودشونه حیوونکی, ‫- یعنی چی ماشین خودش؟
‫این نژاد اینجاها چیکار داره آخه؟ طبق گفته‌ی «جوشکون» کارگر پمپ‌بنزین، دو‌سه روز پیش یکی با ماشین ولش کرده,
‫اگه شبیه ماشین من بوده باشه، ‫اینم اشتباه گرفته احتمالاً,
‫اینا خیلی به صاحبشون وابسته می‌شن,
‫درسته, سگ‌ها همینطوری‌ان,
‫دیگه جوشکون رو صدا زدم و گفتم این‌طوری ‫ نمیشه، بیا یه نگاه به این بنداز قربونت,
‫ اومد و دید و گفت نگران نباش, بسپر به من, ‫چیکار کردیم؟
‫درها رو بستیم, فقط در عقب سمت شاگرد بازه,
‫آب‌پاش رو برداشتیم و پاشیدیم عقب, ‫خودش رو زد این‌ور و اون‌ور,
‫می‌خواست بیاد جلو، می‌پاشیدیم جلو, می‌رفت گوشه، می‌پاشیدیم اونجا, ‫آخرش از در باز، پرید بیرون و رفت حیوون,
‫- ای بابا ‫- همین‌طوری سوار چند تا ماشین شده و به زور بیرونش کردند,
‫بعد از ظهری این چه بلایی بود سرمون اومد؟!
‫- عمو یه چیزی ازت می‌پرسم, ‫- بپرس عمو
‫- چرا این اتفاقات فقط تو رو پیدا می‌کنن و سراغ ما نمیان؟ ‫- یعنی چی؟
‫گفتم که, تمام اتفاقات عجیب سر تو میاد, ‫ما هم مثل علف، بیخود می‌آییم و میریم,
‫مگه میشه همچین چیزی آخه؟
‫قطعاً این مدل اتفاقات برای تو هم پیش میاد ‫ولی متوجه نمیشی,
‫بابابزرگت می‌دونه من از بچگی همیشه آگاهی بالایی داشتم, ‫اصطلاحاً میگن با شعور بالا,
‫همیشه این طوری بودم, احتمالاً بخاطر همینه, ‫نمی‌دونم که,
‫بده,
‫الحق که حلال‌زاده‌ای, خواستم پیام بدم ‫که زنگ زدی,
‫سر کار هستم, چه گه دیگه‌ای می‌تونم بخورم؟
‫بگو به خدا؟ بگو به خدا؟
‫عجب! از کجا گارسون دختر پیدا کرده؟
‫فهمیدم,
‫نه بابا پسر,,, سردار اون رو از دست نمیده,
‫پسر درست اومدیم؟ اینجا بود؟
‫از اینجا بود؟
‫ممنون,
‫هنوز لباس‌هاتو در نیاوردی تو؟
‫- نه، لخت شدم ولی دوباره پوشیدم, ‫- چرا؟
‫دلم نخواست,
‫منو نخواست؟
‫نه امروز فکرم درگیره , دلم شور می‌زنه, ‫دست خودم نیست,
‫- اتفاق بدی افتاده؟ ‫- چیزی نشده,
‫پس بگیر بشین,
‫اینو در بیار,
‫رضا ماجرای تو چی شد پسر؟
‫- کدوم ماجرا؟ ‫- منظورت چیه کدوم ماجرا؟
‫انقدر گفتی عروسی و نامزدی و ‫فلان که مغزمونو گاییدی,
‫خیلی وقته خبری هم نیست ازت,
‫- اون قضیه خیلی وقته تموم شده, ‫- چطور یعنی؟
‫خیلی وقته تموم شده, کنسلش کردیم,
‫- قسم بخور, ‫- به خدا,
‫چرا؟
‫دلیل خاصی ندارم که بگم, ‫,میشه گفت عدم تفاهم
‫وقتی دیدیم نمیشه، حرف زدیم ‫و تصمیم گرفتیم توافقی جدا بشیم,
‫- ای بابا, کی این‌طوری شد حالا؟ ‫- خیلی وقته,
‫- ناراحت شدم, ‫- کاریش نمیشه کرد,
‫سرت سلامت داداش, خیری توش بوده,
‫بیخیال پسر, بعداً عدم تطابق بدنی ‫هم پیش می‌اومد,
‫نیمه‌ی پُر رو باید دید,
‫ببخشید این موقع مزاحم میشم,
‫مهم نیست,
‫میشه بیام تو؟
‫مریضی؟ رنگت پریده,
‫نه خوبم,
‫گرسنه‌ای؟
‫نه ولی یه لیوان آب بدی خوبه, ‫یه‌کم سرم گیج میره,
‫بفرما,
‫رضا؟
‫رضا پاشو پسرم, دیر نشه,
‫یه دقیقه رفیق,,, آخه به خاطر افتادگی چونه، اینطوری حرف میزنه,,, ‫یه دقیقه میخوام سوالی بپرسم,
‫گفت ما سازمان ملل متحدیم یا صلیب سرخ؟
‫گفت شور این قضیه دراومده دیگه رفیق,
‫گفت سوریه‌ای‌ها به کنار؛ افغانی هست، ازبک هست ‫قرقیز هست، حتی آفریقایی هم هست,,,
‫گفت باورت میشه دیروز یکی از رفقا ‫تو ناف آنکارا,,,
‫شاهد دعوای سودانی‌ها و موزامبیکی‌ها بوده؟
‫اینا توی بار تا خرخره خوردن و وسط «تونالی» ‫دو دسته‌ی پنجاه نفری شدند,,,
‫و تا صبح دعوا کردن و همدیگرو ‫با مشت و چماق زدن,
‫پلیس هم هیچ کاری نکرده و تماشا کرده, چرا؟ ‫چون مصونیت قضایی داشتند, فرزند دیپلمات بودند,
‫گفت این چه کاریه برادر؟ دست به شمشیر هم بشن ‫ کسی نباید کاری به موزامبیکی‌ها داشته باشه,
‫گفت برادر من موزامبیک کجاست آخه؟ ‫موزامبیک کجاست؟
‫گفت بگو دو میلیارد میدیم تو نقشه نشونش بده ‫به خدا نمی‌تونن پیداش کنن, ما هم بدجور می‌خندیدیم,
‫چای از دهن احمد آقا بیرون پرید، من رو زمین غش کردم ‫مجاهد اینا از خنده پاسور رو ول کردن, از خنده روده‌بُر شدیم,
‫آدم خیلی خیلی عجیبیه, خیلی خنده‌داره,
‫- بریم, ‫- شما برید, کاری برام پیش اومد,
‫- چه کاری؟ ‫- ختنه‌سوران پسر مجیده, یه سر می‌زنم,
‫بیا برسونیمت اگه می‌خوای,
‫- نه می‌خوام یه‌کم قدم بزنم, ‫- باشه هر طور می‌خوای,
‫- خیلی دیر نکن, ‫- نه,
‫رضا؟
‫- کجا؟ ‫- میرم خونه,
‫- اینا چیه؟ ‫- چیزی نیست,
‫- میخوای خوش باشی؟ ‫- نه بابا، گفتم یه‌کم بچرخم, حوصله‌ام سر رفته بود,
‫- حوصله‌ات چرا سر رفته؟ ‫- اوضاع رو نمی‌بینی؟
‫اوضاع چیه مگه؟
‫دلار شده 900 شده, بورس سقوط کرده,
‫آمریکا به ایران پیام داده, ‫ایران اسرائیل رو تهدید کرده,
‫- آدم تو این زندگی از چی حوصله‌اش سر میره؟ ‫- چرت نگو بابا,
‫- تو کجا میری؟ ‫- کجا رو دارم؟ خونه دیگه,
‫- ولی اگه غر نزنی، می‌تونیم یه چرخی بزنیم, ‫- باشه,
‫اینجا خیلی خوشگله پسر, ‫حس خیلی عجیبی به آدم میده,
‫انگار قراره خدا صدا کنه ‫و بگه خوش اومدی رضا,
‫- بیخیال بابا ‫- چرا؟
‫چه می‌دونم, آدم همچین حرفی میزنه آخه؟
‫چیه مگه؟ فرض کن اومدیم ملاقات ‫و دست‌بوسی خدا که پدرمون هست,
‫خیلی غیرعادیه اونم به بچه‌هاش ‫خوش‌آمد بگه؟
‫نیست ولی چه می‌دونم,
‫راستش درست میگی,
‫این هفته میریم دیدنِ بازی,
‫- واقعا؟ ‫- آره,
‫به عنوان جمع عقاب‌ها (لقب تیم بشیکتاش) ‫ می‌خواهیم یه مینی‌بوس بگیریم و بریم, میای؟
‫- خوبه, چه روزی؟ ‫- یکشنبه
‫والا خوبه,
‫- فردا با پدربزرگم حرف می‌زنم و خبر میدم, ‫- باشه,
‫- یه پلاکارد بزرگ هم داریم آماده می‌کنیم, ‫- چه نوشته‌ای؟
‫روزهای گذشته‌ی بی‌تو رو گاییدیم,
‫حلال باشه,
‫خیلی دلمون تنگ شده بابا, ‫خیلی وقت شده عقاب رو ندیدیم,
‫دراماتیکش نکنیم, غمناکش نکنیم, ‫خودمونو داخل زمین خالی کنیم,
‫همینه پسر, ما کسی رو نداریم که,
‫مثل تو نامزد داشتیم که دلمون تنگ بشه؟
‫- ما هم دیگه نداریم پسر, ‫- یعنی چی؟
‫نیست دیگه, نامزدی به‌هم خورد,
‫- نه بابا؟ ‫- باور کن,
‫- چرا؟ ‫- چرا نداره, نشد دیگه,
‫دیدیم نمیشه، توافق کردیم ‫و متمدنانه جدا شدیم,
‫می‌خوام بگم,,,
‫ولی چون در آینده حقیقت معلوم میشه ‫و گند کار درمیاد، بهتره نگم,
‫پسر مثل آدم تعریف کن ببینم,
‫چیزی برای تعریف نیست, منو نخواست,
‫- یعنی چی نخواست؟ ‫- نخواست دیگه, بدون اینکه چیزی بگه فرار کرد رفت,
‫- چطور فرار کرد و رفت؟ ‫- تو هم هی هرچی میگم رو دوباره ازم نپرس,
‫نه قسم می‌خورم نفهمیدم,
‫چی‌اش رو نفهمیدی ها؟ میگم نخواست منو, ‫فرار کرد و رفت, چی رو نمی‌فهمی؟
‫- مگه میشه؟ بچه‌بازیه مگه؟ ‫- یه همچین چیزی,
‫خب برای چی فرار کرده؟
‫قبل فرار هیچ توضیحی نداد, ‫ولی احتمالاً به خاطر پدرشه,
‫معلومه کجا رفته؟
‫گفتن رفته استانبول, ‫اما هیچکس قطعی نمی‌دونه,
‫تف توش, بابابزرگت چقدر خوشحال بود ‫که تو ازدواج می‌کنی,
‫من هم بیشتر ناراحت اونم, چیزی نمیگه ‫ولی خیلی تو خودش می‌ریزه,
‫معلومه می‌ریزه, مثل پیغمبره اون, ‫خدا می‌دونه چقدر ناراحت شده,
‫بیخیال بابا, دهنش سرویس, فرار کرده که کرده,
‫وقتی جوونی مثل تو رو نخواست، کون لقش, ‫گورشو گم کنه,
‫منم همینو گفتم,
‫این دیگه چیه؟ ‫,مملکت شده عین دالاس
‫- دالاس چی بود؟ ‫- چه می‌دونم,
‫بابام تو چنین موقعیت‌هایی اینو میگه, ‫از اونجا یادمه,
‫چه موقعیت‌هایی؟
‫همین موقعیت‌های شاخدار,
‫حواست هست چی میگی؟
‫وایسا, اشتباه برداشت کردی, ‫من هیچوقت با اون منظور میگم آخه؟
‫تو داداش منی بابا, معذرت می‌خوام,
‫به خدا مگه همچین چیزی میگم آخه من؟ ‫تو داداش منی,
‫بگذریم, اون‌طوری گفتم ‫ولی به این سادگی هم نیست,
‫چی انقدر ساده نیست؟
‫همین طوری عشقی بگی من میرم, نمیشه,
‫- خب چطوری میشه؟ ‫- اینش رو دیگه نمیدونم, ولی اون طوری نمیشه,
‫- چی داری میگی پسر؟ ‫- بیخیال,
‫- این حرف‌ها بین خودمون بمونه, باشه؟ به کسی نگو, ‫- نگران نباش,
‫فردا اولین کار اینه که از بلندگوهای ‫شهرداری به کل شهر اعلام کنم,
‫والا از تو بعید نیست, ‫این روزها هر کاری از هر کسی انتظار میره,
‫اهالی «بویابات»: اینه اینه اینه, ‫در جریان باشید,
‫نامزدش رو گذاشته و فرار کرده, ‫بگم این طوری؟
‫بگو,
‫واقعاً اعلام بکنیم؟
‫اوضاع که ناجوره, یه‌کمی هم ما ناجورش کنیم,
‫بکنیم, من که مشکلی ندارم,
‫گفتم دخترم عزیزم، میگیم ‫رفته به دیدن عمه‌اش,,,
‫تو هم بدون ابنکه کسی شک کنه ‫و تا شب نشده برگرد, گفت باشه مامان,
‫گفت فقط من یه‌کم از بابا میترسم, ‫بذار یه‌کم عصبانیتش کم بشه,
‫گفت من یه چند روز بیشتر بمونم, گفتم باشه, ‫دو روز بیشتر موند,
‫دو روز بعد شوهر عمه‌اش از ترمینال سوار ماشین و راهی‌اش کرده, ‫بعدش زنگ زد و گفت من دختر رو راهی کردم, نگران نباشید,
‫به گفته‌ی راننده، موقع خروج ‫اتوبوس از ترمینال,,,
‫گفته زنگ زدن که عمه‌ام رو بردن بیمارستان ‫و باید پیاده شم, بعدشم رفته که رفته!
