‫عشق.
‫سلام.
‫از دلایل وجود داشتنه.
‫از دلایل بهتر عمل کردن ‫و انجام کار درسته.
‫- از دلایل شجاعته. ‫- «گرگت می‌کنم.»
‫ولی عشق من رو تمام و کمال سوزوند.
‫آره، عشق اصلیم، لاو رو می‌گم. ‫همسرم رو می‌گم.
‫واسه چی دیگه دوستم نداری؟
‫- مادر بچه‌ام رو می‌گم. ‫- من ناتالی رو به خاطرت کشتم.
‫تمام تلاشم رو کردم، ولی خودش...
‫اصلا خوشم نمیاد زنی رو ‫«دیوانه» خطاب کنم، اما...
‫به هر دری زدم که آدم خوبی باشم، ‫شوهر خوبی باشم، پدر خوبی باشم.
‫همیشه تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫نمی‌شه گفت سابقه روابط عاشقانه‌ام ‫چندان تحسین‌برانگیزه.
‫ولی دلم پاکه.
‫عشق درکم نمی‌کرد، ‫ولی تو درکم می‌کردی مریان.
‫ما عین هم بودیم،
‫از هر نظر واسه هم ساخته شده بودیم.
‫- بهت دروغ گفته. ‫- عذر می‌خوام، جانم؟
‫اگه بهت بگم جو ‫دوست‌پسر سابقت رو کشته، چیکار می‌کنی؟
‫نه، جیب رایان رو زده بودن.
‫باید فرار کنی. ناپدید بشی.
‫رایان تازه حداقل کاریه که از دستش برمیاد.
‫ولی عشق چاهمون رو مسموم کرد و فرار کردی.
‫به نظرم تقصیری نداری مریان.
‫جفتمون می‌دونیم تقصیر کیه.
‫دنیای من به خاطر عشق شعله‌ور شد و خودم...
‫خب، همون‌طور که ملت تو مجلات ‫«نیویورک»، «پیپل» و سایت «واکس» خوندن،
‫من به دست عشق مردم.
‫خوش‌بختانه افراد خوبی رو می‌شناختم ‫که مراقب هنری باشن.
‫مجبور شدم فعلا ولش کنم.
‫دشوارترین کار عمرم همین بود.
‫عشق ما رو می‌آزمایه.
‫من رو بیش از اکثر مردم آزموده.
‫به شبحی بدلم کرده.
‫به خاطر تو، نه اسمی دارم، نه خونه‌ای.
‫واسه همین اعتراف می‌کنم،
‫وقتی رفتم پیدات کنم،
‫با خودم گفتم این دفعه ‫دیگه آخرین باره.
‫یا به تو می‌رسم،
‫یا کلا بی‌خیال می‌شم.
‫من آدم مشکل‌داری هستم ‫و به قول شاعری کوئیر:
‫«خواسته عشق تغییر نمی‌کنه.»
‫عشق ما رو انتخاب می‌کنه.
‫ما صرفا می‌تونیم اعمال خودمون ‫و حد و حدود خودمون رو...
‫کنترل کنیم.
‫تد چیانگ تو داستانش می‌گه: ‫«جهنم عدم حضور خداست.»
‫نیل فیسک عشق زندگیش رو از دست می‌ده.
‫آدم خوبی بود. رفته بهشت.
‫در نتیجه، فقط در صورتی که خودش هم بره بهشت،
‫می‌تونه دوباره عشقش رو حس کنه.
‫[«جهنم عدم حضور خداست.»]
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫ولی آدمی نیست که تو بهشت راهش بدن.
‫واسه همین باید راهی ‫برای رسیدن به رستگاری پیدا کنه.
‫عذر می‌خوام، ولی نه.
‫به نظرم کل داستانش خزعبله.
‫مخالفم.
‫به نظرم با این که اثری فانتزی بود، ‫به نکات عمیقی اشاره کرد.
‫یعنی چی؟
‫بی‌خیال، این چیزها که ‫ادبیات محسوب نمی‌شن.
‫منظورم این نیست که نباید تدریس بشن. ‫آمریکایی‌ها کلی آثار فانتزی می‌نویسن.
‫در این زمینه مخالفتی ندارم.
‫درسمون ‫«شمایل‌شکنان آمریکایی داستان کوتاه»ـه.
‫احتمالا مدیرشون دنبال ‫کسی تو مایه‌های همینگوی بود،
‫ولی من رو دقیقه نودی استخدام کردن.
‫نادیا، گفتی «خزعبله».
‫اوهوم، آره، همین‌طوره، ‫کلی هم بحث ایجاد کردم.
‫لطفا به من که آمریکایی‌ام ‫بگو خزعبل یعنی چی.
‫یعنی چرت و پرته، بیهوده است، ‫به درد نمی‌خوره.
‫استاد بودن حقه‌های خاصی داره، ‫یکیشون همینه:
‫- بیشتر توضیح بده. ‫- اگه دلیلش خودخواهانه باشه،
‫- رستگاری محسوب نمی‌شه. ‫- اگه کار خوبی بکنه، فرقی هم داره؟
‫منظور چیانگ از این قرار نیست ‫که برترین رستگاری انجام کارهای خوبه.
‫می‌گه همون عشقه.
‫اکثر حقه‌های استادیم، ‫همین یه حقه است...
‫که موقع هم‌نشینی با دختری ‫به نام الی یاد گرفتم.
‫کافیه عصبانیشون کرده و ولشون کنم. ‫خود نوجوان‌ها کل نظرات رو بیان می‌کنن.
‫آره، کلمه «عشق» قبلا معنای عمیق‌تری داشت.
‫مثلا تو کلی تمدن، دین ‫و کل ادبیات نقش داشته.
‫- اغراق می‌کنی. ‫- این دوتا یا تا آخر ترم همدیگه رو می‌کشن،
‫یا با همدیگه ازدواج می‌کنن.
‫جوری حرف می‌زنی که انگار تا حالا ‫عشق رو تجربه نکردی. پس از کجا می‌دونی؟
‫باشه، خیلی‌خب، بیاین فعلا بس کنیم ‫و بعدا صحبت کنیم.
‫همگی «قلب رازگو» رو بخونین...
‫و آماده باشین راجع به معنای عشق ‫از نظر پو بحث کنیم.
‫خب؟ امروز دیگه کاری نداریم.
‫- اِم، استاد مور. ‫- هنوز به این اسم عادت نکردم.
‫- سوالی داری؟ ‫- نه. ولی آره.
‫واسه چی همیشه آثار ‫امثال تد چیانگ رو بهمون می‌دین...
‫و با آثار مردان نسبتا نژادپرست ‫و دائم‌الخمری که رایجن، کاری ندارین؟
‫افرادی که آثار مهم رو برگزیده بودن، ‫اشتباه می‌کردن.
‫افرادی که آثار ‫اون نویسنده‌ها رو می‌دن تنبلن،
‫اینجا هم کلاس منه.
‫خیلی‌خب، شما رو دست‌کم گرفته بودم.
‫به خاطر لهجه‌امه، مگه نه؟ ‫عذر می‌خوام.
‫- استاد خوبی هستم‌ها. ‫- چی دستته؟
‫- آها، اِم... کتاب ریس مونتروزه. ‫- [مردی خوب در دنیایی بی‌رحم]
‫چیه؟ تو آمریکا مشهور نیست؟
‫خب، اینجا همه می‌خوان ‫نامزد شهرداری لندن بشه...
‫و در نهایت انگلیس رو از دست خودش نجات بده.
‫ولی گمون کنم انتظار ملت این‌قدر پایینه...
‫که اگه کسی کوچک‌ترین اشاره‌ای ‫به ظاهرسازی کنه،
‫به حضرت مسیحی پالتوپوش بدل می‌شه.
‫بخونینش. احتمالا خوشتون بیاد.
‫- بریتانیایی‌ها ادبی‌ترین افراد روی زمینن. ‫- [مردی خوب در دنیایی بی‌رحم]
‫اینجا واقعا مطالعه می‌کنن.
‫منظورم این نیست که صرفا کتاب رو «بخرن». ‫کلش رو مطالعه می‌کنن.
‫ضمنا، ببینین چقدر احترام قائله.
‫شاید شونه نداشته باشه، ‫ولی آیا صفحه‌ای رو تا می‌زنه؟
‫اگه لندن برزخ ‫و حومه شهر جهنم محسوب بشه،
‫شاید لندن جایی باشه ‫که بالاخره تجربه خوبی داشته باشم.
‫هنوز دلم برات تنگه مریان. ‫خیلی تنگه.
‫ولی انگار به شدت به چنین تعطیلاتی ‫تو اروپا نیاز داشتم.
‫خیلی مهمه که آفتابی نشم.
‫پول لازم داشتم، ولی معلوم شد ‫تدریس حال می‌ده...
‫و لندن هم بدک نیست.
‫شهری مملو از هنر، تئاتر و کتابه.
‫جاناتان!
‫هر از گاهی هم بی‌شعوری از راه می‌رسه.
‫- آمریکایی عزیزمون! ‫- همین آدم رو می‌گم.
‫- سلام استاد هاردینگ. ‫- لطفا مالکوم صدام کن.
‫خب، کی می‌ذاری بخش واقعی...
‫- شهرمون رو نشونت بدم؟ ‫- هیچ‌وقت.
‫- به زودی. ‫- آپارتمانت چطوره؟
‫خیلی خوبه، ممنون.
‫بعد از مصاحبه کاریم دیده بودمش. ‫ساعت دو بود و احتمالا مست بود.
‫- خیلی خوشحالم که حواست بهش هست. ‫- آره، باز هم خیلی سپاس‌گزارم، ممنون.
‫ای وای. راستش، گمون کنم باید برم سر کار.
‫آها، نه، نه، نه. برو، برو، برو. ‫ذهن جوانان رو بیدار کن و از این حرف‌ها.
‫می‌گن از مزایای کارمونه. ‫من که اصلا خبر ندارم.
‫شرط می‌بندم همین‌طوره.
‫- بعدا مشروب می‌خوریم. ‫- ترجیح می‌دم رنگ بخورم.
‫دانشگاه و محل سکونتم دو سر شهرن، ‫ولی از قدم زدن...
‫تو شهری چون لندن بدم نمیاد.
‫گمون کنم می‌شه گفت ‫موجب جوان موندنم می‌شه.
‫مطمئن نیستم نسل زد کی واقعا بالغ شدن، ‫ولی راستش، خوشم میاد.
‫هدف شهر همینه. ‫آدم رو مجبور می‌کنه واسه بقا تلاش کنه.
‫کل شهرهای بزرگ از جهاتی بنیادی،
‫عین همدیگه هستن.
‫ظاهرا هیپسترهای رواعصاب همه‌جای دنیا هستن،
‫افراد اجتماعی هم همه‌جا هستن.
‫ضمنا، مشروب خوردن رو زود شروع می‌کنن. ‫میخانه رفتن و آخرهفته‌ها براشون مقدسه.
‫اولین بار که محله‌ام رو دیدم، ‫با خودم گفتم:
‫وارد یکی از فیلم‌های هیو گرانت شدم.
‫اشتباه برداشت نکنین، ‫عین عاشقانه «ناتینگ هیل» یا دقیق‌تر بگم،
‫«کنزیگتون جنوبی» نیست، ‫ولی باید قبول کنم انرژی قشنگی داره.
‫ساکته. خیلی‌خب، خواب‌آوره.
‫خیلی هم خوبه.
‫حتی حرف نداره.
‫موقع قدم زدن تو لندن، کلی فرصت داشتم ‫که به مریان فکر کنم.
‫به قول شاعری:
‫«شکست عشقی بهترین استاد آدم است ‫و در این صورت...»
‫«ممنونم که عاقلم ساختی.»
‫فقط می‌تونم بگم دیگه تکرار نمی‌شه.
‫عشق بی عشق.
‫آدم بی آدم.
‫فقط کتاب.
‫عاشق اینجام.
‫مسحورکننده است، خودش کتابخونه داره،
‫هر گوشه خونه شومینه داره.
‫بی‌احترامی نباشه، ولی چنین خونه‌ای ‫اصلا تو ویلیامزبرگ پیدا نمی‌شه.
‫ولی وقایع اون‌طرف کوچه ‫که از پنجره پشتیم رخ می‌ده...
‫نظرم رو بیش از همه جلب کرده.
‫گمون نکنم مالکوم موقع پیشنهاد این آپارتمان، ‫از چشم‌اندازش خبر داشته بوده باشه.
‫صفت فنی چنین آدمی «هیولای مهمانی»ـه.
‫اون یکی کیه؟
‫دوست‌دخترشه؟
‫چه‌جور زنی...؟ نه. نه.
‫علاقه‌ای ندارم.
‫آدم بی آدم، علاقه‌ای ندارم.
‫شخصی به نام مونی می‌گفت: ‫«سیرک من نیست، میمون‌هاش هم مال من نیستن.»
‫نمی‌خوام بدونم.
‫بهترین راه دخالت نکردن تو کار ملت...
‫از این قراره که از کارشون باخبر باشی.
‫اکثر مواقع کار می‌کنه.
‫خودش اکثر مواقع آهنگ می‌زنه.
‫مالکوم عین پدر و پدربزرگش، ‫تو مدارس و دانشگاه‌های مناسبی درس خونده.
‫اصلا لزومی نداره کار کنه،
‫ولی از تدریس خوشش میاد،
‫این‌جوری احترامی براش قائل می‌شن ‫و تعداد کمتری فرض می‌کنن...
‫چون از چند نسل پیش ثروتمند بودن ‫و خانوادگی ازدواج کردن، زیاد باهوش نیست.
‫متأسفانه، از نظر اکثر اساتید، ‫آدم موقشنگ و دلربایی بیش نیست.
‫البته طبق شایعات، تو تخت‌خواب ‫خیلی خوب عمل می‌کنه و بهتر از سطح متوسط...