‫عمو مهمت چی؟ کاری نمی‌کنه؟
‫هیچ کاری نمی‌کنه, رمقی هم براش نمونده, ‫آبرو و حیثیتش رفته,
‫همه‌اش خجالت می‌کشه, از همه فرار می‌کنه,
‫من اولش ترسیدم که نکنه بره یه جایی ‫خودشو دار بزنه,
‫هیچی نمی‌خوره, کل روز سر زمین کار می‌کنه, ‫جایی که کنده رو دوباره می‌کنه و شخم می‌زنه,
‫آدمی به سرسختی کوه الان شده عین دیوونه‌ها,
‫- پسرم اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- کاری نمی‌کنم,
‫چرا زود بلند شدی؟
‫خوابم نبرد,
‫- پاشو بیا صبحونه درست کنیم, سرما می‌خوری, ‫- باشه میام,
‫بابابزرگ میشه من یه‌کم بخوابم و بعد بیام؟ ‫سرم خیلی درد می‌کنه, این‌طوری نمیشه,
‫باشه پسرم,
‫یه‌کم بخواب و استراحت کن, ‫اصلاً می‌خوای امروز سر کار نیا,
‫یه‌کم بخوابم, بعد ببینم چی میشه,
‫باشه, سخت نگیر,
‫خب الآن می‌خوای چیکار کنی؟
‫- اینجا؟ ‫- آره
‫نمی‌دونم, راستش قبلاً بهش فکرِ نکردم,
‫حتی نمی‌دونم توی شهر به این بزرگی، کجا ‫باید دنبال یکی گشت و پیدا کرد,
‫اگه این‌طوری باشه، یه‌کم می‌چرخم و برمی‌گردم,
‫والا پلیس‌ها گفتند اگه خودش نخواد، ‫پیدا شدنش سخته,
‫البته اگه بلایی سرش نیومده باشه ‫خدایی نکرده,
‫راستی کجا می‌مونی؟
‫یه همکلاسی دانشگاه دارم, پیش اونم,
‫مشکلی نداری؟ چیزی احتیاج نداری؟
‫نه ممنون, مشکلمون همینه, ‫شما رو هم اذیت کردم,
‫این چه حرفیه, هجران دختر ‫و عزیز دل ما هم هست,
‫از اون روز به بعد، خنده روی لب ‫همه توی خونه خشک شده,
‫تا یادم نرفته این شماره‌ات رو ذخیره کنم,
‫- این بود نه؟ ‫- آره همونه,
‫- فامیلی‌ات چی بود؟ ‫- اویسال
‫رضا اویسال
‫- گفتم که اگه چیزی خواستی تعارف نکن, ‫- باشه,
‫می‌خوام بگم شب بریم خونه ما ‫ولی اوضاع اینجا رو می‌بینی,
‫- ممنون, با اجازه‌تون من مرخص بشم, ‫- اختیار داری,
‫تو دیرت نشده؟
‫- چرا, ‫- خب؟
‫- صبحونه می‌خورم, نخورم؟ ‫- بلند شو بابا,
‫چطوری داداش؟ چه خبر؟
‫هیچ, خوبی بخواهیم تا خوب باشیم,
‫- شب دیر اومدی, ‫- آره یه‌کم چرخیدم,
‫کجا؟
‫این دفعه سمت باکرکوی, بعدشم ‫شب یه‌کمی توی ساحل گشتم,
‫خوب کردی,
‫خبری شد؟
‫نه,
‫ای گه توش,
‫چیزی نمیشه, عجله نکن,
‫معلومه نمیشه, یه محافظ قوی داره,
‫یاشار یه سوال دارم,
‫خیلی وقته کنجکاوم,
‫بپرس برادر, بفرما,
‫- بدون سوال کردن از کجا بفهمی چطور زندگی می‌کنیم؟ ‫- چی؟
‫ولش کن, سوالت چیه؟
‫تو الآن با این پسر تو یه دانشگاه ‫و یک کلاس هستید درسته؟
‫بله,
‫- اون هر صبح تنهایی میره دانشگاه, ‫- خب؟
‫ولی تو هر وقت دلت خواست میری,
‫حتی اصلاً نمیری, درسته؟
‫درسته,
‫چطوریه این؟
‫چطور میشه؟
‫باشه
‫- میگم چطور ولی به هیچکس نمیگی باشه؟ ‫-زشته، نگو اینطوری,
‫من دانشگاه نمیرم,
‫چی؟
‫یعنی نمی‌خونم پسر, ‫توی دانشگاه پرونده ثبت‌نامی هم ندارم,
‫این همه سال اینجا چیکار می‌کنی پس؟
‫- ادای درس خوندن در میارم, ‫- چرا؟
‫چرا نداره پسر, چون زندگی می‌کنم,
‫خانواده‌ات می‌دونن؟
‫دیوونه‌ای تو؟ پدر بفهمه سکته می‌کنه,
‫قبل مردن دهنم رو سرویس می‌کنه,
‫چطوری مدیریت میکنی؟ شک نمی‌کنن؟
‫راستش بعضی وقت‌ها شک می‌کنن ولی,,,
‫- ما هم طبق اون جلو میریم, ‫- چطور؟
‫اینطور بگم خدمت برادرم,,,
‫ببین این خونه و همه اون کتاب‌های درسی و ‫عکس‌های دانشگاه الکی هستن
‫حتی این پسره,
‫- رشاد؟ ‫- آره رشاد,
‫وقتی با چنین منظره‌ای روبرو میشن، ‫اصلاً شک نمی‌کنن
‫- رشاد هم نمی‌خونه دهن سرویس؟ ‫- نه، رشاد می‌خونه,
‫فقط طوری وانمود می‌کنه انگار هم دانشگاهیمه,
‫در قبالش اینجا مفت می‌مونه و می‌خوره, ‫خرجی هم میدم به ابنه‌ای,
‫مثل رشوه؟
‫رشوه چیه رضا جان, کسی بخواد از من ‫رشوه بگیره مادرش رو,,,
‫اسمشو بذاریم بورسیه,
‫یه مدل وام,
‫یه چیزی مثل وام خوابگاهی و اینا,
‫این خوب شد, با این حساب منم ‫مدیر امور خوابگاهی میشم,
‫خب بعدش چی؟
‫بالاخره یه روز لو میره, ‫اون وقت چیکار می‌کنی؟
‫چی میشه نداره,
‫ به اونم همون موقع فکر می‌کنیم, ‫الآن قدم به قدم جلو میریم,
‫استپ بای استپ (قدم به قدم), ‫همون چیزی که بازیکن تیم قهرمان میگه,
‫مال ما هم همون‌طور, ‫بازی به بازی فکر می‌کنیم,
‫ولی خب گاهی پدر گیر میده,
‫هی میگه این دانشگاه مادر به‌خطا تموم نمیشه؟ ‫منم در نهایت خونسردی میگم طول کشید و دعوتش می‌کنم,
‫می‌دونی که یه‌کم خانم‌باز هست دیوث, ‫پرواز می‌کنه و میاد,
‫مثل یه نوع قرارداد مخفیانه هست بینمون، ‫برای اینکه مادرم رو دک کنه,
‫بازی برد-برد,
‫بعدشم وقتی میاد و این نمایش رو می‌بینه، ‫مجبور میشه برگرده,
‫فکرشو بکن, کدوم احتمال رو ‫والدین دوست دارن باور کنن؟
‫پدر و مادری هست که فکر کنه بچه‌اش ‫درس نمی‌خونه و سرش کلاه میذاره؟
‫والا هر کاری می‌خوای بکن ولی زود ‫لو خواهی رفت, وضعیت رو انقدر ساده نگیر,
‫چی لو میره, گرفتی ما رو؟
‫اینجا ترکیه هست پسر,
‫اینجا هرکس، هرچی رو بخواد باور میکنه,
‫لو هم بره نهایتاً خودشو نابود می‌کنه, نابود هم نکنه ‫گاییدمش، همون موقع بهش فکر می‌کنیم,
‫این چه آرامشیه پسر؟
‫طرف اونجا برای درس‌خوندن تو داره خودشو نابود می‌کنه ‫تو اینجا داری ول می‌چرخی, مسخره هم می‌کنی, خوبه والا,
‫چه تلاش و نابود شدنی؟ از جایی که نشسته ‫ملت رو سرویس می‌کنه,
‫انگار نمی‌شناسی,
‫والا نمی‌دونم چی بگم یاشار,
‫ولی برادر، باید بگم به مصمم‌بودن و اعتماد ‫به نفست حسودی‌ام شد, دمت گرم,
‫بایدم دمم گرم باشه, در توان هر کسی نیست این کارها, ‫جَنم میخواد، جرات می‌خواد,
‫ملت برای گرفتن حق خودشون خجالت می‌کشن ‫ولی ما اینجا شیطان رو انگشت می‌کنیم, چی میگی تو؟
‫ریسک می‌کنیم پسر، ریسک,
‫- این ابنه‌ای رو می‌بینی؟ این رشاد رو؟ ‫- خب؟
‫نبین این‌طوری عصبانی میشم و گیر میدم, ‫پدیده‌ی عجیبیه,
‫شاگرد اول راهنمایی و دبیرستان بوده, نمی‌دونم رتبه ‫چند کشوره, خیلی خرخونه کثافت,
‫خدا عقل و هوشی رو که از من و تو دریغ کرده ‫ به این داده ولی,,,
‫چیزهای باقی‌مونده‌ی دیگه رو هم دریغ کرده,
‫وقتی باهاش آشنا شدم، از گرسنگی داشت می‌مرد,
‫این‌طرف و اون‌طرف می‌پلکید و از فقر ‫تو خیابون می‌خوابید,
‫فقر هم نه حتی، بلکه نداری و نیستی, ‫مثل بیابون,,, گاییدمش,
‫پدرش مرده بود، مادرش هم یه دیوانه‌ی ‫تمام‌عیاره, ولی خب الآن چی شده؟
‫زیر سایه‌ی من مثل آدم زندگی می‌کنه,
‫غذا می‌خوره، جای گرم داره و دانشگاه میره, ‫شاید فردا آدم بزرگی بشه, رییس جمهور، وزیر,
‫کشور برنده خواهد شد, ملت برنده خواهد بود,
‫این‌طوریاست,
‫منظورم اینه همینطوری نگو یاشار ولگرد, ما ‫اینجا کار بزرگی داریم می‌کنیم, ثواب می‌کنیم,
‫ببین توی این زندگی، ‫هر چیزی مسبب چیز دیگه‌ای هست,
‫هر انسان، بهانه‌ای برای دیگری هست,
‫کامل نتونستم توضیح بدم ولی ‫شرایطی مشابه همینه,
‫- برای تو هم می‌ریزم, ‫- به من رحم کن لطفاً, اساساً برای همه ریختی,
‫این خوب بود پسر,
‫بی‌شرف,
‫- این به عقل کی رسید؟ ‫- من,
‫- بفرمایید آقای بازرس, ‫- خلیل چرا به کار این دوستمون رسیدگی نکردی؟
‫قربان گفتیم پیگیری میشه, گفتیم چون همه توی ‫تاکسیم هستن باید کمی صبر کنه,
‫انقدر اغراق نکن, زدن یه دکمه انقدر سخته؟
‫- الآن قربان, ‫- یالا انجام بدین,
‫میشه این بمونه؟
‫- بله جناب بازرس, ‫- خیلی خب,
‫با این دکمه هم جلو میری,
‫برو,
‫مظلوم بودن و اذیت کردن رو خیلی دوست دارید, ‫راحت شدی ضایعمون کردی؟
‫من مشکلی ندارم جناب,
‫سلام, عافیت باشه,
‫بیا بیا, مادر زنت دوستت داره,
‫خیر باشه؟ مهمونیه؟
‫- پیام دادم, ندیدی؟ ‫- نه
‫آره فرستادی,,, زود بیا مهمونی داریم,
‫- بیا بشین, ‫- دست‌هامو بشورم میام,
‫خانواده‌ات اومدن؟ اینا از کجا اومده؟
‫نه بابا, خانواده‌ی ما از کجا ‫همچین دلمه‌ای درست کنن آخه؟
‫اوه اوه, کی پخته این رو؟
‫- پدربزرگت, ‫- منم می‌خواستم همینو بگم, عین اون شده,
‫- واقعاً کی پخته؟ ‫- به خدا پدربزرگت, داخل داره نماز می‌خونه,
‫پسرم این قضیه چی میشه این‌طوری؟ ‫تا کجا قراره ادامه پیدا کنه؟
‫نمی‌دونم بابابزرگ,
‫هر چی می‌خواد بشه، تا هرجا طول بکشه ‫تا این دختر رو پیدا نکنم، برنمی‌گردم,
‫- پسرم به چیز دیگه‌ای فکر نمی‌کنی نه؟ ‫- چی مثلاً؟
‫مردم میگن از پسر عیوض هیزم‌فروش، ‫اسلحه خریدی,
‫دیگه چی؟! کی گفته اینو؟
‫شنیدم دیگه,,, تا نباشد چیزکی، ‫مردم نگویند چیزها,
‫من از هیچکس اسلحه نخریدم, ‫از کونشون حرف درنیارن,