‫می‌دونین چیه؟ ‫کلاسم تو کتابخونه برگزار می‌شه.
‫چه بخوام، چه نخوام، ‫همه‌چی رو می‌شنوم.
‫خب، دختره کیه؟
‫کیت گالوینه.
‫کیت اطلاعات اندکی به اشتراک می‌ذاره.
‫فعالیت اینترنتیش صرفا کاریه.
‫نمایشگاه داره، عاشق هنره، ‫اصلا ازدواج نکرده، ظاهرا دختر گرتا گالوینه،
‫مادرش تو دهه نود مدلی رها بوده ‫و الان تو ایبیزا متخصص مد عرفانیه.
‫اگه بخوام حدس بزنم، ‫دقیقا برعکس مامان هیپیش بزرگ شده.
‫حواسش جمعه، بلندپروازه ‫و اخلاقیات کاری مثبت آمریکایی داره.
‫کل اطلاعاتی که از مالکوم ‫و کیت به دست آوردم،
‫نشون می‌ده حق با منه.
‫لزومی نداره بشناسمشون.
‫وقتی هم مالکوم می‌ره سیاه‌مست کنه، ‫درست حدس زدین، خودش همچنان کار می‌کنه.
‫واسه چی این‌قدر تمرکز کرده؟
‫خیلی‌خب، گمون نکنم دیگه مشغول مطالعه ‫«آرت نیوز دیلی» باشه.
‫سلام.
‫یعنی مالکوم رضایتش رو جلب نمی‌کنه یا...؟ ‫نه، تماشا نمی‌کنم.
‫چرا دنیا مدام چنین کاری باهام می‌کنه؟
‫درگیر نمی‌شم.
‫قبلا هم زنانی رو دیدم ‫که رضایت جنسی ندارن...
‫و یادشون می‌ره پرده رو بکشن.
‫تحقیق می‌کنم تا طرز کارشون رو یاد بگیرم ‫و بتونم از سیرکشون دوری کنم.
‫هیچی جلوی تعطیلات اروپاییم رو نمی‌گیره.
‫ولی واقعا دلم تنگ شده ‫که کسی رو داشته باشم.
‫کسی رو داشته باشم ‫که به تماشا کرده بیرزه.
‫معمایی داشته باشم ‫که به حل کردنش بیرزه.
‫تو رو داشته باشم.
‫ولی تو با دلتنگی برنمی‌گردی.
‫خیال می‌کردم چنین سفر دور و درازی ‫به دردی بخوره.
‫چندین هفته و چندین ماه ‫کل فرانسه رو گشتم.
‫به خاطر تو چنین کاری کردم.
‫به کل هنرمندان پاریس سر زدم.
‫بارها همه‌شون رو دیدم.
‫مدام حس می‌کردم...
‫همین الان از اونجا رفتی.
‫چندین هفته گذشت.
‫اصلا دست نکشیدم.
‫می‌دونستم چیزی نمونده پیدات کنم...
‫و سرنوشت بهم جایزه داد.
‫- اجازه هست؟ ‫- آره، معلومه.
‫عاشق این هنرمندم.
‫آثار دیگه‌ای ازش ندارین؟ ‫یا مثلا ایمیلش رو ندارین؟
‫چرا، ایمیلش رو دارم.
‫بذارین ببینم.
‫شاید جواب دادنش مدتی طول بکشه.
‫رفته لندن که از نمایشگاه هنری ‫«آکانتوس» بازدید کنه.
‫نمایشگاه هنری.
‫لندن.
‫فهمیده بودم کجا پیدات کنم.
‫«تو» ‫[فصل چهارم، قسمت یکم]
‫برو در خودت بذار مالکوم.
‫مطمئنم خیلی خوشت میاد، ‫چون خیلی خودشیفته‌ای.
‫کیت، برگرد!
‫دیدی؟ خیال می‌کردی خودمون مشکلاتی داریم.
‫یعنی... نه.
‫بهش فکر نمی‌کنم.
‫صرفا جهت شفاف‌سازی می‌گم،
‫اگه مسیر خونه جفتتون یکسان باشه، ‫تعقیب محسوب نمی‌شه.
‫ضمنا...
‫به نظر نمیاد مهربون باشن.
‫کیفش رو بگیر!
‫امکان نداره. ‫نباید دخالت کنم.
‫ولم کنین! ولم کنین! ‫کمک کنین! کمک کنین!
‫ای بابا. سیرک من نیست، ‫میمون‌هاش هم مال من نیستن.
‫سیرک من نیست، ‫میمون‌هاش هم مال من نیستن.
‫ولم کنین!
‫وای خدایا.
‫بریم! به درک!
‫- حالت خوبه؟ ‫- خیلی از اون ساعت متنفر بودم.
‫لابد حالش خوبه.
‫احتمالا بهتر باشه گزارش بدم ‫که برنگردن و به دانشجویی حمله نکنن.
‫گه بزنن به زندگیم!
‫حضور پلیس به ضررم تموم می‌شه.
‫عذر می‌خوام، جو کمی سنگین می‌شه.
‫چیه؟ بگو دیگه.
‫احیانا می‌شه اسم من رو نیاری؟
‫ویزای کاریم تثبیت نشده.
‫ای بابا. مجبور بودم چنین کاری بکنم، مگه نه؟
‫مجبور بودم نجاتش بدم.
‫اصرار کرد من رو برسونه خونه، ‫جو سنگین نبود.
‫کمی از هم تعریف کردیم ‫و خودم رو جاناتان مور معرفی کردم.
‫هنوز نمی‌دونم به پلیس‌ها گفت ‫من هم حضور داشتم یا نه.
‫امشب من رو به خودم آورد.
‫از این به بعد، تحت هیچ شرایطی ‫آفتابی نمی‌شم.
‫مهم‌تر از همه، از جفتشون دوری می‌کنم.
‫سلام جان کوچولو.
‫می‌شه جان کوچولو صدات کنم؟
‫عین وقتی می‌مونه که گربه‌ها می‌فهمن ‫آدم حساسیت داره و می‌پرن بغلش.
‫ای خدا.
‫آپارتمانمون قشنگ از اینجا معلومه.
‫چشم‌چرانی می‌کنی جان کوچولو؟
‫اصلا با دوست‌دخترم ‫خودارضایی نکنی‌ها، فهمیدی؟
‫با هیچ‌کدومشون خودارضایی نکن.
‫آره، هنوز هم از طرف متنفرم.
‫بابت کمکت به کیت ممنونم.
‫قبلا اگه تو لندن ‫سرمون تو کار خودمون می‌بود،
‫دردسری پیش نمی‌اومد.
‫الان دیگه اون عوضی‌ها ‫همه‌جا پخش شدن.
‫دلم واسه افرادی که از سر ناچاری ‫مجبور می‌شن چنین کاری کنن، می‌سوزه.
‫از سر ناچاری؟
‫منظورت اینه که از بدو تولد عوضی‌ان.