‫- خب اسلحه رو قراره چیکار کنم؟ ‫- من چه بدونم؟
‫قراره کسی رو بزنم؟ من قاتلم؟
‫پسرم، اونایی که اینو میگن رفقای تو هستن, ‫وقتی همه یه چیزی رو گفتن، ترسیدیم,
‫گفتیم شاید با اونطور رفتن دختره، ‫غرورت جریحه‌دار شده,
‫تو به حرف مردم توجهی نکن, اینا به زور هم شده ‫آدم رو مجبور به جنایت می‌کنن, احمقم؟
‫بابا ما هم باور نکردیم که,
‫ولی خب منم خواستم بیام با خودت حرف بزنم ‫و از زبون خودت بشنوم,
‫شنیدی, نگران نباش, همچین اتفاقی نمی‌افته,
‫باشه پس,
‫فرض کنیم پیداش کردی, چیکار می‌کنی ‫با این دختره؟ چه حرفی داری باهاش؟
‫ازش می‌پرسم که آیا بهش بدی کردم؟
‫میگم من چیکارت کردم که بدون یک کلمه ‫گذاشتی فرار کردی؟
‫- خب بگی چی میشه؟ ‫- منظورت چیه؟ دلیلش رو می‌فهمیم,
‫من حق ندارم حقیقت رو بدونم؟ ‫قراره کل زندگی‌ام رو با علامت سوال بگذرونم؟
‫من آدم بی‌غرور و بی‌حیثیتی‌ام؟ ‫ضمناً من چیکارش کردم؟
‫باشه، اینکه جرات روبرو شدن باهام رو نداره می‌فهمم, ‫اما حداقل آدم نمی‌تونه یه زنگ بزنه، پیام بده,,,
‫و بگه برادر من، من تو رو نمی‌خوام، ‫باهات ازدواج نمی‌کنم، برو به جهنم؟
‫اگه این‌طوری صادقانه می‌گفت ‫من چیکارش می‌کردم مگه؟
‫بیخود حرف نزن محض رضای خدا, همچین چیزی میگه آخه؟ ‫هیچکس به یکی دیگه همچین حرفی نمی‌زنه, کجا زندگی می‌کنی؟
‫- پس می‌بینه چی میشه, ‫- چی رو می‌بینه؟
‫معنی اون مدل گذاشتن و رفتن رو,
‫- یعنی چطور؟ ‫- می‌بینه دیگه,
‫- پسرم یه‌کم قبل میگفتی مگه من قاتلم؟ ‫- بازم میگم,
‫ولی اگه اینو ازش نپرسم و نگم من چیکارت کردم ‫تا آخر عمر توی دلم می‌مونه,
‫بعد از این دیگه هیچ کاری نمی‌تونم بکنم,
‫- تو این حرف‌ها رو اینجا یاد گرفتی؟ ‫- کدوم حرف‌ها؟
‫ - اینطور مرموز حرف زدن رو, بلد نبودی این مدل رو, ‫- چی میگم مگه؟
‫فهمیدم, برنمی‌گردی,
‫- نه ‫- باشه, برنگرد ببینیم,
‫خب چطور پیداش می‌کنی؟ دو ماهه علافی اینجا, ‫هیچ خبری اثری ازش هست؟
‫نه,
‫پسرم استانبول یه شهر بیست میلیونیه,
‫بالا و پایینش معلوم نیست, محشر کبراست ‫اینجا, چاه عمیقه اینجا,
‫توی این دریای انسان، میشه کسی رو پیدا کرد؟
‫بهت برنخوره ها ولی تو یه گرم عقل هم نداری,
‫آدم برای دو کلمه حرف زدن، به این همه بدبختی ‫تن میده؟ ببین حال و روزت رو آخه,
‫- حال و روزم چشه؟ ‫- پسرم از کجا می‌دونی هنوز اینجاست؟ جای دیگه‌ای باشه چی؟
‫آنکارا هست، ازمیر هست، سامسون هست, ‫دیاربکر، کونیا (قونیه), ترکیه به این بزرگی,
‫پسرم به من گوش کن, تو هر کاری از دستت ‫برمی‌اومد کردی, درونت آروم و وجدانت پاکه,
‫از این به بعدش رو دیگه اون می‌دونه,
‫بالاتر از اون هم تقدیر خداست قطعاً,
‫وقتی پدر و مادرش هم ولش کردن، درسته تو ‫اینطور دنبال اون سرگردون شدی و راه افتادی؟
‫بخصوص مصرانه افتادن دنبال دختری که تو رو ‫نمی‌خواد، یه‌کم بیشترش معنی دیگه‌ای داره ها بابا,
‫بیا ما برگردیم خونه‌مون, با کار و بار و زندگی مشغول میشی ‫و به مرور فراموش می‌کنی, همه چی هم روبراه میشه,
‫یالا پسرم, برگردیم خونه‌مون,
‫ببین اولین بار یه چیزی برات تعریف می‌کنم, ‫برگردی یا برنگردی تصمیم خودته,
‫چیزی که تعریف می‌کنم رو ‫تا زنده‌ای فراموش نکن,
‫یه سال بعد از وفات پدر خدابیامرزت,,,
‫به نظر می‌رسید عادت کردیم ‫,,,ولی نمی‌خوردیم و شادی نمی‌کردیم
‫همینطوری زندگی می‌کردیم, ‫به تعبیر درست‌تر، تلاش می‌کردیم که زندگی کنیم,
‫یه روز توی مغازه نشسته بودم ‫که یه چیزی ذهنمو درگیر کرد,
‫گفتم ما انقدر گرفتار رنج خودمون شدیم که,,,
‫وقت نکردیم احوالی از این دختر بپرسیم که ‫ حالش خوبه یا بده، چیکار می‌کنه تو خونه,
‫یاد مادرت افتادم,
‫تازه عروس جوون,,,
‫بعد از مرگ خدابیامرز، ‫نخواست بره خونه پدر و مادرش,
‫هنوز جنازه تشییع نشده بود که اومد پیش من,,,
‫گفت بابا اگه اجازه بدی ‫من تا آخر عمرم اینجا بمونم,
‫گفت می‌خوام پسرمو تو خونه‌ی باباش بزرگ کنم,
‫گفت فقط منو از یوسفم جدا نکنین,,,
‫همه کارهاتون رو انجام میدم، ‫کمک دستتون میشم,
‫سرافکنده‌تون نمی‌کنم و نمی‌ذارم ‫حرف و حدیثی پیش بیاد,
‫منم گفتم باشه دخترم, هر طور راحتی,
‫یه مدت گذشت, تو سه ساله اینا بودی,,,
‫یه روز نشوندم جلوم
‫اول حال و احوالش رو پرسیدم, گفتم خوبی؟ ‫مشکلی چیزی نداری؟
‫ببین اینو هم برای اولین بار بهت میگم,
‫همون‌قدر که بابات پسرمه، عموت پسرمه,,,
‫من الآن به اندازه‌ای که تو رو دوست دارم
‫اون دختر رو هم بیشتر از اولاد خودم دوست داشتم, ‫همچین دختر جسور و بامعرفت و صاحب توکلی رو,
‫گفت نه بابا زیر سایه شما هیچ مشکلی ندارم,
‫اما بعدش گفت زندگی بدون یوسف خیلی سخته برام, ‫جایی که اون نباشه نمی‌تونم نفس بکشم,
‫گفت می‌خوام یه روز همه چی رو حتی رضا رو ‫بذارم و برم پیش اون,
‫تعجب کردم, هیچی نتونستم بگم,
‫تا اون لحظه و اون سنم، توی اطرافیانم ‫,چنین عشق و صداقتی ندیده بودم
‫از اینجام یه دردی بلند شد, قلبم,,,
‫آنچنان از هیجان تپید که نتونستم خودمو نگه دارم ‫و دست‌هاشو گرفتم بوسیدمشون و به صورتم کشیدم,
‫ولی از اون روز به بعد هم، همه‌اش ‫با این ترس که,,,
‫نکنه این زن پاک ما رو ول کنه و ‫تنهامون بذاره زندگی کردم,
‫به هیچکس هم چیزی نگفتم, ‫می‌گفتم هم چه فایده‌ای داشت
‫توی این زمانه‌ای که هیچکس جز خودش کسی ‫رو نمی‌بینه و به کسی باور و اطمینان نداره
‫و تا خرتناق توی گرفتاری‌های شخصی فرو رفته
‫چنین چیزی رو کی و چطوری درک می‌کرد؟ ‫اگه درک بکنه چه کاری ازش ساخته است؟
‫به هرحال
‫حول و حوش یه ماه گذشت,,,
‫یه روز عصر,,,
‫یه بچه دوان‌دوان اومد مغازه,,,
‫ولی از در که وارد شد من فهمیدم,
‫گفت عمو برهان، آسیه خانم خودش رو دار زده,
‫تو دردانه‌ی همچین مادری هستی پسرم,
‫دیگه دنبال زنی که تو رو نمی‌خواد، تو رو دوست ‫نداره و عشقش رو از تو دریغ می‌کنه نیُفت,
‫حتی اصرار نکن که اون رو زن و همسر خودت کنی,
‫هیچکس از همچین ازدواجی خیر نمی‌بینه,
‫شرمنده ولی، بمون گفتن برای کسی که ‫می‌خواد بره بی‌اخلاقی و بی‌ناموسیه,
‫رضا چطوری؟
‫خوبم, ممنون, تو چطوری؟
‫- هنوز این اطرافی؟ ‫- بله, خیر باشه؟
‫راستش دیشب یه عملیات ضد فحشا انجام شده, ‫یه عده دختر رو بازداشت کردن,
‫از بعضی‌ها هم درباره هجران پرسیدن, ‫یکی هم گفته می‌شناسدش,
‫فقط چون دختره قرصیه، مطمئن نیستن راست میگه یا نه؟ ‫میگن بهتره خودتون هم بیاید حرف بزنید,
‫چی شده؟
‫راستش الآن گفتنش یه‌کم مضحکه ولی من ‫این دختر رو درست حسابی نمی‌شناسمش,
‫- کی رو؟ هجران رو؟ ‫- بله
‫درسته ما نامزد بودیم ولی شاید اگه ‫توی خیابون ببینمش، نشناسم,
‫واقعیتش کلهم دو بار دیدمش, ‫هر دو بار هم دو کلمه حرف نزدیم,
‫- خب؟ ‫- خب که,,,
‫اگه الآن پیدا بشه و بگه تو کی هستی ‫من چی باید جواب بدم؟
‫درسته ولی پسرم تو برای پیدا کردنش چند ماهه ‫ اینجایی, اصلاً تا بحال به این فکر نکرده بودی؟
‫همچین چیزی یادمه انگار, اون روز تو دستش ‫کتاب اینا بود, کتاب هم اگه نداشت,,,
‫حال و هوای دانشجویی داشت ‫یا تیپش اونطوری بود,
‫نمی‌دونم راستش, کامل یادم نمیاد,
‫- تو مطمئنی این همون دختره؟ ‫- بله مطمئنم,
‫شاید قضیه‌ی دانشجویی رو قاطی کنم ولی,,,
‫خودش بود, ساکت و ازخودراضی,
‫دو تا کاپوچینو خورد
‫بعدش هم به خاطر دود سیگارم، ‫چپ‌چپ نگاهم کرد و جاش رو عوض کرد,
‫به‌نظرم شما درگیر من نشید, اون ییلماز قرمساق ‫رو پیدا کنید, اون وقت همه چی معلوم میشه,
‫ییلماز کیه؟
‫- قوّاده, همه‌ی اینا می‌شناسنش, ‫- درست حرف بزن,
‫حق دارید, اگه یه‌کم آرایش و فلان داشت ‫شبیه بود ولی اون دختر دانشجو بود,
‫همون اوایل هم دانشگاه رو ول کرد و برگشت,
‫- کیه این دختر؟ ‫- به تو مربوط نیست, تو بگو می‌شناسی یا نه؟
‫- نمی‌شناسم, اصلاً ندیدم, ‫- گوش کن ییلماز
‫قبلش بگم بعداً دلخوری پیش نیاد,
‫اگر فردا روز معلوم بشه این دخترو می‌شناختی ‫اون یکی پات رو هم من می‌شکنم تا آخر عمرت شَل بشی,
‫حله؟ موافقی؟
‫جناب بازرس الآن چه لزومی به این کار هست؟
‫اینجا چیزی مربوط به من نیست که, ‫چرا الکی دروغ بگم آخه؟
‫اون رو خدا می‌دونه ولی از من گفتن بود,
‫ضمناً میدونی من بازرس نیستم, ‫دم به دقیقه به من نگو بازرس,
‫- قسم می‌خورم نمی‌دونستم, ‫- الآن فهمیدی, دیگه نگو,
‫باشه نمی‌گم, فقط نفهمیدم من خیلی آروم ‫دارم حرف می‌زنم، شما چرا تند شدی؟
‫این روزها همه چقدر عصبانی‌ان!