‫امثال ما رو هدف قرار می‌دن، ‫آخه می‌دونن کسی...
‫یه حسی بهم می‌گه می‌خواد توضیح بده ‫واسه چی ثروتمندان قربانیان واقعی دنیان.
‫... از ثروتمندان متنفرن.
‫قربانیان واقعی دنیا خودمونیم.
‫راستش، خانواده من در واقع سلطنتی‌ان.
‫یعنی تقریبا سلطنتی‌ان.
‫گمون کنم خواست فروتنانه فخر بفروشه؟
‫ما این کشور رو ساختیم، ‫اون‌وقت چه شکلی ازمون تشکر می‌کنن؟
‫آها، آره. واقعا به دستت می‌خوره ‫چیزی ساخته باشی.
‫ولی دیگه از رعیت‌ها نگیم.
‫دوست عزیزم، آدام پرات، ‫اخیرا «ساندری هاوس» رو افتتاح کرده.
‫به شدت نخبه‌گرایانه است، ‫کل حضار به شدت باهوشن...
‫و متصدی بارش یه پا جادوگره.
‫امشب باهامون میای.
‫- اِم، نه، باید کلی مطالعه کـ.... ‫- نه، نه، نه. درخواست نکردم.
‫تو جون کیت رو نجات دادی.
‫دارم جبرانش می‌کنم.
‫نیم‌ساعت دیگه حرکت می‌کنیم.
‫خب، همچنان خیلی عالی ‫از این افراد دوری می‌کنم.
‫«ساندری هاوس» آدام پرات ‫خاص‌ترین کلاب سوهوئه.
‫مخفیگاه ثروتمندان و خوش‌بختان لندنه.
‫لطفا عکس نگیرین.
‫این همه بند و بساط واسه چیه؟
‫- مال؟ کیت! ‫- اینجاییم!
‫وای خدایا، چقدر خوشگل شدی.
‫کور شدم. هلاک شدم.
‫فیبی هستن، بانو بورهال‌لکسورث هستن.
‫خودم می‌دونم.
‫مسلما قبل از اومدن ‫تحقیق کرده بودم.
‫بانو فیبی. مشهورترین دوست کیته.
‫به شدت اشرافیه،
‫بلوند خوش‌رنگیه...
‫و همزمان با دو تن از کاپیتان‌های ‫تیم‌های لیگ برتر...
‫رابطه داشته.
‫از پونزده سالگیش، کل اشتباهات...
‫و موم انداختن‌هاش رو ‫تو مجلات زرد ثبت کرده بودن.
‫با این حال، همیشه ‫خیلی مهربون و ناز جلوه می‌کنه.
‫واقعا ممکنه همین‌طور باشه؟
‫این بچه شبگردان هندی غمگین کیه؟
‫بیا فیبی، بیا تا نخوردنت، بریم تو.
‫- چه قشنگ. ‫- فیبی!
‫وای خدایا! تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫پس عضویت سالانه بیست و پنج هزار پوندی ‫چنین نتیجه‌ای داره.
‫خوشگل‌ها، خوش‌تیپ‌ها و لوس‌ها ‫لباس خز واقعی می‌پوشن...
‫تا زیر نورپردازی مناسب «اینستاگرام» ‫مشروب بخورن.
‫اینجا حتی بوی ثروت می‌ده.
‫اگه اینجا رو بمباران کنن،
‫ده درصد از تولید ناخالص داخلی ‫بریتانیا کاسته می‌شه،
‫وی شاید بیرزه.
‫- جاناتان! ‫- بازی رو شروع کنیم.
‫از کدومشون بیش از همه متنفر می‌شم؟
‫عزیزم، ایشون جاناتان موره. ‫آمریکاییه.
‫- خوش‌وقتم. ‫- سلام.
‫بلسینگ شاهدختی اهل نیجریه است.
‫بلسینگ بوسده.
‫کلی شاهدخت تو «ساندری هاوس» هست.
‫تو کار فناوریه. ظاهرا کل ‫برنامه‌های کسب‌وکارش...
‫حول محور کلاه‌برداری هرمی می‌چرخه.
‫به علاوه، افاده‌ای هم هست.
‫شرمنده، ولی شرمنده نیستم که پریدم وسط. ‫از این طرف.
‫عه، خوبه، قراره باز هم ‫با ملت آشنا بشم.
‫نسبت به هنر چه حسی داری جان کوچولو؟
‫خوشم میاد.
‫خب، پس ایشون سایمون سوئه.
‫مطمئنم رکوردشکنی سایمون سو ‫در زمینه فروش آثار هنری...
‫هیچ ربطی به میلیاردر بودن باباش نداره.
‫سایمون به شدت سعی می‌کنه ‫هنرمندی عذاب‌دیده جلوه کنه،
‫انگار به عمرش دردی بدتر ‫از برش با کاغذ رو هم تجربه کرده...
‫که اون رو هم سریع ‫با پول بابا جونش بانداژ کرده.
‫سایمون، ایشون جاناتان موره.
‫من دوستان زیادی دارم.
‫وقتی یکیشون از دنیا رفت برگردین.
‫- آخ. ‫- سایمون جانم،
‫بی‌شعور نباش.
‫ایشون سوفی، خواهر سایمونه.
‫سوفی سو.
‫هرچیزی که پوشیده و به خودش وصل کرده رو ‫حامیان مالی تأمین کردن.
‫این‌قدر طماعه که می‌شه گفت ‫تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫سوفی دانشجوی آکسفورد بوده، ‫بعدش تو هاروارد حقوق خونده،
‫ولی وقتی داشت تو میکونوس ‫واسه آزمون وکالت می‌خوند،
‫متوجه شد کار کردن با لایک و فالوئر جمع کردن ‫این‌قدر مطالعه لازم نداره.
‫سوفی اینفلوئنسر موفقیه...
‫و با بیکینی عکس می‌ذاره...
‫تا منبع الهام عوام چاق و فقیر باشه.
‫بی‌رحم، کاپیتالیست و توهم‌انگیزه.
‫می‌شه گفت جامعه‌ستیزه.
‫چیه؟
‫طرفدارتم عزیز دلم.
‫- برو بمیر مالکوم. ‫- از همدیگه خوششون نمیاد.
‫خیلی خوش‌وقتم...
‫جاناتان هستم. ‫من هم از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫عه...
‫- آمریکایی هستی؟ ‫- مواظب باش.
‫همه‌شون تفنگ دارن.
‫کاش داشتم.
‫حقایقی راجع به مالکوم کشف کردم.
‫عین ماهی مشروب می‌خوره، عاشق صدای خودشه، ‫دوستان زیادی داره که همه‌شون افتضاحن.
‫یه سری نامزد دیگه هم تو مسابقه...
‫برترین بی‌شعور لندن حضور دارن.
‫رولد واکر برتون.
‫بیشتر به خاطر کشتی‌هاش، ‫سکس‌های یه‌شبه‌اش...
‫و به قول بقیه، ‫«کلکسیون چاقوی خطرناکش»، می‌شناسنش.