‫برادر، ما قبلاً همدیگرو ملاقات کردیم؟
‫برادر؟ برادر؟
‫الآن تو رو یادم اومد, ‫توی کشتی به من دستمال ندادی؟
‫نمی‌دونم قضیه چیه ولی معلومه ناراحت هستین,
‫تو دوست خوبی به نظر می‌رسی, ‫ببین من اطرافیانم زیادن,
‫اگه یه شماره تماس بهم بدی، ‫منم یه پرس‌و‌جویی می‌کنم,
‫اگه چیزی دستگیرم شد، بهتون خبر میدم, ‫باشه؟
‫خوبه, ممنون,
‫دستت درد نکنه,
‫- با این دختر چه نسبتی دارین؟ ‫- از نزدیکامونه,
‫خب باشه,
‫خدا به همراهتون,
‫همون‌طور که گفتم اگه چیزی فهمیدم ‫حتماً تماس می‌گیرم, باشه؟
‫- ممنون ‫- به سلامت
‫الو؟
‫تو راهم,,, باشه دارم میام,
‫استاد متوجه شدی آب دریا خیلی سبزه؟
‫الهی زنده باشی برادر من,
‫مگه میشه متوجه نباشم؟ ‫منم دو روزه به همین فکر می‌کنم,
‫سر کار نذاشتید که استاد, درسته؟
‫این چه حرفیه برادر؟ ‫من امروز صبح تو ایستگاه گفتم همینو,
‫گفتم این دریا سبز شده مثل مالدیو, ‫چیکار می‌کنن باهاش؟ رنگش می‌کنن؟
‫گفتن زلزله میشه و فلان و مسخره کردن,
‫پس استدلال تو چیه؟
‫- برکت؟ ‫- چه برکتی؟ ماهی؟
‫نه برادر, چه ماهی‌ای؟
‫- باکتری, ‫- باکتری چی؟
‫یه مشتری خاص دارم، پروفسوره, دیگه از ‫کنجکاوی نتونستم صبر کنم و زنگ زدم پرسیدم,
‫به خاطر یه باکتری به اسم ‫فیتوپلانکتون این‌طوری شده,
‫عجب
‫فیتو پلانک تون
‫برادرم درسش رو خوب یاد گرفته,
‫برادر اینو این‌طوری نگی باور نمی‌کنن ‫احمق‌ها, منم حفظش کردم,
‫بادهایی که از بیابون‌های آفریقا ‫میان هم تاثیر میذارن,
‫این بخش‌اش یه‌کم پیچیده هست برادر,
‫هرسال این‌طوری می‌شده ولی ‫چون زیاد طول نمی‌کشیده، متوجه نمی‌شدن,
‫امسال هم که هوا خوبه، زیاد طول کشیده
‫در نهایت گفت چیز خوبیه, دریا خودش ‫رو پاکسازی می‌کنه و فلان,
‫اینم به معنای فراوانی نعمت و ماهی در ‫سال آینده هست که خب چیز خوبی‌ هست,
‫خب این همون چیزیه که من میگم دیگه,
‫خب دیگه,
‫خب نداره که, جواب درست ماهی هست دیگه؟
‫برادر تو مهمترین بخش قضیه رو ول کردی ‫و چسبیدی به ماهی, من اونو میگم,
‫از این نظر نمره‌ کم می‌کنم ازت, میدونی؟
‫آره, جلوی خونه‌ایم الآن,
‫باشه, خیابون نیلوفر، پلاک 3,
‫دختر؟ بیام؟ چیکار کنم؟
‫- نه ولی خیلی طولش نده, ‫- باشه,
‫بگیر,
‫فرید اومده,
‫یه دفعه دیگه منو بزنی، یه گلوله ‫خالی می‌کنم تو سرت,
‫چطور میشه؟
‫حالا می‌بینی, اسلحه جور کردم, ‫وقتی بیاد می‌بینی,
‫باشه ببینیم,
‫تو چه جور آدمی هستی هان؟ حیوون!
‫عصبی‌ام دیگه, مقصر خودتی, ‫اون مواقع باید ازم فاصله بگیری,
‫ببین فرید, داری زیاده‌روی می‌کنی ها, ‫بد میشه ها!
‫چی میشه ها؟ چی میشه؟ ‫چیکار میکنی؟ بگو ببینم,
‫تو همینطور ادامه بده, ادامه بده, ‫می‌بینی چی میشه,
‫هیچ گهی نمی‌خوری,
‫بازم همینطور کتک می‌خوری ‫و می‌نشینی سر جات,
‫چی از جون من می‌خوای تو؟ ‫چی می‌خوای؟
‫چی باید بخوام از تو؟
‫- از پلیس خواستنم ‫- واسه چی؟
‫- دنبال دختره می‌گردن, ‫- کی؟
‫- کی؟ گیزم دیگه, ‫- کی دنبالشه؟
‫نزدیکانش,
‫یه جوونی همسن و سال ماها, ‫رییس آشناشون دراومده,
‫- تو رو از کجا پیدا کردن؟ ‫- از طریق پریهان,
‫- کدوم پریهان؟ ‫- پریهان دافه,
‫خب چرا تو رو گفته؟
‫تو عملیات دیشب اونم گرفتن,
‫رییس هم تک تک دخترها رو آورده و ‫عکس دختره رو نشون داده,
‫ با این احمق یکی دو بار تو کافه دیدیمش,
‫بد آورده بودن به همدیگه,
‫تا عکس رو دیده گفته می‌شناسمش, ‫شانس آوردیم با اون دانشجوئه اشتباه گرفته,
‫اونجا قسر در رفتیم,
‫- گیزم خبر داره؟ ‫- نگفتم بهش,
‫نکن, بدبخت خوابیده,
‫فرید!
‫این بی‌شرف رو کاری ندارم, تو چته هان؟ ‫اصلاً خجالت نمی‌کشی؟
‫چی میگی بابا؟ من چیکار کردم الآن؟
‫چه غلطی کردی تو؟
‫- فرید نکن, ‫- چی گفتی پفیوز؟
‫ییلماز کجا میری؟
‫با فرید توی فیسبوک آشنا شدن,
‫با منم از طریق فالوورهای مشترکمون ‫آشنا شدیم و حرف زدیم,
‫گفت باباش می‌خواسته به یک پیرمرد شوهرش بده ‫و این و مادرش مخالفت کردن و کتکشون زده,
‫گفته بوده که اگه زنش نشی، شکنجه‌ات ‫می‌کنم، حتی بهت تجاوز می‌کنم,
‫طبعاً ناراحت شدیم,
‫چیز دیگه‌ای هم به عقلمون نرسید, ‫بس که زیاد پیش میاد این چیزها,
‫یه روز گفت من نمی‌تونم و می‌خوام فرار کنم ‫و از ما کمک خواست,
‫اولش خیلی توجه نکردیم, ‫درواقع فاصله گرفتیم,
‫نتونستیم به دختری که نمی‌دونستیم وجود ‫خارجی داره یا نه اعتماد کنیم,
‫یه روز دیگه بهم گفت من فردا ‫ گفتیم باشه بیا, فرار می‌کنم ازمیر,
‫گفتیم اونجا بلایی سرش نیاد, بیاد بشناسیمش ‫و ببینیم چیکار می‌تونیم بکنیم,
‫یه عصری اومد توی تاکسیم دیدیم همو,
‫موقع حرف‌زدن، بهش مشکوک شدیم ‫ولی خیلی گیر ندادیم بهش,
‫گفت از بویابات نه، از آفیون اومده, بعد که کارت ‫ملی‌اش رو دیدم، گفت اونجا دنیا اومدم ولی نمی‌شناسم,
‫از ترس اینکه یکی بشناسدش یا به پدر و مادرش ‫و پلیس خبر بده، اسمشو عوض کرد به گیزم,
‫به هر چی قسم می‌خورم که من تقصیری توی ‫ورودش به این جور کارها ندارم,
‫یه دختره بود باهاش دوست شده بود, ‫اون مخشو زده بود,
‫فرید دیوث هم تا فهمیده، ‫خودشو انداخته بود وسط,
‫من تا فهمیدم، مخالفت کردم و مانع شدم ولی ‫فرید چاقو گذاشت رو گلوم و کتکم زد,
‫وقتی دیدم من به خاطر اون دارم کتک می‌خورم ‫و اون صداش در نمیاد و پشت اون دراومد,,,
‫خورد شدم, خیلی زورم اومد,
‫اون مفعول هر روز منو می‌زد, مسخره ‫می‌کرد و سیلی می‌زد,
‫ولی اینقدر بهم برنمی‌خورد, اینقدر رنجیده نمی‌شدم, ‫این دفعه دو تایی دست به یکی کردن,,,
‫تحقیر کردنشون و مسخره کردن معلولیتم,,,
‫انقدر برام سنگین بود که,,,
‫من برای اون برادری کردم,
‫محافظت کردم, توی هر مشکلش، پا پیش گذاشتم,
‫الآن دارم برمی‌گردم به زادگاهم, ‫دیگه چیزی بهم مربوط نیست,
‫ولی بازم دلم راضی نشد زیر دست ‫اون بی‌شرف نابود بشه,
‫نخواستم بلایی سرش بیاد, خواستم به پلیس ‫بگم ولی نمی‌دونستم درسته یا نه,
‫واسه همین تصمیم گرفتم به تو بگم,
‫تو کی هستی مردک؟
‫- بله ‫- چی بله مردک؟
‫دارم میگم کی هستی؟
‫تو کی هستی؟ نشناختم؟
‫- همون بهتر, بشناسی یعنی بابات رو شناختی, ‫- خفه شو مردک,
‫تو زنگ زدی, زر نزن بگو چی می‌خوای,
‫وای وای وای, زیادی کنجکاوت شدم پسرکم,
‫دوست دارم از نزدیک صورت مبارکت رو زیارت کنم, ‫اگه مقدوره یه چایی مهمونت کنم هان؟
‫باشه, الآن آزادم, کجا بیام؟
‫الو
‫باشه, ولی قبلش بگو کی هستی؟
‫بهتر نیست رو در رو بگم بهت؟
‫#مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد#
‫- کجا رو نگاه می‌کردی؟ ‫- گارسون رو,
‫بگیر, برای تو گرفتمش,
‫- چیزی می‌خوای؟ ‫- نمی‌خوام,
‫ببین منو, چای بیار,
‫خب اگه چیزی نمی‌خواستی چرا ‫گارسون رو نگاه می‌کردی؟
‫این‌طوری نگاه نکن ها, عصبی نکن آدمو,
‫نکنه چلاقه برگشته؟ هان؟
‫جدی می‌پرسم, امروز دو بار زنگ زدم ‫تلفن ابنه‌ای خاموش بود,
‫نمی‌دونم برگشته یا نه ولی میگه ‫برم پیش خودش,
‫چرا؟
‫می‌خواد تو رو به بزرگ‌های ولایتش بفروشه؟
‫بهش بگو دیوونه‌ام نکنه وگرنه میرم ‫یه آشی براش بپزم یک وجب روغن روش,
‫چیزی شده داداش؟
‫داداش چیزی زدی؟ چیه زل زدی؟
‫مرتیکه با تو ام, نمی‌شنوی؟
‫با چه رویی اومدی تو؟! ها؟! ‫با چه رویی؟
‫کارهایی که کردی بس نبود؟
‫شکنجه‌هات بس نبود؟ بس نبود ها؟
‫بیا مامان جان, بیا بیا, زود باش,
‫- تو بمون و اصلاً بیرون نیا, ‫- می‌کشمت, می‌کشمت,
‫مهمت! ولش کن مهمت!
‫مهمت ول کن دخترمو,
‫ولش کن مهمت, ولش کن, ولش کن,
‫ولش کن,,, خفه‌اش می‌کنی,,, ول کن,
‫آهای همسایه‌ها!
‫به دادم برسید,,, ول کن,
‫آهای همسایه‌ها,,, ولش کن
‫ولش کن مهمت,
‫- کمک کنید, ‫- آروم باش مهمت,
‫آروم باش مرد,
‫می‌کشمت,
‫ولم کن,,, می‌کشمش,
‫آروم باش,
‫باشه, آروم باش,
‫باشه, بریم خونه, آروم باش,
‫چه کردی؟
‫چیکار باید بکنم, اومدم دیگه,
‫مهمت؟
‫- چیه؟ ‫- چیزی شده؟
‫ نه بابا, چی بشه سر صبحی؟
‫گفتم عیده, باز کردم یه صدایی تو خونه بپیچه,
‫دخترم دست بابات رو ببوس,
‫عیدت مبارک عزیزم,
‫آفرین بهت,
‫- عیدت مبارک, ‫- تو هم همینطور,
‫بلند شو دخترم,
‫پاشو سر جات بخواب,
‫پاشو مامان جان,
‫هجران؟ خوابی؟
‫دخترم دیدم تو نیومدی، من اومدم,
‫هجران؟!