‫جما گراهام‌گرین تونست در حین ‫بالا رفتن یه شات «پاترون»،
‫آمریکایی‌ها، ترنس‌ها، ‫فقرا و یهودیان رو...
‫تحقیر کرده و بی‌اعتبار کنه.
‫فامیلی کانی رو یادم رفت، ‫صرفا بهم گفتن روانیه و کلی اسب داره.
‫گمون نکنم هیچ‌کدومشون ‫از همدیگه خوششون بیاد.
‫انگار به خاطر ثروت زیادشون ‫مجبورن عضو این کلاب باشن.
‫الان جوایزمون رو میارم.
‫حالا که مالکوم رفت مواد جور کنه، ‫می‌تونم یه لحظه راحت باشم.
‫- جاناتان؟ ‫- شاید هم نتونم.
‫این حیوان وحشی آدامه، دوست‌پسرمه.
‫احتمالا باهاش ازدواج کنم. ‫ولی هیئت منصفه هنوز تصمیم نگرفته.
‫نگران نباش. خودم به هیئت منصفه رشوه می‌دم.
‫آمریکاییه.
‫ببینم می‌تونی با بریتانیایی‌ها ‫رقابت کنی یا نه.
‫آدام پرات صاحب «ساندری هاوس»ـه.
‫همه‌اش رو با پول بابا جونش به دست آورده.
‫بچه مایه‌داری که درکی از کار واقعی نداره ‫این چیزها رو ساخته...
‫که بچه مایه‌دارهایی عین خودش رو ‫تحت تأثیر قرار بده.
‫راستی، جاناتان مور همکار ماله ‫و استاد ادبیاته. آمریکایی هم هست!
‫عجب. مور. ‫مور، خانواده‌ات اهل کجان؟
‫اهل همه‌جان.
‫عاشق لباس‌های آماده‌ات شدم.
‫- چه رمزارزی معامله می‌کنی؟ ‫- به‌به. یکیشون برنده شد.
‫نه، وایستا، صبر کن. ‫بذار خودم حدس بزنم.
‫نه، الان شرط‌بندی می‌کنین.
‫دفعه قبل سر سایز پای طرف ‫خونه‌ات رو مراکش رو از دست دادی.
‫بیا عزیز دلم، بیا معاشرت کنیم.
‫باید برم معاشرت کنم، ‫ولی برمی‌گردم جاناتان.
‫عاشق سخنان شیرین هم‌میهنانم هستم.
‫عجله نکن. می‌شه دیگه یواشکی برم؟
‫- عه، عه، خودم پنج دقیقه دیگه می‌برمت. ‫- وای، خاک بر سرم.
‫اصلا نمی‌شه تاکسی گرفت. بیا.
‫آب بخور.
‫کاملا مشخص بود که یه ساعت بعد...
‫دارم گوشه‌ای مشروب می‌خورم ‫و منتظر مالکوم عوضی‌ام.
‫مگه چی شده که این‌قدر خنده‌داره؟
‫ریس مونتروز.
‫همه می‌خوان نامزد شهرداری لندن بشه.
‫واسه چی اومده اینجا؟
‫کتاب خوبیه.
‫وای نه. صدام مست جلوه می‌کنه.
‫پس تازه اومدی.
‫مال همیشه شما رو زیر بال و پرش می‌گیره، ‫از وقتی تو خوابگاه بودیم...
‫درسته، آکسفورد بودین. ‫همه‌تون همدانشگاهی بودین.
‫موضوع کتابش به دنیا اومدن ‫تو خانواده‌ای فقیره،
‫مادر مجردی بی‌ثبات بزرگش کرده...
‫که متأسفانه خیلی باهاش ‫همذات‌پنداری می‌کنم،
‫خیلی داغون بود، بعدش فهمید پسر دوکیه،
‫به خودش رسید، ‫رفت آکسفورد...
‫و راستش، یکی از بهترین شرح حال‌هایی رو ‫که به عمرم خوندم، تألیف کرد.
‫واقعا کار جالبیه.
‫آدم سی سال داستان زندگیش رو ‫به کسی نمی‌گه، ولی بعدش می‌نویسدش...
‫و یهو همه از تک‌تک شرم‌هاش باخبر می‌شن.
‫شاید برات مهم نباشه، ‫ولی کتابت به نظر من فرومایه نیست.
‫عجب...
‫پس تو هم دوران کودکی بدی داشتی؟
‫که این‌طور.
‫واقعا دوران کودکی بدی داشتی.
‫خیلی خوش‌وقتم همرزم عزیزم.
‫آدمی که قبلا بی‌پول بوده ‫و به پول می‌رسه،
‫اصلا احساس پولدار بودن نمی‌کنه.
‫- کل افرادی که همیشه پولدار بودن هم... ‫- گونه دیگه‌ای هستن.
‫احسنت.
‫راستش، هنوز ازش متنفر نشدم.
‫دنیا داره می‌سوزه و واسه خودشون می‌رقصن.
‫حتی نمی‌فهمن دنیا داره می‌سوزه.
‫واسه چی باید بفهمن؟
‫آب و هوای خودشون مناسبه.
‫اولین مکالمه واقعی‌ایه که امشب داشتم.
‫با این اوصاف، دارم می‌رم برلین ‫که تو برنامه‌ای صبحگاهی راجع به...
‫نامزد شدن یا نشدنم واسه شهرداری ‫به شدت تواضع به خرج بدم.
‫من که بهت رأی می‌دم.
‫می‌بینمت جاناتان.
‫خب، باز هم تو لونه بی‌شعورها تنها شدم.
‫خیلی‌خب، دیگه منتظر مالکوم نمی‌مونم. ‫وقتشه که برم.
‫عه، خیلی‌خب. خیال نمی‌کردم ‫این‌قدر مست باشم.
‫جاناتان. برو بالا!
‫- باید بری بالا. ‫- ولم کنین دیگه.
‫وای نه. چی بود؟
‫ابسنت بود عزیزم.
‫به زودی کاغذ دیواری ‫باهات صحبت می‌کنه عزیز دلم.
‫- خب، بگو ببینم جاناتان. ‫- واسه چی اومدی اینجا؟
‫- ای وای. ‫- کسی رو کشتی؟
‫همیشه تشخیص می‌دم.
‫فامیلم یکی رو کشته بود. ‫مسلما تصادفی بود.
‫بی‌خانمانی بیش نبود. ای خدا، ‫اگه الان کشته بودش، طردش می‌کردن.
‫- عذر می‌خوام. ‫- یا نکنه کسی اذیتت کرده؟
‫زنی اذیتت کرده؟ همین‌طوره؟
‫قلبت رو شکسته؟
‫واقعا قلبم رو شکستی مریان؟
‫وقتی دنبالت تا نمایشگاه هنری لندن اومدم، ‫حضورت رو حس می‌کردم مریان.
‫عوض شده بودی. ‫دیگه از کتابدار رسمی مادری لیندا خبری نبود.
‫ولی خودت بودی.