‫چیکار کردی با اینجا؟ عین دسته گل شده,
‫کی این همه کار رو انجام دادی؟
‫فکر می‌کردم داری سرتو گرم می‌کنی برای خودت,
‫اولش همینطوری شروع کردم ولی ‫بعدش نتونستم دوام بیارم,
‫تا گفتم بذار اینم درستش کنم ‫اونم درست کنم که دیگه این‌طوری شد,
‫خدایی خیلی خوب شده,
‫- دستت درد نکنه, ‫- نوش جان,
‫چایی‌ات رو هم بردار,
‫کی می‌دونه خدابیامرز اگه زنده بود ‫چقدر خوشحال می‌شد,
‫هیچوقت جرات نکردم بپرسم, ‫ ننه چطوری مرد؟
‫درست مثل زندگی کردنش, ‫بی سر و صدا رفت بیچاره,
‫گفتم شب اول رمضانه, شاید روش نشه ‫واسه سحری چیزی بخواد، غذا آوردم,
‫سینی آماده کردم و اینجا گذاشتم, ‫اونم اینجا خواب مونده بود,
‫گفتم مادر بلند شو غذا آوردم, ‫گفته بودی روزه می‌گیرم، یه لقمه بخور,
‫وقتی بلند نشد، فکر کردم خوابه, ‫اینجاشو تکون دادم,
‫دست که زدم، سرش افتاد به جلو,
‫بدون مزاحمت، بدون اینکه وبال کسی باشه,
‫کفنش هم حاضر کرده و تو کمد گذاشته بود,
‫به خاطر اون کووید لعنتی هم، ‫همون روز خاک شد,
‫هیچکس نتونست بیاد, مراسم هم نگرفتن,
‫بابات و آخوند و چند نفر دیگه نمازش رو خوندن, ‫بعد از نماز ظهر هم کنار بابابزرگت دفنش کردیم,
‫انسان همینه دخترم,
‫همینطور که اینجا نشستی، یهو می‌بینی رفتی,
‫این همون دختره نیست که پارسال ‫تو سریال تپه بازی می‌کرد؟
‫خودشه
‫ولی نمی‌گفتی نمی‌شناختم, بوتاکس کرده, ‫دماغمش هم عمل کرده,
‫عجب گهی بالا آورده, چه صورت خوشگلی داشت, ‫الآن انگار نفرین شده,
‫مامان یه چیزی میگم ولی بد برداشت نکن,
‫بگو دخترم, چرا بد برداشت کنم؟
‫موقع تمیز کردن اینجا به ذهنم رسید, ‫راستش یه‌کم هم با فکر اون تمیزش کردم,
‫نمی‌دونم چی میشه ولی اگه بشه با ‫بابا صحبت کنی و نظرش رو بدونی,
‫درباره چی باید حرف بزنم؟
‫میشه من از این به بعد اینجا زندگی کنم؟
‫این وضعیت، درست‌بشو نیست,
‫یه‌کم دور باشم، همه آروم میشن, ‫آب از آسیاب می‌افته شاید,
‫بیشتر از همه بابام,
‫خیلی فشار کشیده بیچاره,
‫آخه با خونه به این بزرگی ‫چه لزومی داره دخترم؟
‫درسته اینجا رو درستش کردی, باز میای ‫اینجا نفسی تازه می‌کنی ولی,,,
‫نمی‌دونم اینجا مستقر شدنت چطوری بشه,
‫منم به خاطر همین میگم دیگه مامان,
‫به قول خودت خونه به اون بزرگی ‫ولی حبس شدیم موندیم توش دیگه,
‫نمی‌تونیم نفس بکشیم, انگار هر روز ‫داره تنگ‌تر میشه,
‫یه نگاه به حال و روز «منکشه» بنداز, ‫بچه نه شادی داره و نه جنب و جوش,
‫حال و روز تو هم که معلومه, همه‌اش توی فکر و ‫خیال و ترس داریم دست و پنجه می‌زنیم,
‫با کوچکترین صدای در، زهر ترک میشیم, ‫چیزی زمین می‌افته، دلمون می‌ریزه,
‫واسه اینکه صدایی درنیاد، چایی هم ‫هم نمی‌زنیم دیگه,
‫چی میگی؟ حرف می‌زنی با بابا؟
‫- خوش اومدی, ‫- سلامت باشی,
‫- سالاد هم حاضره, من برم دیگه, ‫- باشه دخترم,
‫مشق‌هاتو تموم کردی جانم؟
‫ریاضی رو تموم کردم, الآن هم دارم ‫تعلیمات اجتماعی می‌نویسم,
‫آفرین,
‫چی شده یه دونه‌ام؟ چرا گریه می‌کنی؟
‫چی شده دختر؟
‫بابا داره مامان رو کتک می‌زنه,
‫اصلاً نترس باشه؟ من اینجام,
‫مشق‌های تعلیمات اجتماعی رو ننوشتم,
‫- باشه، فردا باهم می‌نویسیم, ‫- نمیشه, فردا اولین کلاسه,
‫پس باهات میام مدرسه و با معلمت حرف می‌زنم ‫ و اجازه می‌گیرم فرداشب باهم می‌نویسیم,
‫- باشه, ‫- الآن هم بخواب, من برم پیش مامان
‫باشه,
‫- خوبی؟ هنوز درد می‌کنه؟ ‫- خوبم, خوبم دخترم,
‫همه چی رو مرتب کردم و گذاشتم سر جاش,
‫دستت درد نکنه,
‫- من دیگه برم تا نیومده و منو ندیده باز, ‫- باشه,
‫چیزی شد صدام کن باشه؟
‫نه دیگه حرصش رو خالی کرد, ‫چیزی نمیشه,
‫چیزی شده جوون‌ها؟
‫جوون‌ها با شمام, نمی‌شنوید؟
‫- چرا شنیدیم,,, ‫- خب؟
‫نه, چی قراره بشه؟
‫برید خونه‌هاتون, ملت خوابن, دردسر نشه,
‫- چه دردسری مثلاً؟ ‫- برو بچه,
‫نصف شبی داستان درست نکنین برام,
‫مهمت چی شده؟
‫چیزی نیست عمو سلیمان, ‫با جوون‌ها داشتم حرف می‌زدم,
‫بابا؟
‫دیگه دست به مادرم نزن,
‫- اگه چیزی هست به من بگو, ‫- تو رو می‌کشمت,
‫همینجا خفه‌ات میکنم و چالت می‌کنم,
‫هرچی دوست داری بکن ولی دیگه اون زن رو نزن,
‫چطوری یوسف؟
‫خوبم آبجی, مامانم اینا می‌خوان ‫باهات حرف بزنن,
‫درباره چی؟
‫نمی‌دونم چیزی نگفتن,
‫- دیگه کی هست؟ ‫- عمه ملک و صاحب کار آبجی دردانه,
‫ببین دخترم بدون هیچ حرف اضافه ‫یه راست میرم سر اصل مطلب,
‫یه معلم بازنشسته هست,
‫منظورم از بازنشستگی اونقدر هم سن بالا نیست, ‫حول و حوش پنجاه ساله, خیلی هم خوبه,
‫باتجربه هست و درد و رنج رو می‌فهمه, ‫آدم خوبیه,
‫لازم نیست بگم آدم متمدنیه بعد از این همه سال ‫معلمی کردن و خدمت کردن به کشور,
‫آدمی که این همه بچه تربیت کرده باشه، ‫بدش چی می‌تونه باشه آخه؟
‫برای اینکه بیکار نباشه، یه کتابفروشی ‫باز کرده تا سرش گرم باشه, وگرنه سرحاله,
‫زنش تقریباً هشت سال پیش سر زایمان مرد,
‫بچه زنده موند, الآن کلاس اوله,
‫یه دختر بزرگ هم داره که توی ازمیر دانشجوئه, ‫ولی ما با اون کاری نداریم,
‫اینجاش خیلی مهمه,
‫همه اینایی که گفتم یه طرف,,,
‫تو اول طرف رو ببین, رو در رو باهاش آشنا شو ‫حرف بزن بینیم احساست چی میگه و نظرت چیه؟
‫چشمت طرفو می‌گیره یا نمی‌گیره, ‫ببین خوشت میاد یا نمیاد,
‫مهم هم همینه, ما هرچی بگیم بیخوده، دروغه, ‫راست هم باشه، تا یه جایی جوابه,
‫از من بپرسی، میگم راحت میشی,
‫شاید یه‌کم دختر کوچکه سختت باشه ‫ولی اونم فکر نمی‌کنم,
‫این همه سال، خیلی زحمت کشیده تا ‫مثل دسته گل تربیتش کنه,
‫مهمتر از همه این که، اصلاً فکر نکن من بعد ‫قراره تو همه چیز دخالت کنه
‫و بگه این‌طوری بشین این‌طوری پاشو یا ‫بهت گیر بده و حسادت کنه,
‫دیگه تو این سن هم حال و حوصله اینو نداره ‫که هر شب بهت گیر بده و اذیت کنه,
‫مخلص کلام این که اگه برای آشنایی بله بگی ‫بهش خبر خواهیم داد,
‫در زمان و مکان مناسبی همو می‌بینید ‫و حرف می‌زنید,
‫بعدش تو می‌شینی حساب و کتاب می‌کنی ‫و تصمیمت رو می‌گیری,
‫از من می‌پرسی، نیازی به فکر کردن نیست, ‫هم تو خلاص میشی و هم خانواده‌ت,
‫اگه خدا بخواد، یه سال دیگه هم بچه‌دار میشی ‫و همه‌ عادت میکنن و تموم میشه,
‫یه سال بعدش هم همه فراموش کردن, ‫اساساً این دنیای پر عبرت چی داره آخه,
‫با برد پیت هم ازدواج کنی، نهایتاش یکی دو سال ‫فرق داره, همه عین هم هستن, همه مزه کدو میدن,
‫دیدی با آنجلینا جولی چی شدن دیگه؟ ‫خوب و بد همه قاطی میشن و در نهایت میرن,
‫چی میگی مامان؟
‫چیزی نمیخوای بگی؟
‫چی بگم دخترم؟ نای چیزی گفتن مونده برام؟
‫بابام خبر داره؟
‫داره؟
‫اون چی میگه؟
‫حرف بزن خب,
‫چیزی از شما نمیخوام, فقط می‌خوام بدونم ‫راضی به این کار هستید یا نه؟
‫گفت به من ربطی نداره, هر کاری ‫خودش دوست داره بکنه,
‫میدونی گاهی به چی فکر می‌کنم؟
‫این که خونه، ماشین، مغازه و ‫همه چی رو بفروشم,,,
‫بریم توی یه روستای کوچک اطراف اژه,
‫البته نه لزوماً اون اطراف, آنتالیا هم میشه,
‫چه می‌دونم, «کاستامونیا»، «توکات»,,, ‫بزنم به سیم آخر «تونجلی» هم میشه,
‫کافیه یه روستای آرامش‌بخش باشه,
‫قبلاً یه عکس توی اینترنت دیدم,,,
‫اول فکر کردم تصویری از بهشته, بعد دیدم,,,
‫یه جاییه به اسم «آواجیک» توی تونجلی,
‫دیگه «آرتوین» هست، «هوپا»، ‫«آراویب» و «یوسف‌اوی»
‫ بعد از فارغ‌التحصیلی، خدمت اجباری‌ام رو ‫اونجا بودم,
‫بابا همه جای مملکت، مثل بهشته, ‫بالاخره یه جایی پیدا میشه دیگه,
‫مساله اصلی این نیست, ‫این بهانه هست بیشتر,
‫مساله اصلی، اراده‌ی بلند شدن و رفتنه,
‫اگه بخوام اونجا هم می‌تونم همین کار ‫رو بکنم, یه مغازه باز می‌کنم,,,
‫نشد هم یه کار دیگه می‌کنم, ‫اون هم نشد,,,
‫دامداری و مزرعه داری هست,
‫این کارها دیگه مثل قبل سخت نیست, ‫خیلی آسون‌تر و متفاوت‌تره,
‫ماه می پارسال، یادته رفته بودم تشییع ‫جنازه دایی نورالدین؟
‫- آره ‫- اوهوم
‫اونجا توی راه,,,
‫یه روستایی دیدم که توی مزرعه کار می‌کرد, ‫زدم کنار و یه‌کم تماشا کردم,
‫یه تی‌شرت چسبان پوشیده بود با شلوارک ‫ و کفش اسپرت,
‫یه جوونی بود خوشتیپ‌تر و خوش‌هیکل‌تر ‫از آدم‌های شهری اینجا,
‫ماشین رو زده کنار و ‫موزیک رو باز کرده,
‫به تنهایی داشت حال می‌کرد, ‫خیلی عجیب بود, خوشم اومد,
‫موزیک فانتزی و آرابسک هم نبود ها, صدای خود ‫نشاط ارتاش بود که با این بیشتر حال کردم,
‫چی بود؟
‫به به, بگذریم,
‫نمیگم حتماً این‌طوری باشه,
‫لازم نیست مزرعه داری یا باغداری کنیم, ‫من فقط مثال زدم,
‫وگرنه به چیزهای دیگه‌ای که تو ‫هم خوشت بیاد,,,
‫و خودت رو درگیر کنی ‫هم می‌تونیم فکر کنیم,
‫مثلاً می‌تونیم عایشه رو ‫اونجا بفرستیم مدرسه,
‫مثلاً یه مدرسه کوچک دولتی که ‫با بچه‌های خلق درس بخونه,
‫پیاده میره و میاد و از شر سرویس ‫مدرسه خلاص میشه,
‫یعنی زندگی رو از زاویه دیگه‌ای تجربه میکنه, ‫از سمت نرمالی یاد می‌گیره,
‫هست همچین جا و کاری ‫که دوست داشته باشی؟
‫- بچگی داشتم ولی الآن یادم نمیاد, ‫- نیست یعنی؟
‫نه, چیزی به ذهنم نمی‌رسه,
‫باشه مشکلی نیست,
‫تو هم به خانه‌داری ادامه میدی و توی خونه ‫که حوصله‌ات سر رفت، میای کمکم می‌کنی,
‫اگه خواستیم صحافی کنیم، ‫میای توی مغازه وایمیستی, نه؟
‫آره میام, گفته بودم که توی ‫شهرستان ما یه بقالی بود,,,
‫که چند سال من کارهاش رو راست و ریست کردم,
‫دمتم گرم, پس برای تو هم ‫یه مغازه بقالی باز می‌کنیم,
‫بی دردسر و ریسک, بخر و بفروش,
‫مایع ظرفـشویی بیاد و کبریت بره,
‫چی شد؟ اینجا رو که خیلی دوست داشتی؟
‫- باز هم دوست دارم, ‫- پس برای چی میخوای بری؟
‫گاهی ذهنم چیز میشه,,, ‫یعنی همه‌اش این‌طوریه,,,
‫که قراره عمر، همه‌اش توی یه جای ثابت,,,
‫که معلومه فردا چی قراره بشه و همه ‫چی تکراری هست، طی بشه؟
‫گاهی، صبح بلند میشم و یهو می‌بینم ‫این همون صبح دیروزیه
‫صبحِ دیروزی، همون صبح فرداست ‫و اونم یه صبحیه تو سال آینده,
‫ظهرها هم همینطور, ‫عصرها هم,
‫مخصوصاً قبل از خواب,
‫گاهی اونقدر مغزم قاطی میکنه که ‫گمان می‌کنم دارم دیوونه میشم,
‫با خودم میگم دارم به همون چیز فکر ‫می‌کنم ولی اون دیشب بود آخه,
‫نمی‌دونم امروز چندم ماهه ولی یه ‫روز کاملاً متفاوته, دو ماه قبل هم,,,
‫همین بود، دو سال پیش هم, باز دو ماه دیگه ‫همین میشه، دو سال دیگه هم همینطور,
‫بیخیال بابا,
‫بیخیال, ول کن, پیچیده‌ست, ‫روحیه‌ام رو خراب می‌کنه,
‫یعنی ربطی به اینجا نداره,
‫چه ربطی میتونه داشته باشه آخه این‌طوری؟
‫بهشت اصلی همینجاست,
‫زیبا، ساکت، متمدن, ‫سرزمین دیوژن کَلْبی هست ها,
‫دوستهام اینجان، دوستدارانم، آشناهام,
‫اما مهمتر اینه که تو اینجایی,
‫من به تو چیزو گفته بودم؟
‫اونجا قراره اینطور نباشه؟
‫چی نباشه؟
‫- گفتی این عمر با چیزهای تکراری طی میشه ‫- آره
‫- میگم اونجا هم این‌طوری نمیشه مگه؟ ‫- کجا؟
‫جایی که بریم,
‫چی شد؟
‫خیلی خوشم اومد,
‫الآن که گفتی جایی که بریم,
‫یعنی تفکرم رو حمایت کردی,
‫شریک شدی و شوهرت رو کمک کردی,
‫یه زن سالم، یه همسر قابل اعتماد ‫و یه رفیق خوب این کار رو می‌کنه,
‫حتی خودشم هم خوشش نیاد ‫به افکار شوهرش اهمیت میده,
‫بله,,, اونجا هم اونطوری میشه,
‫همینطوره
‫«کشور جدیدی نمی‌توانی پیدا کنی»
‫«دریای دیگری نمی‌توانی پیدا کنی, ‫هرجا بروی، این شهر دنبال تو خواهد آمد,»
‫«دوباره در همان خیابان ها سرگردان خواهی شد, ‫در همان محله پیر خواهی شد,»
‫«باز در همان خانه‌ها موهایت خاکستری خواهد شد,» ‫[شعرِ کنستانتینوس کافاویس]
‫از این خلاصی نیست,
‫نیست ولی باز باید یه کاری کرد,
‫یه حمله ای باید کرد, ‫یه حرکتی باید زد,
‫وگرنه بدون انجام کاری، آدم خلاص نمیشه,
‫درسته یه‌کم خودفریبی به نظر میاد ولی,,,
‫چه اشکالی داره؛ اگه فایده‌ای داره، ‫آدم بتونه خودش رو گول بزنه,
‫حتی اگه لازم باشه، می‌تونه به خودش ‫دروغ هم بگه، نظم رو به هم بزنه,
‫باید بتونه عادت‌ها رو تکه‌پاره کنه,
‫مثلاً صبح سر کار نره,
‫چه می‌دونم، ناهار رو نصف شب بخوره,
‫بچه‌ها رو نفرسته مدرسه, به هرحال ‫باید یه کاری بکنه,
‫باید یه کاری بکنه,
‫اینو میگی ولی اونجا هم برای خودش یه ‫نظمی خواهد داشت، مثل هرجای دیگه,
‫آفرین, درسته, خیلی درسته,
‫بله
‫اونجا هم برای خودش یه نظمی خواهد داشت, ‫باریکلا, قطعاً خواهد داشت,
‫حیوانات هم درون یک نظم مشخص زندگی ‫می‌کنن, چرا؟ چون مجبورن,
‫خیلی درست میگی,
‫نظم، گریزناپذیره, ‫مجبوری و بایدی هست,
‫ولی,,,
‫چیزی که می‌خوام بگم یا درستش چیزی که میخوام بگم ‫ولی به خودم نمیتونم ‌بفهمونم دقیقا این نیست,
‫در این مورد تو حق داری، اون جداست, ‫اما چیزی که می‌خوام بگم,,,
‫اینه که توی این حالتی که حوصله نداری یا دلت می‌گیره
‫یا مثل من احساس سنگینی می‌کنی، ‫باید یه کاری بکنی,
‫یه حمله، یه تغییر ایجاد کردن,
‫منظور درست همینه ها, تغییر ‫ایجاد کردن,,, توانستن,
‫دارم از تلاش برای رهایی از اون ‫احساسات بد و غلط حرف می‌زنم,
‫من اینطور فکر می‌کنم, یه‌کم قبل‌تر ‫اشتباه تعریف کردم, تو حق داشتی,
‫وگرنه,,, البته خب,
‫اگه امکان داشت توی جایی که هستی و بدون به هم زدن ‫نظم، تغییری ایجاد کنی من هیچ مشکلی ندارم,
‫چه نیازی به این همه زحمت هست؟
‫ولی نمیشه,,, نمیشه,
‫بدون انجام چیزی، بدون تغییر چیزی ‫این مصیبت ابداً تموم نمیشه,
‫وگرنه حرفت درسته,
‫اونجا هم نظمی برپا خواهد شد ‫حتی اگر همون قبلی نباشه,
‫اونجا هم ناهار خورده خواهد شد، شام درست خواهد شد, ‫حمام خواهد شد و لباس شسته خواهد شد,
‫بچه‌ها مشق خواهند نوشت, ‫انجام خواهد شد که خواهد شد,
‫درست میگی, ولی منم درست میگم,
‫چون که بدون انجام کاری، بدون تغییر چیزی ‫بدون هیچ حرکتی,,,
‫به طور قطع این حس نمیره,
‫اینجای انسان، مثل سنگ جا خوش می‌کنه,
‫میدونی این چه نوع حسیه؟
‫- توالت کجا بود؟ ‫- اونجا
‫- یه سر به عایشه بزن ‫- باشه
‫یکی زنگ زد,
‫مامانم زنگ زده, این اواخر ‫مدام زنگ می‌زنه,
‫خودشه,
‫- زنگ نمی‌زنی بهش؟ ‫- فردا, الآن نمی‌کِشم,
‫عایشه داره کیف می‌کنه, دو تا ‫دوست پیدا کرده بازی می‌کنه,
‫- خوبی؟ ‫- خوبم خوبم,
‫یه‌کم مست‌ام ولی خیلی خوشحالم,
‫تو نگران من نباش,
‫چرا خوشحال نباشم آخه؟
‫تو روبروم هستی, دخترم با ‫دوست‌هاش بازی می‌کنه,
‫می‌خوریم و می‌نوشیم,
‫یه مرد دیگه چی می‌تونه از این زندگی بخواد؟
‫چرا از مادرت خوشت نمیاد؟
‫هم ضعیفه و هم لاغر, ‫از این آدم‌ها خوشم نمیاد,
‫- بابات چی؟ ‫- بابام چی شده؟
‫اون رو چرا دوست نداری؟
‫بابام رو دوست دارم ولی ‫اون منو دوست نداره,
‫- می‌خوای؟ ‫- آره
‫عایشه خوابید؟
‫اصلاً بیدار نشد که بچه,
‫پس بدون مسواک‌زدن خوابوندی؟
‫امروز هم این‌طوری باشه, ‫چیزی نمیشه که,
‫از خستگی سرم گیج میره,
‫منم ولی خوب شد, خیلی وقت ‫بود بیرون می‌رفتیم,
‫شب یه‌کم زیاده‌روی کردم؟
‫- چی رو؟ ‫- مشروب رو, حرف زدن رو,
‫حس کردم یه‌کم حرف مفت می‌زنم ‫ولی نتونستم خودمو کنترل کنم,
‫نه, حرف زدی دیگه,
‫اینطور مواقع حس می‌کنم تحقیر می‌کنی, ‫تحقیر که نه، سرزنش می‌کنی,
‫یه ذره هم واسه این پرسیدم,
‫- مگه میشه همچین چیزی؟ چرا سرزنش؟ ‫- نمی‌دونم,
‫مست هم که باشم، همه‌اش ‫متوجه این میشم,
‫اغراق می‌کنی باز,
‫گاهی فقط حوصله‌ام سر میره,
‫بی‌حوصله هم نه، فقط حرف‌هاتو نمی‌فهمم, ‫ولی اون طور که میگی نیست,
‫- باشه من می‌خوابم, ‫- باشه منم دارم میام,
‫- مراقب باش سرما نخوری, ‫- باشه,
‫- به نظرم تو قبل خواب مخصوصاً سیگار می‌کشی, ‫- چرا باید این کار رو بکنم؟
‫- تا بغلت نکنم, میدونی که از بوش بدم میاد, ‫- بغل می‌کنی دیگه,
‫طاقت نمیارم خب,,, کاش بتونم,
‫برگرد رو به من, ‫یه چیزی می‌خوام بپرسم,
‫هیچ به مردهای دیگه نگاه می‌کنی؟
‫اینو از کجا درآوردی؟
‫از هیچ جا, به ذهنم رسید پرسیدم, ‫نگاه می‌کنی؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫- نمی‌دونم, گاهی اینطور حس می‌کنم, ‫- مثلاً کِی؟
‫مثلاً امشب,
‫- یه یارو تو رستوران کل شب نگاهت می‌کرد, ‫- خب؟
‫خب‌اش رو تو باید جواب بدی,
‫یکی منو نگاه کرده منو مقصر می‌دونی؟
‫- نه اینطور نیست, ‫- پس چطوره؟
‫اگه اینقدر رفته رو مخت، به جای من ‫از اون یارو می‌پرسیدی خب,
‫اگه لازم هم بود، یه دونه می‌زدی تو دهنش,
‫گاهی خیلی بی‌رحم میشی,
‫چطور؟
‫چون یه‌کم حسادتم گل کرد، چیا که نگفتی,
‫یعنی چی می‌رفتم می‌زدم تو دهن طرف؟ ‫می‌زدم چی میشد؟
‫معنی این نادانی‌ها، دوست‌داشتن زیاده؟
‫چی شده عایشه؟
‫من یه خواب بد دیدم,
‫- چی دیدی؟ ‫- یه چیز بد,
‫- بیا ببینم, ‫- تو نمی‌تونی بیای؟
‫الآن که بیدار شده، مسواک بزنه,
‫بال شکسته‌اش هم داشت خوب میشد,
‫روزی از روزها طوفان بزرگی شد
‫و برگ‌ همه درخت‌ها ریخت,
‫فقط برگ‌های درخت کاج موندن,
‫درختان بید، بلوط و چنار ‫زشت به نظر می‌رسیدند,
‫و از خودشان خجالت می‌کشیدند,
‫پرنده پر شکسته زیر سایه درخت کاج، ‫زمستان راحتی سپری کرده بود,
‫با گرم‌شدن هوا، دوستانش آمدند,
‫دوستانش با سالم‌یافتن او,,,
‫خوابیدی؟
‫نه,
‫می‌خوام یه اعتراف بکنم,
‫من گاهی مخفیانه تعقیبت می‌کنم,
‫چرا؟
‫چرت نگو, آدم زنش رو برای ‫چی تعقیب می‌کنه؟
‫اینو باید از تعقیب‌کننده پرسید,
‫لااقل به درد خورد؟
‫نمی‌دونم ولی چیزی نشد, ‫فکر هم نمی‌کردم چیزی بشه,
‫- چرا تعقیب می‌کنی اونوقت؟ ‫- به خاطر تو,
‫چی حس می‌کنی، تو فکر چی هستی, ‫چی از ذهنت می‌گذره, هیچی نمی‌دونم,
‫نگران میشم و مثل سگ تعقیب می‌کنم, ‫چشم ازت برنمی‌دارم,,,
‫ولی نیست, هیچی نمی‌تونم پیدا کنم ‫و هیچی نمی‌بینم,
‫زنم هم این‌طوری بود,
‫هیچی رو نمی‌کرد, ‫هیچی نمی‌گفت,
‫به روش نمی‌آوردم ولی خیلی ‫کنجکاو و نگران می‌شدم که,,,
‫چی فکر می‌کنه و چیکار می‌کنه,,,
‫نسبت به من چه حسی داره؟ دوستم داره ‫یا نه؟ ازم متنفره یا نه؟
‫کاش آدم اصلاً نگران این چیزها نباشه, ‫اصلاً درگیرش نشه,
‫واسه همین تعقیب می‌کنم,
‫اینکه چیکار می‌کنی؟ ‫کسی دیگه تو ذهنته؟
‫اینکه با یکی قرار می‌ذاری و می‌بینیش؟ ‫کاری می‌کنی؟
‫تعقیب کردن به کنار، باز این خوبه,
‫هر کاری کنیم، موبایلت رو چک می‌کنم, ‫ پیام‌هات رو نگاه می‌کنم,
‫وقتی غرورم می‌شکنه و خجالت‌زده ‫میشم، گیر میدم به عایشه,
‫به خیال اینکه چیزی دیده یا می‌دونه ‫و میگه، چشم به دهنش می‌دوزم,
‫مسلماً بچه تعجب میکنه و هیچی از ‫حرف‌هام نمی‌فهمه, زل می‌زنه بهم,
‫بعدش انقدر از خودم عصبانی میشم ‫و خجالم می‌کشم که نگو,
‫قسم می‌خورم که دیگه همچین کاری نخواهم کرد ‫و توبه می‌کنم و به خودم قول میدم,
‫با عذاب وجدان این، باهات خوش رفتاری می‌کنم,
‫هدیه می‌گیرم, می‌برم رستوران, ‫گاهی زیاده‌روی می‌کنم,
‫متوجهش میشی, معلومه که متوجه میشی, ‫بدون اینکه صداشو دربیاری می‌پرسی چیزی شده؟
‫گاهی شک می‌کنی,
‫بله, معلومه شک می‌کنی,
‫مثل جنّی, خیلی تیزبین هستی,
‫منم می‌زنم به ندونستن و میگم نه چیزی نشده,
‫میگی اخیراً خیلی خوب شدی, خبریه؟
‫وانمود می‌کنم چیزی نشده و ‫منظورت رو نمی‌فهمم,
‫به قول احمد کایا,,,
‫از هر طرف نگاه کنی تناقضه, ‫از هر طرف نگاه کنی حماقته,
‫چه تناقض و حماقتی؟!