‫یادم باشه که دیگه اصلا ابسنت نخورم.
‫خب، جان کوچولو واسه چی ‫این‌قدر داغون شده، هوم؟
‫دلقک مجللشون من رو جان کوچولو خطاب می‌کنه.
‫همه خیال می‌کنن به خاطر عشقه.
‫خب، خودت ولش کردی...
‫- یا خودش رفت؟ ‫- چه فرقی می‌کنه؟
‫زنی رو تا پاریس دنبال کردم.
‫عاشقانه‌ترین شهر دنیاست.
‫بعدش هم دلم رو شکست.
‫- پس نیمه گمشده‌ات نبود. ‫- رابطه‌مون حرف نداشت.
‫همسر سابقم چیزهایی ازم بهش گفت.
‫درد اصلی این دهه همینه.
‫زنان حرف همدیگه رو باور می‌کنن،
‫انگار خودشون خیانت و سکس نمی‌کنن.
‫- بیشتر از ما می‌کنن. ‫- چنین آدمی نبود.
‫بذار مسئله‌ای رو دوستانه بهت بگم.
‫الان که اینجا نشستی ‫و درگیر عشق...
‫فاحشه‌ای بی‌ارزشی که اصلا براش مهم نبودی،
‫داری آبروی خودت رو می‌بری.
‫همین الان سوار کیر نفر بعدی شده، ‫پس بی‌خیالش شو.
‫دردت رو با سکس درمان کن. ‫تو سوهو کلی فاحشه داریم.
‫اگه می‌تونستم تکون بخورم، ‫طرف رو می‌کشتم.
‫عزیز دلم، باید باز هم ابسنت بخوری.
‫وای نه، نه، نه. بهش نده. ‫این‌جوری نابودش می‌کنی.
‫اگه تو نباشی که چیزی مهم نیست.
‫وای...
‫اصلا خوب نیست.
‫- بهت گفته تقریبا سلطنتی‌ان؟ ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫چطوری اومدم اینجا؟
‫داره چی می‌گه؟
‫... با جفت خواهران میدلتون رابطه داشته. ‫مالکوم دروغگوئه.
‫ببخشید.
‫من رو از این سفر خلاص کنین.
‫اشکش رو درآوردم؟ چیکار کردم؟
‫انگار تو جهنمم. گوشیم کجاست؟
‫- خاک بر سرم. ‫- وقتشه ببرمش خونه.
‫خب، حداقل رسیدم خونه.
‫می‌بینی تلاش در راه فراموش کردنت ‫چه بلایی سرم آورده مریان؟
‫این دیگه کت کیه؟
‫آروم باش. ‫وقتشه ببرمش خونه.
‫مبل، مبل، مبل.
‫مالکوم من رو رسوند خونه.
‫لازمه ازش تشکر کنم؟
‫نه، شاید اگه بی‌ادبانه برخورد کنم، ‫اون زن‌ستیز معتاد بذاره به حال خودم باشم.
‫روز جدیدی آغاز شد. ‫دیگه دیوانگی نمی‌کنم.
‫دوباره همه‌چی آروم شد.
‫مالکومه.
‫یعنی از بدو تولد کثافتن.
‫اینجا نشستی و درگیر عشق ‫فاحشه‌ای ناچیزی.
‫وایستا ببینم. یعنی من...؟
‫من از این جریانات فرار کرده بودم.
‫دیگه نمی‌خواستم چاقویی دستم بگیرم.
‫داشت خیلی ازت بد می‌گفت.
‫جای تو عصبانی شده بودم.
‫همین به طریقی شرایط رو وخیم‌تر می‌کنه.
‫مالکوم توییت کرده بود رفته برمودا، ‫چقدر هم که رفت.
‫این دیگه...؟
‫انگشت طرف رو کجا می‌ذارم؟
‫به این زودی گزارش مفقودیش رو ثبت کرد؟
‫نه. حتما اومدن بابت خفت‌گیریه ‫استشهادیه پر کنن.
‫داره از من بهشون می‌گه.
‫همین الان‌هاست که در خونه‌ام رو بزنن ‫و قالی مشکوکی اندازه انسان پیدا کنن.
‫ممکنه موقع حمل قالی مذکور ‫باهاشون برخورد کنم.
‫نقشه جدیدی می‌ریزم، باید بجنبم.
‫ای وای، چقدر سنگینه.
‫ریدم تو این قالی کوفتی.
‫ریدم تو زندگیم.
‫استاد مطالعات کلاسیک بهم گفته بود ‫می‌تونم ماشینش رو در مواقع ضروری بردارم.
‫خیلی‌خب.
‫تا تاریکی هوا فرصت دارم ‫بفهمم باید چیکارش کنم...
‫و ذهنم رو آماده کنم ‫که خلاف جهت برونم.
‫وقتی نگاهم کرده بودی، ‫چنین آدمی رو دیده بودی مریان؟
‫- نمی‌خواستم درست فرض کرده باشی. ‫- ببخشید.
‫مریان!
‫می‌شه لطفا صحبت کنیم؟
‫بس کن.
‫- نمی‌خوام بلایی سرت بیارم. ‫- درست می‌گی، نمیاری.
‫باهاش حمله می‌کنم‌ها.
‫ببخشید.
‫خیال می‌کردم از دیدنم خوشحال می‌شی.
‫خیال می‌کردم عاشقمی.
‫بودم.
‫خب، من همین‌جام.
‫- خودم هم می‌دونم کلی اتفاق افتاده... ‫- نه.
‫نه.
‫ژولیت پاریسه.
‫پیش دوستشه.
‫منتظره فردا برم خونه.
‫اگه بتونم برم خونه پیش دخترم...؟
‫واسه چی چنین سوالی ازم می‌پرسی؟
‫تو رایان رو کشته بودی!
‫اون بچه‌ات رو برده بود!
‫همسرت رو هم کشتی؟!
‫اگه الان اینجا وایستادی، ‫عشق تو رو نکشته.
‫خودت کشتیش، مگه نه؟
‫بهم بگو افراد دیگه‌ای رو نکشتی.
‫وای خدایا.
‫وانمود می‌کنی این‌طور نیست.
‫انگار آدم خوبی هستی ‫که کار بدی کردی.
‫تو قاتلی جو.
‫اشتباه برداشت کردی.
‫کاش. کاش کرده بودم، ولی...
‫می‌دونی چیه؟ بهت ثابت می‌کنم.
‫خداحافظ مریان.
‫خیلی با ترس نگاهم می‌کردی.
‫طاقتش رو نداشتم.
‫گذاشتم بری که بهت ثابت کنم ‫من چنین آدمی نیستم.
‫اصلا حاضر نیستم بلایی سرت بیارم.
‫صرفا غریبه‌ای تو مملکتی غریبم...
‫و دنبال جایی می‌گردم ‫که مالکوم رو سربه‌نیست کنم.
‫ظاهرا کارخانه چوب‌بری مناسب باشه. ‫امیدوارم تعطیل باشه.