‫تناقض در مقابل این هیچی نیست, ‫این بی‌حیثیتی، ننگ و پستی تمام هست,
‫ چیکار می‌کنم؟
‫دارم چیکار می‌کنم؟
‫هجران؟
‫هجران با این وضع چیکار باید بکنیم؟
‫چی رو چیکار می‌کنیم اورهان؟
‫یعنی چی چی رو؟
‫میگم این‌طوری چیکار قراره بکنیم؟ ‫نمی‌فهمی؟
‫خب چیکار کنیم؟ ‫چی می‌خوای؟
‫- اینو خاموش کن, ‫- خوبه این‌طوری,
‫خاموشش کن, چشم‌هام می‌سوزه,
‫هجران؟ خیلی وقته دیگه نمی‌تونم خودم و این وضعیت ‫رو تحمل کنم, واسه همین زود باید کاری بکنیم,
‫- خب بگو انجام بدیم, چی می‌خوای؟ ‫- چی می‌خوام؟
‫چی نمی‌خوام, همه رو می‌دونی خودت,
‫سر شب گفتم که, زندگی با تو در یه روستای ‫کوچک, انتظار خیلی زیادی هم ندارم,
‫اصلاً و ابداً هم نمی‌خوام عاشقم باشی یا دیوونه‌ام,
‫تنها انتظارم دوست داشتنمه, اینکه وقتی نگاهم میکنی، ‫چشم‌هات برق بزنه, اگه نه، بد نگاهم نکنی,
‫اینکه هر از گاهی چیزهای خوبی از ته دلت بهم بگی, ‫باورم کنی و بهم اعتماد کنی,
‫تنها چیزی که توی این زندگی می‌خوام اینه, ‫کاش دست من بود، ولی نیست,
‫وقتی هم این‌طوری میشه، دیوونه میشم,
‫یه چیزی درونم بزرگ و بزرگ میشه ‫و باد می‌کنه,
‫بعدش هرچی میگی عصبی میشم, ‫هر کارت، رو مخم میره,
‫مثلاً حال الانت,
‫وقتی مثل دیوار زندان میشی و اینطور ‫نگاه می‌کنی، دیوانه میشم,
‫همه‌اش کمین کردی که بینمون دعوایی بشه ‫یا اختلافی پیش بیاد,
‫همه‌اش می‌ترسم یه روز نتونم جلوی ‫خودمو بگیرم و بزنم توی دهنت,
‫بزن, بزن جلوی خودتو نگیر,
‫اینو می‌خوای نه؟
‫می‌دونم اینو می‌خوای, بزنم تا بدتر و پست‌تر بشم, ‫تا توی وضعیت شرم‌آورتری بیفتم, ولی نمیگی,,,
‫اورهان نکن, بدتر نشو, اینو اصلاً نمیگی, ‫درک نمی‌کنی شاید مریضه یا خسته هست,
‫یعنی اصلاً به فکرت نمی‌رسه نیمه‌ی پُر رو ببینی ‫درک کنی و کوتاه بیای,
‫نمیگی باشه الآن بخوابیم, فردا حرف می‌زنیم,
‫نمیگی داری از چی حرف می‌زنی ‫و چرا داریم اینها رو میگیم,
‫فوراً بهم می‌پری, کافیه یه اشتباهی بکنم,
‫کافیه یه حرف بدی بزنم، یه گافی بدم، ‫یه دعوا و بحرانی بشه,
‫گفتن اینکه من دوستت دارم، اگر هم نه ‫اینطور فرض می‌کنم,,,
‫تو شوهر منی، بزرگ منی از گوشه‌ی مغزت ‫هم عبور نمی‌کنه, اصلاً نمیگی اینو,
‫رفتی یه گوشه,,,
‫و برای برپا شدن بلوا دعا می‌کنی,
‫باشه الآن میاد پایین,
‫بدو عزیزم سرویس اومد,
‫مراقب باش، می‌افتی,
‫- من میرم, ‫- به‌سلامت,
‫- برای شام چیزی خواستی، زنگ بزن, ‫- باشه,
‫عزیزم؟ چطوری دخترم؟
‫خوبم مادر, ممنون ‫تو چطوری؟
‫خوبم دخترم، خوبم, ما هم مشغولیم,
‫منکشه چیکار می‌کنه؟
‫هیچی, مدرسه هست,
‫منتظرم بیاد بریم پیش خاله اینا,
‫تو چه خبر دخترم؟ خوبی؟
‫خوبم شکر,
‫آقا اورهان چطوره؟
‫اونم خوبه, گرفتار کار و بار,
‫خوبه دخترم, بهترینش کار کردنه,
‫- دخترم؟ ‫- بله مادر؟
‫عزیزم دلمون برات خیلی تنگ شده, ‫همسایه‌ها و همه,,,
‫مامان زنگ در رو می‌زنن, کار مهمی نداری ‫میشه بعداً باهات تماس بگیرم؟
‫باشه دخترم, باشه,
‫- گفتم صداتو بشنوم, بعداً حرف می‌زنیم, ‫- باشه,
‫خوش اومدی,
‫- چی شده عایشه جان؟ ‫- چیزی نشده,
‫- چرا گریه می‌کنی؟ ‫- گریه نمی‌کنم,
‫عایشه اومد؟
‫یه‌کم قبل اومد ولی خیلی عصبانیه, ‫چیزی شده؟
‫از مدرسه زنگ زدن و گفتن یکی از دوست‌هاش ‫کرونا گرفته, مدرسه 15 روز تعطیله,
‫تازه باز شده بود که, این چه وضعیه؟
‫منم نفهمیدم ولی کاری نمیشه کرد,
‫- تو چیکار می‌کنی؟ ‫- تمیزکاری, چطور مگه؟
‫هیچی, همینطوری پرسیدم فقط,
‫شام بریم بیرون؟ بعدشم پیاده‌روی؟
‫- نه، حسش نیست, ‫- پس می‌دویم,
‫دویدن هم نمی‌خوام,
‫- باشه, پس شب می‌بینمت, ‫- باشه,
‫ببین چی میگم,,,
‫به مادربزرگ عایشه قول داده بودم ‫توی تعطیلات تابستون ببرمش
‫الآن که وضعیت این‌طوری شد ببرمش, ‫نظرت چیه؟
‫میشه, خود دانی,
‫از اونجا هم میریم ییلاق, یه سری تعمیرات ‫و خرده‌کاری هست که انجام میدم,
‫کمی هم استراحت می‌کنم و به خودم میام,
‫تو هم تک‌و‌تنها می‌مونی و درباره همه چیز ‫دوباره فکر می‌کنی و تصمیم می‌گیریم,
‫چه تصمیمی؟
‫منظورت چیه؟ قراره این شکلی ادامه بدیم؟
‫منظورم از تصمیم‌گیری، مجبور کردن ‫ تو به چیزی نیست,
‫یا دعا نمی‌کنم اتفاق بدی بیفته,
‫تنها چیزی که می‌خوام، روبراه شدن همه چیز طبق ‫خواسته طرفین هست, کسی سربار اون یکی نباشه,
‫بعدش هر طور تو بخوای، همون کار رو می‌کنیم,
‫هر چی بگی طبق همون عمل می‌کنیم, ‫من به همه‌اش راض‌ام,
‫فقط این شکنجه تموم بشه, بیشتر از ‫این پژمرده نشیم,
‫لباس‌هات اینجاست, جوراب‌هات هم,
‫یادت نره زود زود عوض کنی, مخصوصاً وقتی ‫بازی می‌کنی و عرق می‌کنی, باشه؟
‫باشه ولی یه‌کم زیاده‌روی نمی‌کنی؟
‫- چی رو؟ ‫- من که هرچی میگی انجام میدم, میدونی,
‫- حق با توئه, ولی چون مهمه دوباره تکرار می‌کنم, ‫- باشه,
‫- فراموش نکن, باشه؟ ‫- باشه,
‫بریم,
‫- رسیدید، خبر بده, ‫- باشه,
‫به‌سلامت,
‫اورهان؟
‫- سفر بی خطر, ‫- ممنون,
‫بریم دخترم,
‫آروم,
‫جانم؟
‫خواب بودی؟
‫نه توی بالکن بودم, دیر شنیدم, ‫چی شده؟
‫چیزی نشده, گفتم ببینم خوبی؟
‫خوبم, جای نگرانی نیست,
‫تو چه کردی؟
‫هنوز اینجام, خیلی اصرار کردن ‫نتونستم چیزی بگم,
‫شب اونجا می‌مونی؟
‫آره, فردا میرم ییلاق,
‫باشه, عایشه چطوره؟
‫خوبه، یه‌کم قبل خوابید, اومدم حیاط هوا بخورم, ‫و قبل خواب، صداتو بشنوم,
‫هستی؟
‫اینجام,
‫چیزی نگفتی,
‫چی بگم؟
‫- خواستم صداتو بشنوم جمله سوالی نیست که, ‫- چی؟
‫بیخیال, شوخی می‌کنم,
‫انگار نمی‌خوای حرف بزنی,
‫- دیروز نتونستم بخوابم, سرم درد می‌کنه, ‫- چرا نخوابیدی؟
‫نمی‌دونم, گاهی پیش میاد, میدونی که,
‫بله
‫- برو بخواب پس, ‫- باشه,
‫- مشکلی نیست نه؟ ‫- مثلاً؟
‫- چه می‌دونم, تنهایی بترسی و,,,؟ ‫- نه, نگران نباش,
‫- پس شب بخیر, ‫- شب خوش,
‫شرمنده مزاحم شدم,
‫مهم نیست,
‫میشه بیام تو؟ ‫می‌خوام درباره چیزی حرف بزنیم,
‫- راحتی؟ ‫- خوبم, ممنون,
‫چی می‌خوری؟ چی بیارم برات؟
‫آب,
‫چایی هست, بخوای می‌تونم قهوه هم بیارم,
‫- نه ممنون, آب کافیه, ‫- باشه,
‫بفرما,
‫هجران؟
‫هجران؟ دخترم؟
‫خوبی؟
‫خوبم خوبم, باز خواب موندم,
‫خوب شده دیگه, استراحت کردی,
‫دیدی تب‌ات هم افتاده, ‫آب سرکه کارساز بوده,
‫همینطور یکی دو روز استراحت کنی ‫خوب خوب میشی ایشالا,
‫ببین این قرص‌ها رو هم بابات فرستاد, ‫این قرص همه رو امسال نجات داده,
‫گفت تا خوب نشده مصرف کنه, ‫بلندشو اینو بخور,
‫یالا
‫چی شد؟
‫چیزی نیست, ساعت چنده؟
‫- نزدیکای دو, چطور؟ ‫- همینطوری پرسیدم,
‫هوا خوبه, میگم بریم بیرون یه‌کم ‫صورتت آفتاب ببینه,
‫دو روزه اینجا افتادی, خمیر هم درست می‌کنم,
‫- باشه, ‫- خیلی خب,
‫من آماده‌اش کنم بیام, منتظر باش ولی, ‫بلند میشی سرت گیج میره,
‫- باشه دخترم؟ ‫- باشه,
‫پس من آماده می‌کنم بیام,
‫من میرم قهوه‌خونه,
‫- چایی دم کردم, ‫- اونجا می‌خورم,
‫- چیزی لازمه؟ ‫- نه,
‫یه‌کم هم ما خوش‌گذرونی کنیم,
‫می‌تونی خم بشی؟ بذارم جلوت؟
‫خوبه این‌طوری, تو هم استراحت کن, ‫خیلی خسته شدی,
‫به خدا خسته شدم,
‫چایی خیلی خوب شده, دستت درد نکنه,
‫نوش جان, نیم ساعته گذاشتم دم ‫بیاد, بایدم خوب بشه,
‫از اینا هم بخور کامت شیرین بشه,
‫- این دوباره شروع شده؟ ‫- من اینو ندیدم,
‫این ازش استقبال نشد، جمعش کردن, ‫دوباره پخشش می‌کنن, بذار اینم ببینم,
‫آها این خوبه,
‫چی شد؟
‫چیزی نشد, یه‌کم احساساتی شدم,
‫برای چی؟
‫همینطوری,
‫یاد چیزهایی که سر تو اومد، افتادم,
‫یه چیزی می‌پرسم مامان,
‫از اون پسره خبری داری؟
‫کدوم؟
‫همون رضا که نامزد کرده بودیم,
‫چی شد الآن یاد اون افتادی؟
‫امروز توی خواب دیدمش,
‫- کی؟ پسره؟ ‫- آره, وقتی بیدارم کردی، داشتم خواب می‌دیدمش,
‫خیره ایشالا,
‫قبل جدایی اومد خونه آقا اورهان,
‫نشست و یه لیوان آب خواست, منم تا برم ‫و بیارم، دیدم خوابیده,
‫یه همچین چیز آشفته‌ای بود,
‫چیزی نمیگی؟
‫چی بگم دخترم؟
‫پرسیدم که خبری ازش داری؟
‫آهان,
‫وقتی بیمارستان بستری بودم، عمو ‫و زن‌عموش اومده بودن برای ملاقات,
‫اونها گفتن از زندان اومده بیرون ‫و کار می‌کنه,
‫بابابزرگش مرده نه؟
‫تو از کجا میدونی؟
‫یه بار به صفحه فیسبوکش سر زده بودم, ‫اونجا دیدم,
‫چشمهام سنگین شدند, من دیگه بخوابم,
‫باشه, من تا بابات بیاد اینو ببینم,
‫- هجران؟ ‫- ها؟
‫,,,الآن
‫گفتم چون شاید عصبانی بشی
‫یا بد برداشت کنی نگفتم بهت ولی,,,
‫وقتی اینا رو گفتی، درست نیست نگم,
‫امروز,,, وقتی خواب بودی اون اومد,
‫- کی؟ ‫- پسره دیگه, رضا,
‫یه مغازه سمت «کاستامون» باز کرده, ‫به زودی نقل مکان می‌کنه اونجا,
‫گفت می‌خواد قبل رفتن باهات ‫رو در رو حرف بزنه,
‫اما نگفت چرا,
‫گفت نگران نباشید, کسی رو اذیت نمی‌کنم, ‫گفت نیم ساعت کفایت می‌کنه,