‫اگه با جسد این آدم حراف مچم رو بگیرن، ‫به سزای اعمالم می‌رسم.
‫خوش‌بختانه، اکثر ابزار کارگاه‌های اینجا...
‫هم عین ایالات متحده است.
‫آره، یکی به پاتنوم زدن.
‫الان دارم یواشکی می‌رم میخانه ‫که نیمه دوم رو تماشا کنم.
‫[مسابقه فوتبال پاتنوم]
‫[یک هیچ به نفع فیلرتون]
‫ظاهرا به اندازه یه نیمه فوتبال اروپایی ‫فرصت دارم تمومش کنم.
‫آره، خودم می‌دونم ‫اینجا همون فوتبال عادی محسوب می‌شه.
‫عجب شاهزاده آلبرتی. دروغ نمی‌گفت ‫که تقریبا سلطنتی محسوب می‌شن.
‫خیال می‌کردم چنین کاری رو علاوه بر ‫چرخ‌گوشت و فر پشت‌سر گذاشتم.
‫گل!
‫قصد نداشتم شهر رو در حین ‫چرخیدن تو لندن بزرگ و انداختن قطعات جسدی...
‫تو رود تیمز، تماشا کنم.
‫چقدر هم که جاناتان بهتر عمل کرد.
‫البته خودم قصد نداشتم ‫بعد از ول کردنت...
‫جاناتان بشم.
‫صرفا قصد داشتم اندوهم رو غرق کرده ‫و گورم رو از لندن گم کنم.
‫جو کوئین گلدبرگ.
‫خیال می‌کردم، چه بدونم...
‫مرده باشی؟
‫ولی بعدش گذشته‌ام گریبانم رو گرفت.
‫الیوت تاننبرگ هستم.
‫صاحب‌کارم، ری کوئین رو ‫که پدرزن سابقته، می‌شناسی.
‫یعنی اومدی من رو برگردونی؟
‫نه، اومدم بکشمت.
‫ممنون.
‫آره، امروز کلی کار داشتم.
‫بعدش الیوت غافلگیرم کرد.
‫اگه راستش رو بخوای...
‫خسته‌ام.
‫ترجیح می‌دم...
‫کلا تموم بشه، متوجهی؟
‫نمی‌خوام دیگه بلایی سر کسی بیارم.
‫حتی سر تو هم نمیارم.
‫- عجب. ‫- اوهوم.
‫ولی چنین کاری پیچیده می‌شه.
‫- از چه نظر؟ ‫- هزینه‌اش بیش از دستمزد ری درمیاد.
‫مثلا کل حساب لاو لازم می‌شه.
‫احتمالا از حسابش خبر نداشته باشی.
‫حتما کاملا تصادفی بوده ‫که موقع جزغاله شدنت...
‫حسابش کلا خالی شده بود.
‫پس اخاذی می‌کنی؟
‫می‌شه گفت دارم به شکل تحقیرآمیزی ‫بهت پیشنهاد کمک می‌دم.
‫این مال توئه.
‫جاناتان بهت میاد.
‫آدم خوبیه، دانشجوی کلمبیا بوده، ‫اعتبار بانکیش خوبه، ویزای کاری هم داره.
‫احتمالا بتونی هر شغلی به دست بیاری.
‫کافیه آفتابی نشی ‫و دردسر درست نکنی.
‫کافیه ناپدید بشی.
‫جاناتان باشی.
‫من به ری اطمینان می‌دم مردی ‫و بعدش گورم رو در افق گم می‌کنم.
‫شاید تو هم با جاناتان فرصت پیدا کنی ‫تصمیمات متفاوتی بگیری.
‫مسئله دیگه‌ای هم هست، ‫مریان بلامی که تعقیبش می‌کنی...
‫خبر داره زنده‌ای.
‫خب، ببین.
‫سوار قطار ساعت هشت صبح ‫به مقصد پاریس می‌شه.
‫- اگه جلوش رو نگیری، می‌ره. ‫- ولی خودت الان گفته بودی...
‫فرصت پیدا می‌کنم ‫تصمیمات متفاوتی بگیرم.
‫هیچ‌کدوممون نمی‌خوایم ‫بلایی سر کسی بیاریم.
‫درسته.
‫خب...
‫برو اونجا، ترتیبش رو بده ‫و بعدش جاناتان مور بشو.
‫تموم که شد، بهم پیام بده.
‫من هم تو شهری غریب تنها بودم.
‫خودم و قلب شکسته‌ام تنها بودیم.
‫نمی‌دونم موقع کشتن مالکوم ‫چه فکری تو سرم بود.
‫همه‌چی برگشت.
‫فقط می‌دونم شکست خوردم.
‫حق با تو بود مریان.
‫سلام. گمون کنم این مال آدام پرات باشه.
‫- باشه. می‌ذارم که بردارنش. ‫- باشه. ممنون.
‫سلام. سلام. به این زودی از برلین برگشتی.
‫الان دیگه اومدی اروپا جاناتان.
‫می‌تونی سه ساعته هرجایی بری.
‫دیشب چطور پیش رفت؟
‫آها...
‫یه مشت حیوان عاشق مهمونی‌ان.
‫معمولا اوضاع از کنترل خارج می‌شه.
‫من اگه جات بودم و گندی زده بودم، ‫خودم رو مقصر نمی‌دونستم.
‫راستش، روزی که تصمیم گرفتی ‫بری آکسفورد،
‫گفته بودی از نو زاده شده بودی.
‫اکثر مردم به بخشی از کتابم که خودم...
‫بابت دعوا تو بار زندانی شده بودم ‫و مامانم از دنیا رفت اشاره می‌کنن.
‫نوشته بودی: «شکست عشقی همیشه کاتالیزور ‫ایجاد مسیر جدیدیه.»
‫مسیر جدید تو هم همینه؟
‫قرار بود باشه.
‫راستش، بدجوری نیاز دارم باشه.
‫ولی گند زدی.
‫آره، بدجوری گند زدم.
‫اگه بهت بگم اون بخش کتابم دروغه، ‫حالت بهتر می‌شه؟
‫یه بار تو زندان به چنین درکی رسیده بودم.
‫مدام عین سابق می‌شدم، سیاه‌مست می‌شدم ‫و باز هم مشتم رو نثار ملت می‌کردم.
‫در دفاع از خودم بگم ‫که اگه اون شکلی می‌نوشتم،
‫بی‌جهت زیاده‌گویی کرده بودم.
‫حسی راجع بهت بهم دست داده.
‫چه حسی دست داده؟
‫جدا از شوخی،
‫حدس می‌زنم واقعا زندگی جهنم‌واری داشتی.
‫هر کسی از زندگی تو ‫جون سالم به در نمی‌برد.
‫تقریبا درست گفتم؟
‫- آره. ‫- پس می‌شه گفت بدجوری آسیب دیدی.
‫در نتیجه، می‌تونی واقعا ‫به بقیه آسیب برسونی.
‫حس می‌کنم الان باید ‫موضع دفاعی بگیرم، ولی...
‫نمی‌گیرم.