‫گفت اگر هم نخواد، سرش سلامت, مشکلی نیست,
‫من نگفتم که میشه یا نمیشه,
‫گفتم قول نمیدم ولی شاید بپرسم ازش,
‫چون باهات راحت نبودم، نخواستم بگم,
‫فقط,,,
‫این بچه همه‌اش حالت رو می‌پرسید,
‫مدام از زندان نامه می‌نوشت,
‫من نخواستم چیزی بگم چون ترسیدم ‫تو عصبانی بشی,,,
‫یا به گوش آقا اورهان برسه ‫و آرامشتون به هم بخوره,
‫- بابام از این خبر داره؟ ‫- نه,
‫بابات چیزی در رابطه با تو نمی‌پرسه,
‫والا من باز نمی‌خواستم اینو بهت بگم,
‫تو که اینا رو گفتی، نخواستم ‫بارش رو دوشم باشه,
‫نامه‌ها رو چیکار کردی؟
‫- خوش اومدین, ‫- ممنون پسرم, حالت چطوره؟
‫- خوبم ممنون, شما چطورین؟ ‫- خوبیم شکر, خدا بدترش رو نده,
‫خوش اومدی,
‫- ممنون, غم آخرت باشه, ‫- ممنونم,
‫من یه‌کم توی بازار کار دارم, اگه اجازه بدی تا ‫شما حرف می‌زنید، من برم اونا رو حل کنم,
‫بعد هم باید به مینی‌بوس برسیم, ‫دیر نکنیم,
‫باشه, نگران نباش,
‫خب پس شما بشینید, تو هم تموم شدی ‫زنگ بزن و بیا, خیلی دیر نکن, برای تو هم خرید داریم,
‫باشه,
‫به عمو و زن عموت خیلی سلام برسون پسرم,
‫- چشم, شما هم به عمو مهمت سلام برسونید, ‫- باشه باشه,
‫بفرما,
‫- چی می‌خوری؟ ‫- چایی و آب,
‫- گرسنه‌ای؟ چیزی می‌خوای؟ ‫- نه ممنون,
‫- من سفارش بدم و بیام, ‫- باشه,
‫- تسلیت میگم, بابابزرگت رو از دست دادی, ‫- ممنون,
‫پدر و مادرت رو هم زمان بچگی ‫از دست دادی هان؟
‫بله هر دو رو با فاصله‌ی کم0,
‫- یادت میاد؟ ‫- زیاد نه, خیلی کوچولو بودم,
‫با یه ژاکت قهوه‌ای دکمه‌ی چوپانی ‫برای واکسیناسیون بُرده بودنم,
‫فقط اینو به صورت غیرخیالی یادم میاد, ‫ولی گاهی قاطی می‌کنم,
‫چی رو قاطی می‌کنی؟
‫این که واقعی بود یا توی خواب دیدم,
‫عکسشون رو داری؟
‫میگن دنبال یه چیزی بگردی، پیدا نمیشه ها,
‫- دکمه‌ی چوپانی چیه؟ ‫- چی؟
‫گفتی با ژاکت دکمه‌ی چوپانی برده بودنت,
‫این چیزها هستن مثلِ,,,
‫- مثل چی؟ ‫- اینطور,,,
‫از یه تنه‌ی بزرگ درخت به ‫شکل دایره بریده شده
‫البته کاملاً دایره نه ولی وسطش اینطور ‫عریض و کناره‌هاش باریکه,
‫خیلی نفهمیدم,
‫نخ یا طناب از توش رد میشه ‫یا بسته میشه,
‫بیخیال خودتو اذیت نکن, همینطوری ‫پرسیدم که حرفی زده بشه,
‫- این یارو چیکار داره می‌کنه؟ ‫- منم اونو نگاه می‌کردم, از صبح همینطوره,
‫یا یه مشکلی داره یا مریضه,
‫راستی یادم رفت بگم,,,
‫ممنونم که اومدی,
‫تا چند روز دیگه دارم میرم, اگه نمی‌اومدی، ‫شاید دیگه هیچ وقت نمی‌دیدمت,
‫که اینطور, چرا داری میری؟
‫دلیل خاصی هم نداره, فقط دیگه ‫نمی‌خوام اینجا بمونم,
‫چرا نمی‌خوای اینجا بمونی؟
‫مخصوصاً صبح‌ها وقتی بیدار میشم، ندیدن ‫پدربزرگم خیلی فشار میاره روم,
‫تا قبل از سربازی، یه روز هم نبود که نبینمش,
‫نمی‌تونم بدون اون مغازه رو باز کنم ‫یا قبل از خواب، صداشو نشنوم,
‫چه بدونم, هیچ رقمه نمی‌تونم ‫به نبودنش عادت کنم,
‫ایشالا که خیره,
‫یه روز عصر داشتم با رفقا می‌رفتم بیرون,,,
‫بابابزرگم جلوی در دستمو گرفت ‫و یه عکس بهم داد
‫اینو ببین, دختر دوست دوران ‫سربازی بابای خدابیامرزته,
‫گفت اگه خوشت اومد، خبر کن,
‫منم گفتم بابابزرگ شوخی می‌کنی؟ ‫تو این زمونه از روی عکس همسر انتخاب می‌کنن؟
‫اونم گفت پس از کجا انتخاب میشه؟
‫گفتم چه بدونم, آدم آشنا میشه، حرف می‌زنه ‫یه چیزی داریم به نام تمدن,
‫گفت اگه قرار بود با دیدن و ‫حرف زدن، شناخت ایجاد بشه
‫هیچکس خیانت نمی‌دید و ‫هیچکس طلاق نمی‌گرفت,
‫هیچ برابری حقوقی از بین نمی‌رفت,
‫گفت باز تو فکرهاتو بکن, اگه نخواستی ‫مجبورت نمی‌کنیم که,
‫عکسو گرفتم, اما از خجالت پیش ‫اون نتونستم نگاه کنم,
‫شب موقع برگشتن از قهوه‌خونه یادم افتاد, ‫زیر یه تیر چراغ برق، نگاهش کردم,
‫صورتت رو اولین بار، اونجا ‫زیر نور چراغ برق دیدم,
‫اولین بار اون موقع، صدای درونمو شنیدم, ‫دردی از شکمم بلند شد,
‫اون شب تا صبح نخوابیدم,
‫مدام به تو فکر کردم,
‫دو سه روز بعد اومد گفت چی میگی؟ ‫بریم خواستگاری دختره؟
‫گفتم باشه, دختره خیلی خوشگله, ‫حال و هوای متفاوتی داره,
‫کی نمی‌خواد با این ازدواج کنه آخه؟ ‫ولی نتونستم بگم,,,
‫چشم‌های این دختر دوردست رو ‫نگاه می‌کنن, نزدیک رو نمی‌بینن,,,
‫مخصوصاً یکی مثل منو اصلاً نمی‌بینن, ‫ببینه هم اصلاً نمی‌خواد,
‫چطور می‌تونستم اینو بگم؟
‫خدا برای بعضی از بنده‌هاش، ‫روی دیگه‌اش رو نشون داده,
‫اینو بابابزرگ می‌گفت, به ما هم اینو نشون داد,
‫کاش همه چی زندگی مطابق میل ما بود, ‫ولی نشد, من بعد هم نمیشه احتمالاً,
‫ ولی باز هم آدم ناراحت میشه, ‫با اینکه می‌دونه نمیشه، امیدوار میشه,
‫من باعث همه درد و رنج‌هات شدم,
‫زندگی‌ات به خاطر من سیاه شد, ‫جوونی‌ات به خاطر من نابود شد,
‫به خاطر من از خونه‌ات فرار کردی,
‫ولی دیگه کاری نمیشه کرد, ‫کاریه که شده,
‫من باز خواستم اینها رو بگم ‫و بدونی چطور فکر می‌کنم,
‫خواستم حلالم کنی,
‫این مال توئه,
‫- چی شد دخترم؟ ‫- چیزی نیست,
‫تو برو, من یه‌کم قدم می‌زنم و میام,
‫- باشه فقط دیر نکن, ‫- باشه,
‫- عیدتون مبارک ‫- عید شما هم مبارک,
‫ممنونم, می‌بینمتون,
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- صبحونه درست می‌کنم, تو چه کردی؟
‫هیچی, طبق معمول,
‫قاب گوشی که خریده بودم، یادم ‫رفته بود, به اون سر زدم,
‫- کنترل رو ندیدی؟ ‫- روی میز تلفن بود,
‫این کنترل با من مشکلی داره؟
‫چی شد؟
‫یه‌کم قبل نبود اونجا, از تو ‫که پرسیدم ظاهر شد,
‫ممکنه, اونجاست ولی نمی‌دونم ‫ چرا دیده نمیشه,
‫- هنوز تبریک عید نگفتیم, ‫- یه‌کم کار دارم, تموم کنم میام,
‫برادرزاده یعنی این, اولین کارش توی ‫صبح عید، تماس با عموش هست,
‫عیدت مبارک عمو جان,
‫- تو هم همینطور عمو, عید همگی مبارک, ‫- راه افتادین؟
‫نه بابا, هنوز زوده, ‫الآن از نماز برگشتم,
‫برای موبایل قاب جدید انداختم, گفتم ‫اولین کار اینه به تو زنگ بزنم,
‫خوب کردی, ببین زن عموت و بچه‌ها ‫همگی منتظرن ها, برای نهار می‌رسین؟
‫تا بعد از ظهر برسیم باز خوبه ولی فکر کنم ‫تا عصر طول بکشه, باید به پدر زن سر بزنیم,
‫آهان, چه کار کنیم دیگه؟ ‫باید منتظر بشیم نوبتمون برسه,
‫ولی سر مزار نرید, اونجا رو باهم میریم, ‫لازم شد فردا میریم,
‫باشه باشه نگران نباش,
‫سنگ‌هاش خوب شده؟ ‫خوب کار کردن؟
‫خیلی خوب شده, خوشت میاد, ‫نور به قبرش بباره,
‫ولی بازم میگم اگه خوشت نیومد، دوباره ‫درستش می‌کنیم, تعارف نکن,
‫نه پسرم, نگران نباش, هرچی ‫توی عکس دیدی همونه,
‫- زیباترین قبر اینجا شد به خدا, ‫- خوبه پس,
‫- باشه پس, نزدیک شدید تماس بگیر, ‫- باشه, تماس می‌گیریم,
‫- مراقب باشید ها, ‫- نگران نباش, فعلاً خداحافظ,
‫کجا موندی پس؟
‫گفتم حاضر بشم تا بعد از ‫صبحونه معطل نشیم,
‫چی شد؟
‫عیدت مبارک,
‫تو هم همینطور,
‫وایسا, چیکار می‌کنی؟
‫مگه میشه؟ باباتم مگه؟
‫درست میگی ولی چه می‌دونم, چون مامانم ‫همه‌اش دست بابامو می‌بوسه یادم مونده,
‫نه این‌طوری نیست, تقریباً هم‌سن هستیم,
‫هرچند منم نمی‌فهمم,,,
‫بذار این دفعه، اینطور باشه, دفعه ‫بعدی رو یاد می‌گیریم,
‫عیدت مبارک باشه,
‫تو هم همینطور,
‫- بیا صبحونه بخوریم, دیرمون میشه, ‫- تو بشین, من دست‌هامو بشورم,
‫هجران؟
‫من تو رو خیلی دوست دارم,
‫به اندازه‌ای زیاد که نمی‌تونم بگم,
‫من هم,
‫من هم تو رو خیلی دوست دارم,
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫یعنی این دفعه بابام قبول می‌کنه و می‌بخشه؟
‫روزهاست دارم به این فکر می‌کنم, ‫کاش بعد این همه مدت، دیگه طولش نده,
‫من فکر نمی‌کنم این دفعه طولش بده ‫ولی,,,
‫ناراحتی من و آب شدن خودش به کنار، ‫گرفتاری مادر و منکشه رو کجای دلم بگذارم,
‫مگه ممکنه آدم نسبت به بچه‌اش و ‫خانواده‌اش این قدر کینه داشته باشه؟
‫به نظرم تو دیگه خودتو ناراحت نکن, ‫می‌بخشه, خواهی دید, هرچی باشه باباته,
‫اگه این دفعه هم نبخشه، ‫دفعه‌ی بعدی رو مجبوره,
‫وقتی این به دنیا اومد، ‫اسم اونو می‌ذاریم
‫و میدیم بغلش و میگیم بیا مهمت خان، ‫این دفعه هم نمیخوای ببخشی؟
‫اون وقت چیکار می‌کنه؟ میگه نه نمی‌خوام؟ ‫اونو دیگه سخته بگه,
‫تو دیگه به نظرم به این چیزها فکر نکن,
‫وقتی فکر میکنی چی میشه؟ ‫فایده‌ای داره برات؟
‫مشکلی از رفتار اون حل می‌کنه؟ ‫هیچی نمیشه,
‫تو می‌مونی و ناراحتی‌ات,
‫ضمناً منم دیگه به این چیزها اجازه نمیدم, ‫تو دو نفری,
‫اگه ما از درد و غصه یه بار متاثر میشیم ‫تو دو بار متاثر میشی,
‫اونطوری نمیشه, دیگه باید ‫بیشتر مراقب باشی,
‫چی شد؟
‫چیزی نیست,
‫چرا اونطور نگاه کردی؟
‫تو رو نگاه کردم, نمی‌تونم؟
‫می‌تونی,
‫- دیشب یه خواب دیدم, ‫- خیر باشه؟