‫من کی باشم که بخوام قضاوتت کنم؟
‫خیلی‌خب. حالا چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌تونم هیچ‌کدوم از اعمالم رو از بین ببرم، ‫واسه همین الان صرفا سعی می‌کنم...
‫از این به بعد کمی کار خوب بکنم، ‫صرفا یه کاری بکنم...
‫که شامل محافظت از عزیزانم می‌شه...
‫و می‌خوام واقعا واسه لندن کار مفیدی بکنم.
‫یعنی به نظرت امکانش هست؟
‫امکان رستگاری هست؟
‫به نظرم هست.
‫ولی آدم باید مصمم باشه ‫که اصلا از خودش فرار نکنه.
‫تحت هر شرایطی، با همه‌چی روبه‌رو بشه.
‫آسونه، مگه نه؟
‫- به نظرت چرت و پرت می‌گم. ‫- به نظرم نویسنده‌ای.
‫می‌خوای همین‌جا بشینی ‫و به فکر گند زدنت باشی؟
‫همه‌چی رو قبول کن جاناتان.
‫خماریش راحت‌تره.
‫ظاهرا حرف نداره.
‫ولی من کارهایی کردم که گمون نکنم ‫اصلا بتونم قبولشون کنم.
‫لطفا مسافرین نیس، کن و مارسی...
‫حواسشون باشه که سوار واگن‌های پشتی بشن.
‫ممنون.
‫عذر می‌خوام. ببخشید.
‫- بذارین کمکتون کنم. ‫- ممنون.
‫خیال می‌کردی جیب‌بر بود، ‫ولی من داشتم نجاتت می‌دادم.
‫داشتم کاری می‌کردم ‫سوار اون قطار بشی.
‫گذاشتم بری.
‫که نشونت بدم اشتباه برداشت کردی.
‫من آدمکش نیستم.
‫[به جو: انجام شد.]
‫سعی کردم این موضوع رو به حقیقت بدل کنم.
‫ولی این‌طور نبود. مسلما...
‫عه...
‫خوبه. چه عالی، خودتی.
‫غافلگیر شدی که سواد دارم؟ ‫واسه چی بهشون خیره شدی؟
‫- کنجکاوم بدونم از چه آثاری خوشت میاد. ‫- واسه کارمن.
‫می‌تونی نتیجه بگیری ‫از هنر خوشم میاد جناب هولمز.
‫اِم...
‫دیشب با مالکوم از «ساندری هاوس» ‫رفته بودی، مگه نه؟
‫احیانا امروز ندیدیش؟ ‫تو دفترش نبود.
‫نه. نه، ندیدمش. ‫لطفا از طرفم ازش تشکر کن...
‫- که کمکم کرد برم خونه. خیلی... ‫- سیاه‌مست بودی. آره، همه‌مون شاهد بودیم.
‫حتما رفته خونه ساری ‫و داره شعر می‌گه.
‫طرفدار شعر نیستی. ‫خیلی‌خب، یادم می‌مونه.
‫راستش، باید درخواست مهمی ازت بکنم.
‫- حتما درخواست بدیه. ‫- امشب شام مهمونمون باش.
‫- وایستا ببینم، چی؟ ‫- واسه سایمون مهمانی کوچکی گرفتیم.
‫خب، نمی‌تونم. باید امتحاناتم رو تصحیح کنم.
‫وای خدا، شما آمریکایی‌ها ‫چقدر عاشق کارین.
‫اینجا انگلیسه. ‫اینجا شام می‌خوریم.
‫فیبی اصرار کرد دعوتت کنم.
‫نمی‌دونم بهش چی گفتی، ‫ولی شیفته‌ات شده.
‫خودم هم نمی‌دونم چی گفتم، ولی...
‫آهای! حواست کجاست؟
‫احضارت کرده، پس...
‫آمریکایی‌ها از احضار شدن ‫هم زیاد خوششون نمیاد.
‫قبوله. خواهش می‌کنم ‫شام مهمونمون باش.
‫وای خدا. ببین، باید اعتماد رو به دست آورد.
‫وقتی هم ملت دور و بر دوستانم بپلکن،
‫شاید تو واقعا هدفی نداشته باشی، ‫ولی وانمود نمی‌کنم مشکوک نیستی.
‫ضمنا، نه تنها برام مهم نیست ‫که از نظرت بی‌شعور باشم،
‫خیلی ترجیح می‌دم چنین فکری بکنی.
‫وحشت کردم یا تحت تأثیر قرار گرفتم؟
‫پس قبول کن، وگرنه فیبی گریه می‌کنه،
‫من هم اطمینان حاصل می‌کنم ‫پاپاراتزی‌ها ازش عکس بگیرن،
‫کل مردم لندن خبردار می‌شن...
‫- و به عکست فحش می‌دن. ‫- کیش و مات شدم.
‫- خب، پس خیلی خوشحال می‌شم بیام. ‫- خوشحال می‌شی؟ چه سریع نظرت عوض شد.
‫راستی، دیگه بی‌حساب شدیم.
‫نجات جونم رو می‌گم.
‫به پلیس‌ها گفتم ندیدم کی نجاتم داده بود.
‫البته حس کردم اسناد کاریش تکمیله.
‫خواهش می‌کنم.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫سلام استاد مور. ‫مایه افتخارمونه که باز هم تشریف آوردین.
‫مراسم خصوصی ‫تو اتاق تجمعات پاریس برگزار می‌شه.
‫برو تو، عادی رفتار کن ‫که خیال نکنن صرفا یه شب پیششون بودم...
‫و بعدش بفهمن مالکوم همون شب مفقود شده.
‫«اونس»؟ این برنامه آشناست.
‫از اون برنامه‌های پیام‌رسانه ‫که کل حرف‌ها رو پاک می‌کنه.
‫چطوری رو گوشیم نصب شده؟
‫«سلام، شما؟» ‫طرف کیه؟
‫«غافلگیر شدم که اون شکلی ‫ترتیب مالکوم رو دادی.»
‫این دیگه چـ...؟
‫«من رو باش که خیال می‌کردم ‫وقتی رو میز خونه‌ات ولش کردم،»
‫«به خاطر گناهان من مجازات می‌شی.»
‫کار خودم نبوده.
‫«خیال نمی‌کردم چنین آدمی باشی.»
‫«کی هستی؟»
‫من کی هستم؟
‫خودت کی هستی؟
‫یکی...
‫مور. خانواده‌ات اهل کجان؟
‫- ... یکی از خودشون... ‫- خب، این بچه شبگردان هندی غمگین کیه؟
‫- ... مالکوم رو کشته... ‫- وقتی یکیشون مرد برگردین.
‫- برو بمیر مالکوم. ‫- و قصد داشت گردن من بندازه.
‫- کسی رو کشتی؟ ‫- مشکلت ذات خودته.
‫- الان هم... ‫- واسه چی اومدی اینجا؟
‫داره بهم پیام می‌ده.
‫تو کی هستی؟
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@
‫بعدش می‌خوای چیکار کنی؟